Chapter 163: ความสามารถทางด้านจิตวิญญาณที่พิเศษ

เมื่อฟังคำพูดของหลันซิหยู่ เจียงลู่ฉีก็มั่นใจว่าไข้ของเธอนั้นเกี่ยวข้องกับความสามารถพิเศษ ความสามารถของหลันซิหยู่นั้นก็ผ่านการโดนคุมขังและไร้สารอาหารมาแล้ว และกินเนื้อกลายพันธุ์ เธอก็ได้รับพลังงานที่เพียงพอที่จะทำลายกำแพงกั้นไว้

“ให้รายละเอียดพวกเราเถอะ!” เจียงลู่ฉีมองไปที่หลันซิหยู่พร้อมกับสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย ถ้ามีพวกมีพลังเหนือธรรมชาติเพิ่มอีกหนึ่งคนในทีมของเขาก็จะเพิ่มพลังโดยรวมของทีมพวกเขาได้

“มันเหมือนกับว่า...”หลันซิหยู่มองไปรอบๆอย่างมึนงงและเจียงลู่ฉีสังเกตทันทีว่าดวงตาของเธอนั้นเปลี่ยนแปลงไป เมื่อพวกเขาพบหลันซิหยู่ในตอนแรกพวกมันก็พิเศษมากเนื่องจากเป็นสีเทา ซึ่งให้ความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ถึงความแตกต่างกับคนอื่น นี่คือเหตุผลที่ว่าทำให้ไป๋ซานชานถึงต้องการเธอและต้องการที่จะซื้อเธอโดยไม่ว่าจะราคาสูงเพียงไหน

เมื่อหลันซิหยู่ใช้งานความสามารถของเธอ ดวงตาของเธอก็เปลี่ยนไปเป็นท้องฟ้าอันสวยงามที่เต็มไปด้วยดาวสีเทาบนท้องฟ้า มันเหมือนกับว่าปรากฏให้เห็นถึงจิตวิญญาณของเธออันสว่างสดใส

เจียงลู่ฉีรู้สึกว่าสิ่งที่เปลี่ยนทั้งหมดนี่มันเกี่ยวข้องกับการพัฒนาสมอง [ตาของเธอมีพลังพิเศษบางอย่างที่ทำให้สะกดจิตได้…]

ก่อนวันโลกาวินาศ มันมีข่าวลือเกี่ยวกับนักสะกดจิต ซึ่งเกี่ยวข้องกับทางจิตวิทยาและการสะกดจิตเพื่อที่จะใช้ในการรักษาโรคป่วยทางจิต

จุดที่สว่างก็ยังคงสว่างวาบขึ้นในตาของเธอและหนึ่งนาทีต่อมา ตาของหลันซิหยู่ก็กลับเป็นปกติ เธอดูเหมือนกลัวเล็กน้อยพร้อมกับใบหน้าอันซีดขาว

“มีอะไรผิดปกติอย่างงั้นเหรอ?”เจียงลู่ฉีถาม

หลันซิหยู่ลังเลชั่วครู่หนึ่งและพูด “มันรู้สึกเหมือนกับว่าฉันกำลังอยู่ในความฝัน....ฉันเห็นโลกสีเทาที่ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเส้นตรง.....ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นเชื่อมต่อเข้าด้วยกัน....และเปลี่ยนเส้นขนาน ระหว่างเส้นพวกนั้นมันมี.....ไฟ.....ท่ามกลางผู้ชาย?”

“โอ้ มันน่ามหัศจรรย์มาก”เจียงลู่ฉีสันนิษฐานว่าสิ่งที่เธอเห็นนั้นเหมือนกับโลกจิตวิญญาณในตำนาน นั่นหมายความว่าหลันซิหยู่สามารถที่จะเห็นโลกจิตวิญญาณได้อย่างสมบูรณ์

โดยปราศจากพลังจิตวิญญาณแล้วมันก็จะกลายเป็นเส้นที่น่าเบื่อในโลกจิตวิญญาณ ในขณะที่ผู้ที่ครอบครองมันจะมีเปลวไฟที่ลุกเป็นไฟ แน่นอนว่ายิ่งไฟนั้นทรงพลังมากแค่ไหน พลังวิญญาณก็จะมีมากแค่นั้น

“เธอมองได้ถึงไหนกัน?”เจียงลู่ฉีถามอีกครั้ง

“ตราบเท่าที่ตาของฉันสามารถที่จะเห็นได้….”หลันซิหยู่คิดเกี่ยวกับมันและหลังจากนั้นก็พูด ในความเป็นจริงเมื่อเธอมองไปที่ถนน มันก็ยาวไปจนสุดสายตาของเธอ

“พี่สาวหลัน พี่โคตรเท่ห์เลย! พี่สามารถที่จะช่วยให้ฉันเห็นพลังงานจิตวิญญาณด้วยได้ไหม? และเกี่ยวกับถ้วยใบนี้ละ? พี่สามารถที่จะยกมันโดยใช้ความคิดของพี่ได้ไหม?” เมื่อฟังคำพูดของหลันซิหยู่ เจียงจู้อิงก็สนใจเกี่ยวกับข่าวลือที่ใครบางคนที่มีความสามารถคล้ายกับแบบนี้

หลันซิหยู่จ้องไปที่ถ้วยในมือของเจียงจู้อิงและตาของเธอก็เปลี่ยนเป็นท้องฟ้าสีเทาอีกครั้ง ท้องฟ้าอันสว่างสดใสนั้นงดงามมาก เธอพยายามอย่างที่สุดแต่สุดท้ายแล้วเธอก็ส่ายหัว “ฉันไม่รู้ว่าจะส่งพลังงานทางจิตเข้าไปบนถ้วยได้ยังไง...”

“มันน่าเศร้ามาก....แต่ถ้าพี่สามารถที่จะยกถ้วยขึ้นได้ละก็ มันก็จะเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ในอนาคตที่พี่จะยกฉันขึ้นได้....หลังจากนั้นก็จะสามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าโจมตีขณะบินอยู่ได้ มันจะเป็นอะไรที่น่ามหัศจรรย์มาก!”เจียงจู้อิงจินตนาการถึงฉากอันยอดเยี่ยม

เจียงลู่ฉีเคาะหัวเธอและพูด “ถ้าเธอบินบนอากาศได้ละก็ศัตรูก็จะเล็งเธอได้อย่างง่ายดาย!”

เจียงจู้อิงยิ้มอย่างชั่วร้ายแต่ก็ไมได้พูดอะไรเลย

“นี่....พี่เจียง ความสามารถของฉัน....มีประโยชน์ไหม...”หลันซิหยู่กระพริบตา และมองไปที่เจียงลู่ฉีด้วยท่าทางกระวนกระวาย ในความเป็นจริงหลัฯซิหยู่อยากที่จะช่วยพวกเขา ดังนั้นเธอจึงจำเป็นที่จะต้องรู้ความคาดหมายของพี่เจียง

“นั่นมันเยี่ยมไปเลย ฉันเชื่อว่าเธอสามารถที่จะทำหน้าที่สำคัญได้ในอนาคต”เจียงลู่ฉีพูด อย่างน้อยความสามารถพิเศษของหลันซิหยู่ก็มีประโยชน์ถ้าพวกเขาจำเป็นที่จะต้องสังเกตการณ์อะไรบางอย่าง ในวันโลกาวินาศ การมีข้อมูลของศัตรูนั้นจะมีประโยชน์อย่างมากในการโจมตีแบบไม่ได้ตั้งตัว

นอกจากนี้ เจียงลู่ฉีรู้ว่าหลันซิหยู่สามารถที่จะพูดคุยกับผู้อื่นได้โดยตรงก่อนที่จิตวิญญาณเธอจะวิวัฒนาการ เธอสามารถที่จะส่งเสียงเธอเข้าไปในจิตใจของผู้อื่นได้ ดังนั้นความสามารถของเธอนั้นมีถึงสองอย่าง ทั้งสืบสวนและการส่งผ่านเสียง

ความสามารถอย่างอื่นนั้นจะพัฒนาอย่างช้าๆ ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นทั้งเป็นไปได้และเป็นไปไม่ได้! เจียงลู่ฉีเชื่อว่าหลันซิหยู่นั้นมีศักยภาพที่ดีเยี่ยม หลังจากที่ฟังพี่ชายเจียงประเมินกับหลันซิหยู่ เธอก็ยิ้ม เธอรู้สึกดีใจว่าสุดท้ายแล้วเธอนั้นสามารถที่จะช่วยพวกเขาได้โดยใช้ความสามารถของเธอในอนาคต

….

“ไปนอนซะ พวกเราจะต้องเรียนรู้ความสามารถเกี่ยวเธอพรุ่งนี้”เจียงลู่ฉีพูด

ตามธรรมชาติแล้วพวกเขานั้นจะต้องพักผ่อนให้ดีเพื่อที่จะได้อยู่ในสภาวะที่ดีที่สุดตลอดเวลา

เจียงจู้อิงหาวและกลับไปห้องของเธอ หยิงก็นอนอยู่บนโซฟาเรียบร้อยแล้ว

หลันซิหยู่และเจียงจู้อิงก็นอนต่อบนพื้น ในความมืดมิด หลันซิหยู่ก็เปิดตาอันสวยงามของเธอและจ้องพี่เจียงอย่างเงียบๆ

ในไม่ช้าเธอก็เผลอหลับไป...