Chapter 158: สแกนรถบรรทุกทหาร

รถขนส่งนั้นเป็นประเภทใหม่ของเรือ มันดูเหมือนเครื่องบินขนส่งเล็กน้อย และสามารถที่จะเข้าไปภายในเรือได้ตรงๆแต่มีทางเข้าประตูที่ไม่รั่วได้ทางท้ายเครื่องบินและทางด้านขวา เจียงลู่ฉีนั้นก็เข้าหนึ่งในประตูที่ไม่รั่ว ซึ่งมันใหญ่กว่าประตูธรรมดาทั่วไป

เมื่อพวกเขาเข้ามาข้างใน เฉินเต๋าก็รู้สึกว่าเขานั้นกำลังเข้าสู่ปากของสัตว์ประหลาดอันดำมืด มันเงียบสงัดมาก ดังนั้นเสียงเพียงเล็กน้อยก็สามารถที่จะสะท้อนได้ เสียงฝ่าเท้าที่เหยียบย่ำไปลงบนชั้นโลหะนั้นดังมาก ภายในเรือขนส่งนั้นเปิดกว้างออกและมืดแต่ก็มีรถจำนวนมากจอดอยู่ นอกจากที่มันมีรถบรรทุกขุดเหมืองของกลุ่มหลันเค่อแล้ว มันก็ยังมีรถคันอื่นอีกด้วย

“วู้วววว พวกมันเป็นรถหรูๆหมดเลย”ซุนคุนกระซิบ ก่อนวันโลกาวินาศ มีเพียงคนที่ร่ำรวยที่สามารถใช้รถพวกนี้ได้ อย่างไรก็ตาม หลังจากวันโลกาวินาศ พวกมันสามารถที่จะพิจารณาได้ว่าเป็นขยะ

“ระมัดระวังตัวด้วย” เฉินเต๋าเตือนพวกเขาให้เดินช้าลงภายในเรือ

เจียงลู่ฉีมองไปรอบๆและคิดว่ารถบรรทุกขุดเหมืองนั้นน่าจะพบได้อย่างง่ายดาย อย่างไรก็ตาม เรือนี้ใหญ่มากและมีทั้งหมดเก้าชั้น เขาไม่รู้ว่ารถบรรทุกขุดเหมืองนั้นจอดอยู่ที่ไหน ตามจริงแล้ว พวกเขานั้นอยู่ท่ามกลางฝูงซอมบี้ หลังจากชั่วครู่หนึ่ง เจียงจู้อิงก็พูดขึ้นอย่างฉับพลัน “มันไม่มีซอมบี้เลยเหรอ?”

ในความเป็นจริง เธอนั้นไม่ได้เป็นคนเดียวที่พบว่ามันแปลกประหลาด พูดตามปกติแล้ว พวกเขานั้นก็เป็นชิ้นเนื้อสำหรับซอมบี้ แต่ทำไมพวกเขายังไม่เจอมันเลยละ?

“มันมีร่างกายอยู่ตรงนี้ด้วย”เฉินเต๋าเห็นชิ้นเนื้ออยู่ข้างรถ “ฉันจะไปดูมัน” เฉินเต๋ายกปืนขึ้นและเดินตรงไป หลังจากชั่วครู๋หนึ่ง เขาก็ขมวดคิ้วและมองขึ้นไป “นี่มันร่างกายของซอมบี้ ซึ่งถูกกระชากไส้ออก แต่มันแปลกประหลาดมาก.... น้องเจียง พี่ว่าน้องควรมาดูนี่”

ในความเป็นจริง เฉินเต๋ารู้สึกแปลกประหลาดไม่เพียงนอกจากร่างกายนั่น แต่เนื่องจากรถก็ถูกทำลายลงด้วย มันเป็นเรื่องที่เป็นไปได้สำหรับซอมบี้ที่ทำแบบนี้ด้วย? มันเป็นไปไม่ได้อย่างมาก

เจียงลู่ฉีไม่รู้ว่ามันมีอะไรผิดปกติ ดังนั้นเขาก็เตือน “พวกเราควรที่จะระมัดระวังตัว”

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาเดินหน้าต่อไปยังชั้นสอง เจียงลู่ฉีก็รู้สึกว่ามันผิดปกตือย่างช้าๆ

ร่างกายของซอมบี้ที่ไม่สมส่วนปรากฏมากขึ้นเรื่อยๆ

“พวกมันกินกันเองจากความหิวเหรอ?”ซุนคุนเดา อย่างไรก็ตามแม้กระทั่งเขาก็ไม่เชื่อคำพูดของเขา แปลกประหลาด! เกิดอะไรขึ้น?

“พวกเราควรที่จะหารถบรรทุกขุดเหมืองให้เร็วกว่านี้”เจียงลู่ฉีพูด เขาเดินไปพบกับรถขุดเหมืองขนาดใหญ่ในทันที “ฉันพบมันแล้ว!” อย่างไรก็ตามในเวลานั้นเจียงลู่ฉีก็พบว่าเฉินเต๋านั้นไม่ได้ขยับตัวอย่างฉับพลัน “เกิดอะไรผิดปกติ?”เจียงลู่ฉีเร่งรีบถาม

เขาเห็นเฉินเต๋ายืดมือของเขาออกและแตะไปที่หน้าผาก

“น้ำ?”เฉินเต๋ามองไปที่ของเหลวบนนิ้วมือของเขา เขาพบว่าของเหลวนี้มีสีเหลืองเหนียวพร้อมกับกลิ่นอันเหม็นสาบ มันไม่ใช่น้ำอย่างแน่นอน!

เฉินเต๋ายกปากกระบอกปืนขึ้นข้างบนและแทบจะตกตะลึงจนตาย! งูตัวใหญ่นั้นกำลังคลานอยู่บนหัวของเขา!

“ปังปังปังปัง!”เฉินเต๋าแทบจะยิงโดยสัญชาตญาณ เขานั้นเป็นทหาร แม้ว่าหัวใจของเขาแทบจะกระเด้งออกมา เขาก็ไม่ได้ยิงกราดมั่วซั่ว เมื่อเข้ามาในระยะใกล้ เขาก็ยิงไปที่สัตว์ประหลาดตัวมหึมา

งูขนาดมหึมานั้นเคลื่อนที่อย่างช้าๆ แต่หลังจากที่ถูกยิง มันก็ปีนขึ้นไปอย่างบ้าคลั่ง เจียงจู้อิงรีบพุ่งไปหามัน เธอก็จับไปที่โซ่ดาบยาว และเธอก็ปามันพร้อมกับพัฒนากระแสสีน้ำเงินและสีขาว และก็ตัดงูในทันที มันก็หายไปเข้าในความมืดในพริบตา อย่างไรก็ตามเจียงลู่ฉีเห็นมันอย่างชัดเจน

ความคิดดั้งเดิมของเจียงลู่ฉีนั้นเป็นงูเหลือมกลายพันธุ์เหมือนกับตัวก่อนหน้านี้ อย่างไรก็ตาม เขาก็ช็อคเนื่องจากเขาก็ไม่สามารถที่จะเห็นมันได้ทั้งตัว เขาสามารถที่จะเห็นเพียงแค่ปากอันใหญ่ของมันที่มีเขี้ยวอันแหลมคมและเนื้อสีชมพู ทั้งน่าขยะแขยงและน่าหวาดกลัว

“มันเจ็บ” เฉินเต๋าพูด แต่พวกก็ยังกลัวกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนไป

ซุนคุนที่อ่อนแอที่สุดกุมหน้าอกเนื่องจากเขารู้สึกกดดันจากพลังที่แปลกประหลาด เขาวิงเวียนและอยากจะอ้วก และสายตาของเขาก็เริ่มเบลอ “เกิดอะไรผิดปกติกัน? ทำไมฉันรู้สึกไม่สบายตัวเลย”

เจียงลู่ฉีก็รู้สึกเลือดวิ่งพล่านมาก “เกิดอะไรขึ้น?”เขาพบว่าชั้นโลหะนั้นกำลังสั่นสะเทือนเล็กน้อย

ไม่เพียงแต่พื้นดินแต่มันก็ยังท่อมันก็ยังสั่นอีกด้วย เรือที่ยาวขนาด130เมตรนี้ทำไมกันละ? เพียงแค่หลังจากนั้น งูตัวใหญ่กปีนขึ้นมาอย่ารวดเร็ว “มันไม่ใช่งู!”เจียงลู่ฉีพูดกับเฉินเต๋าและให้เขาหยุดยิง เขาก็สามารถที่จะระบุได้อย่างชัดเจนว่ามันไม่ใช่งู!

มันมีสถานการณ์เดียวที่สามารถทำให้เกิดเรื่องนี้ได้ เจียงลู่ฉีได้ยินเกี่ยวกับอาวุธระดับสูงบางอย่าง ซึ่งรู้จักในอาวุธอินฟราซาวน์ อาวุธอินฟราโซนิวนั้นสามารถที่จะทำให้เกิดคลื่นเสียงความถี่ระดับต่ำกว่า 20เฮิร์ตส์ได้ซึ่งทำให้มันดังก้องในร่างกายมนุษย์ และทำให้อวัยวะของมนุษย์นั้นดังก้องไปทั่ว บิดตัว และพังทลายลง ในอีกทางหนึ่งมันสามารถที่จะสร้างความเสียหายและทำให้มนุษย์ตายได้!

ต่ำกว่า 20 เฮิร์ตส์ นั้นเป็นเสียงที่มนุษย์ไม่ได้สามารถได้ยินได้ คลื่นความถี่ที่ของชีพจรมนุษย์อยู่ที่ 2-16 เฮิร์ตส์ อวัยวะภายในอยู่ที่ 4-6เฮิร์ตส์ หัวอยู่ที่ 8-12เฮิร์ตส์ และอื่นๆ ธรรมชาตขิงคลื่นความถี่ในร่างกายนมนุษย์นั้นเป็นคลื่นความที่ของอินฟราซาวน์ เมื่ออินฟราซาวน์ระดับสูงนั้นโดนร่างกายมนุษย์ละก็ มันจะส่งผลสะท้อนดังก้อง!

ในศตรวรรษ19ในยุโรป นั้นก็ทหารจำนวนมากเดินบนถนนด้วยจังหวะเดียวกัน ทำให้เกิดเสียงดังสะท้อนบนสะพานและทำให้สะพานนั้นพังลง สะพานนั้นสามารถที่จะพังได้โดยแค่เสียงสะท้อนและไม่ต้องพูดเนื้อและเลือดมนุษย์เลย! สถานการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ทำให้เจียงลู่ฉีคิดถึงอินฟราซาวน์ในฉับพลัน!

สัตว์ป่าบางตัวก็สามารถส่งอินฟราซาวน์ได้ เช่นจระเข้ ช้างหรือแม้กระทั่งเสือ เสียงคำรามของเสือก็เป็นอินฟราซาวน์ ระดับ 18เฮิร์ตส์ ซึ่งทำให้เกิดเสียงสะท้อนที่ดังก้องภายในร่างกาย มันเป็นเรื่องที่เด่นชัดว่าสัตว์ประหลาดตัวนี้นั้นเชี่ยวชาญการโจมตีด้วยอินฟราซาวน์

ซอมบี้ทั้งหมดบนเรือนั้นกลายเป็นสารอาหารให้กับสัตว์ประหลาดตัวนี้ มันเหมือนกับว่ามอนสเตอร์นั้นโกรธ เสียงแปลกประหลาดดังขึ้นทุกทิศทาง มันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากที่จะจินตนาการได้ว่าสัตว์ประหลาดนั้นใหญ่ขนาดไหน

“พี่ถอนตัวไปก่อน และเดี๋ยวฉันตามไปทีหลัง!”เจียงลู่ฉีพูดอย่างฉับพลัน

เฉินเต๋าตามไม่ทัน แต่เขาเห็นเจียงลู่ฉีและหยิงนั้นก็วิ่งตรงไปอย่างบ้าคลั่งที่รถบรรทุกขุดเหมือง “น้องเจียง!”เฉินเต๋ารู้สึกมึนงง อย่างไรก็ตามเมื่อเขาสังเกตเจียงลู่ฉีและหยิง เฉินเต๋าก็มึนงง

เฉินเต๋านั้นเป็นทหารมากกว่าสิบปี ดังนั้นเขามั่นใจในร่างกายตัวเขามาก ซึ่งมันผ่านการฝึกซ้อมนับไม่ถ้วน แต่เจียงลู่ฉีที่ดูเหมือนคนธรรมดาที่ไม่เคยออกกำลังกายมาก่อนหน้านี้ ทำไมเขาถึงวิ่งได้ไวขนาดนั้น?

เขานั้นวางแผนไว้ก่อนหน้านี้จะดึงเจียงลู่ฉีแต่เขาล้มเหลว! ก่อนที่เขาจะยืดมือออกไป เจียงลู่ฉีก็วิ่งไปไกลเป็นสิบเมตรแล้ว! แม้กระทั่งเจียงจู้อิงก็ช็อค ทำไมพี่ชายของเธอกลายเป็นนักวิ่งได้อย่างฉับพลันละ?

“พี่ควรที่จะถอนตัวอย่างรวดเร็ว ฉันจะไปช่วยพี่ชายของฉัน”เธอไม่ต้องการที่จะจากไปโดยไม่มีพี่ชายของเธอ

“ไม่ มันอันตราย....”เฉินเต๋าไม่แม้กระทั่งพูดให้จบประโยค เนื่องจากเขาเห็นกระแสไฟฟ้าอันแข็งแกร่งระเบิดออกมาจากเจียงจู้อิง

“ยอดเยี่ยม!”นี่เป็นครั้งที่สองของเฉินเต๋าที่เห็นความสามารถของเจียงจู้อิง แต่ในครั้งนี้มันอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่มืดสนิท ดังนั้นผลกระทบทางสายตานั้นน่ามหัศจรรย์มาก! เจียงจู้อิงเหมือนกับเทพธิดาสายฟ้าในเวลานี้ พวกเขานั้นยอมรับว่าเจียงจู้อิงนั้นทำหน้าที่สำคัญในการทำให้พี่ชายของเธอปลอดภัย

“พวกเราควรล่าถอย”เฉินเต๋าพูดอย่างยากลำบาก เขานั้นมีประสบการณ์และร่างกายเป็นข้อได้เปรียบ แต่ความจริงนั้นดังกว่าคำพูด ในตอนสุดท้าย เขากลายเป็นตัวประกอบข้างทาง...

ในเวลานั้นเอง เจียงลู่ฉีและหยิงก็มาถึงด้านหน้ารถบรรทุกขุดเหมือง เจียงลู่ฉีค่อนข้างพอใจกับพลังงานและความเร็วของเขาเป็นคนธรรมดาทั่วไป แต่เขาได้รับการพัฒนาอย่างน่ามหัศจรรย์จากการกระตุ้นเส้นเลือด ทำไมเขาจะไม่พอใจกับมันละ? การไหลเวียนทางเลือดที่แข็งแกร่งนั้นพัฒนาร่างกายของเขา และเขาก็ไม่รู้สึกเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย ร่างกายทั่วทุกแห่งของเขานั้นแข็งแกร่งเหมือนกับกล้ามเนื้อหัวใจ!

“เร็วกว่านี้!”เจียงลู่ฉีรู้สึกว่าสัตว์ประหลาดนั้นกำลังบ้าคลั่งอยู่ พวกเขามีเวลาเพียงไม่กี่วินาทีที่จะสแกนรถบรรทุกขุดเหมืองและออกไปจากที่นี่!

[เมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาว!]เจียงลู่ฉีตะโกนในความคิดของเขา เขาวางนิวเคลียสกลายพันธุ์ระดับ1 บนรางเหล็กไว้ก่อนหน้านี้ ดังนั้นเขาสามารถจะสื่อสารกับเมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวได้ตลอดเวลา

[ตรวจพบนิวเคลียสกลายพันธุ์ระดับ 1 ตัวเลือกการใช้งานได้ถูกเริ่มต้น...]

[เปิดการสแกนครั้งที่สองและสแกนรถบรรทุกขุดเหมือง!]เจียงลู่ฉีคำรามในหัวของเขา

[การสแกนครั้งที่สองได้เริ่มต้นขึ้น วัตถุที่กำลังสแกนนั้นได้ถูกตรวจพบและกำลังอยู่ในกระบวนการ……] เจียงลู่ฉีมองไปที่เปอร์เซ็นต์บนแผงควบคุมสแกน แต่เขาก็ไม่เคยรู้สึกมาก่อนว่าตัวเลขนั้นเปลี่ยนแปลงช้าเท่านี้มาก่อน [เร็วเข้า!]

“เคร้งเคร้ง!”

“ปัง!”เจียงลู่ฉีสังเกตว่าด้านข้างของเรือขนาดใหญ่นั้นถูกทำลายลง!

[90% กระบวนการ..... การสแกนนั้นสำเร็จแล้วและรถพื้นฐานรูปแบบที่สองก็คือรถบรรทุกขุดเหมือง....]

“ไป!”เจียงลู่ฉีไม่มีเวลาที่จะฟังข้อมูล หลังจากที่การสแกนเสร็จลง รถบรรทุกขุดเหมืองก็หายไปในทันที ถ้าฉากนี้ถูกเฉินเต๋าเห็นและทีมของเขาเห็นละก็ พวกเขานั้นจะต้องตกตะลึงถึงความตาย

อย่างไรก็ตามมันอยู่ในสถานการณ์เร่งด่วน ดังนั้นแม้ว่าเจียงจู้อิงไม่ได้สังเกตเห็นมัน เธอก็เห็นพี่ชายของเธอวิ่งกลับมา เจียงจู้อิงก็พยายามอย่างดีที่สุดที่จะปล่อยกระแสไฟฟ้า! เธอนั้นต้องการที่จะปกป้องพี่ชายของเธอ

ชั้นโลหะของเรือนั้นเป็นสื่อกระแสไฟฟ้า ดังนั้นความสามารถของเจียงจู้อิงนั้นได้รับการส่งเสริมอย่างมาก หลังจากที่ปล่อยกระแสไฟฟ้า เจียงจู้อิงก็หันกลับไปวิ่ง เนื่องจากเธอรู้ว่าเธอไม่สามารถที่จะวิ่งได้เร็วเท่ากับพี่ชายของเธอ ดังนั้นเธอจะต้องวิ่งก่อน

โดยไม่ได้คาดคิด เจียงลู่ฉีก็เอาแขนรัดเจียงจู้อิงตรงเอวและแบกเธอในขณะที่วิ่งไปด้วย!

หลังจากที่พัฒนาความแข็งแกร่งทางกายภาพแล้ว พลังของเจียงลู่ฉีเพิ่มอย่างมาก ดังนั้นการที่จะแบกเจียงจู้อิงในขณะที่วิ่งไปนั้นเป็นเรื่องที่ค่อนข้างง่ายสำหรับเขา

“วิ่งเร็วเข้า!”เจียงลู่ฉีตะโกน เขานั้นวิ่งเร็วยิ่งกว่าเฉินเต๋าและซุนคุนซะอีก

พวกเขานั้นวิ่งออกมาด้วยแรงทั้งหมดที่พวกเขามีและหลังจากนั้นก็ถึงด้านนอก พวกเขาพบจางไฮ่และคนอื่นนั้นกำลังหวาดกลัว จางไฮ่นั้นก็กลับไปที่รถFreezerก่อนหน้านี้และมองไปที่ประตูที่ไม่รั่วนั้นอย่างกังวล เมื่อพวกเขากลับมา แต่ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงความหวาดกลัวกันทุกคน มันมี “พญานาค”ยาวมากนั้นกำลังพันไปทั่วทั้งเรือเหมือนกับปลาหมึก มันเป็นสัตว์ประหลาดตัวมหึมาอย่างมาก!

สัตว์ประหลาดตัวนี้นั้นฆ่าซอมบี้บนเรือทั้งหมดและมันก็กลืนกินสิ่งของจำนวนมากในน้ำ ดังนั้นนั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมมันจึงวิวัฒนาการได้น่าหวาดกลัวนี้ในเวลาสั้นๆ! สัตวนั้นไม่ได้โจมตีรถบนเรือเนื่องจากว่ามันจะได้ดึงเรือนี้ไว้

“เปิดประตู!”เจียงลู่ฉีวิ่งเร็วมากตลอดทางและไม่มีหยุด เมื่อพวกเขาพุ่งไปถึงประตู มันก็เปิดขึ้น หยิงก็กระโดดขึ้นไปบนที่นั่งคนขับทันที

จางไฮ่ก็รีบกลับไปยังรถfreezerของเขา! เฉินเต๋าก็ตะโกนทันที “ขับไป! เร็ว!”

เมื่อรถบรรทุกกองทัพนั้นเริ่มที่จะขับ เขาก็เหวี่ยงตัวขึ้นไปบนรถ!

“โอม!”เจียงลู่ฉีมองออกไปจากหน้าต่าง เรือขนส่งขนาดใหญ่นั้นถูกพันอย่างสมบูรณ์แบบโดยสัตว์ประหลาดตัวนั้น แต่เขาก็ยังไม่พบรูปร่างที่แท้จริงของสัตว์ประหลาดตัวนี้.... และหลังจากนั้นเรือขนาดใหญ่ก็ถูกลากจมลงไปในน้ำ

[โอ้! เมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวสแกนสัตว์ประหลาดตัวนั้นที] เจียงลู่ฉีสั่งการ

“ระดับการสแกนนั้นเหนือเกินกว่าระดับของเจ้าของและไม่สามารถที่จะสแกนมันได้” คำตอบที่ถูกให้มาโดยเมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวนั้นทำให้เจียงลู่ฉีรู้สึกประหลาดใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาตระหนักได้ว่าการเข้าถึงของเขานั้นมีขีดจำกัด

อำนาจนั้นจะค่อยๆปลดล็อคตามระดับรถที่อัพเกรด

“สัตว์ประหลาดตัวนั้นมันอะไรกัน...”ในเวลานั้นเอง หลันซิหยู่ถามด้วยใบหน้าที่ซีดขาว

เจียงลู่ฉีพูดด้วยเสียงต่ำ “ฉันไม่รู้... โชคดีที่มันไม่ได้เดินขึ้นฝั่ง....”ก่อนที่เสียงของเขาจะหาย เขาก็รู้สึกว่าเขานั้นอยูในสภาพที่เหนื่อย