Chapter 142: กำไรที่ไม่ได้คาดคิด

หยิงกระโดดขึ้นไปบนรถMCVดั่งกับสายฟ้า เสาโลหะนั้นยังคงติดอยู่กันกับเก้าอี้ หยิงก็เตะเสาเหล็กๆตรงออกไป

“เคร้ง!”เสาโลหะหนักห้าร้อยเมตรก็กระเด็นออกไปกระแทกเข้ากันกับกำแพงคอนกรีตอย่างรุนแรง และมันก็ติดเข้าไปที่นั่น ห้องโถงของห้องแลกเปลี่ยนนั้นเละเทะไปหมด พื้นของมันนั้นเต็มไปด้วยปลอกกระสุนปืนและเศษกระจกที่แตกหัก ผู้คนทั้งหมดวิ่งหนีไปแล้ว สถานที่นั้นเหมือนกันกับถูกปล้นโดยกองทัพ แต่มันก็เป็นแค่เพียงรถสัตว์ประหลาดของเจียงลู่ฉีเท่านั้นที่ทำลายตลาดมืด

เจียงลู่ฉีโยนปืนไรเฟิลออโต้ออกไป นั่งอยู่บนที่ตำแหน่งคนขับ และหลังจากนั้นเมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวก็ส่งข้อมูลมา [ตรวจพบพลังงานระดับ 1+ จะดูดซึมมันหรือไม่?]

[ดูดซึมมันซะ!]เจียงลู่ฉียืนยันตรงๆ เมื่อเปรียบเทียบกับสัตว์กลายพันธุ์แล้ว พลังงานของมนุษย์นั้นค่อนข้างที่จะอ่อนแอ ดังนั้นมีเพียงแค่พลังงานของหมาป่าเลือดที่มีคุณค่าต่อเจียงลู่ฉี สำหรับ “พี่ชายหยู่” นั้นพลังงานของเขานั้นมีเพียงแค่ครึ่งเดียวของสัตว์ป่ากลายพันธุ์ตัวเล็กๆ ไม่ต้องพูดถึงหยางฉิงฉิงเลย พลังงานของเธอนั้นไร้ประโยชน์มาก แต่ในเวลานี้ เจียงลู่ฉีนั้นตัดสินใจที่จะฆ่า

ไป๋ซานชานนั้นระเบิดกลายเป็นส่วนๆ ดังนั้นพลังงานส่วนมากนั้นแตกกระจายไปหมด อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ของไป๋ปิงไฮ่นั้นแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง พลังงานของเขายังคงอยู่ครบ

เมล็ดพันธุ์ก็เริ่มต้นดูดซึมพลังงานของไป๋ปิงไฮ่ทั้งหมด ในเวลาเดียวกันนั้นเอง เจียงลู่ฉีก็เริ่มที่จะขับรถMCVไป เขาขับรถMCVค้นหาสิ่งของไปอย่างระมัดระวังในสนามรบ ถ้าใครบางคนนั้นแอบซ่อนตัวอยู่ในตลาดมืดที่มีท่าทางที่มุ่งร้ายนั้น มันจะอันตรายอย่างมากกับพวกเขาทั้งหมด

โชคร้ายที่ไม่มีใครที่เกือบจะตายเหมือนกันกับหัวหน้าหยวน ร่างกายของเขานั้นเหมือนกับถุงเลือดที่ขาด ในความเป็นจริงแล้ว เขานั้นโดนยิงตรงๆโดยคลื่นปืนใหญ่สุญญากาศ แต่เขาก็ยังคงมีชีวิตรอดอยู่

เมื่อเห็นรถMCVของเจียงลู่ฉีเข้ามาใกล้อย่างช้าๆ หัวหน้าหยวนรู้สึกสิ้นหวัง เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าเขาจะพบชะตาอันน่าเศร้าหมองเช่นนี้ ผู้คนที่ทรงพลังทั้งหมดในตลาดมืดนั้นถูกฆ่าโดยชายหนุ่มคนนี้ มันโคตรไม่น่าเชื่อ! และมันก็ยังคงเป็นฝันร้ายเช่นกัน

“นาย...นาย..”ร่างอ้วนๆของหัวหน้าหยวนนั้นสั่นด้วยความกลัวพร้อมกันกับน้ำตาที่ไหลออกมาจากตาของเขา เจียงลู่ฉีมองไปที่เขาด้วยสายตาที่เย็นชาและหลังจากนั้นก็ลงจากรถMCVและเดินไปหาหัวหน้าหยวนตรงๆ เขาตรวจสอบร่างกายของอ้วนๆของหัวหน้าหยวนแล้ว เจียงลู่ฉีก็ค้นพบนิวเคลียสกลายพันธุ์ที่เต็มไปด้วยเลือดบนเสื้อคลุมของหัวหน้าหยวน

“ได้โปรด.... ช่วยฉันด้วย ฉันจะให้นิวเคลียสกลายพันธุ์แก่นาย.... นิวเคลียสกลายพันธุ์ทั้งหมดของฉันอยู่ในรถนั่น.... ฉันจะให้นาย.....”หยวนยื่นมือที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดออกมา เขานั้นหวาดกลัวความตายและเขานั้นพยายามทุกวิถีทางเพื่อที่จะทำให้รอดชีวิตได้

ถึงแม้ว่าผู้คนส่วนมากหลังจากวันโลกาวินาศนั้นจะกลายเป็นโลกอันโหดร้ายก็ตาม วันโลกาวินาศสำหรับหยวนแล้วมันเหมือนกับพรจากฟากฟ้า ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีน้ำ ไม่มีพลังงาน ไม่มีอินเตอร์เน็ตและไม่มีอาหารก็ตามที ตราบเท่าที่มันก็ผู้คนนั้นสามารถที่จะข่มขู่คนอื่นได้ พวกเขาก็จะรู้สึกว่าชีวิตมันน่ามหัศจรรย์ หยวนก็เป็นประเภทนี้เช่นกัน เขานั้นจับขากางเกงเจียงลู่ฉีอย่างสิ้นหวังพร้อมกันกับน้ำตาบนใบหน้า หน้าผากของเขานั้นเต็มไปด้วยเหงื่อซึ่งมันเกิดจากความเจ็บปวดและความหวาดกลัว

“นิวเคลียสกลายพันธุ์และเนื้อกลายพันธุ์นั้นก็เป็นของฉันอยู่แล้วในตอนแรก มันไม่ใช่ธุระอะไรของนายเลย”เจียงลู่ฉีพูดอย่างเงียบๆและเขาก็หยิบปืนออกมา “นายนั้นมีบาดแผลที่ร้ายแรง ฉันสามารถที่จะ ‘ช่วย’ นายได้ถ้านายต้องการ”แม้กระทั่งก่อนวันโลกาวินาศ มันก็ไม่มีหมอที่ยอดเยี่ยมที่สุดก็ไม่สามารถที่จะช่วยรักษาแผลนี้ได้ ไม่ต้องพูดถึงตอนนี้เลย หัวหน้าหยวนนั้นยังไม่ตายเพราะว่าเขาเป็นพวกมีพลังเหนือธรรมชาติเท่านั้น

“ไม่....ได้โปรดอย่าฆ่าฉันเลย! ฉันยังไม่.....”หัวหน้าหยวนตะโกนขึ้นแต่เจียงลู่ฉีนั้นลั่นไกไปแล้ว

“ปัง!”

เสียงปืนเพียงนัดเดียวดังขึ้นเพื่อที่ปลดปล่อยดวงวิญญาณอันเลวทราม ที่เต็มไปด้วยความโลภและเลวร้าย หลังจากวันโลกาวินาศนั้นมันก็ยังคงมีคนนับสิบล้านที่เป็นแบบหัวหน้าหยวน

[ตรวจพบพลังงานระดับ 1 จะดูดซึมมันหรือไม่?]

[ดูดซึมมันซะ!] เจียงลู่ฉีพยักหน้า เขาเชื่อว่าด้วยสภาวะแบบนี้นั้นจะทำให้ผู้คนนั้นเปลี่ยนไปเร็วมาก เขานั้นก็เป็นหนึ่งในผู้คนที่เปลี่ยนไปด้วยสถานการณ์ในปัจจุบัน เมื่อเปรียบเทียบกันกับตอนเริ่มต้นของวันโลกาวินาศแล้ว เจียงลู่ฉีสามารถที่จะเผชิญหน้ากับสถานการณ์อันนองเลือดด้วยความใจเย็นแล้วในตอนนี้

สำหรับเจียงลู่ฉีแล้ว สิ่งที่เขาจำเป็นจะต้องพิจารณาก็คือทรัพยากรที่มั่งคั่งและการอัพเกรดรถMCVของเขาโดยตรง การมายังตลาดมืดนั้นทำให้เจียงลู่ฉีนั้นได้กำไรอันล้นหลาม ดั่งคำที่คนเฒ่าคนแก่ที่เคยพูดไว้ว่า “ม้านั้นจะไม่อ้วนพลีถ้าปราศจากหญ้ายามค่ำคืน และคนก็จะไม่ร่ำรวยหรอกถ้าปราศจาก การหาความมั่งคั่งจากคนที่ไม่ดี”เจียงลู่ฉีนั้นก็กลับไปยังรถMCVของเขา เขาถามจางไฮ่และซุนคุนให้ช่วยซ่อมรถSUVของพวกเขาซะ

เจียงลู่ฉีนั้นขับรถMCVของเขาไปยังประตูของคลังสินค้าและหลังจากนั้นก็เหยียบคันเร่งขึ้น หัวรบนั้นก็ปะทะเข้ากับประตูหน้าอย่างจังๆ โครงที่ทำมาเหล็กนั้นก็แตกหักลง และตัวล็อคโลหะนั้นก็พังลงอย่างสมบูรณ์

ในคลังสินค้า นั้นมีอาหารจำนวนมากที่เก็บไว้อยู่ มีทั้งแป้ง ข้าว ผักแห้ง น้ำมันงา ถั่วลิสงและกระป๋องอาหารเป็นจำนวนมากและอย่างอื่นอีกมากมาย ก่อนวันโลกาวินาศนั้น ตลาดมืดนั้นเคยเป็นตลาดของชาวนาซึ่งนี่เป็นเหตุผลที่ไป๋ซานชานสามารถที่จะสร้างที่นี่ได้อย่างรวดเร็ว

ตามปกติแล้วในตลาดของชาวนานั้นมันก็อาหารเป็นจำนวนมาก และก็มีผลิตภัณฑ์พื้นบ้านอีกด้วย ใครบางคนที่มาแถวนี้เพื่อที่จะหาอาหารนั้นก็ตกตะลึงเมื่อพวกเขาเจอไป๋ซานชาน ทรัพยากรทั้งหมดนั้นถูกควบคุมโดยไป๋ซานชาน พวกเขานั้นพยายามที่จะสู้กับเขา แต่มันก็ล้มเหลว ด้วยเหตุนี้นี่เองไป๋ซานชานก็ฆ่าพวกเขาทั้งหมดและก็ปล่อยร่างของพวกเขาไว้ตรงหน้าประตูของตลาด

สำหรับพวกที่ไม่ได้ริเริ่มในการจะสร้างปัญหากับเขา ไป๋ซานชานก็จะเป็นมิตรกับพวกเขา ซึ่งมันก็สามารถที่จะพิจารณาว่าเป็นความสามารถของเขาเช่นกัน ตลาดมืดนั้นพัฒนาขึ้นแล้วมันก็สามารถที่จะช่วยไป๋ซานชานสร้างปราสาทในฝันของเขาได้ อย่างไรก็ตามมันก็เป็นความอัปยศที่ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นกลายเป็นของเจียงลู่ฉีในแล้วในตอนนี้

“อาหารโคตรเยอะเลย!” เมื่อเห็นอาหารทั้งหมดในคลังสินค้า ตาของหลันซิหยู่ก็โตขึ้น เธอรู้อย่างชัดเจนว่าอาหารจำนวนมากพวกนี้นั้นเป็นสิ่งล้ำค่าในวันโลกาวินาศ