Chapter 79: ห้องปฏิบัติการทางชีวภาพ

“พวกเราสามารถที่จะพยายามที่จะพุ่งออกไปโดยรถมินิบัสได้”ซุนคุนเสนอขึ้น เขาไม่รู้ว่าเจียงลู่ฉีกำลังทำอะไรอยู่ วิ่งไปขึ้นบนชั้นสอง และซ่อนตัวอยู่ตรงช่องกระจกที่รับแสง ซุนคุนนั้นสังเกตการณ์สถานการณ์ด้านนอกนั่น เขานั้นร้อนใจ

ในมุมมองของซุนคุนแล้ว รถมินิบัสนั้นมีเกราะกันกระสุน มันอาจจะไม่สามารถที่จะป้องกันพวกเขาได้กับทุกอย่างก็ตามที พวกเขาก็ยังมีโอกาสที่จะพุ่งออกไปอยู่ดี

แต่ซุนคูนรู้ว่าทีมของหมาป่าเลือดนั้นจะไม่ปล่อยให้พวกเขาหนีไป ด้านนอกนั้นมีที่ปิดกั้นถนนรอพวกเขาอยู่ ซุนคุนมองไปอย่างช่วยไม่ได้ไปที่รถMCV ประตูของมันนั้นปิดอยู่ และด้านในนั้นเงียบสงบโดยปราศจากเสียงใดๆ

ตามจริงแล้ว ถึงแม้ว่ารถMCV นั้นอยู่ในการก่อสร้างห้องปฏิบัติการได้ครึ่งหนึ่งแล้วก็ตามที ฟังก์ชั่นปกติมันก็ไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลย ถ้ามันมีอะไรเกิดขึ้น หลังจากนั้นเจียงลู่ฉีก็จะตัดสินใจพุ่งออกไปอยู่ดี

ตั้งแต่ห้องปฏิบัติการทางชีวภาพสามารถที่จะสร้างได้เป็นอย่างแรก เจียงลู่ฉีก็ต้องการที่จะพัฒนาความแข็งแกร่งของเขาก่อน ด้วยเหตุนี้นี่เอง ความสามารถในการตอบสนองของเขาจะได้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

หมาป่าเลือดนั้นสามารถที่จะหลบหนีปืนใหญ่สุญญากาศได้ในตอนแรก และสามารถที่จะออกคำเตือนให้แก่คนอื่นๆได้ด้วย ซึ่งมันเหมือนกับว่ามีการพยากรณ์ถึงสถานการณ์ที่อันตรายที่จะเกิดขึ้น ตามจริงแล้ว มันเป็นเรื่องที่ไม่เป็นประโยชน์แก่รถMCVอีกด้วย

เวลานั้นผ่านไปเรื่อยๆ เมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวก็ส่งข้อมูลเกี่ยวกับกระบวนการก่อสร้างของห้องปฏิบัติการทางชีวภาพในจิตใจของเจียงลู่ฉี

[การก่อสร้างห้องปฏิบัติการทางชีวภาพนั้นได้สำเร็จแล้ว : 10% เหลือเวลาก่อสร้างอีก : 54นาที…]

…

“นั่นมันคืออะไรกัน?”ด้านนอกคลังสินค้า หมาป่าเลือดและคนอื่นๆยังคงได้รับผลกระทบจากความตื่นตระหนก ถ้ามันเป็นเพียงอาวุธร้อนๆละก็ พวกเขาคงไม่มีปฏิกิริยามากขนาดนี้ เนื่องจากว่าพวกเขาสามารถที่จะเข้าใจมันได้

ลักษณะของผู้รอดชีวิตสามารถที่จะอธิบายได้ว่ามันบ้าคลั่งมาก เพิ่มเติมไปอีกว่า การล่าพวกสัตว์กลายพันธุ์แล้ว คนธรรมดาทั่วไปที่เผชิญหน้ากับพวกมันนั้นล้วนแล้วแต่โชคร้าย ชายหนุ่มสามารถที่จะเข้าร่วมกับพวกเขาได้เพื่อที่จะกลายเป็นอาหารกระป๋อง และในส่วนของผู้หญิงแล้วจะถูกฆ่า แม้แต่เด็กก็ไม่ถูกยกเว้น

พูดอย่างตรงๆแล้ว ผู้คนพวกนี้นั้นรู้สึกโล่งใจในการกระทำที่บ้าคลั่งเพื่อที่จะแช่ตัวเองไว้เพื่อปกคลุมความหวาดกลัว แต่ปืนใหญ่สุญญากาศนั่นทำให้พวกเขานั้นตกตะลึง สำหรับการโจมตีที่ล่องหนแล้ว ซึ่งพวกเขาไม่สามารถที่จะเข้าใจมันได้ พวกเขาจึงตกอยู่ในความหวาดกลัว

“พวกเราจะสู้พวกมันได้ยังไง?” สมาชิกในถาม แต่เขานั้นถูกเตะลงไปที่พื้นโดยหมาป่าเลือด เขานั้นยังคงสวมใส่เสื้อผ้าธรรมดาอยู่ แต่เฮดโฟนของเขานั้นระเบิดไปเรียบร้อยแล้ว ใบหน้าของเขาดูมืดมน

“นายเป็นพวกขี้ขลาดงั้นเหรอ? ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับมันหรอก มันไม่สามารถที่จะใช้มันได้ตลอดเวลา ถ้าไม่อย่างงั้นแล้ว ทำไมพวกมันจึงปิดประตูละ?” หมาป่าเลือดแช่ง

[อาวุธที่ทรงพลังพวกนั้น ซึ่งอาวุธร้อนแบบ rocket launcher แล้ว สามารถที่จะใช้ได้อย่างมากเพียงแค่ครั้งเดียว ปืนใหญ่ที่ถูกติดตั้งไว้แบบนั้น ถึงแม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่ามันสามารถที่จะใช้ได้เพียงครั้งเดียวหรือไม่ก็ตาม มันก็จะต้องมีข้อจำกัดมากมาย มิฉะนั้นแล้ว มันคงจะมีปัญหากับแหล่งพลังงานแน่นอน]

เมื่อฟังคำพูดของหมาป่าเลือดแล้วสมาชิกก็เริ่มฟื้นตัว ตราบเท่าที่พวกเขาได้มีการเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว ควบคู่ไปกับความสามารถของหัวหน้าในการสัมผัสได้ถึงอันจรายในระดับหนึ่งด้วยแล้ว พวกเขาก็คงจะยังคงสบายดี

แต่ปัญหาในตอนนี้นั้นคือประตูได้ถูกปิดลงและล็อคไว้ ถ้าพวกเขานั้นถาโถมเข้าไปยังตำแหน่งของศัตรูแล้ว ประตูก็สามารถที่จะเปิดได้ แต่หลังจากนั้นละก็ ถ้าพวกเขานั้นได้รับการโจมตีอีกครั้งโดยอาวุธที่ทรงพลังและแปลกประหลาดนั่น พวกเขาจะจัดการกับมันได้อย่างไร? ถ้าไม่อย่างงั้นแล้วไม่ใช่ว่าพวกเขามีชะตากรรมที่ต้องตายงั้นหรอ?

หมาป่าเลือดตระหนักถึงปัญหานี้ไว้แล้ว พวกเขาจะถูกจับโดยไม่ได้เตรียมพร้อมโดยศัตรู

ตามปกติแล้ว จางไฮ่และซุนคุนรวมไปถึงเจียงลู่ฉีด้วยแล้วคือข้อจำกัดที่ใหญ่ที่สุดของเจียงจู้อิง ชายสามคนนั้นจะต้องถูกฆ่าเป็นอย่างแรก แต่ในสถานการณ์ตอนนี้นั้นได้แตกต่างออกไป

“พี่ชายหมาป่า พวกเราสามารถที่จะหาทางที่จะระเบิดคลังสินค้าได้ เต่าในโถนั้นจะถูกจับอย่างแน่นอน...”ผู้หญิงพูดอย่างนุ่มนวล แต่เธอนั้นถูกขัดโดยหมาป่าเลือด “เธอนั้นฉลาดอย่างแท้จริง แต่คนอื่นนั้นเป็นเพียงไอโง่! ฉันจะสามารถกลืนความสามารถของเจียงจู้อิงโดยวิธีการนั้นได้อย่างไร? และพวกเรามีเพียงระเบิดไม่กี่ลูก พวกเราจะระเบิดคลังสินค้านั้นได้อย่างไร? เธอคิดว่ามันถูกเติมเต็มไปด้วยน้ำมันงั้นหรอ? ฉันสามารถระเบิดได้เพียงแค่ประตู เธอต้องการที่จะไปเป็นคนแรกไหมละ?”

ด้วยคำพูดพวกนี้ทำให้ผู้หญิงนั้นพูดไม่ออก “พวกเราจะทำอย่างไรดี?” เธอถาม

“พวกเราจะรออยู่ที่นี่ มันเป็นเรื่องที่แน่นอนว่าพวกมันจะต้องหาทางออกมา ที่นี่คือฐานของพวกเรา พวกเราจะหวาดกลัวอะไรละ?”หมาป่าเลือดพูดอย่างอดทน

หมาป่าเลือดนั้นอยู่ในอารมณ์ที่ย่ำแย่ ความตั้งใจเดิมของเขานั้นคือการได้รับความสามารถของเจียงจู้อิง และหลังจากนั้นก็ฆ่าคนที่ติดตามเธอ แต่ในตอนนี้  เขาได้ตัดสินใจว่าจะทรมานผู้คนพวกนี้อย่างช้าๆจนถึงแก่ความตาย

ส่วนชายหนุ่มที่ธรรมดาคนนั้น เขาไม่ได้ให้ความสนใจมากกับเขา เขาเชื่อว่าเขาสามารถที่จะฆ่าได้เหมือนกับฆ่ามด แต่ในตอนนี้แล้ว หมาป่าเลือดตัดสินใจที่จะตัดชิ้นเนื้อทีละเล็กทีละน้อย ป้อนให้กับซอมบี้ และหลังจากนั้นก็โยนร่างกายเข้าไปสู่ในฝูงซอมบี้

[การก่อสร้างห้องปฏิบัติการทางชีวภาพนั้นได้สำเร็จแล้ว : 70% เหลือเวลาก่อสร้างอีก : 18นาที....]

[การก่อสร้างห้องปฏิบัติการทางชีวภาพนั้นได้สำเร็จแล้ว : 80% เหลือเวลาก่อสร้างอีก : 12นาที...]

…..

เจียงลู่ฉีเริ่มที่ใจเย็นขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งกระบวนการนั้นถึง 100%....

[การก่อสร้างห้องปฏิบัติการนั้นสำเร็จแล้ว!]

เจียงลู่ฉีเปิดตาขึ้นอย่างฉับพลัน หลังจากนั้นก็หายใจเข้าลึกๆ และตาของเขาก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

[ใช่! สุดท้ายแล้วมันก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว!]

ห้องปฏิบัติการทางชีวภาพนั้นสำคัญอย่างมากกับเจียงลู่ฉี ในโลกที่เป็นแบบนี้แล้ว ความแข็งแกร่งด้านนอกนั้นเป็นแค่เพียงด้านนอก ถ้าเขาไม่แข็งแกร่งเพียงพอที่จะใช้มือมัดไก่ได้รวดเร็วพอละก็ เขาก็จะโดนฆ่าได้อย่างง่ายดายโดยเพียงแค่มีด นี่คือเหตุผลที่ว่าเขาไม่กล้าที่จะเข้าไปยังตึกใดๆเลย

[ห้องปฏิบัติการทางชีวภาพนั้นสำเร็จเรียบร้อยแล้ว เจ้าของสามารถที่จะเลือกได้ว่า กำหนดการวิวัฒนาการของยีนเหลวได้! ใช่หรือไม่?]