เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 77: ความสามารถในการกลืนกิน

Chapter 77: ความสามารถในการกลืนกิน

Chapter 77: ความสามารถในการกลืนกิน


“เจียงจู้อิง เธอควรที่จะคิดมันอย่างระมัดระวังนะ”หมาป่าเลือดพูด มันเห็นได้ชัดว่าเขาไม่มีเจตนาที่จะปล่อยเจียงจู้อิงไป

เจตนาของหมาป่าเลือดนั้นไม่มีทางที่จะดีได้ ทุกคนสามารถที่จะคาดเดาได้ ตามจริงแล้วเป้าหมายของหม่าป่าเลือดนั้นไม่ได้สนใจว่าจะได้เนื้อกลายพันธุ์สิบตันหรือว่าเจียงจู้อิงจะเข้าร่วม ในความจริงแล้ว เขาต้องการที่จะได้รับความสามารถของเจียงจู้อิง!

หมาป่าเลือดนั้นได้เฝ้าดูเจียงจู้อิงเป็นระยะเวลานานๆอย่างลับๆ ถึงแม้ว่าเจียงจู้อิงจะไม่ได้เข้ามาในฐานของพวกเขาก็ตาม เขาก็วางแผนไว้ที่จะหาโอกาสสักครั้งและโจมตีเจียงจู้อิงอยู่ดี

ความสามารถของหมาป่าเลือดนั้นคือสามารถที่จะกลืนกินเซลล์ของพวกมีพลังกลายพันธุ์คนอื่น มันเหมือนกับว่าเขานั้นทำให้ตัวเองติดเชื้อด้วยไวรัสชนิดใหม่ เซลล์ที่แตกต่างกันนั้นสามารถที่จะอยู่ในร่างกายของเขาได้ในสองรูปแบบ แต่ถ้ามันมากกว่าสองความสามารถแล้ว หลังจากนั้นร่างกายของเขาก็จะพังลง

หมาป่าเลือดคนเก่านั้นได้ถูกโจมตีและถูกกลืนกินโดยเขา และหลังจากนั้นเขาก็กลายเป็นหมาป่าเลือดคนใหม่ หลังจากนั้นเขาก็หาเป้าหมายคนใหม่ และสุดท้ายแล้วเขาก็เลือกความสามารถของเจียงจู้อิง เซลล์ของเจียงจู้อิงนั้นได้เปลี่ยนกลายเป็นเซลล์ไฟฟ้าแล้ว มันยอดเยี่ยมมาก!

เมื่อเห็นเจียงจู้อิงนั้นปลดปล่อยกระแสไฟฟ้า นั้นทำให้หมาป่าเลือดนั้นตื่นเต้นมากและความอดทนนั้นได้หมดลง ความสามารถนั้นคือความสามารถที่เขาตามหาอยู่! ถ้าเขาสามารถที่จะได้รับมันละก็ เมื่อรวมไปกับความสามารถของหมาป่าเลือดคนเก่า เขาก็จะเข้าสู่ขอบเขตใหม่

[ตราบเท่าที่พวกเราจับเจียงจู้อิงแบบมีชีวิตอยู่ได้ละก็ ความสามารถของเธอจะกลายเป็นของฉัน!]

เมื่อฟังคำพูดของหมาป่าเลือดแล้ว เจียงจู้อิงโกรธมาก ถ้าเป็นอย่างนั้นมันจะสามารถที่จะอดทนได้อย่างไร? จางไฮ่และซุนคุนก็มีหน้าตาที่น่าเกียจ

ในเวลาเดียวกัน สมาชิกทีมของหมาป่าเลือดนั้นก็เริ่มที่จะเตรียมตัว มันเห็นได้ชัดว่าพวกมันนั้นบ้าคลั่งที่จะสู้ จางไฮ่และซุนคุนนั้นเหงื่ออกจากสถานการณ์แบบนี้ พวกเขานั้นอ่อนแอเกินไปที่จะต่อสู้ ถ้าพวกเขานั้นต่อสู้กับพวกมันละก็ พวกเขาก็ไม่สามารถที่จะมีชีวิตรอดอยู่ได้

เจียงจู้อิงนั้นกุมดาบยาวของเธอนั่น ตามจริงแล้ว การต่อสู้กับหมาป่าเลือดนั้นเกือบที่จะอันตรายเทียบเท่ากับสัตว์กลายพันธุ์เลย แต่ในกรณีใดๆก็ตาม เธอก็ไม่สามารถที่จะเข้าร่วมพวกมันได้ มันมีเพียงสิ่งเดียวที่จะได้รับกลับมา ความตายของเธอ!

“เจียงจู้อิง เธอควรที่จะคิดใหม่อีกทีนะ เข้ารวมกับพวกเรานั้นคือโอกาสที่ยอดเยี่ยมสำหรับเธอ ผู้คนจำนวนมากในทีมของเธอนั้นจะเป็นตัวถ่วงของเธอ ยกตัวอย่างเช่นชายคนนั้น เขาก็เป็นเพียงแค่คนธรรมดา....” หมาป่าเลือดพูด

เมื่อเขาพูด เขาก็พบว่าเจียงลู่ฉีนั้นเข้าไปในรถแล้ว แต่เขาไม่ได้ให้ความสนใจกับการกระทำของเขา เนื่องจากว่าเขาเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง

สมาชิกคนอื่นของทีมหมาป่าเลือดก็เริ่มที่จะหัวเราะ ชายคนที่เคยเยาะเย้ยเจียงจู้อิงพูด “ดูสิ! ชายคนนี้ในทีมที่มีผู้หญิงเป็นผู้นำนั้นเหมือนกับเป็นกระ..รี่ ฮ่าๆๆๆๆ...”

เสียงหัวเราะของเขานั้นจางหายไป ถึงแม้ว่าเขายังมีรอยยิ้มที่เยาะเย้ยอยู่บนใบหน้าก็ตามที ทันใดนั้นเขาก็เห็นเจียงลู่ฉีนั้นพุ่งมาหาพวกเขาด้วยรถมินิบัส

“โอ้ คนธรรมดาๆเช่นนายนั้นต้องโกรธจากความอับอายแน่เลย....”สมาชิกคนอื่นนั้นไม่ได้มีเจตนาที่จะต้องหลบไป ผู้หญิงคนนั้นก็ยกปืนของเธอขึ้นและเล็งไปที่เจียงลู่ฉี รูม่านตาของเธอนั้นหดลง เพื่อที่จะจดจ่อในการเล็งปืน เธอนั้นเหมือนกับงูร้ายที่กำลังจ้องไปที่เจียงลู่ฉี ทันใดนั้น หมาป่าเลือดก็รู้สึกถึงความน่าขนลุก เขานั้นรีบกวาดตามองไปยังรถมินิบัส และพบว่ามันมีหลุมดำอยู่ด้านหน้าของรถมินิบัส

ความรู้สึกขนลุกนั้นมาจากหลุมดำนั้น ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าหลุมดำนั้นสามารถที่จะทำอะไรได้ สัญชาตญาณของหมาป่าเลือดนั้นก็รู้ว่ามันจะมีเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้น ถ้าพลังของพวกเหนือธรรมชาตินั้นถึงในอีกระดับหนึ่ง สัญชาตญาณของพวกเขานั้นจะได้ถูกพัฒนา ถ้าพวกเขานั้นรู้สึกถึงความอันตราย

หมาป่าเลือดนั้นให้ความรู้สึกที่แตกต่างไปจากปกติกับการพุ่งมาของรถมินิบัส แต่เขานั้นตะโกนขึ้นในทันที “วิ่งหนีไป!”

ในเวลาเดียวกัน ร่างกายทั้งร่างของเขาก็เริ่มปูดขึ้น ในทันทีนั้นเขาก็เปลี่ยนจากชายหนุ่มธรรมดากลายเป็นหมาป่า ความเร็วของเขานั้นรวดเร็วอย่างมาก แม้กระทั่งตาของเขาก็กลายเป็นสีแดง

ผู้หญิงนั้นก็รีบวิ่งกลับไปอย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกับการตอบสนองของสมาชิกในทีมคนอื่นเช่นเดียวกันและเริ่มต้นที่จะวิ่งหนี ถึงแม้ว่าพวกเขาจะตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว ความเร็วของพวกเขาก็ถึงแค่ในระดับของเท้าอาคิลลิส

“วู้มมมมม!”เกือบทั้งหมดนั้นวิ่งไปยังทิศทางของมอเตอร์ไซค์และพยายามที่จะหลบหนี

แต่ในเวลานั้น....

“ปัง!”

ทันใดนั้นก็มีเสียงดังเกิดขึ้นจากที่ใดก็ไม่อาจทราบได้ และทุกคนก็รู้สึกว่าหูของตัวเองนั้นกำลังอื้ออยู่ พวกเขาไม่สามารถที่จะได้ยินเสียงอะไรเลย ด้านหน้าของพวกเขานั้นมี คลื่นอากาศนั้นกำลังพุ่งหน้ามาหาพวกเขา

“พุ้ฟฟ!”

สมาชิกของทีมนั้นเห็นคลื่นอากาศกำลังมา รู้สึกโดนตีไปพร้อมกันกับมอเตอร์ไซค์ที่พวกเขากำลังขับอยู่ เขานั้นอยู่ในสภาพที่น่าอนาถใจ ความบาดเจ็บนั้นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย เขาสามารถที่จะเห็นได้ว่าเลือดของเขานั้นสาดกระจายไปทั่ว

[นี่คือ....เลือดของฉันงั้นหรอ?]

“ปัง!”สมาชิกนั้นล้มกระแทกพื้นอย่างรุนแรง เหมือนกับกระสอบทราย กลิ้งไปหลายๆรอบ เขาเหมือนกับปลาทองที่ถูกโยนออกมาจากน้ำ ร่างกายทั้งร่ายของเขานั้นกำลังกระตุกอยู่ เลือดไหลออกมาจากปากของเขา และดวงตาก็เปิดกว้างขึ้น

เขาเห็นผู้คนอีกหลายคนนั้นกำลังนอนแผ่อยู่รอบๆเขา ทุกคนนั้นถูกปกคลุมไปด้วยเลือด โชคร้ายที่หมาป่าเลือดรวมไปทั้งผู้หญิง และสมาชิกอีกบางคนนั้นได้หลบหนีไปยังประตูแล้ว เขานั้นเปิดปากของเขา พยายามที่จะขอความช่วยเหลือ แต่มันสายไปแล้ว อวัยวะภายในของเขานั้นผสมปนเปไปมั่วในปากของเขา เขาไม่สามารถที่จะพูดได้แม้แต่คำเพียงคำเดียว

[ปืนใหญ่สุญญากาศได้ปลดปล่อยอย่างเรียบร้อยและ รถMCVกำลังเร่งความเร็วขึ้น...]

ด้านในรถมินิบัส เจียงลู่ฉีไม่มีความรู้สึกอะไรกับพวกมันเลย เขานั้นหมุนพวงมาลัยอย่างไร้เมตตาและเหยียบไปที่คันเร่งและพุ่งไปยังประตู

“เหี้...! นั้นมันรถกระหายเลือดบ้าอะไรวะนั่น?”หมาป่าเลือดและคนอื่นพึ่งที่จะฟื้นตัวจากเสียงดังของปืนใหญ่ แต่พวกเขานั้นเห็นรถมินิบัสนั้นพุ่งมาหาพวกเขาอีกครั้ง ฉากนี้มันน่าตื่นตระหนกมาก เมื่อเห็นรถมินิบัสนั้นพุ่งมาอีกครั้ง พวกเขาก็รู้สึกได้ถึงความเสียวแวบที่พุ่งผ่านศีรษะของพวกเขาในทันที

พวกเขาไม่มีเวลาที่จะขับรถ off-road และรถHummerได้ ดังนั้นพวกเขาจึงรีบหลบหนีอย่างรวดเร็วไปที่ประตู

“ปุ้ฟฟฟ!”

พร้อมกันกับเสียงที่แหลมคม รถมินิบัสก็พุ่งไปยังรถHummerและที่จอดไว้ต่อจากตรงนั้น

เจียงลู่ฉีนั้นอยู่บนที่นั่งคนขับซึ่งกำลังมองออกไปนอกกระจกหน้ารถด้วยสายตาที่เย็นชา

หมาป่าเลือดและสมาชิกทีมของเขานั้นขับไปไกลแล้ว พวกเขานั้นตกตะลึงการโจมตีที่รุนแรงของปืนใหญ่สุญญากาศ แต่พวกเขาไม่รู้ว่ามันจำเป็นต้องใช้เวลาชาร์ตสิบวินาทีและมีระยะเวลาอีกสักพักหนึ่งที่ยังไม่สามารถใช้งานได้ มิฉะนั้นพวกเขาก็คงไม่รีบหนีอย่างรวดเร็วแบบนี้หรอก

โชคร้ายที่ หมาป่าเลือดนั้นไม่ได้ถูกฆ่า เขาสามารถที่จะรับรู้ถึงความอันตรายในระดับหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงมีเวลาเพียงพอที่จะหลบหนี

ตามจริงแล้ว คนพวกนั้นพิจารณาว่าเจียงลู่ฉีเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง และไม่ได้ให้ความสนใจกับรถมินิบัสเก่าๆคันหนึ่ง ด้วยเหตุนี้นี่เอง เจียงลู่ฉีจึงมีโอกาสที่จะโจมตีพวกมัน เขาสามารถที่จะโจมตีพวกมันที่ยังไม่ได้เตรียมพร้อมได้

หมาป่าเลือดและสมาชิกไม่มีทางเลือกที่จะเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ที่ทำโดยตัวของพวกมันเอง

จบบทที่ Chapter 77: ความสามารถในการกลืนกิน

คัดลอกลิงก์แล้ว