บทที่ 490 เมืองซินแลนด์

บทที่ 490 เมืองซินแลนด์

“35 เลยเหรอ?!” เซี่ยหยู่เว่ยอุทานด้วยความตกใจ หลังจากได้รู้ว่าเลเวลเฉลี่ยของสมาชิกกิลด์ใหญ่ทางฝั่งเผ่าสัตว์อสูรถูกเพิ่มขึ้นมาเป็น 35 แล้ว

“ใช่ สำหรับผู้เล่นทั่ว ๆ ไปการเก็บเลเวลอาจจะเป็นเรื่องยากลำบาก แต่สำหรับสมาชิกในกิลด์ใหญ่พวกเขาสามารถจัดทีมไปเก็บเลเวลในแผนที่ที่เลเวลสูงกว่าตัวเอง 10 เลเวลได้ ซึ่งการฆ่ามอนสเตอร์ที่เลเวลสูงกว่าตัวเอง 10 เลเวลจะทำให้พวกเขาได้รับโบนัสค่าประสบการณ์ 2 เท่า เมื่อมันรวมกับหลอดค่าประสบการณ์ที่ถูกลดลงในก่อนหน้านี้ มันก็จะทำให้พวกเขาสามารถเก็บเลเวลจนถึงเลเวล 40 ได้อย่างรวดเร็ว” สกายวูฟกล่าว

“ตอนนี้ยังมีแค่พวกลิ่วเจียที่รู้ว่าเผ่ามนุษย์กับเผ่าสัตว์อสูรไม่มีสิ่งกีดขวางคอยกั้นเขตแดนอีกต่อไปแล้ว หากกิลด์อื่นรู้เข้าพวกเขาก็จะทำการโจมตีป้อมไซแอนวูฟแน่ ๆ หากเรายังคงบุกไปยังเมืองอื่นและทำสงครามอย่างต่อเนื่อง ในเวลาไม่ถึงครึ่งเดือนสมาชิกในกิลด์อื่นก็จะมีเลเวลเฉลี่ยเกินกว่า 40 ในขณะที่สมาชิกของเรายังมีเลเวลเฉลี่ย 30 กว่า ๆ ในเวลานั้นหากลิ่วเจียยกทัพบุกมาเราก็คงจะป้องกันการโจมตีของพวกเขาเอาไว้ไม่ได้” ลู่หยางกล่าว

ทุกคนพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

“ได้ครับ พวกเราจะเร่งนำทีมไปเก็บเลเวล” ไป๋ฉือกล่าว

“ทุกคนช่วยรวมทีม 30,000 คนมาให้ฉันก่อน เดี๋ยวฉันจะพาทุกคนไปทำภารกิจในแผนที่ใหม่ ซึ่งภารกิจนี้จะให้ค่าประสบการณ์ที่สูงมาก” ลู่หยางกล่าว

“ได้ครับ/ค่ะ” ทุกคนพูดพร้อมกัน

—

หลังจากประชุมเสร็จลู่หยางก็ได้ทำการวาร์ปไปยังเมืองเลิฟมอร์ จากนั้นเขาก็เดินทางโดยสิงโตเพลิงไปยังค่ายก็อบลินทางบริเวณทิศตะวันตกของเมือง

เมื่อมาถึงค่าย ลู่หยางก็ได้เห็นบีเซลกำลังเดินไปเดินมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล

“ว่าไงบีเซล” ลู่หยางเอ่ยทักทาย

“สหาย ทำไมคุณถึงพึ่งมา” บีเซลรีบวิ่งเข้ามาหาลู่หยางอย่างตื่นเต้น

“ฉันเพิ่งชนะสงครามและได้รับสิทธิ์ควบคุมป้อมปราการทั้ง 5 ของเมืองเซนต์กอลล์” ลู่หยางกล่าว

“ยินดีด้วย” บีเซลกล่าว

“นายช่างโอบัคให้ฉันมาหาคุณที่นี่ ไม่ทราบว่าคุณมีปัญหาอะไรงั้นเหรอ?” ลู่หยางถาม

“ฉันกำลังกังวลเรื่องนี้อยู่พอดี ทางตระกูลของฉันอยากจะสร้างดินแดนถาวรสำหรับเผ่าก็อบลิน อย่างไรก็ตามในบรรดาเจ้าชายก็อบลินทั้ง 7 มีเจ้าชายเพียงแค่ 2 คนที่ยอมให้ความช่วยเหลือ ส่วนที่เหลือแทบจะไม่ให้ความร่วมมือเลย ฉันเลยอยากจะขอความช่วยเหลือจากคุณ” บีเซลกล่าวอย่างกังวล

“แล้วฉันพอจะช่วยอะไรคุณได้บ้าง?” ลู่หยางถาม

“พวกเราเลือกสถานที่สำหรับการสร้างอาณาจักรเอาไว้แล้ว มันคือเมืองรอธทริคพื้นที่ที่บรรพบุรุษของเราเคยอาศัยอยู่” บีเซลกล่าว

เมืองรอธทริคเป็นเมืองเล็ก ๆ ในทะเลทรายภายในเขตของเผ่าสัตว์อสูรและมันก็เป็นถิ่นกำเนิดของเผ่าก็อบลิน อย่างไรก็ตามเมื่อหลายพันปีก่อนเผ่าก็อบลินก็ได้พ่ายแพ้ในสงครามหลายครั้งและทำให้พวกเขาถูกขับไล่ออกมาจากดินแดนบรรพบุรุษของตัวเอง

เมื่อเวลาผ่านไปดินแดนนั้นก็เกิดสงครามไปอีกหลายครั้งและทำให้ในปัจจุบันมันถูกปกครองร่วมกันโดยเผ่าเซนทอร์, หมาป่าทะเลทรายและภูตทราย

“ตอนนี้กองกำลังของเราถูกแบ่งออกเป็น 3 ส่วน โดยส่วนหนึ่งต้องเอาไว้ช่วยดูแลธุรกิจ ส่วนหนึ่งเอาไว้ปกป้องบริษัท ทำให้กองกำลังที่สามารถถูกส่งออกไปได้มีอยู่อย่างจำกัด เราจึงอยากจะจ้างคุณให้ส่งกองกำลังไปยึดมืองรอธทริคมาให้พวกเราหน่อย” บีเซลกล่าว

ระบบ: ภารกิจสร้างอาณาจักรก็อบลิน (บทนำ) คุณยินดีรับคำขอของบีเซลหรือไม่?

“ไม่มีปัญหา” ลู่หยางกล่าว

ภารกิจในลักษณะนี้มักจะมาพร้อมกับผลตอบแทนมหาศาล และในความเป็นจริงหลังจากเลเวล 30 ภารกิจจากทางระบบก็จะมีจำนวนที่ลดน้อยลงไปเรื่อย ๆ หากเขาสามารถรับภารกิจจากเผ่าก็อบลินได้ มันก็จะทำให้เขาสามารถนำลูกน้องออกไปเก็บเลเวลได้อย่างรวดเร็ว

“สหาย ฉันคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าคุณจะต้องยอมช่วยพวกเราแน่ ๆ พวกเรามีเรือเหาะของ 3 ตระกูลเอาไว้ให้คุณใช้งานฟรี ๆ ตอนนี้พวกเราตั้งฐานที่มั่นที่นั่นเอาไว้เรียบร้อยแล้ว คุณสามารถเดินทางไปบุกเบิกที่นั่นให้กับพวกเราได้ตลอดเวลา” บีเซลกล่าวอย่างดีใจ

“ได้ ฉันจะรีบรวบรวมกองกำลังเดี๋ยวนี้เลย” ลู่หยางกล่าว

—

หลังจากพูดคุยกับบีเซลจนจบ ลู่หยางก็ทำการแชร์ภารกิจเข้าไปภายในแชทกลุ่ม

“ภารกิจสร้างอาณาจักรก็อบลินส์?”

“หัวหน้า คุณไปเอาภารกิจแบบนี้มาได้ยังไงกันเนี่ย?!” บิทเทอร์เลิฟอุทานอย่างตกตะลึง

“ฝากบอกทุกคนด้วยว่าหากใครอยากเก็บเลเวลเร็ว ๆ ให้เดินทางไปที่ค่ายก็อบลินภายในเมืองซาโรส เรือเหาะภายในค่ายนั้นจะพาพวกเราไปยังฐานที่มั่นของก็อบลินฟรี ๆ และภายในค่ายก็จะมีภารกิจมากมายให้พวกเราได้ทำ” ลู่หยางกล่าว

“ได้ครับ/ค่ะ พวกเราจะรีบไปแจ้งลูกน้องเดี๋ยวนี้” เซี่ยหยู่เว่ย, ฉิงชางและคนอื่น ๆ รีบกระจายข่าวไปยังลูกน้องภายในทีมของตัวเองทันที

“ถ้าไปที่นั่นแล้วติดปัญหาอะไรก็ให้รีบติดต่อมาหาฉันนะ” ลู่หยางกล่าว

“หัวหน้าไม่ได้ไปกับพวกเราเหรอครับ?” ไป๋ฉือถาม

“ฉันยังมีธุระต้องไปจัดการ รอให้พวกนายทำภารกิจช่วงต้นเรียบร้อยก่อนแล้วฉันค่อยตามไปทีหลัง” ลู่หยางกล่าว

หลังจากพูดคุยในแชทกลุ่มจนจบ ลู่หยางก็ส่งข้อความส่วนตัวไปหาหลานอวี่

“สาวน้อย เธอกำลังทำอะไรอยู่?”

“ฉันกำลังจะไปค่ายก็อบลินกับหยู่เว่ยค่ะ”

“ไม่ต้องไปกับหยู่เว่ยหรอก ไปเก็บเลเวลกับพี่ดีกว่า” ลู่หยางกล่าว

“ไปเจอกันที่ไหนดีคะ?” หลานอวี่ถามอย่างดีใจเพราะเธอไม่ได้อยู่กับลู่หยางตามลำพังมานานแล้ว

“เจอกันที่ป้อมคริมสัน”

—

ภายในเขตเมืองชั้นในเฟลชมาเธอร์เวิร์มยังคงผลิตเซลฟ์เดทโทเนทิงเวิร์มออกมาไม่หยุด ทำให้พื้นที่บริเวณนี้กลายเป็นจุดเก็บเลเวลประจำสำหรับผู้เล่นชั้นยอดของกิลด์

แสงสว่างปรากฏขึ้นข้าง ๆ ลู่หยาง ก่อนที่หลานอวี่จะปรากฏตัวขึ้นมา

“พวกเราจะไปไหนกันเหรอคะ?” หลานอวี่ถาม

“พี่จะพาเธอไปที่สนุก ๆ ที่หนึ่ง ว่าแต่เธอเล่นหมากรุกสากลเป็นไหม?” ลู่หยางกล่าวพร้อมกับลูบหัวหลานอวี่อย่างเอ็นดู

“พอเล่นเป็นนิดหน่อยค่ะ” หลานอวี่ตอบ

“ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ไปเล่นหมากรุกสากลกัน” ลู่หยางกล่าวก่อนจะใช้คทาวาร์ปพาหลานอวี่เทเลพอร์ตไปยังสปิริตอะคาเดมี่

หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ได้ขี่สิงโตเพลิงมุ่งหน้าไปยังทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และถึงแม้พวกเขาจะใช้คัมภีร์เพิ่มความเร็วแต่มันก็จำเป็นจะต้องใช้เวลาอีกกว่า 2 ชั่วโมงก่อนที่พวกเขาจะมาถึงหน้าเหวลึก

ระบบ: คุณค้นพบเมืองซินแลนด์

ด้านล่างของหน้าผาคือเมืองใต้ดินขนาดมหึมา ซึ่งภายในเมืองมีอาคารอำนวยความสะดวกต่าง ๆ อย่างมากมาย เพียงแต่ผู้คนภายในเมืองต่างก็ล้วนแล้วแต่มีสีหน้าอันเย็นชา

“นี่มันคือที่ไหนเหรอคะ?” หลานอวี่ถาม

“ที่นี่คือเมืองซินแลนด์ จากเนื้อเรื่องของเกมประชากรทุกคนภายในเมืองคือนักโทษที่ถูกเนรเทศและท้ายที่สุดพวกเขาก็รวมตัวกันสร้างเมืองนี้ขึ้นมา”

“มันมีที่แบบนี้ด้วยเหรอคะเนี่ย” หลานอวี่กล่าว

“หลังจากนี้ตามพี่มาให้ดี ๆ ล่ะ วิธีการใช้ชีวิตภายในเมืองนี้ค่อนข้างจะแตกต่างจากเมืองทั่ว ๆ ไป หากเธอเผลอของในกระเป๋าอาจจะถูกขโมยได้ตลอดเวลา ยิ่งไปกว่านั้นในเมืองนี้ยังไม่มีพื้นที่ปลอดภัยด้วย” ลู่หยางกล่าว

“ทำไมมันฟังดูเหมือนเป็นที่รวมคนชั่วเลยล่ะคะ” หลานอวี่กล่าวอย่างกังวล

“จะว่าไปที่นี่มันก็ที่รวมคนชั่วดี ๆ นั่นแหละ” ลู่หยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ชายหนุ่มพาหลานอวี่เดินตามบันไดริมหน้าผาไปยังทางเข้าเมือง จากนั้นทั้งคู่ก็เดินอ้อมขอบเมืองไปจนถึงหน้าบ้านพักหลังหนึ่ง