บทที่ 436 เดโมนิคเฟลม

บทที่ 436 เดโมนิคเฟลม

หลังจากได้ฟังคำตอบของลู่หยางมันก็ทำให้ทุกคนอ้าปากค้างขึ้นมาทันที โดยพวกเขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องพูดอะไรต่อไปเหมือนกัน

“ทุกคนยังมีคำถามอะไรอีกไหม?” ลู่หยางถาม

คราวนี้ทุกคนต่างก็ทำได้เพียงแค่ส่ายศีรษะ เพราะมันเห็นได้ชัดว่าลู่หยางวางแผนทุกอย่างเอาไว้หมดแล้ว ยิ่งอีกฝ่ายเปิดเผยความลับออกมามากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกคลายกังวลไปได้มากเท่านั้น

“แบบนี้พวกเราก็แค่นั่งดูพี่ใช้เวทมนตร์ต้องห้ามก็พอแล้วมั้ง” หลานอวี่กล่าวพร้อมกับเดินไปนั่งลงบนก้อนหิน ก่อนที่แกนหลักคนอื่น ๆ จะเดินไปนั่งบนก้อนหินตาม ๆ กัน

ลู่หยางหัวเราะให้กับท่าทีของทุกคน ก่อนที่เขาจะพูดขึ้นมาว่า

“หน้าที่ของทุกคนมีเพียงแค่นั่งดูจริง ๆ เพราะในคราวนี้หน้าที่โจมตีเป็นของพวกเราชาวนักเวท”

หลังจากพูดจบลู่หยางก็เริ่มจัดตำแหน่งให้นักเวททุกคนโดยละเอียด โดยพยายามทำให้แน่ใจว่าทุกคนจะได้รับค่าเกียรติยศจากการสังหารศัตรู

ทันทีที่ลู่หยางจัดตำแหน่งให้ทุกคนเสร็จได้ไม่นาน มันก็เริ่มมีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาจากในระยะไกล

“ทุกคนซ่อนตัวเอาไว้ก่อน ห้ามเปิดเผยตำแหน่งของตัวเองเด็ดขาด” ลู่หยางสั่งการด้วยสีหน้าอันเคร่งขรึม

—

ใต้หน้าผา

กองหน้า 100,000 คนเดินทางมาจนถึงบริเวณปากหุบเขาแล้ว หัวหน้ากิลด์ไลออนทรอนจึงเริ่มมองเห็นกองทัพของสกายวูฟได้จากในระยะไกล

“ประธานหลัวเฉิง ผมเห็นกองทัพของสกายวูฟแล้วครับ ดูเหมือนพวกมันจะมีจำนวนประมาณ 100,000 คน” ไลออนวอริเออร์ หัวหน้ากิลด์ไลออนทรอนรายงานไปหาหลัวเฉิง

ขณะเดียวกันหลัวเฉิงก็กำลังนำกองกำลังเคลื่อนที่ผ่านจุดที่แคบที่สุดของหุบเขาทันทีที่ได้ยินข่าวเขาก็พูดขึ้นมาว่า

“สกายวูฟมันถูกพวกเราอัดจนเสียสติไปแล้วสินะ มันปล่อยตำแหน่งดี ๆ แบบนี้ไม่มาซุ่มโจมตีพวกเราได้ยังไง แทนที่จะซุ่มโจมตีในตำแหน่งแคบ ๆ กลับไปตั้งหลักตรงบริเวณลานกว้างที่มีพื้นที่กว้างกว่า 2 กิโลเมตรเนี่ยนะ”

“แค่กองหน้าของเราก็น่าจะทำลายพวกมันได้แล้ว สั่งให้ไลออนวอริเออร์โจมตีพวกมันเลยดีไหมครับ?” โกสเบลดถาม

หลัวเฉิงส่ายหัวไปมาพร้อมกับพูดว่า

“ฉันอยากจะจัดการกับพวกมันด้วยตัวเอง ถ้าเราให้ไลออนวอริเออร์จัดการกับพวกมันแล้วชัยชนะครั้งนี้มันจะนับเป็นชัยชนะของพวกเราได้ยังไง”

“ขอโทษครับ ผมคิดไม่รอบคอบเอง” โกสเบลดกล่าวอย่างรู้สึกผิด

ตอนนี้หลัวเฉิงอารมณ์ดีมาก เขาจึงไม่สนใจความผิดพลาดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของลูกน้อง จากนั้นเขาก็นำกองกำลัง 250,000 คนเดินทางไปจนถึงปากเขา โดยมีกิลด์ลูกอีก 2 กิลด์รับผิดชอบคอยป้องกันการซุ่มโจมตีจากทางด้านหลัง

“หลัวเฉิง วันนี้ฉันจะนำกำลังมาตัดสินแพ้ชนะกับแก!” สกายวูฟตะโกนดังลั่นทันทีที่เขาได้เห็นหลัวเฉิงปรากฏตัว

หลัวเฉิงหัวเราะขึ้นมาอย่างดูถูก ก่อนที่เขาจะนำกองกำลังผู้เล่นระดับทอง 50,000 คนแทรกเข้าไปในช่องว่างที่สมาชิกกิลด์ไลออนทรอนเว้นว่างเอาไว้

“น้ำหน้าอย่างแกมีสิทธิ์จะมาท้าทายฉันอยู่อีกงั้นเหรอ?! การบดขยี้พวกแกมันก็เปรียบเสมือนกับการบดขยี้มดตัวหนึ่งเท่านั้นแหละ” หลัวเฉิงกล่าวขณะมองไปยังสกายวูฟด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสมเพช

เพื่อโอ้อวดพลังของตัวเอง หลัวเฉิงจึงไม่ได้สั่งให้ทุกคนโจมตีในทันที แต่เขาเลือกที่จะกางแขนออกอย่างโอหังและพูดกับสกายวูฟว่า

“เห็นไหมว่าครั้งนี้ฉันนำกำลังคนมาเท่าไหร่ เมื่อรวมกองกำลังทั้งหมดเข้าด้วยกันแล้ว ทางฝั่งฉันก็มีกำลังอยู่มากถึง 550,000 คน!”

“ก่อนหน้านี้มันเป็นเพราะว่าฉันคอยระแวงกิลด์อื่นที่จะโจมตีตลบหลังทำให้ฉันไม่สามารถระดมกองกำลังทั้งหมดมาได้ แกเลยมีโอกาสได้หายใจหายคอตลอด 10 วันที่ผ่านมา แต่วันนี้ฉันจะให้แกได้เห็นเองว่าพลังที่แท้จริงของฉันมันแข็งแกร่งแค่ไหน”

ทันทีที่พูดจบหลัวเฉิงก็กำลังจะสั่งให้ทุกคนทำการโจมตี แต่สกายวูฟได้ตะโกนขัดขึ้นมาเสียก่อน

“เดี๋ยวก่อน!”

“มีอะไร?” หลัวเฉิงถามกลับอย่างไม่พอใจที่สกายวูฟมาขัดจังหวะอารมณ์ของตัวเอง

“แกพูดโม้มาได้ตั้งพักใหญ่ ฉันขอพูดอะไรบ้างไม่ได้หรือยังไง” สกายวูฟกล่าว

“แกหมายความว่ายังไง?” หลัวเฉิงถามอย่างไม่พอใจ

“ฉันหมายความว่า…ไปตายซะ!”

ทันทีที่สกายวูฟพูดจบและทั้งสองฝ่ายกำลังจะนำกองกำลังห้ำหั่นกัน ทันใดนั้นท้องฟ้าก็เริ่มถูกปกคลุมไปด้วยเมฆดำอย่างไม่ทราบสาเหตุ

ลู่หยาง, เซาธ์วินด์, มู่หยู, แบล็คเฟลมและนักเวทอีก 140 คนต่างก็กำลังยืนร่ายเวทต้องห้ามอยู่บนยอดหน้าผา โดยเป้าหมายของพวกเขาคือการจัดการกับศัตรูด้านล่างทุกคน

“แย่แล้ว! นี่มันจะต้องเป็นเวทมนตร์ต้องห้ามแน่ ๆ ทุกคนรีบหลบไปทางทิศตะวันออกเดี๋ยวนี้” โกสเบลดตะโกนสั่งด้วยความตกใจ

ผู้เล่นทั้ง 350,000 คนที่รวมตัวกันอยู่ตรงบริเวณลานปากเขาต่างก็รีบเคลื่อนที่ไปยังทิศตะวันออกอย่างรวดเร็ว แต่ในระหว่างที่พวกเขาออกวิ่งไปได้เพียงแค่ 200 เมตร ลู่หยางก็ร่ายคาถาของตัวเองจนเสร็จเขาจึงชี้ไม้คทาไปยังปากหุบเขา

เดโมนิคเฟลม!

ภายในพริบตาเงาหัวกระโหลกเพลิงขนาดใหญ่ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางกว่า 2 กิโลเมตรก็ได้ปรากฏขึ้นกลางท้องฟ้า ก่อนที่มันจะมีวิญญาณเปลวเพลิงนับไม่ถ้วนล่องลอยออกไปโจมตีศัตรูในทุกทิศทาง

-3,897

-3,976

-7,986 (คริติคอล)

ตัวเลขความเสียหายปรากฏขึ้นเหนือศีรษะกองทัพหลัวเฉิงจำนวนนับไม่ถ้วน และทำให้ผู้เล่นกว่า 50,000 คนเสียชีวิตไปในพริบตา

ระบบ: คุณได้รับค่าเกียรติยศ 1 แต้ม

…

ในหุบเขา

“ชาแมนรีบฮีลเร็วเข้า” โกสเบลดและแม่ทัพคนอื่น ๆ ต่างก็รีบตะโกนสั่งการอย่างตื่นตระหนก เหล่าบรรดาชาแมนจึงรีบกางวงเวทศักดิ์สิทธิ์เพื่อทำการรักษาพันธมิตรทุกคนในระยะ 30 เมตรอย่างต่อเนื่อง

“ทุกคนถอยกลับไปก่อน” หลัวเฉิงตะโกนสั่งการ

น่าเสียดายที่ภูมิประเทศของปากเขาเป็นรูปแตรทำให้การเดินทางออกจากเขาเป็นเรื่องง่าย แต่การเดินทางกลับเข้าไปเป็นเรื่องยาก โดยเฉพาะกับการที่ทุกคนพยายามหลบหนีกลับไปในภูเขาพร้อม ๆ กัน

โชคดีที่โกสเบลดและแม่ทัพคนอื่น ๆ ต่างกันล้วนแล้วแต่เป็นผู้เชี่ยวชาญ ดังนั้นถึงแม้พวกเขาจะต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์อันเลวร้าย แต่ทุกคนก็ยังคงนำทัพถอยกลับเข้าไปในภูเขาได้อย่างช้า ๆ

ในระหว่างที่กองกำลังของหลัวเฉิงกำลังถอยกลับเข้าไปในภูเขานั่นเอง เซาธ์วินด์ก็ร่ายคาถาของเธอจนเสร็จเธอจึงชี้นิ้วไปยังปากทางออกของภูเขา

ธันเดอร์พรีสซัน!

“เวทมนตร์ต้องห้ามอีกแล้วงั้นเหรอ?!” โกสเบลดตะโกนขึ้นมาด้วยความหวาดกลัว

ธันเดอร์พรีสซันมีความแตกต่างจากเดโมนิคเฟลมของลู่หยาง เพราะเมื่อสายฟ้าฟาดลงมามันจะทำให้ผู้เล่นติดสถานะชาตามมาด้วย สถานะนี้จะทำให้ผู้เล่นมีโอกาสหยุดนิ่งอยู่กับที่ หรือมันก็หมายความว่าสถานะชาจะทำให้พวกเขากลายเป็นเป้านิ่งที่จะถูกโจมตีหลังจากนั้นนั่นเอง

หลัวเฉิงมองดูสายฟ้าสีม่วงด้วยความหวาดกลัว เพราะเวทมนตร์บทนี้ทำให้การเคลื่อนไหวของพวกเขาเชื่องช้าลงจากเดิมมาก โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่พวกเขากำลังโดนเวทมนตร์ต้องห้าม 2 บทพร้อมกัน มันจึงทำให้พวกเขาไม่สามารถต้านทานการโจมตีของพวกลู่หยางได้อีกต่อไป

—

บริเวณป่าภูเขาเรดสโตน

“หัวหน้านี่มันอะไรกันครับ?!” ฟูลมูนสกายถามสกายวูฟด้วยความตกตะลึง

“หัวหน้าไปเอานักเวทต้องห้ามพวกนี้มาจากไหน? ทำไมคุณถึงไม่บอกพวกเราก่อน?” หลิงเฟิงถามอย่างตื่นเต้น

“เดี๋ยวผมนำทีมผมเข้าไปกำจัดพวกหลัวเฉิงเอง” ออทัมวินด์ หนึ่งในแม่ทัพคนสนิทของสกายวูฟกล่าว

“อย่าไป พวกเขาไม่ใช่คนของกิลด์เรา” สกายวูฟรีบเอ่ยปากห้ามออทัมวินด์เอาไว้

“สรุปนี่มันเรื่องอะไรกันแน่ครับ?” เลิฟฟลาวเวอร์ แม่ทัพอีกคนของสกายวูฟถาม

“พวกเขาเป็นทหารรับจ้างที่ไม่ยอมเข้าร่วมกับกิลด์ไหน ฉันแค่จ้างพวกเขามาช่วยในครั้งนี้เท่านั้น แต่การโจมตีของพวกเขาเป็นการโจมตีที่ไม่สามารถเลือกฝ่ายได้ ถ้าหากพวกนายเข้าไปพวกนายก็จะถูกลูกหลงไปด้วย” สกายวูฟกล่าว

ทันใดนั้นทุกคนต่างก็มองไปทางสกายวูฟด้วยความสับสน และเนื่องมาจากพวกเขาทุกคนคุ้นเคยกับหัวหน้าเป็นอย่างดี พวกเขาจึงสัมผัสได้ว่าสกายวูฟกำลังปิดบังอะไรบางอย่างกับพวกเขาอยู่

“ดูนั่น มีเวทมนตร์ต้องห้ามอีกแล้ว…ทำไมมันถึงเยอะขนาดนั้น?” หลิงเฟิงมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างสับสน

หากพิจารณาจากลูกไฟที่ตกลงมา เวทมนตร์ต้องห้ามที่อีกฝ่ายใช้มันก็ควรจะเป็นเมเทโอเชาเวอร์ อย่างไรก็ตามระยะการโจมตีของเมเทโอเชาเวอร์ด้านหน้ากลับกว้างมากจนเกินไป ยิ่งไปกว่านั้นท่ามกลางฝนลูกไฟกลับมีเวทมนตร์ต้องห้ามธาตุน้ำแข็งและเวทมนตร์ต้องห้ามธาตุมิติแทรกซึมอยู่ด้วย

ทั่วทั้งปากเขาได้กลายเป็นนรกบนดิน!

บริเวณยอดหน้าผาคือเหล่าบรรดานักเวทของลู่หยางที่ได้สร้างนรกแห่งนี้ขึ้นมา

ระบบ: คุณได้รับค่าเกียรติยศ 1 แต้ม

…

ฟาร์มค่าค่าเกียรติยศรัว ๆ