เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 226 วุ่นวายไปทั่วทั้งเมือง

บทที่ 226 วุ่นวายไปทั่วทั้งเมือง

บทที่ 226 วุ่นวายไปทั่วทั้งเมือง


บทที่ 226 วุ่นวายไปทั่วทั้งเมือง

“หัวหน้ากิลด์แย่แล้วครับ! กองกำลังทั้ง 5,000 คนของเราถูกพวกลู่หยางซุ่มโจมตี” เมคเนติกส่งข้อความไปหาบลัดไทแรนท์ด้วยความตกใจ

บลัดไทแรนท์ที่กำลังรอฟังข่าวรีบลุกพรวดขึ้นมาด้วยความโกรธ

“เป็นไปได้ยังไง?! พวกแกนำคนไปด้วยตั้ง 5,000 คนแต่ฝั่งลู่หยางมีเพียงแค่ 600 กว่าคน แล้วพวกมันจะดักซุ่มโจมตีพวกแกได้ยังไง เย่กู่ซิงมันหายหัวไปไหนแล้ว!?”

“ฝั่งลู่หยางไม่ได้มีเพียงแค่ 600 คนครับ แต่มันมีกองกำลังซุ่มโจมตีอยู่มากกว่า 3,000 คน หัวหน้าเย่กู่ซิงอยากจะแก้แค้นลู่หยางมากเลยนำกองกำลังทั้ง 5,000 คนไล่ล่าศัตรูเข้ามาในช่องเขาแคบ ผลลัพธ์ก็คือพวกเราถูกซุ่มโจมตีจากภูมิประเทศที่เสียเปรียบ ทำให้มีคนหนีรอดออกมาจากช่องเขาได้ประมาณ 500 คนเท่านั้น” เมคเนติกตอบกลับอย่างตื่นตระหนก

“อะไรนะ!” บลัดไทแรนท์อุทานอย่างตกใจ ก่อนที่เขาจะรีบส่งข้อความหาเย่กู่ซิงในทันที แต่ก็ได้พบว่าลูกน้องคนนี้ได้ชิ่งออกจากเกมไปก่อนแล้ว

“ไอ้ตัวไร้ประโยชน์!” บลัดไทแรนท์อุทานด้วยความโกรธ

“เมคเนติก นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไปฉันขอตั้งแกเป็นหัวหน้าทีม หลังจากนี้ให้รีบนำผู้เล่นที่ฟื้นคืนชีพเพื่อจัดทีมขึ้นมาใหม่ เราต้องจับกองกำลังทั้ง 3,000 คนของมันเอาไว้ให้ได้แล้วเดี๋ยวฉันจะรีบนำกองกำลังไปช่วยแกเอง”

“ได้ครับ” เมคเนติกตอบกลับก่อนจะรีบไปรวบรวมลูกน้องที่เพิ่งฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่

ไม่นานพวกเขาก็รวมกองกำลังกันได้ 3,000 คน เมคเนติกจึงรีบนำทีมมุ่งหน้าไปยังช่องเขาแคบอีกครั้งหนึ่ง

สำนักงานใหญ่บลัดเทิสตี้

บลัดไทแรนท์ทุบโต๊ะด้านหน้าด้วยความโกรธพร้อมกับตะโกนสั่งการออกไปว่า

“ฉู่หานกับดีม่อนบลัดรวมกองกำลังฝ่ายละ 10,000 คนมุ่งไปล้อมลู่หยางเอาไว้ ส่วนผู้เล่นเลเวล 20 ขึ้นไปรอบ ๆ เมืองให้มารวมตัวกันที่ประตูทิศตะวันออก”

“ได้ครับ” เมื่อฉู่หานและดีม่อนบลัดได้รับคำสั่ง พวกเขาก็รีบจัดเตรียมกองทัพในทันที ขณะที่บลัดไทแรนท์ก็ได้เรียกรวมกำลังพลบริเวณประตูทางทิศตะวันออกของเมืองด้วยตัวเอง

การเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ในครั้งนี้ทำให้ฉือมู่และฉงป้าสามารถสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว

“น้องชายแผนการขั้นแรกของนายสำเร็จลุล่วงไปแล้วใช่ไหม? ตอนนี้ฉันได้ข่าวว่าบลัดไทแรนท์ทนไม่ไหวถึงกับเรียกรวมกองกำลังด้วยตัวเอง” ฉือมู่กล่าว

“พวกมันมากันกี่คนครับ?” ลู่หยางถาม

“ฉู่หานกับดีม่อนบลัดนำกองกำลังไปฝ่ายละ 10,000 คน ส่วนบลัดไทแรนท์ก็กำลังเรียกรวมกองกำลังอีก 10,000 คนที่ทุกคนมีเลเวล 20 ขึ้นไป” ฉงป้าตอบ

“ลู่หยาง นี่นายฆ่าพวกบลัดเติสตี้ไปเท่าไหร่กันแน่ ถึงทำให้บลัดไทแรนท์โกรธถึงขนาดนี้?” เฉียนเฉียนถามอย่างประหลาดใจ

“ผมดักซุ่มโจมตีพวกมันที่ช่องเขาแคบฆ่าคนของพวกมันไปได้ประมาณ 4,000 กว่าคน” ลู่หยางตอบ

“เยี่ยมมาก!” เหลยหลงกล่าวอย่างชื่นชม

“แล้วต่อไปนายวางแผนจะทำยังไง?” ฉือมู่ถาม

“ตอนนี้พวกคุณ 2 คนมาช่วยผมได้คนละเท่าไหร่?” ลู่หยางถาม

“ทางฝั่งฉันช่วยได้ 10,000 คน ทุกคนต่างก็มีเลเวล 20 ขึ้นไปและต้องใช้เวลาเรียกระดมพลประมาณ 10 นาที” ฉงป้าตอบ

“ฝั่งฉันก็เหมือนกัน” ฉือมู่ตอบ

“ถ้าอย่างนั้นผมขอรบกวนพวกคุณช่วยนำกำลังสกัดกั้นฉู่หานกับดีม่อนบลัดให้หน่อย ถ้าทางฝั่งของบลัดไทแรนท์มีกองกำลังแค่ 10,000 คนจริง ๆ ผมก็จะทำให้เขาได้ลิ้มรสกับความพ่ายแพ้อย่างราบคาบ” ลู่หยางกล่าว

“นายแน่ใจเหรอ? ในกองกำลังของบลัดไทแรนท์มันมีผู้เล่นชั้นยอดถึง 2,000 คนที่สวมใส่แต่อุปกรณ์ระดับทองอยู่ด้วยนะ” ฉือมู่ถามพร้อมกับขมวดคิ้ว

“ไม่ต้องห่วงครับ ในเกมนี้อุปกรณ์ไม่ใช่ทุกอย่าง แล้วศึกเมื่อสักครู่ผมก็ยังไม่ได้แปลงร่างหรือใช้เวทมนตร์ต้องห้ามออกมาเลย” ลู่หยางตอบ

“ดี! ถ้าอย่างนั้นฉันจะเอากับนายด้วยสักตั้งก็แล้วกัน เดี๋ยวทางฉันจะรับผิดชอบไปสกัดกั้นดีม่อนบลัดเอาไว้ให้เอง” ฉือมู่กล่าว

“เดี๋ยวฉันจะไปสกัดกั้นฉู่หานเอาไว้ให้” ฉงป้ากล่าว

“เดี๋ยวฉันกับเหลยหลงจะคอยก่อกวนบลัดเติสตี้ภายในเมืองของตัวเองให้นะ” เฉียนเฉียนกล่าว

“ขอบคุณทุกคนมากครับ” ลู่หยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ในสนามรบ

“ศึกครั้งนี้พวกเราได้รับอุปกรณ์ระดับเงินเลเวล 20 มามากกว่า 7,000 ชิ้นและได้ไอเท็มอื่น ๆ มาอีกเยอะมากเลย” หลานอวี่กล่าวด้วยความดีใจ

“รีบแจกจ่ายอุปกรณ์ที่ติดตั้งอัญมณีไปให้กับทีมของฉิงชางกับบิทเทอร์เลิฟก่อน” ลู่หยางสั่ง

“ได้ค่ะ” หลานอวี่รีบนำทีมวิ่งไปยังแนวหน้า

หัวหน้าตอนนี้ไม่รู้ว่าทำไมพวกบลัดเติสตี้ที่เหลือหันมาโจมตีใส่พวกเรา :ฉิงชางส่งข้อความมาหาลู่หยาง

เดี๋ยวฉันรีบไป :ลู่หยางกล่าวก่อนจะรีบเดินทางไปยังแนวหน้าอย่างรวดเร็ว

หลังขึ้นไปยืนบนเนินเขา ลู่หยางก็สังเกตเห็นสมาชิกของบลัดเติสตี้ที่เหลือรอดชีวิตอีกประมาณ 500 คนกำลังโจมตีพวกฉิงชาง และห่างออกไปไม่ไกลเมคเนติกก็กำลังนำกองกำลังกว่า 3,000 คนที่ไร้ระเบียบมุ่งหน้ามาทางนี้

ลู่หยางเผยรอยยิ้มอย่างเย็นชาและทำความเข้าใจความคิดของบลัดไทแรนท์ได้ในทันทีว่าอีกฝ่ายต้องการจะใช้คนกลุ่มนี้ถ่วงเวลาพวกเขาเอาไว้จนกว่าทัพใหญ่จะเดินทางมาถึง

“หัวหน้าพวกเราเอายังไงต่อดีครับ?” เหมาชิวที่อยู่ข้าง ๆ ถามโดยในตอนนี้เขาเพิ่งเปลี่ยนอุปกรณ์ใหม่จนทำให้พลังโจมตีเพิ่มขึ้นมาอีกมากกว่า 100 หน่วย

“ถ้าไม่มีเย่กู่ซิงคอยคุมทัพ คนพวกนี้มันก็เป็นแค่พวกไร้ประโยชน์ ลองดูรูปแบบการจัดกระบวนทัพสิ เมคเนติกมันไม่รู้จักวิธีการนำทัพด้วยซ้ำ เอาล่ะทุกคนตามฉันมา” ลู่หยางกล่าว

บริเวณทางเข้าช่องเขาแคบ

ปัจจุบันไป๋หู, ไป๋ฉือ, ฉิงชางและบิทเทอร์เลิฟได้นำกองกำลังแนวหน้ามารวมกันจัดกระบวนทัพป้องกันเผชิญหน้ากับพวกบลัดเติสตี้ที่อยู่นอกหุบเขา

เมื่อไป๋หูสังเกตุเห็นพวกลู่หยางที่กำลังมุ่งหน้าตรงมา เขาก็รีบตะโกนถามด้วยแววตาอันเป็นประกาย

“หัวหน้า พวกเราบุกออกไปได้แล้วใช่ไหม?”

“ตอนนี้บลัดไทแรนท์กำลังนำกองกำลัง 10,000 คนมุ่งหน้ามาที่นี่ ก่อนที่พวกมันจะเดินทางมาถึงเราจะมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้กับพวกมันอีกชิ้นหนึ่ง ตอนนี้พวกมันคงจะคิดว่าพวกเราแค่กล้าซุ่มโจมตีแต่ไม่กล้าเผชิญหน้ากับพวกมันตรง ๆ แต่ฉันจะสั่งสอนให้พวกมันได้รู้เองว่าพลังของบลัดบราเธอร์มันเป็นยังไง”

“ทุกคนบุก!”

ลู่หยางพุ่งออกไปเป็นคนแรกก่อนที่ผู้เล่นคนอื่น ๆ จะไล่ตามมาติด ๆ และเมื่อทั้งสองฝ่ายอยู่ห่างกันในระยะ 30 เมตร เหล่าบรรดานักรบก็ใช้สกิลชาร์จพุ่งเท่าปะทะกับนักรบของศัตรูในทันที

กองกำลังที่เหลือของเย่กู่ซิงได้รับคำสั่งให้ยับยั้งพวกลู่หยางเอาไว้ และเนื่องมาจากศึกในก่อนหน้านี้ทำให้พวกเขากลัวจนไม่กล้าบุกเข้าไปในช่องเขาแคบ ทุกคนจึงทำได้เพียงแต่ปล่อยสกิลโจมตีในระยะไกล อีกทั้งคนของบลัดเติสตี้ก็ไม่คิดว่าลู่หยางจะกล้านำทีมบุกออกมา

การเคลื่อนไหวอันไม่คาดคิดทำให้สมาชิกของบลัดเติสตี้ทั้ง 500 คนสับสนไปหมด และเนื่องมาจากความแตกต่างทางภูมิประเทศ มันจึงทำให้เมคเนติกที่อยู่ด้านล่างยังไม่รู้ว่ามันเกิดสถานการณ์อะไรทางด้านหน้า

ไม่ถึง 3 นาทีสมาชิกที่เหลือรอดชีวิตทั้ง 500 คนเหล่านี้ก็ถูกสังหารลงจนหมด

“หมอกับพาลาดินช่วยชุบชีวิตคนตายที ส่วนคนอื่น ๆ ให้รีบดื่มน้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิตให้กลับมาเต็มเหมือนเดิม” ลู่หยางตะโกนสั่ง

ชัยชนะ 2 ครั้งติดต่อกันทำให้ทุกคนเต็มไปด้วยความมั่นใจ พวกเขาจึงรีบชุบชีวิตเพื่อนที่ตายพร้อมกับกินยาฟื้นฟูพลังชีวิตและมานา

2 นาทีต่อมา

ซุนหยูที่คอยตรวจตราอยู่บนที่สูงก็ส่งข้อความมาหาลู่หยางว่า:

หัวหน้าพวกเมคเนติกกำลังจะเดินทางมาถึงพวกเราในอีก 1 นาทีครับ

มาแจกอุปกรณ์อีกรอบ 5555

จบบทที่ บทที่ 226 วุ่นวายไปทั่วทั้งเมือง

คัดลอกลิงก์แล้ว