บทที่ 112 เฟลมสตอร์ม

บทที่ 112 เฟลมสตอร์ม

“ทำไมซอมบี้ตัวนั้นใหญ่จัง มันจะต้องเป็นบอสแน่ ๆ” ฮั่นเฟยกล่าว

“ใช่ มันคือราชาซอมบี้เป็นบอสของแผนที่นี้ เดิมทีมันเคยเป็นนายพลของกองทัพมนุษย์มาก่อน หลังจากติดเชื้อเขาก็กลัวว่าตัวเองจะหลุดจากสุสานใต้ดินจึงให้คนที่สร้างสุสานเอาโซ่เหล็กมาล่ามร่างกายของตัวเองไว้ แต่โซ่เหล็กกล้าก็ยังไม่สามารถล่ามร่างกายของเขาเอาไว้ได้ ในที่สุดเขาก็ดิ้นหลุดออกมาจากพันธนาการและใช้โซ่พวกนี้มาเป็นอาวุธของตัวเองแทน” ลู่หยางอธิบาย

“แล้วแบบนี้ผมจะรับมือมันไหวไหมครับ?” เสี่ยวเหลียงถามอย่างกังวลและความกระตือรือร้นที่มีในก่อนหน้านี้ก็เริ่มจางหายไปอย่างรวดเร็ว

“นายรับมือมันไม่ไหวหรอก ราชาซอมบี้มีพลังโจมตีมากกว่า 1,000 หน่วย แค่นายโดนมันโจมตีสัก 2 ทีแค่นั้นนายก็ตายแล้ว” ลู่หยางกล่าว

“แรงขนาดนั้นเลย! แล้วแบบนี้พวกเราจะสู้ยังไงล่ะครับ” เสี่ยวเหลียงถาม

“ดูนี่” ลู่หยางกล่าวก่อนที่เขาจะสลับคทาแล้วเริ่มวางไฟร์วอลล์บนทางเดิน

ทางเดินนี้มีความกว้างมากพอให้ซอมบี้เดินเรียงเข้ามาได้เพียงแค่แปดตัวเท่านั้น หลังจากเขาวางไฟร์วอลล์ 4 แถวมันก็สามารถปิดบังทางเดินได้ทั้งหมด

หลังจากวางไฟร์วอลล์ไป 8 แถว ลู่หยางก็เดินไปหยุดอยู่ในระยะห่าง 10 เมตรจากซอมบี้ตัวแรก ซึ่งระยะนี้เป็นระยะที่ใกล้ที่สุดที่เขาเข้ามาได้ หากเขาเข้าไปใกล้กว่านี้ซอมบี้ก็จะสัมผัสตัวตนของเขาได้ในทันที จากนั้นชายหนุ่มก็สลับกลับมาสวมใส่คทาดีวายไฟร์สตาฟ

“เทพแห่งเพลิงผู้ยิ่งใหญ่…” ลู่หยางเริ่มท่องคาถาทำให้เปลวเพลิงอันรุนแรงเริ่มปะทุออกมาจากร่างของนักเวทหนุ่ม

“ลูกพี่กำลังใช้เวทมนตร์ต้องห้าม!” เสี่ยวเหลียงพูดอย่างตื่นเต้น

เหตุการณ์นี้ทำให้สองฝาแฝดตัวสั่นไปทั่วทั้งตัว เพราะเมื่อวานอุกกาบาตที่ลู่หยางเรียกมาสร้างความประทับใจให้กับพวกเขาอย่างลึกซึ้ง

ขณะเดียวกันเมื่อพวกซอมบี้สัมผัสได้ถึงเปลวไฟอันรุนแรง พวกมันก็เริ่มส่งเสียงร้องอย่างกระวนกระวาย แต่น่าเสียดายที่พวกมันก็ยังไม่รู้ว่าไฟเหล่านี้มีต้นกำเนิดมาจากไหน

10 วินาทีผ่านไป เมฆสีดำเหนือศีรษะฝูงซอมบี้ก็มีดาวตกมหึมาพุ่งทะลุลงมาจากก้อนเมฆ

ตูม!

ดาวตกพุ่งลงกลางฝูงซอมบี้พอดีและทำให้ซอมบี้กว่า 130 ตัวที่อยู่บริเวณจุดปะทะถูกสังหารตายคาที่

ระบบ: คุณได้รับค่าประสบการณ์ 117 หน่วย

…

หลังจากการแจ้งเตือนจากระบบดังมากกว่า 130 ครั้งร่างของลู่หยางก็ถูกล้อมรอบด้วยแสงสีทอง ซึ่งมันเป็นสัญญาณว่าเขามีเลเวลเพิ่มขึ้นเป็น 12 แล้ว ขณะเดียวกันฝูงซอมบี้ที่เหลือกว่า 200 ตัวก็เริ่มล็อกเป้ามาที่ชายหนุ่ม โดยมีราชาซอมบี้อยู่ในกลุ่มซอมบี้เหล่านั้นด้วย

ลู่หยางกระโดดถอยหลังไปอยู่หลังกำแพงไฟ จากนั้นเขาก็เริ่มท่องคาถาเรียกนกสีแดงเพลิงขึ้นมาเหนือศีรษะ

เฟลมเบิร์ด!

ลู่หยางชี้มือไปที่พื้นที่ว่างด้านหน้าปล่อยวิหคเพลิงออกไปในทันที ซึ่งในเวลานี้ซอมบี้กลุ่มแรกก็เดินเข้ามาในระยะจนทำให้พวกมันถูกเฟลมเบิร์ดโจมตีเข้าเต็ม ๆ

ลู่หยางท่องคาถาปล่อยเวทมนตร์ออกมาไม่หยุด ซอมบี้หลาย ๆ ตัวที่ยังไม่ทันเดินเข้ามาในกำแพงไฟก็ถูกวิหคเพลิงจู่โจมจนเหลือพลังชีวิตน้อยกว่าครึ่งแล้ว หลังจากที่พวกมันเดินเข้ามาในกำแพงไฟได้เพียงแค่ไม่นาน ร่างของซอมบี้เหล่านี้ก็ทยอยล้มตายกันไปทีละตัว

โฮก!

ราชาซอมบี้ส่งเสียงร้องคำรามขณะเดินเข้ามาพื้นที่ระหว่างพื้นที่โล่งกับทางเดิน ซึ่งพื้นที่บริเวณนี้อยู่ห่างจากลู่หยาง 30 เมตรพอดี

นักเวทหนุ่มไม่สนใจซอมบี้ธรรมดาอีกต่อไป เขาจึงชี้คทาไปที่หัวของบอสพร้อมกับใช้สกิลคอมบัสชันออกมา 5 ครั้งอย่างแม่นยำ

เบลซซิงเบิร์ส!

ลูกไฟขนาดใหญ่พุ่งออกไปพร้อมเสียงลมร้องหวีดหวิว จากนั้นมันก็ตามมาด้วยเสียงระเบิดพร้อมกับลูกไฟที่ปะทะเข้ากับศีรษะของราชาซอมบี้เต็ม ๆ

-1,284 (คริติคอล)

ราชาซอมบี้ที่ถูกโจมตีร้องคำรามเสียงดังและมันก็พยายามพุ่งเข้าชาร์จเข้าหาลู่หยาง แต่ด้านหน้ามีฝูงซอมบี้กีดขวางเอาไว้ หลังจากร่างของมันกลายเป็นร่างเงาได้เพียงแค่ไม่นานร่างของราชาซอมบี้จึงหยุดชะงักไป

ทุกอย่างอยู่ในการคำนวณของลู่หยางอยู่แล้ว เขาจึงปล่อยเบลซซิงเบิร์สโจมตีต่อด้วยความเร็ว 0.5 วินาทีต่อ 1 ครั้ง

เบลซซิงเบิร์สมีเอฟเฟกต์ในการผลักและถึงแม้ราชาซอมบี้ที่เป็นมอนสเตอร์ระดับอีลิทจะไม่สามารถถูกผลักให้กระเด็นถอยหลังกลับไปได้ แต่แรงระเบิดก็ทำให้มันเกิดอาการชะงักไปชั่วขณะ ระหว่างที่ซอมบี้ด้านหน้าของราชาซอมบี้ตายลง ซอมบี้ที่อยู่ด้านหลังจึงมีเวลาเดินเข้ามาแทนที่ซอมบี้ที่ตายลงไป ทำให้ราชาซอมบี้หยุดนิ่งอยู่กับที่เนื่องมาจากไม่สามารถเคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้

“มันมีเทคนิคแบบนี้ด้วยเหรอ?” ฮั่นอวี่อุทานและเขาก็เริ่มเข้าใจการเล่นเกมนี้มากขึ้นอีกนิดหนึ่งแล้ว

ฮั่นอิ่งก็กำลังพยักหน้าอย่างเข้าใจด้วยเช่นกัน ท้ายที่สุดพวกเธอสองพี่น้องก็เลือกเล่นอาชีพสายโจมตีระยะไกลเหมือนกัน เมื่อได้เห็นลู่หยางแสดงเทคนิคนี้ออกมา พวกเธอก็รู้สึกว่าโลกของเกมถูกเปลี่ยนมุมมองให้แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

ไม่นานพลังชีวิตของราชาซอมบี้ก็ลดลงมาเหลือเพียง 40,000 หน่วย ขณะที่ซอมบี้ธรรมดาตายจนเกือบหมดแล้วราชาซอมบี้จึงค่อย ๆ ขยับเข้ามาใกล้ลู่หยางมากขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายเหลือ 20 เมตร ราชาซอมบี้ก็ส่งเสียงร้องคำรามก่อนที่ร่างของมันจะกลายเป็นเพียงแค่เงาพุ่งเข้าหานักเวทหนุ่มอย่างรวดเร็ว

“มันชาร์จเข้ามาแล้ว” เสี่ยวเหลียงส่งเสียงตะโกน

“อย่าเข้ามา!” ลู่หยางตะโกนห้ามเสี่ยวเหลียง แล้วในขณะที่ราชาซอมบี้กำลังจะปะทะกับเข้ากับเขา ชายหนุ่มก็ใช้สกิลแฟลชกระโดดหลบไปด้านหลังห่างออกไป 30 เมตร

เมื่อลงจอดลงบนพื้นลู่หยางก็ได้วางโมบายดัมมี่พร้อมกับใช้สกิลสคอร์ชิ่งสปีดวิ่งไปหาเสี่ยวเหลียง

ราชาซอมบี้ที่โจมตีพลาดได้หันกลับมาพร้อมกับเตรียมใช้สกิลอินเตอร์เซปกับลู่หยางเพื่อเข้าประชิดเป็นรอบที่ 2 แต่ก่อนที่มันจะทันได้ใช้สกิลออกมา โมบายดัมมี่ก็ได้ใช้สกิลยั่วยุจนทำให้ราชาซอมบี้พุ่งเข้าไปหาหุ่นตัวนี้แทน

ตูม!

โซ่ของราชาซอมบี้ฟาดเข้าใส่โมบายดัมมี่อย่างรุนแรงจนทำให้ร่างของหุ่นแตกสลายเป็นชิ้น ๆ

ราชาซอมบี้พยายามมองหาลู่หยางอีกครั้ง และเมื่อเห็นนักเวทหนุ่มอยู่ห่างออกไป 10 เมตรมันจึงพยายามวิ่งไล่ตามลู่หยางไป

“เสี่ยวเหลียงใช้สกิลยั่วยุ” ลู่หยางที่กำลังใช้สกิลสคอร์ชิ่งสปีดเลเวล 2 มีความเร็วเหนือกว่าราชาซอมบี้อยู่ 50% หลังจากที่เขาวิ่งผ่านเสี่ยวเหลียงไป 20 เมตร ราชาซอมบี้ก็เคลื่อนที่มาถึงเสี่ยวเหลียงพอดี

เสี่ยวเหลียงก้าวเท้าไปข้างหน้าเผชิญหน้ากับราชาซอมบี้โดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย และในขณะที่บอสกำลังจะยกโซ่ฟาดเข้าใส่เสี่ยวเหลียง ลู่หยางก็ได้โยนก้อนโลหะเข้าใส่ราชาซอมบี้เสียก่อน

“เสี่ยวเหลียงถอยมาอยู่ข้าง ๆ ฉัน” ลู่หยางตะโกนบอกพร้อมกับยิงเบลซซิงเบิร์สเข้าใส่ศีรษะของราชาซอมบี้อย่างต่อเนื่อง

โฮก!

ราชาซอมบี้ส่งเสียงร้องคำรามดังลั่นและพยายามวิ่งเข้าหาลู่หยาง ท้ายที่สุดสกิลชาร์จกับสกิลอินเตอร์เซปก็ยังติดคูลดาวน์ 30 วินาที แต่ด้วยแรงกระแทกจากเบลซซิงเบิร์สจึงทำให้มันวิ่งเข้าหาศัตรูอย่างยากลำบาก

เมื่อราชาซอมบี้วิ่งเข้ามาในระยะ 10 เมตร ลู่หยางก็ได้ยิงเบลซซิงเบิร์สออกไปแล้วมากกว่า 20 ครั้งทำให้ราชาซอมบี้สูญเสียพลังชีวิตไปมากกว่า 20,000 หน่วย

ราชาซอมบี้จ้องมองไปทางลู่หยาง ก่อนที่มันจะยกโซ่ภายในมือฟาดเข้าใส่นักเวทหนุ่มอย่างรุนแรง

ลู่หยางรู้อยู่แล้วว่าราชาซอมบี้สามารถโจมตีได้ตั้งแต่ระยะ 10 เมตร เขาจึงเบี่ยงตัวหลบการโจมตีในครั้งนี้ได้ทันและยังคงยิงเบลซซิงเบิร์สเข้าใส่ศีรษะของราชาซอมบี้ต่อไป

ในตอนที่เสี่ยวเหลียงกับสามพี่น้องเห็นราชาซอมบี้ฟาดโซ่ออกมา พวกเขาก็รู้สึกตกใจจนถึงขีดสุด แต่ความเป็นจริงกลับกลายเป็นว่าลู่หยางสามารถหลบหลีกการโจมตีของอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย

“ทำไมการสู้กับบอสมันถึงน่าตื่นเต้นขนาดนี้” ฮั่นเฟยกล่าว

“ใช่ ฉันก็คิดเหมือนกัน” ฮั่นอวี่กล่าวด้วยแววตาอันเป็นประกาย

แม้ลู่หยางจะได้ยินบทสนทนาของสองฝาแฝดแต่เขาก็เลือกที่จะไม่พูดอะไร ท้ายที่สุดเขาก็เชื่อว่าด้วยความสามารถของทั้งสองคน ต่อไปการโซโลบอสก็คงจะเป็นเพียงแค่เรื่องของเวลา

ราชาซอมบี้ฟาดโซ่เข้าใส่ลู่หยางไม่หยุด แต่ชายหนุ่มก็ยังหลบหลีกได้อย่างง่ายดายทุกครั้ง แน่นอนว่าหลังการหลบหลีกแต่ละครั้งชายหนุ่มก็ทำการยิงเบลซซิงเบิร์สเข้าใส่ศีรษะของบอสอย่างต่อเนื่อง

10 วินาทีต่อมาลู่หยางก็สังเกตเห็นราชาซอมบี้ยกแขนขึ้นอีกครั้ง แต่ในคราวนี้เขาไม่ได้เตรียมตัวหลบแต่ชี้มือไปทางราชาซอมบี้พร้อมกับปลดปล่อยเวทมนตร์ของเขาออกมา

เฟลมอิมแพค!

เปลวไฟระเบิดขึ้นมาอย่างฉับพลันพร้อมกับทำให้ราชาซอมบี้ติดสตั๊นไป 1 วินาที เมื่อบอสกลับมารู้สึกตัวและเตรียมจะฟาดโซ่ลงอีกครั้ง ลูกไฟขนาดใหญ่ก็ปะทะเข้าใส่ศีรษะของมันซะก่อน

ตูม!

มือขวาของราชาซอมบี้ที่ถูกยกขึ้นเกิดอาการหยุดชะงักอย่างกะทันหัน จากนั้นมันก็เหมือนกับคนที่หมดเรี่ยวแรงที่ค่อย ๆ ทิ้งตัวลงไปนอนกับพื้น

ในเวลาเดียวกันหนังสือสกิล 2 เล่มก็ดรอปลงมาจากราชาซอมบี้ ลู่หยางจึงรีบเข้าไปเก็บหนังสือสกิลพร้อมกับดวงตาที่เป็นประกาย

“เฟลมสตอร์ม! ในที่สุดฉันก็ได้แกมาแล้ว”

แทบจะเป็นการโซโลบอส 100% ถ้าไม่ติดว่าเสี่ยวเหลียงไปแทงค์ให้รอบหนึ่ง