บทที่ 104 มุ่งหน้าสู่แผนที่ลับ

บทที่ 104 มุ่งหน้าสู่แผนที่ลับ

ฮั่นเฟยปรับตัวเข้ากับเกมได้เร็วกว่าพี่น้องคนอื่น ๆ เขาจึงทำการเปิดดูตารางอันดับเลเวลและได้พบว่าผู้เล่นอันดับ 1 มีชื่อว่าลู่หยางและมีเลเวลสูงถึง 11

“พี่ลู่หยาง อันดับ 1 ในตารางจัดอันดับใช่พี่หรือเปล่า?” ฮั่นเฟยพิมพ์ถาม

“ใช่” ลู่หยางตอบ

“พี่เลเวลสูงขนาดนั้นเลยเหรอ? นั่นมันสูงกว่าผู้เล่นอันดับ 2 ตั้ง 3 เลเวลเลยนะ” ฮั่นอิ่งอุทานและพวกเธอก็เพิ่งรู้ว่าลู่หยางแข็งแกร่งขนาดนี้

“ถ้าฉันไม่เก่งแล้วฉันจะพาพวกเธอไปเก็บเลเวลได้ยังไง มาเร็วหลังจากพวกเธอเก็บเลเวลกันเสร็จแล้ว จากนั้นพวกเธอจะไปหาเงินหรือจะไปฆ่าคนก็แล้วแต่พวกเธอเลือกเลย แค่กิลด์เมอริเอดซอร์ดมันไม่คณามือพวกเธอหรอก”

ชาตินี้ลู่หยางไม่อยากจะให้สามพี่น้องกลับไปเป็นมือสังหารอีกครั้ง และเขาก็อยากให้ทั้งสามมีชีวิตปกติเหมือนคนทั่วไป บางทีการหาเงินจากเกมนี้อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลง

ในเวลาเดียวกันเมื่อเสี่ยวเหลียงกลับมาถึงเมือง เขาก็รีบวิ่งเข้ามาหาลู่หยางด้วยความตื่นเต้น

“ลูกพี่ ผมมาแล้ว!”

หลายวันมานี้เด็กหนุ่มอยู่แต่ในค่ายฮาล์ฟออร์ค เขาจึงมีเรื่องที่อยากจะพูดคุยกับลู่หยางอย่างมากมายโดยเฉพาะในเรื่องของอุปกรณ์

เสี่ยวเหลียงนำอาวุธอุปกรณ์และหนังสือสกิลทั้งหมดที่ได้รับมาในหลายวันนี้มาวางไว้ตรงหน้าลู่หยาง ก่อนที่จะพูดด้วยน้ำเสียงราวกับกำลังจะโอ้อวดว่า

“ลูกพี่ ของพวกนี้คือของที่ผมเพิ่งหามาได้ครับ”

อัตราการดรอปไอเท็มจากพวกฮาล์ฟออร์คค่อนข้างต่ำ แต่ในช่วงหลายวันนี้เสี่ยวเหลียงฆ่าล้างพวกฮาล์ฟออร์คไปหลายครั้ง โดยเฉพาะในวันนี้ที่เขาสามารถสังหารบอสของพวกมันได้สำเร็จ เด็กหนุ่มจึงได้รับไอเท็มดี ๆ กลับมาอยู่ไม่น้อย

ลู่หยางลองตรวจสอบดูและได้พบไอเท็มมีค่าอยู่หลายอย่างพอสมควร โดยมันมีตั้งแต่โล่ระดับเหล็ก, เกราะไหล่ระดับเงิน, มีดสั้นระดับทองแดงและหนังสือสกิลอีกหลายเล่มทำให้โดยรวมแล้วมูลค่าของพวกมันอยู่ที่ประมาณ 5,000-6,000 เครดิต

“นายจะเอามาให้ฉันทำไม? เก็บพวกมันไปใช้เองหรือไม่ก็ขายแลกเป็นเงินนอกเกม ของพวกนี้ขายได้เงินมากกว่าเงินเดือนของพ่อนายซะอีก ฉันเชื่อว่าถ้าพ่อนายเห็นเงินแล้วเขาคงจะไม่ห้ามนายเล่นเกมอีกแน่ ๆ” ลู่หยางกล่าว

หลายวันมานี้เสี่ยวเหลียงไม่ได้ไปช่วยขายผักแต่อยู่บ้านเล่นเกมทั้งวัน ทำให้เด็กหนุ่มโดนพ่อแม่บ่นอยู่ไม่น้อย เมื่อได้ยินคำแนะนำจากลู่หยาง มันก็ทำให้แววตาของเด็กหนุ่มเปล่งประกาย แต่สุดท้ายเขาก็รีบสะบัดความคิดพร้อมกับส่ายหัวไปมา

“ผมเอาของพวกนี้ไปขายเอาเงินเข้าตัวเองไม่ได้หรอกครับ ถ้าไม่ได้ลูกพี่ช่วยเอาไว้ผมก็ไม่มีทางได้พวกมันมา ดังนั้นผมทำใจเอาพวกมันไปขายหาเงินเข้าตัวเองไม่ได้จริง ๆ”

คำพูดของเด็กหนุ่มถึงกับทำให้ลู่หยางทำอะไรไม่ถูก เขาจึงหยิบเหรียญทองออกมา 10 เหรียญแล้วพูดว่า

“นี่คืออะไร?”

“10 เหรียญทอง!? ลูกพี่คุณไปเอาพวกมันมาจากไหน? เงินพวกนี้มันขายได้ตั้ง 10,000 เครดิตเชียวนะ” เสี่ยวเหลียงถามอย่างตื่นเต้น

“ตอนแรกเงินพวกนี้ฉันเตรียมเอาไว้ให้นายเอาไปโน้มน้าวใจพ่อแม่ แต่ในเมื่อนายหาเงินเองได้แล้วฉันก็ไม่จำเป็นจะต้องให้เงินนายอีกต่อไป” ลู่หยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“หา?” เสี่ยวเหลียงอุทานอย่างสับสน

“ฉันเป็นลูกพี่ของนายนะ ฉันย่อมคิดถึงปัญหาแทนนายอยู่แล้ว ตอนนี้นายยังไม่ต้องเอาอะไรมาให้ฉันหรอก เชื่อฉันเถอะว่าฉันยังมีวิธีการหาเงินอยู่อีกเยอะ” ลู่หยางกล่าวพร้อมกับตบไหล่เสี่ยวเหลียงเบา ๆ

“ครับ” เสี่ยวเหลียงเก็บไอเท็มทั้งหมดเข้ากระเป๋าพร้อมกับตั้งปณิธานภายในใจว่าเขาจะต้องเติบโตจนกลายเป็นที่พึ่งพาของลูกพี่ให้ได้ ลู่หยางจะได้ไม่ต้องมาคอยช่วยเหลือเขาไปตลอดแบบนี้

“นั่งพักก่อนเถอะ อีกไม่นานเดี๋ยวสามคนนั้นก็กลับมาแล้ว” ลู่หยางกล่าว

ไม่นานสามพี่น้องตระกูลฮั่นก็กลับมา ชายหนุ่มจึงโบกมือเรียกทั้งสามก่อนจะแนะนำเสี่ยวเหลียงให้ทุกคนได้รู้จัก

เมื่อสามพี่น้องได้รู้ว่าเสี่ยวเหลียงคือเฮ่ยเจีย มันก็ทำให้พวกเธอตกตะลึงอีกครั้ง

“อันดับ 1 กับอันดับ 2 ในตารางจัดอันดับกำลังจะพาพวกเราไปเก็บเลเวล!” ฮั่นเฟยพูดอย่างตื่นเต้น

“ขอบคุณพี่เสี่ยวเหลียงด้วยนะครับที่มาช่วยพวกเรา” ฮั่นอวี่กล่าว

“ผมเป็นแค่ลูกน้องของลูกพี่เท่านั้น พวกคุณไม่จำเป็นจะต้องเกรงใจผมหรอก” เสี่ยวเหลียงกล่าวพร้อมกับเกาหัวแก้เขิน ซึ่งเหตุการณ์นี้มันก็ทำให้ทั้งสามพี่น้องรู้สึกสับสน

ลู่หยางโอบไหล่เสี่ยวเหลียงพร้อมกับพูดว่า

“อย่ามาพูดจาเพ้อเจ้อ นายก็เป็นเหมือนกับพวกเขา ทุกคนต่างก็เป็นน้อง ๆ ของฉันเหมือนกัน พรุ่งนี้มาบ้านฉันหน่อยทุกคนจะได้รู้จักกันเอาไว้ เอาล่ะตอนนี้พวกเราไปเก็บเลเวลกันได้แล้ว ในเกมมีคนขยันอยู่เยอะมากถ้าหากเราขี้เกียจมันก็มีคนพร้อมจะแซงเราไปได้ทุกเมื่อ”

“ครับ/ค่ะ” เสี่ยวเหลียงและสามพี่น้องต่างก็ขานรับอย่างจริงจัง

ลู่หยางพาทั้งสี่ไปที่ร้านช่างตีเหล็กก่อนเป็นอันดับแรกเพื่อซื้ออีเตอร์มาทั้งหมดสี่อัน จากนั้นพวกเขาก็เดินทางมายังจุดเทเลพอร์ตของเมืองหลวง

“เอานี่ไปคนละเหรียญ” ลู่หยางกล่าวพร้อมกับยื่นเหรียญทองให้กับทุกคน

“เหรียญทอง!” สามพี่น้องอุทานอย่างตกใจ เพราะพวกเธอได้เรียนรู้แล้วว่าเงินในเกมนี้หาได้ยากมากขนาดไหน

“พี่ลู่หยาง เรารับเงินเยอะขนาดนี้ไม่ได้หรอก” ฮั่นอิ่งกล่าวโดยมีฮั่นเฟยกับฮั่นอวี่พยักหน้าอย่างเห็นด้วย

“ฉันไม่ได้ให้พวกเธอเฉย ๆ แต่มันเป็นค่าเทเลพอร์ตที่ต้องจ่ายให้ NPC ที่ ๆ พวกเราจะไปอยู่ไกลมากและค่าเทเลพอร์ตมันก็อยู่ที่ 1 เหรียญทอง” ลู่หยางกล่าว

คำตอบนี้ทำให้ทั้งสี่ต่างก็แสดงสีหน้าออกมาอย่างประหลาดใจ

“ที่ไหนเหรอคะ? ทำไมค่าเทเลพอร์ตถึงแพงขนาดนั้น” ฮั่นอิ่งถามและเธอก็พึ่งเห็นคนภายในเกมรับซื้อเหรียญทองโดยให้ราคาถึง 800 เครดิต

“เมืองซาโรส เลือกให้ดี ๆ นะอย่ากดผิดเป็นอันขาด” ลู่หยางกล่าว

เสี่ยวเหลียงและสามพี่น้องอดที่จะกลืนน้ำลายลงคอไม่ได้ เพราะความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวมันมีราคามากถึงเงินเดือนของพนักงานทั่วไปทั้งเดือน

“ไม่ต้องห่วงลูกพี่ ผมไม่กดผิดแน่นอน” เสี่ยวเหลียงกล่าว ก่อนที่เขาจะเดินไปยังจุดเทเลพอร์ตเป็นคนแรก จากนั้นร่างกายของเขาก็กลายเป็นแสงแล้วหายไป

สามพี่น้องทยอยเทเลพอร์ตหายไปด้วยเช่นกัน โดยมีลู่หยางเป็นคนสุดท้ายที่เทเลพอร์ตไปยังเมืองซาโรส

เมืองซาโรสเป็นแผนที่เลเวล 20 โดยมันเป็นเมืองของมนุษย์ที่อยู่ใกล้กับอาณาจักรออร์คมากที่สุด

ในสงครามระหว่างมนุษย์และออร์คครั้งล่าสุด เมืองซาโรสถือได้ว่าเป็นสนามรบหลัก หลังจากที่มนุษย์ขับไล่กองทัพออร์คออกไปได้สำเร็จ เหล่าบรรดานักรบที่ควรจะได้รับเกียรติยศกลับถูกจู่โจมด้วยพ่อมดอันเดด

แม้ทหารเหล่านั้นจะสังหารพ่อมดอันเดดได้สำเร็จ แต่พวกเขากลับพบว่าพ่อมดชั่วร้ายได้วางเวทมนตร์อันเดดเอาไว้บนร่างกายของทหารที่เสียชีวิต ในเวลาเพียงแค่ไม่นานศพของทหารกล้าที่เคยปกป้องสันติภาพของมนุษย์ก็กลายเป็นซอมบี้หันมาจู่โจมมนุษย์ด้วยกันเอง

เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดโศกนาฏกรรม กองทัพพันธมิตรมนุษย์ในขณะนั้นจึงตัดสินใจสร้างสุสานใต้ดินขนาดใหญ่นอกเมืองซาโรส และนำศพของทหารไปไว้ในสุสานพร้อมกับใช้หินขนาดยักษ์เพื่อปิดผนึกสุสานไว้

เรื่องราวควรจะจบลงเพียงเท่านี้ แต่ในกองทัพกลับมีคนทรยศที่บูชาอันเดดแฝงตัวอยู่ พวกเขาจึงแอบสร้างทางลับที่เชื่อมต่อกับสุสานใต้ดินไว้ในระหว่างการก่อสร้าง

ต่อมาหลังจากสุสานใต้ดินถูกสร้างจนเสร็จ คนทรยศเหล่านี้ก็ถูกจับได้โดยบังเอิญและถูกลงโทษประหารในทันทีทำให้ความลับเหล่านี้ถูกปกปิดเอาไว้

สาเหตุที่ลู่หยางรู้จักสถานที่แห่งนี้ได้นั่นก็เพราะในชาติที่แล้วตอนที่มนุษย์กับออร์คเริ่มทำสงครามซึ่งกันและกัน ผู้เล่นเผ่ามนุษย์เป็นจำนวนมากได้มารวมตัวกันที่เมืองซาโรส และทำให้ผู้เล่นบางคนบังเอิญไปค้นพบเส้นทางลับแห่งนี้เข้า

จุดฟาร์มของดีอีกแล้ววว