บทที่ 6 แขกคนแรก

บทที่ 6 แขกคนแรก

ในฐานะแฟนตัวยงของอนิเมะและหนังซูเปอร์ฮีโร่ ฮาโอรู้จักแหวนวงนี้ดี มันไม่ได้มาจากจักรวาล Marvel อย่างที่เขาอยู่ในตอนนี้ แต่มาจากอีกฟากหนึ่งของโลกฮีโร่จักรวาล DC ที่ซึ่งฮีโร่ชื่อก้องโลกอย่างแบทแมนและซูเปอร์แมนถือกำเนิด

และแหวนวงนี้ แหวนของ กรีนแลนเทิร์นคือหนึ่งในสิ่งของวิเศษทรงพลังที่สุดของจักรวาลนั้น!

"นี่มันของล้ำค่าแบบแท้จริงเลยไม่ใช่เหรอเนี่ย!"

ฮาโอมองแหวนด้วยแววตาลุกวาวเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เพราะพลังของมันไม่ได้จำกัดแค่การเป็นวัตถุวิเศษทั่วไป แต่มันสามารถเนรมิตทุกสิ่งที่ผู้สวมใส่จินตนาการออกมาได้ โดยมีเพียง ‘จิตใจ’ เท่านั้นที่เป็นขีดจำกัด

และโชคดีเหลือเกินฮาโอมีพลังจิตระดับพิเศษติดตัวมาตั้งแต่เริ่มต้น นั่นคือ “ตราเทพอมตะ” พลังที่ระบบมอบให้เขาเมื่อตอนข้ามมายังโลกนี้ครั้งแรก

ชื่อต่างหาก็ชี้ชัดถึงความยิ่งใหญ่ และพลังของมัน... ก็ไม่ใช่เรื่องพูดเล่น

แม้จะไม่ได้ทำให้เขาอมตะจริง ๆ แต่พลังนี้ก็ยกระดับร่างกายและจิตใจของฮาโอไปสู่ขีดสุด เขาสามารถปล่อยคลื่นจิตสังหารที่แม้แต่เทพก็ต้องสะดุ้งได้อย่างง่ายดาย

ที่แท้...พลังอำนาจที่เขาใช้ปราบนรกหกวิถีของเพน ก็ล้วนมาจากพลังจิตอันมหาศาลนี้

และเมื่อพูดถึงคำว่า “ตราเทพ” ผู้ที่รู้จักโอดิน มหาเทพผู้เป็นจ้าวแห่งแอสการ์ดในจักรวาล Marvel จะเข้าใจทันทีตอนนี้ฮาโอมีพลังในระดับเดียวกับเทพเจ้าระดับ บิดาสวรรค์

เพียงแค่คิด แสงสีเขียวสดก็พวยพุ่งจากแหวน ละลานตาไปด้วยรูปร่างสร้างสรรค์มากมายไม่ว่าจะเป็นหงอคง แพนด้ากังฟู แพะน้อยเพลินใจ หรือสพันจ์บ็อบล้วนมีรายละเอียดครบถ้วนราวกับมีชีวิตจริง

ทว่ากำลังจะหลงระเริงไปกับพลังใหม่นี้ ฮาโอก็ต้องขมวดคิ้ว เพราะบางอย่างยังขาดไป...

เขากวาดตาดูหน้าจอสถานะส่วนตัว แต่กลับไม่เจอสิ่งที่ควรมี

"แหวนนี้... ไม่มีโคมไฟ?"

โดยปกติแล้ว แหวน กรีนแลนเทิร์น จะต้องมาพร้อม “โคมไฟพลังงาน” เพื่อชาร์จพลัง แต่เขากลับได้รับเพียงแหวนเท่านั้น

และนั่นแปลได้เพียงอย่างเดียว...

แหวนวงนี้มีพลังไร้ขีดจำกัด!

ฮาโอสูดลมหายใจลึก ความตื่นเต้นเกินจะกลั้น หากเขาควบคุมพลังนี้ได้เต็มที่ เขาก็สามารถสร้างแหวนจำลองได้ไม่จำกัด สั่งการทั้งหมดผ่านแหวนต้นแบบที่เขาสวมอยู่

นั่นหมายความว่า...

เขาสามารถสร้าง "กองทัพแสงเขียว" เป็นของตัวเองได้!

ในจักรวาล DC กองกำลัง กรีนแลนเทิร์น เปรียบเหมือนตำรวจอวกาศระดับจักรวาล คอยพิทักษ์ความสงบในทุกกาแล็กซี หากฮาโอสามารถยกมันขึ้นในโลกของ Marvel ซึ่งยังพึ่งพาเทคโนโลยีเสียเป็นส่วนใหญ่เขาก็จะกลายเป็นพลังที่ไม่มีใครต่อกรได้

นี่ต่างหากคือกองทัพซูเปอร์ฮีโร่ที่แท้จริง

“ต้องฝึกใช้แหวนให้เชี่ยวชาญโดยเร็ว มันจะกลายเป็นอาวุธหลักของเรา!”

คิดดังนั้น ฮาโอก็เดินไปยังประตูบานหนึ่งใต้บันไดชั้นสอง ด้านนอกมันดูเหมือนห้องเก็บของธรรมดา แต่เมื่อก้าวข้ามผ่านเข้าไป กลับเผยให้เห็นพื้นที่ลับกว้างกว่า 100 ตารางเมตร

ที่นี่คือมิติเสริมที่เขาแลกมาด้วยแต้มอัปเกรด 5 คะแนน

ด้วยเพียงความคิด พื้นที่ภายในก็เปลี่ยนรูปเป็นเมืองยุคใหม่ มีเส้นขอบฟ้าและถนนจำลองราวกับอยู่ในโลกเสมือนจริง

ร้านโชห่วยของเขา แม้จะดูเหมือนอาคารสามชั้นธรรมดาจากภายนอก แต่ความจริงแล้ว จำนวนชั้นและโครงสร้างทั้งหมดกลับขึ้นอยู่กับแต้มอัปเกรดของเขาทั้งสิ้น

ด้วยแต้มอัปเกรดเพียงสิบแต้ม ฮาโอสามารถเพิ่มชั้นใหม่ให้ร้านได้หนึ่งชั้น และแต่ละชั้นจะมีห้องอีกห้าห้อง ซึ่งสามารถปรับแต่งเพิ่มเติมได้ผ่านการอัปเกรด

มิติเสริมกว้างขวางนี้ถูกสร้างไว้ใต้ห้องเก็บของหลังบันได โดยตั้งใจให้เป็นพื้นที่ฝึกพลังและทดสอบไอเท็มใหม่ ๆ โดยเฉพาะ

ฮาโอยกมือขึ้น เรียกพลังจากแหวน กรีนแลนเทิร์น พลังสีเขียวสดก่อตัวขึ้นกลางฝ่ามือกลายเป็นรอยฝ่ามือเรืองแสง ก่อนพุ่งออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

ในเวลาไม่กี่วินาที รอยฝ่ามือขยายใหญ่จนมีเส้นผ่าศูนย์กลางกว่าสามสิบเมตร และเมื่อปะทะกับตึกสูงตรงหน้า ตัวอาคารก็พังถล่มลงมาในทันที

ความรุนแรงของการโจมตีทำให้ฮาโอถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ

นี่ไม่ใช่แค่แหวนธรรมดา แต่มันคืออาวุธที่สามารถเปลี่ยนแปลงโลกได้!

และตอนนี้... มันอยู่ในมือของเขาแล้ว

"สุดยอดจริง ๆ... พลังของแหวน กรีนแลนเทิร์น แบบไร้ขีดจำกัดนี่มันบ้าเกินไป! ฉันใช้ไปยังไม่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ แต่สามารถทำลายตึกทั้งตึกได้ พลังทำลายล้างนี่เหนือกว่าฮิวงินมารุเสียอีก!"

ฮาโอยิ้มมุมปาก จากที่เขาเคยเห็นในความทรงจำ เหล่า กรีนแลนเทิร์น มักใช้แหวนเพื่อสร้างวัตถุเพื่อโจมตีหรือป้องกัน แต่เขา... เขาแตกต่าง

เติบโตมาในจีน ฮาโอมีความหลงใหลในศิลปะการต่อสู้และนิยายเซียนมาตั้งแต่เด็ก เทคนิคสวยงาม การต่อสู้อันซับซ้อน และกระบวนท่าเหนือจินตนาการ ล้วนเป็นแรงบันดาลใจให้เขาหลงใหล

และสิ่งเหล่านั้นก็กลายเป็นแก่นสำคัญของสไตล์การต่อสู้ของเขา เขาไม่เพียงใช้อาวุธอย่างดาบหรือกระบี่เท่านั้น แต่ยังผสานพลังของแหวน กรีนแลนเทิร์น เข้ากับท่วงท่ากังฟูและเทคนิคแบบเซียนอีกด้วย

ตลอดทั้งคืน ฮาโอฝึกฝนอยู่ในห้องเก็บของด้วยแหวนแสงเขียวนี้ จนแม้แต่มิติเสริมที่ระบบสร้างขึ้นก็รับพลังของเขาได้เพียงครึ่งเดียว ก่อนจะเริ่มแตกร้าวและสั่นคลอน

เมื่อเขาก้าวออกมาจากห้องเก็บของ เวลาก็ล่วงเลยมาจนถึงเที่ยงวันแล้ว เขายืดแขนบิดตัวอย่างเกียจคร้าน ความรู้สึกหิวแล่นเข้าสู่ร่างกายราวกับจะกลืนกินทุกสิ่ง

เพียงแค่ดีดนิ้วเบา ๆ ถั่วเซียนเม็ดเล็กก็ปรากฏขึ้นระหว่างปลายนิ้ว เขาโยนมันเข้าปาก และในชั่วพริบตา ความหิวก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ร่างกายกลับมาสดชื่นเต็มเปี่ยม

แต่ถึงจะไม่หิวแล้ว ฮาโอก็ยังตั้งใจจะขึ้นไปงีบ เขาถือว่าสำหรับมนุษย์แล้ว การนอนคือความสุขอย่างหนึ่งของชีวิต และหากการเป็นเทพต้องแลกกับการนอนไม่ได้... นั่นคงเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่

ทว่าในขณะที่เขากำลังจะขึ้นบันได เสียงกระดิ่งจากหน้าร้านก็ดังขึ้นชัดเจน

“มีลูกค้าเหรอ?”

ฮาโอรีบจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะเดินลงบันไดไป

ทันทีที่เขาเดินมาถึงชั้นล่าง ประตูร้านก็เปิดออกพร้อมกับเสียงฝีเท้าอย่างมั่นคง

ผู้มาเยือนมีใบหน้าที่เขาจำได้ดี เขาเพิ่งเห็นอีกฝ่ายในรายการข่าวเมื่อไม่กี่วันก่อน ขณะถล่มฐานของเหล่าวายร้ายอย่างสง่างาม

ผู้มาเยือนคือ โทนี่ สตาร์ก หรือที่รู้จักกันในนาม Iron Man แห่งทีมอเวนเจอร์!

โทนี่ก้าวเข้ามาในร้าน สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบ ๆ ด้วยความสงสัย แม้ภายนอกจะดูเหมือนร้านโชห่วยธรรมดา แต่ภายในกลับซ่อนอะไรบางอย่างที่เขาสัมผัสได้ว่า “ไม่ธรรมดา”

เขาถอยกลับไปเล็กน้อย ตรวจสอบป้ายร้านกับนามบัตรในมือเพื่อยืนยันว่าตนมาถูกที่แล้ว ก่อนจะเดินตรงเข้ามายังเคาน์เตอร์ด้านใน

“สวัสดีครับ ผมมาหาเจ้าของร้าน” โทนี่กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่สายตายังคงจับจ้องไปทั่วร้านด้วยความสงสัยไม่ลดละ

"นั่นก็คือฉันเอง" ฮาโอตอบพร้อมรอยยิ้มบาง

เขาชินเสียแล้วกับปฏิกิริยาเช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องแปลกที่ผู้คนจะไม่เชื่อว่าชายหนุ่มวัยเพียงเท่านี้จะเป็นเจ้าของร้านที่จำหน่ายสิ่งของพิเศษเหนือจินตนาการได้

หากจะมีใครคาดหวังให้เจ้าของร้านนี้เป็นชายชราผู้เปี่ยมปัญญาก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย

"นายงั้นเหรอ?" โทนี่ขมวดคิ้ว ไม่อาจซ่อนความไม่เชื่อในน้ำเสียงและแววตา ขณะที่มองสำรวจชายหนุ่มตรงหน้าอีกครั้ง ความคิดว่าคนหนุ่มเช่นนี้คือเจ้าของร้านดูเป็นเรื่องยากจะยอมรับ

"ต้องการอะไรล่ะ? ร้านเรามีทุกอย่างที่คุณจินตนาการได้" ฮาโอพูดด้วยรอยยิ้มสุภาพแบบมืออาชีพ

โทนี่ยืนเงียบครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ อย่างสมเพชตัวเอง

"ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ ถึงคิดว่าร้านแบบนี้จะช่วยอะไรฉันได้…" เขาส่ายหัว ขณะที่หมุนตัวกลับเตรียมเดินออกจากร้าน

ทว่าในขณะที่มือของเขากำลังจะสัมผัสลูกบิดประตู ฮาโอก็พูดขึ้นเบา ๆ

"ฉันรู้ว่านายกลัวจะเกิดเรื่องแบบที่นิวยอร์กขึ้นอีก และฉันก็รู้ว่านายกำลังพยายามสร้างชุดเกราะที่ตอบโจทย์ความกลัวของตัวเองอยู่"

มือของโทนี่หยุดค้างอยู่เพียงไม่กี่นิ้วจากลูกบิด

คำพูดนั้น… พูดถึงการบุกโจมตีของเอเลี่ยนเมื่อหลายเดือนก่อนเหตุการณ์ที่ทำให้มนุษยชาติตระหนักว่าพวกเขาไม่ได้โดดเดี่ยวในจักรวาล

ช้า ๆ โทนี่หันกลับมา แววตาเต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากเชื่อ

ชายหนุ่มตรงหน้าเขารู้ได้อย่างไร? รู้ได้อย่างไรว่าสิ่งที่หลอกหลอนเขาทุกคืนคือความกลัวว่าจะเกิดหายนะซ้ำรอย

ตั้งแต่ศึกที่นิวยอร์ก โทนี่สตาร์กไม่เคยมีคืนใดที่ได้นอนหลับอย่างสงบ

เขากลัวว่าจะไม่มีวันพร้อม กลัวว่าจะต้องยืนมองคนที่เขารักต้องบาดเจ็บหรือเสียชีวิต… โดยที่เขาทำอะไรไม่ได้เลย

ความกลัวนั้นผลักดันให้เขามาที่นี่ร้านค้าแปลกประหลาดที่เหมือนหลุดมาจากอีกโลกหนึ่ง

และตอนนี้… เขาเริ่มคิดแล้วว่าบางที ที่นี่อาจมีคำตอบที่เขาตามหาอยู่จริง ๆ