บทที่ 24 : วิวัฒนาการครั้งที่สอง! หุ่นเชิดซอมบี้สิบตัว!

บทที่ 24 : วิวัฒนาการครั้งที่สอง! หุ่นเชิดซอมบี้สิบตัว!

เนื่องจากหุ่นเชิดซอมบี้เหล่านี้ถูกควบคุมโดยลู่ชวนมาสักพักแล้ว ดังนั้นพวกมันจึงไม่มีความคิดเป็นของตัวเองเท่าไหร่ เว้นแต่ว่า ลู่ชวน เลือกจะตัดการเชื่อมต่อกับพวกมันด้วยตนเอง

ดังนั้น ถึงแม้ว่าเเกนผลึกจะเต็มไปด้วยเสน่ห์ดึงดูดใจสำหรับซอมบี้มากก็ตาม แต่หุ่นเชิดซอมบี้ที่เหลือทั้งสามตัวกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย

จากนั้น ภายใต้การควบคุมของลู่ชวน หุ่นเชิดซอมบี้ทั้งสามตัวรีบมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว…ระหว่างทางถึงมีซอมบี้ที่ได้กลิ่นและต้องการจะเข้ามาแย่งชิงเเกนผลึกไป แต่ลู่ชวนก็ควบคุมให้พวกหุ่นเชิดซอมบี้ยกขวานขึ้นฟาดฟัน

ซอมบี้ประเภทวิวัฒนาการนั้นรับมือค่อนข้างยาก แต่สำหรับซอมบี้ธรรมดาที่ไม่มีความคิดพวกนี้ โดยพื้นฐานแล้วหุ่นเชิดซอมบี้ก็สามารถจัดการได้ด้วยขวานเดียว

ดังนันขบวนคุ้มกันผลึกจึงเดินทางกลับมายังหมู่บ้านได้อย่างง่ายดาย

หลังจากที่ลู่ชวนรับแกนผลึกมาแล้ว เขาก็สั่งให้ซอมบี้ทั้งสามถือขวานดับเพลิงคอยป้องกันอยู่หน้าประตูทางเข้าอาคาร ส่วนตัวเขาก็รีบวิ่งขึ้นไปที่ชั้นหก

เเละเมื่อลู่ชวนได้เห็นเเกนผลึกเม็ดนี้ชัดๆ เขาก็ดีใจเป็นอย่างมาก เพราะเขาพบว่าเเกนผลึกเม็ดนี้เหมือนกับที่เขากลืนกินเข้าไปก่อนหน้านี้ คือเป็นสีขาวที่มีสีแดงแต้มอยู่

นี่หมายความว่าซอมบี้ที่พวกเขาล้อมฆ่าเมื่อกี้ ไม่เพียงแต่เป็นซอมบี้ที่พัฒนาขึ้น แต่ยังเป็นซอมบี้ที่เคยกลืนกินแกนผลึกมาแล้วด้วย!

“ไม่แปลกใจเลยที่ซอมบี้ว่องไวตัวนั้นมีการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วมากขนาดนี้ เพราะมันได้พัฒนามาแล้วสองครั้ง”

หลังจากทำให้จิตใจที่มีอารมณ์ตื่นเต้นสงบลงแล้ว ลู่ชวนก็กลืนคริสตัลนี้ลงไปในท้อง

ทันใดนั้น พลังอันมหาศาลก็ได้กลับมาปกคลุมร่างกายของเขาอีกครั้ง

บูมมมมม!!!

ลู่ชวนรู้สึกราวกับว่าสมองของเขาได้เกิดการขยายตัวครั้งใหญ่ขึ้นอีกครั้ง

แต่ด้วยประสบการณ์ครั้งก่อน คราวนี้ลู่ชวนจึงคุ้นเคยกับมันดี

เขากัดฟันอดทนต่อกระบวนการที่พลังจิตเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นไม่นานความรู้สึกปลอดโปร่งอย่างยิ่งก็กลับมาอีกครั้ง

มุมปากของลู่ชวนค่อยๆยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เขารู้ว่าความแข็งแกร่งของเขาแข็งแกร่งขึ้นจากเดิมอีกครั้ง

ประสาทสัมผัสทั้งห้าของลู่ชวนได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นกว่าเดิม และที่สำคัญที่สุดคือพลังจิตของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมมาก!

ยิ่งไปกว่านั้นแล้ว ร่างกายของลู่ชวนที่อ่อนแอมาตลอด ตอนนี้กลับได้รับการยกระดับขึ้น

หลังจากการกลืนกินผลึกพลังงานไปสองเม็ดติดต่อกัน…พละกำลัง ความเร็ว และการป้องกันของผิวหนังก็แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมอย่างเทียบไม่ติด!

ก่อนหน้านี้ ตอนที่ลู่ชวนเห็นรูปร่างหน้าตาที่แข็งแรงและรวดเร็วของเจ้าตัวใหญ่นั้น ในใจเขาก็รู้สึกอิจฉาอย่างมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แขนทั้งสองข้างที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า สามารถป้องกันการโจมตีของซอมบี้สายว่องไวที่สามารถแม้กระทั้งฉีกรถยนต์ได้

ณ เวลานี้…แม้ว่าร่างกายของเขาจะยังไม่ได้วิวัฒนาการไปถึงขั้นนั้นก็ตาม แต่มันก็แข็งแกร่งกว่าเดิมมากอยู่ดี

ตอนนี้…เมื่อลู่ชวนเหวี่ยงหมัดทั้งสองข้างออกไป มันก็จะเกิดเสียงดังราวกับพายุขึ้น ราวกับผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้ที่ฝึกฝนมานานหลายปีในภาพยนตร์กำลังภายใน

เมื่อสัมผัสถึงร่างกายของตัวเองในปัจจุบัน ลู่ชวนก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

ถึงแม้ว่าทิศทางการวิวัฒนาการของเขาจะเน้นไปที่พลังจิตก็ตาม แต่ร่างกายที่อ่อนแอก่อนหน้านี้ก็ทำให้เขารู้สึกกังวลอยู่บ้าง…ในที่สุดตอนนี้เขาก็ทำให้ตัวเองพอใจขึ้นมากแล้ว

จากนั้น ลู่ชวนก็หยิบดาบเหล็กที่วางอยู่ข้างๆ แล้วเริ่มเหวี่ยง

ในชั่วพริบตา แสงดาบก็ส่องประกายภายในห้องนั่งเล่น เสียงแหวกอากาศแต่ละครั้งคมกริบอย่างหาที่เปรียบมิได้

เมื่อดาบเหล็กเล่มนี้อยู่ในมือของลู่ชวน มันราวกับกลายเป็นอาวุธสังหารที่ร้ายกาจ

แววตื่นเต้นฉายชัดในดวงตาของลู่ชวน เห็นได้ชัดว่าการกลืนกินเเกนผลึกนั้นช่วยเพิ่มความเร็วได้มากกว่าเดิมจริงๆ อีกทั้งความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก!

จากนั้นลู่ชวนก็รวบรวมสมาธิและพบว่าพลังจิตของเขาก็เพิ่มขึ้นกว่าเดิมมากเช่นกัน

หากจะบอกว่าตอนแรกที่เขาเพิ่งวิวัฒนาการหลังจากพระจันทร์สีเลือด พลังจิตของเขาก็เหมือนกับแก้วน้ำใบหนึ่ง

เเต่ตอนนี้มันเพิ่มขึ้นจากเดิมหลายเท่าแล้ว จนสามารถเรียกได้ว่าเป็นอ่างน้ำได้เเล้ว

จากการทดลองง่ายๆบนชั้นบนสุด ลู่ชวนพบว่าพลังจิตในปัจจุบันของเขาสามารถควบคุมซอมบี้ได้ถึงสิบตัว!

และระยะควบคุมสูงสุดก็เพิ่มขึ้นเป็นสามกิโลเมตร!

ด้วยความตื่นเต้น ลู่ชวนจึงรีบวิ่งลงไปชั้นล่าง และเลือกซอมบี้ที่แข็งแรงสมบูรณ์สิบตัวจากฝูงซอมบี้รอบๆ มาเพื่อเป็นทีมหุ่นเชิดซอมบี้ของเขา

ช่วงนี้ ลู่ชวน ได้ส่งหุ่นเชิดซอมบี้ออกไปค้นหาเสบียงรอบๆเป็นจำนวนมาก…อาวุธอย่างขวานดับเพลิง จะถูกพวกมันนำกลับมาที่ตึกโดยเหล่าซอมบี้เมื่อใดก็ตามที่ลู่ชวนพบ

ซอมบี้แต่ละตัวจึงมีขวานดับเพลิงที่คมกริบเป็นอาวุธทุกตัว

ลู่ชวนมองไปที่ทีมซอมบี้สูง 1.8 เมตรของเขาและพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

นี่ดูเหมือนว่าแก๊งขวานซิ่งในเวอร์ชันซอมบี้ได้ก่อตัวขึ้นแล้ว

เมื่อยืนอยู่หน้าทีมซอมบี้นี้ ลู่ชวนรู้สึกฮึกเหิมและไม่รู้สึกสับสนและสิ้นหวังเหมือนเมื่อช่วงเริ่มต้น

ในขณะนี้ ลู่ชวนเผลอจินตนาการในใจว่าเขาอาจจะสามารถสร้างกองทัพซอมบี้ขนาดใหญ่ขึ้นได้สักวัน

ณ เวลานี้ถ้าเป็นการดวลตัวต่อตัว เขาอาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของซอมบี้วิวัฒนาการระยะประชิดเหล่านั้นก็จริง

แต่…การที่เขาคนนี้ออกมาโลดแล่นได้ ก็เพราะมีข้อได้เปรียบสองอย่าง!

พลังจิตที่มากพอ…และกองกำลังหุ่นเชิด!

การออกมาโลดแล่นในวันสิ้นโลก สิ่งสำคัญที่สำคัญที่สุดคืออำนาจ

กลุ่มคนกระจอกที่วิวัฒนาการแค่กล้ามเนื้อแต่ไม่วิวัฒนาการสมอง ใครจะไปดวลหมัดกับพวกมันกันล่ะ!

สิ่งที่เขาเชี่ยวชาญคือสายสร้างกองทัพ! และสิ่งที่เขาเลือกจะใช้คือแนวทางนี้!

ต่อให้พวกทันมีกำลังที่มากกว่าแต่ถ้ามือเปล่ามาสู้กับเขา ก็ต้องขอโทษด้วยล่ะ เพราะเขาจะใช้ทั้งขวานทั้งมีด…ทั้งพรรคพวกจัดการตอบโต้

คุณธรรม…เรื่องเเบบนั้นใครสนกัน?

คนเยอะ ขวานเยอะ หุ่นเชิดเยอะ…ถึงจะดีที่สุด!

พอมองดูเหล่าลูกน้องของตัวเองที่ค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ความมั่นใจในใจของลู่ชวนก็ยิ่งเพิ่มพูนขึ้นในชั่วขณะ

และทันใดนั้นเอง ลู่ชวนก็หันไปมองอาคารหมายเลข 1 ที่อยู่ไม่ไกล

เเววตาเขาหรี่ลงเล็กน้อย พร้อมฉายแววอำมหิต

เขาไม่ลืมว่าที่อาคารหมายเลข 1 นั้นยังมีสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวอย่างยิ่งอาศัยอยู่ ซึ่งมันก็แตกต่างจากซอมบี้ทั้งหมดที่เขาเคยเห็นมาก่อน

แม้แต่ลู่ชวนก็ไม่รู้ว่าควรใช้คำว่าซอมบี้มาอธิบายมันหรือไม่ เพราะในฐานะที่เป็นเผ่าพันธุ์ซอมบี้แล้ว ลู่ชวนไม่อยากยอมรับว่าตัวเองเป็นพวกเดียวกับเจ้าตัวแบบนั้น...

การควบคุมซอมบี้ให้สัมผัสประสบการณ์มุมมองบุคคลที่หนึ่งของการตายในระยะใกล้ เเต่ร่างสีเลือดนั้นนำมาซึ่งความตกตะลึงที่น่าสะพรึงกลัวแก่ลู่ชวนอย่างมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ได้เผชิญหน้ากับซอมบี้ว่องไวในวันนี้ เมื่อเปรียบเทียบกัน ลู่ชวนก็ยังรู้สึกหวาดกลัวซอมบี้ตัวนั้นมากกว่ามากอยู่ดี

แม้แต่ซอมบี้ว่องไวที่ได้รับการวิวัฒนาการขั้นที่สองนี้ ก็ยังต้านทานกลยุทธ์ทะเลมนุษย์ของเขาไม่ได้…แต่ร่างสีเลือดนั้นมีความเร็วกว่าซอมบี้ว่องไว แถมการโจมตีก็รุนแรงกว่ามาก

สิ่งที่ลู่ชวนกังวลมากที่สุดคือ อีกฝ่ายยังมีลิ้นที่สามารถใช้เป็นอาวุธลับได้ ซึ่งนั่นยากต่อการป้องกันสุดๆ

ก่อนหน้านี้ หุ่นเชิดซอมบี้สองตัวถูกสังหารในทันที…เเล้วความแข็งแกร่งของหุ่นเชิดซอมบี้ทั้งสิบตัวนั้น จะสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้ใหมนะ?

หลังจากลู่ชวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็รีบส่ายหน้า

ด้วยความแข็งแกร่งของตัวเขาในปัจจุบัน ยังยากที่จะรับประกันว่าจะสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้

สาเหตุหลักๆอีกอย่างคือเขายังมีความรู้น้อยเกินไปเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดตัวนั้น และเคยเจอหน้ากันแค่ครั้งเดียวตอนที่ออกไปค้นหาเสบียง

ลู่ชวนเหลือบมองไปยังทิศทางของอาคารหมายเลข 1…พร้อมแววตาฉายแววหวาดหวั่น

เนื่องจากความแข็งแกร่งที่ลึกลับของอีกฝ่าย ลู่ชวนจึงตัดสินใจจะหาโอกาสส่งหุ่นเชิดเข้าไปทดสอบอีกครั้ง เพื่อดูว่าความแข็งแกร่งของสัตว์ประหลาดตัวนี้ไปถึงระดับใดแล้ว

การมีระเบิดเวลาลูกใหญ่อย่างนั้นอยู่ข้างๆบ้าน ยังไงลู่ชวนรู้สึกนิ่งนอนใจไม่ได้

…………………….