บทที่ 22 : พบซอมบี้สายพันธุ์ว่องไวอีกครั้ง!

บทที่ 22 : พบซอมบี้สายพันธุ์ว่องไวอีกครั้ง!

“นี่มันยังไม่พอ…”

ความจริง…เป็นเพียงแค่ทารก กลับสามารถทำให้ร่างกายของตนเองลอยขึ้นได้ ความสำเร็จของจีรู่เสวี่ยเรียกได้ว่าน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

หากค่ายผู้รอดชีวิตขนาดใหญ่เหล่านั้นรู้เรื่องของจีรู่เสวี่ย เกรงว่าพวกเขาจะแห่กันมาดึงตัวเธอไปร่วมทีม…ท้ายที่สุดแล้ว ทารกที่สามารถปลุกพลังพิเศษได้ และยังสามารถลอยตัวกลางอากาศได้

เรื่องแบบนี้แค่ฟังก็รู้สึกมหัศจรรย์แล้ว

แต่จีรู่เสวี่ยกลับไม่ประมาท เธอรู้ว่าความสามารถของเธอตอนนี้ยังถือว่าน้อยนิดนัก

ในฐานะผู้กลับชาติมาเกิด จีรู่เสวี่ยเข้าใจดีว่าต่อไปซอมบี้และสัตว์ร้ายที่วิวัฒนาการจะยิ่งมีมากขึ้นเรื่อยๆ สงครามระหว่างพวกมันก็จะยิ่งเกิดขึ้นบ่อยขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน

หลังจากมนุษย์ต่อสู้กันเอง ยังไงก็ต้องการการพักฟื้น…แต่สำหรับซอมบี้และสัตว์ร้ายแล้ว การพักฟื้นที่ดีที่สุดคือการกลืนกินแกนพลังของอีกฝ่าย

การที่ซอมบี้และสัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งกลืนกินซึ่งกันและกันบ่อยขึ้น หมายความว่าความเร็วในการวิวัฒนาการของพวกมันจะเร็วขึ้นเรื่อยๆ…หากต้องการเอาชีวิตรอดในเมืองที่เต็มไปด้วยซอมบี้แห่งนี้ ตัวเธอเองจะต้องมีพลังที่แข็งแกร่งเพียงพอจึงจะทำได้

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ ตอนนี้เธอไม่ได้อยู่คนเดียว แต่เธอต้องปกป้องคุณพ่อซอมบี้ของเธอด้วย

คุณพ่อซอมบี้ไม่ได้มีการกลายพันธุ์ที่เห็นได้ชัดหลังพระจันทร์สีเลือด เห็นได้ชัดว่าเป็นเพียงซอมบี้ธรรมดาเท่านั้น

ในโลกที่เริ่มมีการกลายพันธุ์นี้ อันที่จริงซอมบี้ระดับล่างธรรมดาเป็นคนที่โชคร้ายที่สุด

เพราะเมื่อเจอพวกเดียวกันที่วิวัฒนาการแล้ว ก็อาจจะถูกอีกฝ่ายสังหารได้…เมื่อเจอผู้มีพลังพิเศษของมนุษย์ ก็ยิ่งมีโอกาสถูกมนุษย์สังหารมากกว่า

หากไม่มีความแข็งแกร่งเพียงพอ เป็นไปได้มากว่าคุณพ่อซอมบี้ของเธอจะอยู่ได้ไม่นาน

การที่ซอมบี้ธรรมดาตัวหนึ่งจะเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกนั้นเป็นเรื่องอันตรายอย่างยิ่ง จีรู่เสวี่ยจึงจำเป็นต้องเพิ่มพูนความแข็งแกร่งของตัวเองให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่ตอนนี้ ข้างล่างมีเสียงดังโครมครามไม่หยุด…คุณพ่อซอมบี้กำลังทำอะไรอยู่ข้างล่างทุกวันเลยนะ?

ถึงแม้จะอยู่คนละชั้น แต่จีรู่เสวี่ยก็ได้ยินเสียงการฝึกฝนทักษะการต่อสู้ของลู่ชวนกับเหล่าซอมบี้ในห้องนั่งเล่นชั้นหก

ท้ายที่สุด เมื่อเผชิญหน้ากับซอมบี้ที่ไม่รู้จักความเจ็บปวดและไม่รู้จักความเหนื่อยล้าเหล่านี้ ลู่ชวนก็ไม่ปราณีเลย…ไม่ว่าจะเป็นการทุ่มหรือการชกต่อยก็ทำให้เกิดเสียงดังไม่น้อย

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้จีรู่เสวี่ยเป็นกังวลเล็กน้อยก็คือ พ่อซอมบี้ของเธอไม่ได้ออกไปหาเสบียงมานานกว่าหนึ่งสัปดาห์แล้ว

ทรัพยากรที่เหลืออยู่ในบ้านอาจจะยังพอประทังไปได้อีกพักใหญ่ แต่ไม่ช้าก็เร็วจะต้องหมดไปอย่างแน่นอน

แต่ในเรื่องนี้ จีรู่เสวี่ยก็เข้าใจดี เพราะคุณพ่อซอมบี้ของเธอก็เป็นแค่ซอมบี้ธรรมดาเท่านั้น…เมื่อเผชิญหน้ากับซอมบี้กลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งเหล่านั้นภายนอก เขาก็ไม่มีทางสู้ได้เลยเมื่อเทียบกับความแตกต่างด้านพลังที่มหาศาล...

การที่คุณพ่อซอมบี้ยังคงมีสติของมนุษย์ ทำให้การหวาดกลัวต่อความแตกต่างของพลังที่ยิ่งใหญ่นี้เป็นเรื่องปกติ

นี่ไม่ใช่ความผิดของคุณพ่อซอมบี้ของเธอ โทษได้แต่โลกที่โหดร้ายใบนี้

จีรู่เสวี่ยผู้ซึ่งชาติก่อนเป็นถึงจักรพรรดินี รู้ดีที่สุดว่าวันสิ้นโลกนี้โหดร้ายเพียงใด

เมื่อวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่อง ความแข็งแกร่งของแต่ละบุคคลแข็งแกร่งขึ้น เเต่การสังหารไม่เพียงแต่ไม่ลดลง แต่กลับจะถี่ขึ้นเรื่อยๆ

หากไม่มีความแข็งแกร่งมากพอ ก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้

ก่อนที่พระจันทร์สีเลือดจะปรากฏ ซอมบี้ธรรมดายังไม่มีแรงกดดันในการใช้ชีวิตมากนัก

แต่ตอนนี้พระจันทร์สีเลือดได้ปรากฏขึ้น ซอมบี้และสิ่งมีชีวิตจำนวนมากเริ่มวิวัฒนาการและกลายพันธุ์…ซอมบี้ธรรมดาที่ไม่ได้รับการวิวัฒนาการเหล่านี้จะกลายเป็นเพียงเบี้ยล่างเท่านั้น

จีรู่เสวี่ยจำได้อย่างชัดเจนว่าในช่วงเริ่มต้นของวันสิ้นโลก ฝูงซอมบี้ยังสามารถก่อให้เกิดความตื่นตระหนกครั้งใหญ่ได้…แต่เมื่อถึงช่วงท้ายๆ ฝูงซอมบี้ธรรมดาเหล่านี้ ก็จะถูกผู้แข็งแกร่งกำจัดได้อย่างง่ายดาย

จีรู่เสวี่ยไม่ได้มีความหวังมากนักกับลู่ชวน ท้ายที่สุดแล้วซอมบี้ธรรมดาระดับต่ำในโลกที่วิวัฒนาการนี้ การไม่ถูกสังหารก็ถือว่าดีมากแล้ว

ไม่ต้องพูดถึงการเลี้ยงดูทารกอีกคน นี่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

จีรู่เสวี่ยหวังเพียงว่าเธอจะสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเองให้เร็วขึ้นผ่านวิธีการหายใจแก้วผลึก และหวังว่าเธอจะเติบโตให้เร็วที่สุด

ในฐานะที่เป็นจักรพรรดินีแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ จีรู่เสวี่ยไม่ชอบความรู้สึกของการเป็นตัวถ่วงที่คอยฉุดรั้งผู้อื่น…เธอได้เเต่หวังว่าตนเองจะสามารถปกป้องชีวิตและความปลอดภัยของพ่อซอมบี้ได้ด้วยพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือจีรู่เสวี่ยไม่อยากสูญเสียความผูกพันในครอบครัวที่หายากนี้ไป แม้ว่าผู้ที่มอบความรักใคร่ในครอบครัวให้เธอจะเป็นซอมบี้ก็ตาม

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!

จีรู่เสวี่ยฝึกควบคุมเข็มเงินให้เคลื่อนที่ไปมาในอากาศอย่างต่อเนื่อง

ความเร็วของเข็มเงินที่พุ่งออกไปนั้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ และรุนแรงก็มากขึ้นเรื่อยๆ

เพราะรูปร่างของเธอในตอนนี้เล็กเกินไป การหวังให้ร่างกายขยับได้อย่างอิสระเพื่อพัฒนากล้ามเนื้อจึงเป็นไปไม่ได้

จีรู่เสวี่ย จึงมุ่งความสนใจไปที่การเพิ่มพลังจิตของเธอ เมื่อแขนขาของเธอไม่สามารถรองรับร่างกายได้ ก็หาวิธีใช้พลังจิตเพื่อให้ตัวเองลอยตัวได้

แม้ว่าตอนนี้เธอจะลอยตัวได้เพียงหนึ่งหรือสองเซนติเมตรเท่านั้น แต่ในความคิดเห็นของจีรู่เสวี่ย…มันก็ถือว่าเป็นการปรับปรุงครั้งใหญ่เเล้ว

อย่างน้อยในกรณีนี้ หากตัวเองพลิกตัวตกลงไปบนพื้น ก็ยังสามารถใช้พลังจิตรับตัวเองไว้ได้ จะได้ไม่ถึงกับตายตั้งแต่เริ่มเกม...

ถึงอย่างไรตัวเองก็เป็นถึงจักรพรรดินีเผ่ามนุษย์ การที่จะต้องมาตายเพราะตก หรือตายเพราะอดอยาก มันก็ดูไม่สง่างามเท่าไหร่...

เมื่อเคล็ดวิชาหมุนเวียนอย่างต่อเนื่อง ดวงตาของจีรู่เสวี่ยก็ยิ่งแน่วแน่ขึ้น

….

อีกด้าน

หลังจากที่ลู่ชวนฝึกการต่อสู้เสร็จสิ้นที่ชั้น 6 เขาก็ควบคุมหุ่นเชิดซอมบี้ตัวหนึ่ง เพื่อจัดการกับซอมบี้ที่ถูกเขาแยกชิ้นส่วนเหล่านี้โดยเฉพาะ

ขณะที่ลู่ชวนกำลังจะขึ้นไปให้นมฉีฉี ก็ปรากฏว่าซอมบี้เก็บทรัพยากรจากภายนอกตรวจพบสิ่งใหม่

บนถนนที่ไม่ไกลออกไป ซอมบี้ร่างผอมบางตัวหนึ่ง แต่กรงเล็บทั้งสองข้างมีการพัฒนาอย่างเห็นได้ชัด และความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ตอนนี้ มันกำลังไล่ตามมนุษย์ที่กำลังหนีอย่างตื่นตระหนก

ลู่ชวนจำได้ทันทีว่าซอมบี้ที่ไล่ตามผู้รอดชีวิตอยู่นี้ คือซอมบี้ว่องไวที่เขาเคยเห็นในวันที่เขาดูการต่อสู้ และถูกไอ้ตัวใหญ่ทุบจนเละเป็นโจ๊ก

ในสายตาของซอมบี้เก็บทรัพยากร มนุษย์คนนี้หน้าเหลืองผอมแห้ง ผมแห้งกรอบ และฝีเท้าก็ดูอ่อนแรงเล็กน้อย

คงเป็นเพราะช่วงนี้หลบซ่อนอยู่ในที่มืดมาตลอด ตอนนี้กินอาหารที่ตุนไว้หมดแล้ว จึงจำใจต้องออกมาหาอาหารอย่างเสียไม่ได้

แต่ไอ้หมอนี่ค่อนข้างโชคร้าย ออกมาได้ไม่นานก็เจอซอมบี้…ที่สำคัญคือซอมบี้ที่เขาเจอ เป็นซอมบี้วิวัฒนาการที่ลู่ชวนตามหามานานแต่ก็ยังไม่เจอ

แม้ว่าซอมบี้ว่องไวจะมีรูปร่างผอมบาง แต่ความเร็วของมันนั้นไม่ธรรมดา

เห็นเพียงซอมบี้สายพันธุ์ว่องไวพุ่งราวเสือชีตาห์ มันใช้กรงเล็บแทงทะลุประตูรถข้างๆ อาศัยแรงเฉื่อยในการดริฟท์อย่างสมบูรณ์แบบ

เพียงแค่เลี้ยวโค้งเดียว ก็ไล่ตามเหยื่อเคราะห์ร้ายทัน

โดยไม่รอให้ผู้รอดชีวิตต่อต้าน ซอมบี้ว่องไวใช้กรงเล็บขีดผ่าน ปิดฉากชีวิตของเขาในทันที

โอกาสดี!

ดวงตาของลู่ชวนเป็นประกาย ช่วงเวลานี้เขาพยายามตามหาซอมบี้กลายพันธุ์เพื่อหวังจะได้เเกนผลึกมากขึ้น แต่ก็ไม่เคยพบเลย

เขาจึงรีบสั่งให้หุ่นเชิดซอมบี้ติดตามไปเฝ้าดูอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว

……………………