บทที่ 5 เมืองฮานาดะ! บัลเลต์ใต้น้ำ!

บทที่ 5 เมืองฮานาดะ! บัลเลต์ใต้น้ำ!

ชินโยเห็นท่าทางของชิเงรุแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะมือหนักไปหน่อยจนทำให้เจ้าหนุ่มคนนี้ถึงกับงงไปเลย หลังจากเรียกเร็นโทรากลับเข้าบอล ชินโยก็มองชิเงรุที่อยู่ฝั่งตรงข้ามแล้วพูดว่า “โปเกมอนของนายเลี้ยงดูมาดีนะ สี่รอบที่เหลือฉันไม่สู้กับนายแล้วกัน เดี๋ยวจะหาว่าฉันรังแกนาย”

ขณะที่ชิเงรุกำลังทำหน้างงงวย ชินโยก็เดินไปตรงหน้าเขาแล้วยื่นโทรศัพท์มือถือในมือให้พลางพูดว่า “หนึ่งหมื่น ขอบคุณที่อุดหนุน”

“....”

“....”

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ชิเงรุก็โอนเงินให้ชินโย เห็นได้ชัดว่าเขายอมแพ้ที่จะสู้กับชินโยต่อแล้ว

ขณะที่ชินโยกำลังหันหลังเดินจากไป ชิเงรุก็ตะโกนไล่หลังเขาว่า “นายรอก่อนเถอะ ฉันจะเอาชนะนายให้ได้ในการแข่งขันที่ราบสูงเซคิเอ!”

ชินโยที่ได้ยินประโยคนั้นก็พูดไปทางชิเงรุว่า “สู้ๆแล้วกัน ฉันจะรอ

หลังจากจากมา ชินโยก็แวะไปซื้อของอย่างเอนเนอร์จี้คิวบ์ ของใช้ประจำวัน และของจำพวกเต็นท์ก่อน พอออกมาจากซูเปอร์มาร์เก็ต ชินโยก็เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองมีระบบอยู่ด้วยนี่นา เขาจึงรีบเรียกหาระบบในใจ

“ระบบ เปิดร้านค้าของระบบโกง”

ในตอนที่ร้านค้าของระบบเปิดขึ้น ชินโยก็ถึงกับตกตะลึง

“เมก้าสโตนลิซาร์ดอน, ราคา: 500,000 เหรียญโปเกมอน”

“เมก้าสโตนฟุชิกิบานะ, ราคา: 500,000 เหรียญโปเกมอน”

“เมก้าสโตนคาเม็กซ์, ราคา: 500,000 เหรียญโปเกมอน”

“........”

เมื่อเห็นราคาสินค้าในร้านค้า ชินโยทำได้เพียงหลั่งน้ำตาในใจแล้วสั่งปิด

“ด้วยฐานะการเงินของฉันในตอนนี้ แค่มองอีกแวบเดียวก็ถือว่าเป็นบาปแล้ว....”

หลังจากออกจากหน้าระบบ ชินโยก็เห็นผู้คนกำลังเดินมุ่งหน้าไปในทิศทางเดียวกัน เขาได้ยินเสียงแว่วๆ มาว่า “เฮ้ๆ บัลเลต์ใต้น้ำของฮานาดะยิมจะเริ่มแล้ว รีบไปจองที่นั่งเร็วเข้า......”

“บัลเลต์ใต้น้ำ? หรือว่าเนื้อเรื่องดำเนินมาถึงตรงนี้แล้ว?” ว่าแล้วชินโยก็เดินตามฝูงชนไป

ขณะที่ชินโยเดินตามฝูงชนมาถึงหน้าประตู ก็เกิดเรื่องที่เขาคาดไม่ถึงขึ้น จากปากของชาวบ้านที่เดินผ่านไปมา “บัลเลต์ใต้น้ำ” นี้ควรจะเป็นการแสดงประเภทเดียวกับคอนเสิร์ตของดาราชื่อดังในชาติก่อนของเขา แต่ไม่คิดว่าที่หน้าประตูนี้จะไม่ต้องต่อคิวเลยด้วยซ้ำ ชินโยเดินเข้าไปในยิมด้วยความสงสัย

หลังจากเห็นภาพบรรยากาศข้างใน ชินโยก็เข้าใจในที่สุด เขาคิดผิด ผิดมหันต์เลย ไม่ใช่ว่าข้างนอกไม่ต้องต่อคิว แต่เป็นเพราะว่าโรงยิมมันใหญ่เกินไปต่างหาก เนื่องจากชินโยมาสายเกินไป ที่นั่งที่เหลือสำหรับเขาจึงมีแค่แถวสุดท้ายเท่านั้น ชินโยจึงทำได้เพียงหาที่ที่มองเห็นได้ชัดหน่อยเพื่อรับชม

ในตอนที่การแสดงกำลังจะเริ่มขึ้น ชินโยก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยอยู่แวบหนึ่ง บนเวทีนั้น คาสึมิที่รับบทเป็น “เจ้าหญิงเงือกน้อย” กำลังแสดงอย่างสุดความสามารถ ในตอนที่ถึงคิวโปเกมอนขึ้นมาแสดง ก็มีร่างที่คุ้นเคยสามร่างโผล่พรวดขึ้นมาจากในน้ำ

“ถ้าท่านถามขึ้นมาด้วยความจริงใจ”

“เราก็พร้อมที่จะตอบไปตามความเมตตา”

“เพื่อปกป้องไม่ให้โลกถูกทำลาย”

“เพื่อพิทักษ์สันติภาพของโลก”

“เผยความชั่วแห่งรักและความจริง”

“ตัวร้ายที่น่ารักและมีเสน่ห์~ มุซาชิ!~ โคจิโร่!”

“เราสองคนแก๊งร็อคเก็ตแห่งจักรวาล”

“ไวท์โฮล! อนาคตสีขาวกำลังรอเราอยู่!”

“ก็ประมาณนี้แหละ~ เนี้ย~”

พูดจบ แก๊งร็อคเก็ตทั้งสามก็โพสท่าพิเศษอยู่บนเวที ในมือของพวกเขายังจับโปเกมอนของซากุระ, อายาเมะ และโบตั๋นเอาไว้ด้วย

ขณะที่แก๊งร็อคเก็ตก่อความวุ่นวายและเตรียมจะหลบหนี ชินโยก็โบกมือแล้วพูดว่า ‘ออกมาเลยเกงการ์ ไปสกัดพวกเขาไว้’

ทันใดนั้น ร่างสีม่วงร่างหนึ่งก็พุ่งตรงไปยังกลางยิม

ขณะที่แก๊งร็อคเก็ตทั้งสามกำลังเผชิญหน้ากับกลุ่มของซาโตชิ เกงการ์ก็มาปรากฏตัวอยู่ด้านหลังของแก๊งร็อคเก็ตพอดี

ชินโยเห็นดังนั้นจึงสั่งเกงการ์ ‘เกงการ์ ใช้ฮิปโนซิส!’

เมื่อได้รับคำสั่ง เกงการ์ก็ยิงคลื่นแสงชวนมึนงงใส่แก๊งร็อคเก็ตทั้งสาม ทำให้พวกเขาล้มลงไปกองอยู่กลางเวทีทันที

เมื่อเห็นแก๊งร็อคเก็ตทั้งสามล้มลง ซาโตชิ, พิคาชู และคาสึมิ ต่างก็มองเกงการ์ที่ยืนอยู่อีกฝั่งอย่างระแวดระวัง ส่วนพี่น้องสามสาวซากุระกลับอุทานออกมาว่า ‘ว้าว เกงการ์ตัวนี้ใหญ่จัง!’

เมื่อเห็นว่าแก๊งร็อคเก็ตล้มลงแล้ว ชินโยก็เดินออกมาที่กลางยิมแล้วเรียกเกงการ์กลับเข้าบอล

เมื่อเห็นสายตาทุกคู่บนเวทีจ้องมองมาที่เขา ชินโยก็รู้สึกเก้อเขินเล็กน้อยแล้วพูดว่า “พวกคุณมัดพวกเขาก่อนเถอะ ผมแจ้งตำรวจเรียกคุณจุนซ่ามาแล้ว”

เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดของชินโยก็เพิ่งจะได้สติ รีบเข้าไปมัดแก๊งร็อคเก็ตทั้งสามทันที

ทันใดนั้นซาโตชิก็เดินออกมายืนตรงหน้าแล้วตะโกนใส่ชินโย “ฉันขอท้าเธอสู้โปเกมอน!”

คาสึมิ, ทาเคชิ: “.....”

ชินโย: “......”

พี่น้องสามสาวอายาเมะ: “.....”

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ก็มีเสียงดัง ปั้ก! คาสึมิชกเข้าไปที่หัวของซาโตชิหนึ่งทีแล้วพูดว่า “ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาทำเรื่องแบบนี้นะ...”

“อะไรกันเล่า แล้วเธอมาตีฉันทำไม....”

ชินโยมองคาสึมิกับซาโตชิเถียงกันด้วยความสนใจ

หลังจากที่ทาเคชิเข้ามาไกล่เกลี่ยเรียบร้อยแล้ว ชินโยก็หันไปถามพี่น้องสามสาวอายาเมะว่า “ถ้าจะท้าชิงเข็มกลัดยิมที่นี่ ต้องสู้กับใครเหรอ?”

เมื่อได้ยินคำพูดของชินโย สองพี่น้องอายาเมะและโบตั๋นก็หันกลับมาพูดกับชินโย “วันนี้คนที่รับคำท้าของเทรนเนอร์คือซากุระ พี่สาวคนโตของเรา แค่นายเอาชนะเธอได้ก็ถือว่านายผ่านแล้ว”

ชินโยพยักหน้าแล้วพูดว่า “อย่ามัวชักช้าอยู่เลย เริ่มกันเถอะ”

หลังจากทั้งสองฝ่ายไปยืนประจำตำแหน่งของตัวเองแล้ว กรรมการที่อยู่ตรงกลางก็ตะโกนเสียงดัง “การท้าชิงเข็มกลัดยิมครั้งนี้เป็นการต่อสู้แบบ 3 ต่อ 3 ฝ่ายที่โปเกมอนหมดสภาพต่อสู้ทั้งหมดจะถือว่าเป็นผู้แพ้ เอาล่ะ ฉันขอขอประกาศ เริ่มการแข่งขันได้!”

“ไปเลย จูกอน!”

เมื่อเห็นโปเกมอนตัวแรกที่ซากุระปล่อยออกมา ชินโยก็ไม่ออมมือเช่นกัน เขาโบกมือแล้วตะโกน “ออกมาเลย เร็นโทรา”

โฮก!

เร็นโทราที่เห็นคู่ต่อสู้ของตัวเองก็มองชินโยด้วยสีหน้าไม่พอใจราวกับจะพูดว่า “แค่การต่อสู้ระดับนี้ก็ต้องเรียกฉันออกมาด้วยเหรอ?”

จูกอนเมื่อเห็นขนาดตัวของเร็นโทราก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ก็ยังร้องทักทายเร็นโทราไปสองสามที

กลุ่มของซาโตชิที่มุงดูอยู่ก็มองเร็นโทราในสนามด้วยสีหน้าประหลาดใจแล้วพูดว่า “พระเจ้าช่วย เร็นโทราตัวใหญ่มาก”

คาสึมิยังเสริมอีกประโยคหนึ่งว่า “โชคดีนะที่นายไม่ได้บ้าจี้ไปท้าสู้กับเขา ไม่งั้นนายต้องโดนอัดจนเละไม่มีชิ้นดีแน่”

ซาโตชิ: “.....”

ขณะที่ผู้ชมข้างสนามกำลังซุบซิบกันอยู่นั้น ซากุระก็ได้เริ่มออกคำสั่งกับจูกอนแล้ว “จูจัง ใช้วอเตอร์พัลส์”

เมื่อเห็นคำสั่งของซากุระ ชินโยก็ออกคำสั่งทันทีเช่นกัน “เร็นโทรา พุ่งเข้าไปแล้วใช้ไวลด์ชาร์จ!”

เร็นโทราที่ได้รับคำสั่งจากชินโยไม่ได้เคลื่อนไหวในทันที แต่มันกำลังรอ... รอจนกระทั่งวอเตอร์พัลส์ของจูกอนมาถึงตรงหน้า ตอนนั้นเองที่เร็นโทราเคลื่อนไหว มันพุ่งเข้าใส่จูกอนราวกับสายฟ้าฟาดของจริง

ในชั่วพริบตาที่เร็นโทราพุ่งออกไป ผู้คนรอบข้างต่างก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก เพราะความเร็วของเร็นโทรานั้นเหนือกว่าความเข้าใจของทุกคนที่มีต่อโปเกมอนชนิดนี้ไปแล้ว

ในตอนนี้เองชินโยก็คิดในใจอย่างภาคภูมิใจ “ฉันใช้ระบบโกงปรับค่าพลังโจมตีพิเศษ พลังโจมตี และความเร็วพื้นฐานของเร็นโทราจนเต็มแม็กซ์แล้ว โปเกมอนธรรมดาทั่วไปน่ะ ไม่แน่ว่าจะสู้กับเร็นโทราของฉันแบบตัวต่อตัวได้หรอก”

หลังจากที่เร็นโทราเอาชนะจูกอนได้ มันก็วิ่งกลับมาที่ข้างตัวชินโยแล้วกดโปเกบอลของตัวเองเพื่อกลับเข้าไปข้างใน เมื่อเห็นภาพนี้ชินโยก็ถึงกับทำหน้าเหมือนคนท้องผูก

ซากุระที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเรียกจูกอนกลับเข้าบอล หลังจากเห็นฉากที่เร็นโทราเรียกตัวเองกลับเข้าบอลไปแล้ว เธอก็ยิ้มแล้วพูดกับชินโยว่า “ดูเหมือนว่าเร็นโทราของเธอจะไม่ค่อยเชื่อฟังเท่าไหร่นะ”

ชินโยทำได้เพียงเกาหลังศีรษะแก้เก้อแล้วพูดว่า “ช่วยไม่ได้ เด็กคนนี้เขาอารมณ์แบบนี้แหละ”

“ถ้าอย่างนั้น ตัวต่อไปก็ตัดสินเป็นนายแล้วกัน!”