บทที่ 10 : เข้าสู่ภูเขา

ฉินหยวนเปิดถุงผ้าในหยิบเหรียญออกมาสิบเหรียญ และมอบให้กับฉินยี่ ฉินยี่เองก็ไม่สุภาพเขารับมาทันที

ตอนนี้เขาก็กำลังขาดเหรียญหยวนอยู่พอดี เพราะว่าเขาต้องการคะแนนความโกลาหล!

หลังจากนั้นพวกเขาทั้งสองก็เดินไปยังบ้านของจางซานเย่ เพื่อไปขอรับเหรียญหยวน 20 เหรียญ ที่จางซานเย่รับปากว่าจะมอบให้กับพวกเขา และเมื่อรวมกับเหรียญหยวน 10 เหรียญที่พวกเขามีอยู่ ใบหน้าของทั้งสองก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

ตอนนี้ฉินยี่ มีเหรียญหยวนคุณภาพต่ำ ที่สามารถใช้ได้ทั้งหมด 25 เหรียญ และถ้าหากเขาแลกเป็นคะแนนความโกลาหล เขาก็จะได้คะแนนทั้งหมด 75 คะแนน รวมกับคะแนนความโกลาหลที่เหลืออยู่ก็เป็น 78 คะแนน ซึ่งถือว่าคุ้มค่ามาก

ความคืบหน้าของเขาในปัจจุบันของเขา เกี่ยวกับ "เคล็ดวิชาเจิ้นหวู่ฟู่โม่เจวี๋ย" ส่วนที่ 1 ฝึกฝนร่างกาย นั้นค่อนข้างช้าเนื่องจากเขาขาดสมุนไพรเสริม ดังนั้นเขาจึงต้องการที่จะใช้คะแนนความโกลาหลเพื่ออัพเกรด ผงยาฝึกฝนร่างกาย

ชื่อ : เม็ดยาฝึกฝนร่างกายระดับ 1

คำแนะนำ : สามารถช่วยเสริมสร้างกล้ามเนื้อและกระดูก ผลลัพธ์อยู่ในระดับปานกลาง เหมาะสำหรับระดับนักรบทุกระดับ

สถานะ : ไม่สามารถอัพเกรดได้

คะแนนความโกลาหลที่เหลืออยู่ : 70 คะแนน

การอัพเกรดผงยาฝึกฝนร่างกายต้องใช้คะแนนความโกลาหลถึง 8 คะแนน หลังจากอัพเกรดแล้วเขาก็ได้รับ เม็ดยาฝึกฝนร่างกายระดับ 1 ผลลัพธ์ของมันดีกว่าผงยาฝึกฝนร่างกายมาก

ฉินยี่กลืนกินเม็ดยาสีแดงเข้าไปโดยตรง จากนั้นก็เริ่มทำการฝึกฝน "เคล็ดวิชาเจิ้นหวู่ฟู่โม่เจวี๋ย" ส่วนที่ 1 ฝึกฝนร่างกาย ในระหว่างการฝึก ผิวหนังและกล้ามเนื้อของเขาดูเหมือนจะสั่นไหว กระดูกของเขาก็ถูกยืดให้ตรงอีกครั้ง

หลังจากนั้นไม่นานเม็ดยาฝึกฝนร่างกายระดับ 1 ที่กลืนลงไปก็เริ่มออกฤทธิ์ และความร้อนก็ไหลเวียนจากท้อง ไหลผ่านแขนขา ทำให้ฉินยี่รู้สึกดีขึ้นมาในทันที และดูเหมือนว่าตอนนี้การฝึกฝนของเขาจะราบรื่นมาก

ฉินยี่ใช้ประโยชน์จากฤทธิ์ยา เริ่มฝึกฝนอีกห้ารอบ และตอนนี้เขาก็สามารถฝึกฝนจนมาถึงกระบวนท่าที่ 21แล้ว

ซึ่งพอดีกับฤทธิ์ยาหมดพอดี

หลังจากฝึกซ้อมเสร็จแล้ว ฉินยี่ก็สัมผัสที่ท้องของเขา

ซิกแพค!

เฮ้!

เขาทำการสำรวจร่างกายของตัวเอง ก่อนที่จะยิ้มออกมา เขารู้สึกได้ถึงพลังงานที่อยู่ภายในร่างกายของเขา และรู้สึกว่าเขาสามารถฆ่าวัวได้ด้วยการโจมตีเพียงหมัดเดียว

“ข้าไม่รู้เลยว่า ตอนนี้ข้าแข็งแกร่งมากแค่ไหน? คงต้องไปที่สนามฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ เพื่อทดสอบความแข็งแกร่งของข้าสินะ!”

ฉินยี่ครุ่นคิดถึงวิธีการหาสมุนไพรยาที่เขาต้องการอย่างเร่งด่วน ซึ่งทำให้เขารู้สึกปวดหัวมาก

ข้าสามารถหาสมุนไพรยาได้จากที่ไหน?

เขาไม่มีเงิน!

อย่างไรก็ตามลองถามฉินหยวนดูก่อนสิก็แล้วกัน เขาน่าจะรู้?

“สมุนไพรยาอย่างนั้นเหรอ?” ฉินหยวนเกาหัวแล้วพูดออกมา “พรุ่งนี้ข้าจะขึ้นเขาไปหาของ ท่านลุงอยากไปกับข้าไหม?”

"ขึ้นเขา?!"

ฉินยี่พยักหน้าแล้วถาม "เจ้ารู้จักสมุนไพรยาไหม?"

"ข้าไม่เข้าใจ"

……

ทั้งสองสบตากัน จากนั้นฉินหยวน ก็ดูเหมือนว่าจะคิดอะไรบางอย่างได้ ดังนั้นเขาจึงวิ่งออกไป และกลับมาในไม่ช้าพร้อมกับถือหนังสือเล่มหนาอยู่ในมือ

“นี้คือตำราสมุนไพรของทวีปป่า”

เมื่อฉินยี่มองไปยังหนังสือที่อยู่ในมือของฉินหยวน ที่หนาราวกับมีอิฐสองก้อนว่างทับกัน

“เจ้าไปเอาหนังสือเล่มนี้มาจากไหน?”

“ข้าเคยได้ยินท่านพ่อพูดว่ามันคือของท่านปู่ ข้าเองก็เคยเห็นท่านพ่อหยิบออกมาพลิกดูอยู่หลายครั้ง”

“อืม เอามาให้ข้าดูหน่อย”

ฉินหยวนเกาหัวของเขา ยืนหนังสือเล่มหนาให้กับฉินยี่ทันที

ฉินยี่เปิดดูอย่างรวดเร็ว ตำราสมุนไพรระดับเบื้องต้นเล่มนี้มีภาพประกอบมากมายซึ่งเกี่ยวข้องกับ สมุนไพรทั่วไปจนถึงสมุนไพรยาอันล่ำค่า ด้านล่างของรูปมีข้อมูลของสมุนไพรบันทึกเอาไว้อย่างละเอียด สรรพคุณทางยา และใบสั่งยา และมีรายละเอียดจำนวนมากมากบันทึกเอาไว้

“ตำราสมุนไพรระดับเบื้องต้นหนาขนาดนี้ เป็นเพียงแค่ตำราสมุนไพรระดับเบื้องต้นเท่านั้นหรือ? แล้วข้าจะมีโอกาสได้รับตำราสมุนไพรที่บันทึกรายละเอียดของสมุนไพรที่มีระดับสูงกว่านี้ได้หรือไม่?” ฉินยี่แตะคางของเขาพร้อมกับครุ่นคิด

ชื่อ : ตำราสมุนไพรระดับเบื้องต้น

คำแนะนำ : ตำราเล่มนี้ได้บันทึกสมุนไพรยาเอาไว้ทั้งหมด 13,862 ชนิด ที่ค้นพบได้ทั่วไปบนทวีปป่า สูตรยาระดับทั่วไป 2,557 สูตร สูตรยาระดับต่ำ 342 สูตร และสูตรยาระดับสูง 10 สูตร

สถานะ : อัพเกรดได้

คะแนนความโกลาหลที่เหลืออยู่ : 70 คะแนน

“หืม.. ตำราเล่มนี้ได้บันทึกสมุนไพรยาเอาไว้ทั้งหมด 13,862 ชนิดเลยอย่างนั้นเหรอ และนี่เป็นเพียงแค่ตำราสมุนไพรเบื้องต้นเท่านั้น!”

ฉินยี่นั่งบนเก้าอี้และพลิกดูตำราสองสามหน้า ถือว่าเขามีความเข้าใจเบื้องต้นเกี่ยวกับสมุนไพรของทวีปป่าบ้างแล้ว

สมุนไพรบางชนิดบนโลกนี้ดูเหมือนว่าจะมีความคลายคลึงกับสมุนนไพรในชาติที่แล้วของเขามาก แม้แต่ชื่อก็ยังคล้ายกันมาก เช่น โสม แองเจลิกา อัสตราคาลัส ยูโคเมีย เห็ดหลินจือ ราดิกซ์อิซาทิดีส ฯลฯ ไม่ว่าจะเป็นรูปร่าง และสรรพคุณทางยาก็คล้ายคลึงกัน

เมื่อมองไปที่สูตรยา ฉินอยี่ก็รู้สึกว่าเขาได้ค้นพบโลกใบใหม่

การนำสมุนไพรเหล่านี้มาผสมกัน จะมีประสิทธิภาพมากกว่า

ฉินยี่แทบจะน้ำลายไหลออกมา

"หากว่าข้าสามารถหลอมกลั่นน้ำยาอมฤตระดับตำนานได้ มันคงจะยอดเยี่ยมมากเลยใช่ไหม"

“หืม มีอะไรอย่างนั้นเหรอ?”

ชื่อ : ฉินยี่ (มนุษย์)

คำแนะนำ : อายุสิบสองปี เผ่ามนุษย์

สถานะ : นักรบระดับหนึ่ง (สุขภาพดี)

เคล็ดวิชาฝึกฝน : "เคล็ดวิชาเจิ้นหวู่ฟู่โม่เจวี๋ย" ส่วนที่ 1 ฝึกฝนร่างกาย (ไม่สามารถอัพเกรดได้)

ทักษะ : ตำราสมุนไพรระดับเบื้องต้น (อัพเกรดได้)

คะแนนความโกลาหลที่เหลืออยู่ : 70 คะแนน

นี่มันกลายเป็นทักษะไปแล้วอย่างนั้นเหรอ?

ฉินยี่เอามือถูคางของเขา และพยายามอัพเกรดตำราสมุนไพรระดับเบื้องต้น

“อ๊ากก!” ฉินยี่รู้สึกว่าหัวของเขากำลังจะระเบิด

ข้อมูลจำนวนมหาศาลได้หลั่งไหลเข้ามาในหัวของฉินยี่ นี้คือ ข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับ ตำราสมุนไพรระดับเบื้องต้น

เขาไม่จำเป็นท่องจำตำราเล่มนี้เลย แค่ใช้แต้มความโกลาหล 10 แต้ม เขาก็สามารถจำเนื้อหาทั้งหมดของตำราสมุนไพรระดับเบื้องต้นได้แล้วอย่างนั้นเหรอ?

เจ๋ง มันเจ๋งเกินไปแล้ว!

ฉินยี่เอามือมาลูบหัวของเขา มุมปากของฉินยี่ยกขึ้นด้วยความตื่นเต้น

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า!

ฉินยี่เงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า และหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

ฉินหยวนที่เพิ่งเข้ามาข้างในบ้านมองไปที่ลุงของเขาด้วย สายตาที่มึนงง

…….

วันรุ่งขึ้น ฉินหยวนถือกับดักเหล็กสองอันและเชือกหนาเอาไว้ในมือทั้งสองข้าง สพายขวานไว้ที่ด้านหลัง โดยมีฉินยี่เดินตามไปทางภูเขาด้านหลัง

หมู่บ้านชงซานมีแม่น้ำสองสายไหลผ่าน ได้แก่ แม่น้ำต้าชิงและแม่น้ำเสี่ยวชิง แม่น้ำทั้งสองสายไหลลงมาจากภูเขาเล็กๆ ที่อยู่ด้านหลังของหมู่บ้านภูเขาหลังหมู่บ้านชงซานเป็นเพียงส่วนหนึ่งของภูเขาซวงชิงเพียงเท่านั้น

ไม่นานพวกเขาทั้งสองก็เดินมาถึงภูเขาด้านหลัง

ภูเขาด้านหลังหมู่บ้านไม่สูงมากนัก มันมีความสูงเพียง 3,000 จั้ง พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าดงดิบ ต้นไม้เก่าแก่เขียวชอุ่ม มีใบไม้เน่าเปื่อยอยู่ตามพื้นดิน เมื่อเหยียบย่ำลงไปก็จะรู้สึกนุ่มนิ่ม

“ท่านลุง ท่านอย่าเดินออกไปไกลจากข้ามากนัก ป่าแห่งนี้มีสัตว์ร้ายอยู่เป็นจำนวนมาก พวกเราไม่แข็งแกร่งมากพอ มันอันตรายมากหากพบเจอพวกมัน!” ฉินหยวนพูดออกมาด้วยท่าทางที่ดูจริงจัง

“ข้ารู้แล้ว ข้าจะเข้ามาดูว่ามีสมุนไพรอะไรบ้างอยู่ในป่าแห่งนี้!” ฉินยี่พยักหน้าตอบรับ และเริ่มทำการค้นหาสมุนไพรที่อยู่รอบๆ

พวกเขาอยู่แค่บริเวณชายป่า บริเวณนี้เป็นพุ่มไม้ส่วนใหญ่ มีต้นไม้สูงบดบังแสงแดด อากาศเย็นสบายใต้ร่มไม้ ลมพัดผ่านภูเขา ถึงแม้ว่าจะอยู่ในช่วงเดือนพฤษภาคมและมิถุนายนก็ยังรู้สึกเย็นสบายเล็กน้อย

ฉินยี่มาที่ป่าแห่งนี้เป็นครั้งแรก เขาก็ค้นพบว่ามีสมุนไพรอยู่ในป่าแห่งนี้เป็นจำนวนมาก หลังจากนั้นไม่นานฉินยี่ก็ค้นพบสมุนไพรหลายสิบชนิด!

“ท่านลุง พวกเราไปเดินเก็บกับดักกันก่อน แล้วค่อยมาค้นหาสมุนไพรกันดีหรือไม่” ฉินหยวนถาม

“ตกลง แล้วกับดักอยู่ตรงไหน?”

“ป่าแห่งนี้มีสัตว์ไม่มากนัก พวกเราต้องเดินขึ้นเขาไปอีกครึ่งลี้ ก็จะเจอกับแม่น้ำ มีสัตว์จำนวนมากอาศัยอยู่ในบริเวณใกล้เคียงจะลงไปดื่มน้ำ”

“ตกลง พวกเราไปกันเถอะ”