บทที่ 30 ความตายของแมวจร (ตอนที่3)

บทที่ 30 รหัส 035 – ความตายของแมวจร (ตอนที่3)

#สำนักงานชิงเย่

“ไม่มีแล้ว จริง ๆ ไม่มีแล้ว! ผมไม่ได้ทำอย่างอื่นเลยนะ!”

"สิ่งที่ซู่จั๋วฉินกับข่งหรงเต๋อทำไปนั้น เธอไม่รู้จริงหรือ?"

"ไม่รู้เลย ผมไม่รู้เลย...หน้าผมเจ็บมาก! ตาผมยังไม่บอดจริงๆ ใช่ไหม?"

"ไม่บอด"

วันที่ 15 เมษายน 2004

ส่งตัวผู้รับมอบหมายเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาล

วันที่ 15 เมษายน 2004

วิเคราะห์ไฟล์เสียง ไฟล์เสียง 03520040415(1)G.wav

            "...แคร้ง! อะไรบางอย่าง...โคมไฟตกลงพื้น...ตึง!"

คลิก!

"เป็นยังไงบ้าง?"

"อย่าเพิ่งส่งเสียง"

คลิก! คลิก!

"...แคร้ง! อะไรบางอย่าง...ตึง!"

คลิก!

"นี่...เหมือนจะเป็นเสียงฝีเท้านะ อาเย่ นายได้ยินไหม?"

"ไม่ได้ยิน ตอนนั้นผมเห็นแค่เงาวูบหนึ่ง มัวมาก ไม่รู้ว่าเป็นแมวหรือคน"

"เสียงฝีเท้า งั้นก็คือคนเหรอ?"

"เดี๋ยวผมฟังอีกที"

คลิก!

"...หลบเร็ว! อ๊า! ตึง! อ๊า! อ๊าาาาาาาา!"

คลิก!

"ตรงนี้แหละ ผมได้ยินเสียงแล้ว"

"เสียงอะไร?"

"เดี๋ยวแป๊บนึง"

คลิก! ตึก ตัก ตึก ตัก...คลิก!

"...หลบเร็ว! อ๊า! ตึง!...ซ่า...ซ่า...อ๊า! อ๊าาาาาาาา!"

"ผมไม่ได้ยินอะไรเลย"

คลิก! คลิก!

"……ซ่า…ซ่า……"

"มีแต่เสียงรบกวนนี่นา เจ้าเห็ด นายได้ยินอะไรกันแน่?"

"เหมือนว่า…เป็นเสียงคนพูด แต่ก็คล้ายเสียงแมวร้อง ผมต้องจัดการไฟล์นี้ใหม่อีกที" เจ้าเห็ดตอบ

วันที่ 16 เมษายน 2006

ตรวจสอบที่พักของผู้รับมอบหมาย ไม่พบสิ่งผิดปกติ ติดต่อเจ้าของบ้าน

ไฟล์เสียง 03520060416.wav

"อ้อ คุณหมายถึงพวกวัยรุ่นพวกนั้นใช่ไหม ผมก็รู้แหละว่าพวกเขาดูแปลกๆ ก่อนหน้านี้มีคนที่เคยแชร์ห้องกับพวกเขามาบ่นกับผม บอกว่าพวกเขาจับแมวหรืออะไรสักอย่าง ยังไงก็เถอะ ถ้าไม่ฆ่าคน วางเพลิง จะมาหาผมเจ้าของบ้านทำไม แจ้งตำรวจสิ"

"นอกจากเรื่องจับแมวแล้ว มีใครพูดถึงเรื่องอื่นอีกไหม?"

"ไม่มีแล้ว"

"ในบ้านเคยมีเหตุการณ์ผิดปกติอะไรเกิดขึ้นไหม อย่างเช่น ฆาตกรรม อุบัติเหตุ หรือฆ่าตัวตาย?"

"จะเป็นไปได้ยังไงล่ะ บ้านผมสะอาดจะตาย เรื่องคนหายน่ะ ผมว่าก็แค่หนีไปเอง พวกคนงานพวกนี้มีทั้งเล่นพนัน กู้เงินนอกระบบ หรือมีปัญหาอะไรอื่นๆมั่วไปหมด ใครจะไปรู้ว่าไปก่อเรื่องกับใครไว้ก็เลยหนีไป"

"แสดงว่าเรื่องที่คนเช่า เช่าอยู่ดีๆ แล้วหายไปแบบนี้เจอบ่อย?"

"อืม เจอบ่อยอยู่ คนที่อยู่นานสุดก็ซู่จั๋วฉิน อยู่ตั้งห้าปี ส่วนเฟ่ยเหวินก็อยู่มาสองปี ข่งหรงเต๋ออยู่ไม่นาน แค่ครึ่งปีเอง"

"ตอนที่เฟ่ยเหวินเข้ามาเช่า คนที่อยู่ก่อนมีซู่จั๋วฉิน แล้วก็มีอีกสี่คนใช่ไหม? หลังจากเฟ่ยเหวินย้ายเข้ามา ในปีครึ่งต่อมาพวกเขาก็ทยอยย้ายออก แบบนี้ดูแปลกไหม?"

"ไม่แปลกหรอก ปกติเลย ที่นี่คนเข้าออกตลอด พวกซู่จั๋วฉินกับเฟ่ยเหวินที่อยู่กันนานแบบนี้สิแปลก พวกคนงานพวกนี้ เดี๋ยวก็เปลี่ยนงาน เดี๋ยวย้ายที่กัน ไม่ค่อยอยู่ที่เดิมนานหรอก"

"คุณยังมีเบอร์ติดต่อของพวกผู้เช่าเก่าเหล่านั้นไหม?"

"เดี๋ยวฉันลองหาดูนะ"

……ซ่า……

"นี่ครับ ฉันจดไว้หมดแล้ว"

"ขอบคุณมากครับ"

17 เมษายน 2006

สอบถามเจ้าของร้านอาหารของซู่จั๋วฉิน ไฟล์เสียง: 03520060417.wav

"ซู่จั๋วฉินเหรอ? ฝีมือดีมาก ทำงานที่ร้านเรามาห้าปีแล้ว เป็นคนจริงจังและร่าเริงดีนะ เอ่อ แต่ก็แปลกใจเหมือนกันที่เขาหายตัวไปแบบนี้"

"ปกติแล้วเขามีพฤติกรรมอะไรที่ผิดปกติบ้างไหมครับ?"

"ไม่มีเลย ไม่มีอะไรแปลกประหลาด"

"คุณรู้ไหมว่าเขาไปดื่มกับเพื่อนๆ ในคืนวันที่ 14 เมษายนจนดึกดื่น?"

"อ้อ ดื่มกับพนักงานในร้านเรานี่แหละ พวกเขาสลับกะทำงาน วันที่ 15 หยุด ก็เลยดื่มกันในคืนก่อนหน้า"

"รบกวนขอชื่อคนที่ดื่มด้วยได้ไหมครับ?"

"ก็พวกเสี่ยวซุนนั่นแหละ หลายคนอยู่ เดี๋ยวฉันเรียกพวกเขามาให้ คุณจะได้ถามเอง"

"โอเค ขอบคุณมากครับ"

"อีกเรื่องหนึ่ง อยากสอบถามว่าในปี 2003 ร้านคุณเคยมีพนักงานชื่อจูปินกับโจวหยางฮุ่ยหรือเปล่า?"

"ขอคิดดูก่อนนะ...ปี 03 เหรอ...เดี๋ยวนะ ฉันไปถามคนอื่นดู"

ตึก…ตึก…ตึก…

"เฮ้ เสี่ยวซุน มานี่ ๆ ตอนปี 03 ร้านเรามีจูปินกับโจวหยางฮุ่ยใช่ไหม?"

"ใช่ครับ! เสี่ยวปินกับหยางฮุ่ยไง ตอนนั้นพี่ซู่ยังเป็นคนแนะนำให้สองคนนั้นไปเช่าบ้านอยู่ด้วยกันเลย ทั้งสามคนอยู่ด้วยกัน"

"งั้นรู้ก็มาคุยกับนักสืบพวกนี้หน่อย"

"เอ๊ะ? คุยเรื่องอะไร? อ่า สวัสดีครับ ๆ"

"สวัสดีครับ คุณซุน"

"โอ๊ย เรียกอะไรคุณซุนล่ะ...เอ่อ พวกคุณอยากถามอะไรล่ะ?"

"คืออย่างนี้ครับ เราได้ยินมาว่าหลังจากช่วงตรุษจีนปีที่แล้ว จูปินกับโจวหยางฮุ่ยก็ไม่กลับมาทำงานอีกเลย คุณพอจะทราบเบาะแสบ้างไหมครับว่าเขาทั้งสองหายไปไหน?"

"หา? อันนี้...อันนี้ฉันไม่รู้นะครับ ช่วงตรุษจีนร้านเราปิด ฉันไม่รู้ว่าเขาทั้งสองไปไหน หลังจากตรุษจีนพวกเขาก็ไม่กลับมาอีก ฉันถามพี่ซู่แล้วก็โทรหาพวกเขา พี่ซู่ก็ไม่รู้ โทรไปก็ไม่มีใครรับ พวกเขาสองคนก็แค่เด็กเสิร์ฟกับลูกมือในร้าน ทำงานไม่กี่เดือนก็ย้ายไปแบบนี้แหละ หายไปแล้วติดต่อไม่ได้ เราก็ไม่ตามหาหรอก"

"เมื่อกี้เจ้าของร้านบอกว่า วันที่ 14 คุณเป็นคนที่ดื่มเหล้ากับซู่จั๋วฉินจนเช้า ใช่ไหมครับ?"

"ใช่ครับ เดิมทีมีสี่คน แต่สุดท้ายก็เหลือฉันกับพี่ซู่สองคน"

"เขาได้พูดอะไรแปลก ๆ หรือมีท่าทีผิดปกติอะไรบ้างไหม?"

"ไม่มีนะ ฉันพูดเยอะกว่าเขาอีก เขาแทบไม่พูดอะไรเลย รู้สึกว่า...เขาดูไม่ค่อยดี เหมือนว่าเพื่อนร่วมห้องของเขาคนหนึ่งหายตัวไป อาจเป็นเพราะเรื่องนี้ล่ะมั้ง"

"เขาเคยพูดถึงห้องที่เช่าหรือเพื่อนร่วมบ้านบ้างไหม?"

"ไม่เลยครับ...ไม่เคยพูดถึงเลย จูปินกับหยางฮุ่ยก็ไม่พูดถึง คงเป็นเพราะบ้านมันโทรม เลยไม่กล้าบอกมั้ง"

"เข้าใจแล้ว ขอบคุณมากครับ"

"อ้อ ใช่แล้ว!"

"ครับ? คุณนึกอะไรออกหรือ?"

"วันนั้นที่ดื่มเหล้า เราดื่มกันที่ร้านปิ้งย่างข้างถนน วันนั้นมีแมวจรตัวหนึ่งวิ่งเข้ามาข่วนพี่ซู่ พี่ซู่คงเมาเลยคว้าขวดเบียร์ฟาดใส่แมว ฉันเคยได้ยินว่าพี่ซู่กับพวกเขาเลี้ยงแมวกันใช่ไหม? ตอนเขาหายไปก็มีแมวตายใช่ไหม?"

"ใช่ครับ แล้วแมวจรตัวนั้นเป็นยังไง?"

"มันหนีไปแล้วล่ะ"

"ขอถามหน่อยครับ วันนั้นพวกคุณดื่มกันที่ตรงไหน?"

"ตรงแยกโน่นแหละ ทุกคืนหลังสี่ทุ่มจะมีร้านปิ้งย่างมาตั้ง"

"โอเค ขอบคุณครับ"

วันที่ 17 เมษายน 2006

สอบสวนร้านปิ้งย่าง   ไฟล์เสียง 03520060417(1).wav

"โอ้ วันนั้นนะ ฉันจำได้เลย ผู้ชายคนนี้เมาหนัก แล้วก็ดันไปโมโหใส่แมว ขว้างขวดเบียร์ใส่แมวจนแขกที่ร้านตกใจวิ่งหนีกันหมด"

"แมวนั่นหน้าตาเป็นยังไงครับ?"

"หา? อันนี้ฉันจะไปจำได้ยังไงล่ะ? ตอนนั้นก็มืดแล้ว...ก็แมวจรทั่วไปแหละ สีเทาๆดำๆ มองเผินๆก็ปกติ"

"ฉันเห็นวันนั้นแหละ ผู้ชายคนนั้นฟาดแมวจนหัวแตกเลย!"

"คุณก็อยู่ตรงนั้นด้วยเหรอครับ?"

"ใช่ ฉันอยู่ตรงนั้นแหละ เป็นแขกที่วิ่งหนีไปวันนั้น วันนั้นไม่ได้กินอะไรเลย วันนี้เลยกลับมากินไง"

"คนนี้เป็นขาประจำของฉันเลย ยังจะเอาเหมือนเดิมใช่ไหม? น่องไก่สาม  ปีกไก่ห้าใช่ไหม?"

"อืม เอาเนื้อวัวกับเนื้อแกะเพิ่มด้วย แล้วก็หอยเชลล์สองตัว"

(จบบทนี้)