บทที่ 1 ใบหน้าผีใต้น้ำ (ตอนที่1)

บทที่ 1 หมายเลข 091 - ใบหน้าผีใต้น้ำ (ตอนที่1)

            #สำนักงานชิงเย่

หมายเลขเหตุการณ์: 091

ชื่อเรียกเหตุการณ์: ใบหน้าผีใต้น้ำ

ผู้แจ้ง: ฟ่าง กั๋วอิง

เพศ: ชาย

อายุ: 35 ปี

อาชีพ: พนักงานบริษัท

สถานภาพครอบครัว: แต่งงานแล้ว มีบุตรสาวหนึ่งคน

ที่อยู่: ห้อง XXX อาคาร X หมู่บ้านอันจิ่ว ถนนจงฝ่าง เมืองหมินชิ่ง

เบอร์ติดต่อ: 138XXXXXXXX

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น:

เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2015 ผู้แจ้งเดินทางมายังสำนักงานเป็นครั้งแรก พร้อมแนบไฟล์เสียงหมายเลข 09120150703.wav

"ผม...อืม...คือเรื่องมัน...เรื่องมันน่าจะเกิดขึ้นเมื่อประมาณสามเดือนก่อนครับ ผมหมายถึงจุดเริ่มต้นของเรื่องหน่ะ มันเกิดเมื่อสามเดือนก่อน...เมื่อวันหยุดสุดสัปดาห์ ผมพาครอบครัวไปเที่ยวสวนสาธารณะ ก็สวนป่าที่อยู่นอกเมืองนั่นแหละครับ ลูกสาวผมดื้ออยากจะพายเรือให้ได้ พวกเราก็เลยเช่าเรือในสวน เป็นเรือเล็กที่มีมอเตอร์ไฟฟ้า แต่ก็มีไม้พายด้วย พอพาเธอไปถึงกลางทะเลสาบ เธออยากจะลองพายเอง ผมก็เลยพายไปกับเธอ ระหว่างที่พายไปเรื่อย ๆ... ฟืด—ฮู—พายไป...ผมก็รู้สึกว่าพายไปชนเข้ากับอะไรบางอย่าง...ฮู...ฮู..."

"คุณฟ่างครับ คุณพายไปชนกับอะไรเข้า?"

"เอ่อ ผม...ผมตอนแรกคิดว่าเป็นขยะครับ ก็มันในสวนสาธารณะใช่ไหมหล่ะครับ ผมคิดว่าคงจะมีคนโยนอะไรลงไปในทะเลสาบ อาจจะเป็นขยะที่จมก็ได้ใช่ไหมครับ? ฮะ ฮะฮะ...ผมก็เลยคิดว่าเป็นขยะ ก็เลยหันไปดู....."

"คุณฟ่าง กรุณาเล่าต่อเถอะครับ"

"โอ้...โอเค ต่อ...ขยะ...ผมคิดว่าเป็นขยะ ก็เลยชะโงกดู... แล้วก็เห็นในน้ำ...ข้างๆไม้พายของผม มันมีหัวคนอยู่ครับ...ตอนนั้นผมก็ยังไม่รู้ว่าเป็นหัวคน! ผมยาวๆดำๆลอยอยู่ หน้านั้นซีดขาวราวกับกระดาษ ผมยังไม่ทันได้สังเกตเห็นใบหน้านั้นอย่างละเอียดเลย! ตอนนั้นแดดแรงมาก แสงสะท้อนจากผิวน้ำทำให้ผมมองอะไรไม่ชัด! แต่มันดูเหมือนขยะจริงๆ! ผมยังเอาไม้พายเขี่ยมันเลย มันก็ขยับนิดหน่อย ดูเหมือนหนักๆ ไม่ขยับไปไหน ผม...ผม...ผม..."

"คุณฟ่างครับ คุณดื่มชาสักหน่อยนะครับ ให้อารมณ์ผ่อนคลาย แล้วค่อยๆเล่า"

"ชา? ไม่! ไม่เอา! (กลืนน้ำลาย) ไม่เอา ไม่เอาน้ำ!"

"อืม...ฟู—ฟู—"

"เล่าต่อได้ไหมครับ?"

"ครับๆ ตอนนั้นผมอยากจะดูให้ชัดกว่านี้ แต่พอดีมีเรือของคนอื่นแล่นเข้ามาพอดี เสียงมอเตอร์เรือของพวกเขาค่อนข้างดัง แถมยังมีคลื่นน้ำอีกด้วย ผมเลยเงยหน้ามองขึ้นไปดูเรือนั่น พอก้มหน้าลงมาอีกที หัวนั่นมันก็หายไปแล้ว หายไปจริงๆ! ผมลองกวาดไม้พายไปรอบๆอีกทีก็ไม่ชนอะไรเลย! ผมไม่รู้จริงๆ! หัวนั่นหายไปไหน ผมก็ไม่ได้ใส่ใจ และไม่ได้เก็บไปคิดอะไร?"

"อืม ที่คุณพูดก็มีเหตุผลครับ"

"แต่มันกลับตามผมมา! มันตามผมมาจริงๆ! หลังจากที่พวกเรากลับบ้านกันได้ประมาณ2-3วัน ตอนผมกำลังต้มน้ำหน่ะ... คุณรู้จักกาต้มน้ำไฟฟ้าใช่ไหม? ของที่บ้านผมหน่ะข้างในมันเป็นอะไรสักอย่าง...เป็นสแตนเลสแบบไม่สะท้อนแสงน่ะ สีเงินๆนั่นแหละ ไม่เงาเลย แล้วอ่างล้างจานในครัวที่บ้านผมมันเป็นแบบก๊อกน้ำยาวทรงตัว U คว่ำลง ผมก็แค่เอากาน้ำไปเติมน้ำ แบบนี้แหละ แล้วก็จะเห็นแค่บางส่วนของด้านในกาต้มน้ำแค่นั้นเอง ปกติก็ไม่เห็นอะไรใช่ไหม? ก็เห็นแค่สีเงินธรรมดา ๆ ใช่ไหมล่ะ?"

"ครับ ผมเข้าใจแล้ว"

"แล้วผมก็เห็น..."

"คุณฟ่างครับ คุณเห็นอะไรหรือครับ?"

"......"

"คุณฟ่าง?"

"ผม...ผมเห็นหัวคนนั้นอีกแล้ว...มันกลับหัวลง เหมือนภาพสะท้อนจากน้ำที่เติมลงไป สะท้อนอยู่ด้านในของกาน้ำ ตรงด้านล่างเป็นผมยาวสีดำ ด้านบนเป็นใบหน้าสีขาว...อืม...อือ ฮึ่ด..."

"ยังคงมองไม่เห็นรายละเอียดบนใบหน้าใช่ไหมครับ?"

"ฮู...อืม...มองไม่เห็น...ยังคงมองไม่เห็น...ผม...ผมพอเห็นก็ขว้างกาน้ำนั่นทิ้งเลย ขว้างลงไปในอ่างล้างจาน น้ำข้างในไหลออกมา แล้วผม...ผมก็เห็นใบหน้านั่น...ใบหน้านั่นไหลออกมาพร้อมน้ำเลย! จริงๆ มันเหมือน...เหมือนพวกแชมพูหรือครีมอาบน้ำแบบข้นๆหน่ะ มันไหลออกมาแบบนั้นเลย!"

"แล้วหลังจากมันไหลออกมาล่ะครับ?"

"มันไหลลงท่อน้ำทิ้งไป แล้วก็หายไปเลย"

"หลังจากนั้น คุณยังเห็นใบหน้านั้นอีกไหมครับ?"

"........."

"คุณฟ่าง?"

"ยังเห็นอยู่ครับ! ประมาณสัปดาห์ละ1-2ครั้ง บางทีก็เห็นตอนอาบน้ำ บ้านผมใช้ฝักบัวหน่ะครับ พอน้ำไหลลงบนกระเบื้อง...ผมก็เห็น...เห็นใบหน้านั่นอยู่บนพื้นกระเบื้องเลย"

"ก็ยังคงมองไม่เห็นรายละเอียดบนใบหน้าใช่ไหม?"

"ครับ"

"แล้วอย่างอื่นล่ะครับ? มันมักจะเกิดขึ้นตอนที่มีน้ำใช่ไหม?"

"ครับ ทุกครั้งจะเห็นในน้ำ ผมเคยเห็นในโถส้วม ตอนกดน้ำก็เห็นใบหน้านั่นถูกดูดลงไป! แล้วก็ในตู้ปลา! ตอนผมให้อาหารปลา ก็เห็นใบหน้านั่นลอยอยู่บนผิวน้ำ ผมตกใจจนล้มเลย! แต่พอมองอีกทีก็หายไปแล้ว..."

"เห็นเฉพาะที่บ้านคุณเท่านั้นหรือเปล่าครับ?"

"ตอนแรกก็แค่ที่บ้าน แต่หลังๆไม่ใช่แล้ว! ผมล้างมือที่บริษัท ก็มีอะไรบางอย่างไหลออกมาจากก๊อกน้ำ..."

"ใบหน้านั้นหรือครับ?"

"ไม่ ไม่ใช่ครับ แค่...แค่ เห็นแค่ผมหน่ะ!"

"คุณแค่เห็นเหมือนครั้งก่อนๆ หรือว่าครั้งนี้ได้สัมผัสด้วย?"

"........."

"คุณฟ่างครับ...ครั้งนี้คุณสัมผัสมันใช่ไหม?"

"ครับ...ผมสัมผัสมัน...เป็นเส้นผม...อือ...อืออือ..."

"คุณฟ่างครับ คุณเช็ดเหงื่อก่อนดีกว่าครับ ไม่ต้องกังวล ที่นี่ปลอดภัยแน่นอน ถ้าคุณอยากให้เราช่วยเรื่องนี้ คุณต้องเล่าเรื่องให้ละเอียดที่สุดครับ เราถึงจะช่วยคุณได้"

"ครับๆ ขอบคุณครับ...ฟู...ผมจะเล่าต่อแล้วนะ"

"เชิญเลยครับ"

"หลังจากครั้งนั้น ผมก็เริ่มสัมผัสสิ่งนั้นได้จริงๆ เวลาล้างมือ อาบน้ำ ถ้าโดนน้ำ ก็มีโอกาสสัมผัสกับเส้นผมนั่น แล้วก็...เห็นบ่อยขึ้นเรื่อยๆ! เดิมทีจะเห็นแค่ในน้ำ ที่มีน้ำเยอะๆเท่านั้นนะ อย่างในเครื่องดื่มอื่นๆ จะไม่เห็นเลย แต่ครั้งหนึ่งตอนผมกำลังดื่มกาแฟ...จู่ๆ ก็เห็นใบหน้านั่นขึ้นมา!"

"ยังคงเป็นใบหน้าซีดๆขาวๆ กับผมยาวดำใช่ไหม?"

"ใช่! เห็นชัดเลย! กาแฟที่ผมดื่มก็แค่กาแฟธรรมดาสีดำนั่นแหละ แต่ในแก้วนั่น มีสีขาว...มันเห็นชัดมากๆ เห็นเป็นหัวคนชัดเลย!"

"อืม ผมเข้าใจแล้วครับ เหตุการณ์ที่คุณเล่ามานี่ทั้งหมดแล้วใช่ไหมครับ?"

"ใช่ครับ ก็มีแค่นั้น"

"ผมขอถามอะไรคุณหน่อยนะครับ คุณเคยมีประวัติเกี่ยวกับโรคทางจิตเวชมาก่อนไหม? หรือหลังจากที่เรื่องพวกนี้เกิดขึ้น คุณเคยไปพบจิตแพทย์ หรือขอความช่วยเหลือจากคนอื่นบ้างหรือเปล่า?"

"ไม่! ผมไม่ได้บ้า! ผมเห็นของพวกนั้นจริงๆ! ผมเองก็เคยสงสัยเหมือนกันว่าผมบ้าหรือเปล่า...แต่ผมเห็นมันจริงๆ! แล้วมันก็ถี่ขึ้นเรื่อยๆ! ผมยังสัมผัสมันได้เลย! เส้นผมนั่น...เหนียวๆ เปียกๆ...แหวะ!"

"กรุณาใจเย็นๆก่อนนะครับ นี่เป็นแค่คำถามตามขั้นตอนปกติ หลายครั้งสิ่งที่ผู้คนคิดว่าเป็นเรื่องลี้ลับ อาจเป็นแค่ภาพหลอน หรือมีสาเหตุอื่น เราจำเป็นต้องตรวจสอบทุกความเป็นไปได้ให้แน่ชัดก่อน"

"ฟู...ครับ...ผมไม่ได้บ้าจริง ๆ... แต่ผมก็ไม่เคยไปพบจิตแพทย์นะครับ"

"งั้น คุณเคยไปขอความช่วยเหลือจากวัดหรือสถานที่ทางศาสนาไหมครับ?"

"เคยครับ ผมเล่าให้ภรรยาฟัง แล้วเธอก็พาผมไปจุดธูปไหว้พระที่วัด"

"แล้วผลเป็นยังไงบ้างครับ?"

"วันนั้น...วันนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยครับ แต่หลังจากนั้นผมก็เห็นมันอีก เราได้ขอลูกประคำที่ผ่านพิธีมาด้วย แต่...."

"แต่ทำไมครับ?"

"ลูกสาวของผมดันไปทำเชือกที่ร้อยลูกประคำนั่นขาด..."

"แล้วหลังจากนั้นไม่ได้ไปไหว้พระที่วัดอีกเลยหรือครับ?"

"ภรรยาผมเคยไปแทนผมครั้งหนึ่งครับ ไปขอลูกประคำมาให้ใหม่ แต่ก็ไม่ช่วยอะไรเลย ผมเองก็ลองไปอีกครั้ง ไปหาพระอาจารย์ให้ทำพิธีให้ ดีขึ้นแค่ไม่กี่วัน...แล้วมันก็กลับมาอีก ผมทนไม่ไหวแล้ว...เห็นมันตลอด แบบเห็นตลอดเวลา...ผมก็เล่าให้ภรรยาฟัง พวกเรายังไปจุดธูปไหว้ตรงริมทะเลสาบในสวนสาธารณะนั้นด้วย แต่ก็ไม่ได้ผลอะไรเลย!"

"เข้าใจแล้วครับ เราจะเริ่มจากการตรวจสอบสวนสาธารณะในเมืองก่อน ระหว่างนี้คุณสามารถใช้เครื่องรางที่ทางสำนักงานเราทำขึ้นไว้ป้องกันตัวชั่วคราวได้ครับ"

"ห๊ะ? อ๋อ! ขอบคุณ! ขอบคุณมากครับ!"

"ไม่ต้องเกรงใจครับ.... คุณช่วยยืนยันผมอีกครั้งนะครับ ใบหน้าที่คุณเห็นในครั้งแรกนั้น มันปรากฏขึ้นในทะเลสาบของสวนสาธารณะใช่ไหม?"

"ใช่ครับ! มันเริ่มตั้งแต่ตอนนั้นเลย!"

"หัวคนที่คุณเห็นนั้น มีแค่ผมดำกับใบหน้าขาวซีด ไม่มีรายละเอียดอะไรบนใบหน้า และไม่สามารถระบุลักษณะหรือเพศได้ ใช่ไหมครับ?"

"ใช่ครับ"

"นอกจากคุณแล้ว คนในครอบครัวของคุณก็ไม่มีใครพบเจอเหตุการณ์แบบเดียวกับคุณเลยใช่ไหม?"

"ไม่มีครับ พวกเขาไม่เคยเจอ"

"ตกลงครับ เราจะเริ่มการสืบสวนโดยเร็วที่สุด และจะติดต่อกับคุณอย่างต่อเนื่อง หากเกิดอะไรขึ้น โปรดติดต่อเราทันทีเช่นกันนะครับ"

"ครับ!"

(จบบทนี้)