บทที่ 11 พันธบัตรรัฐบาล (อ่านฟรี)

เวลาสี่โมงเย็น แต่ฟ้าเริ่มมืดแล้ว โชคดีที่พวกเขาขับรถไปถึงบ้านอาจารย์ซุนทันอาหารค่ำ อาจารย์ซุนรู้สึกยินดีมากที่เฝิงหยู่มาเยี่ยมเยียนเขาได้

ตอนอยู่กับอาจารย์ซุน เฝิงหยู่มักจะสงบเสงี่ยมอยู่พอควร แต่เขาก็ตั้งใจเรียนอย่าวมาก มีเพียงวิชาภาษารัสเซียและคณิตศาสตร์เท่านั้นที่เกรดของเขาไม่โอเคนัก ดูเหมือนจะไม่สามารถเข้าเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาในเมืองได้ แต่เขาก็ยังสามารถเข้าเรียนที่โรงเรียนอื่นๆในเขตได้

หลังจากปฏิเสธอย่างสุภาพที่จะไม่อยู่ร่วมทานอาหารมื้อค่ำกับอาจารย์ซุน เฝิงหยู่ก็กลับไปที่บ้านของหลี่ซื่อเฉียง พอทานอาหารเย็นเสร็จ หลี่ซื่อเฉียงก็ออกไปมองหาคนที่ต้องการเงินตราต่างประเทศ ส่วนเฝิงหยู่จะกลับไปที่ฟาร์มในตอนบ่ายเท่านั้น ใครจะรู้ บางทีพวกเขาอาจจะได้รับเงินหยวนเพิ่มเพื่อแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่โรงแรมนานาชาติในวันเช้าพรุ่งนี้

ประมาณสี่ทุ่ม ตอนที่หลี่ซื่อเฉียงกลับมา เขาได้นำเงินตราต่างประเทศบางส่วนกลับมาด้วยเป็นจำนวนที่มากกว่า 50,000 หยวน

"พี่หลี่ พี่คิดไหม ว่าการหาเงินมันง่ายแสนง่าย?" เฝิงหยู่ถาม

หลี่ซื่อเฉียบพยักหน้า: "เธอฉลาด ไม่เหมือนพี่ พี่ร่ำเรียนมาน้อยการศึกษาก็ไม่ได้สูงมาก ถ้าเรายังคงทำอย่างนี้สักเดือนนึง จำนวนเงินทั้งเดือนที่เราจะได้รับคงมากกว่าเงินเดือนทั้งปีของพี่เสียอีก "

"มีธุรกิจที่ทำกำไรได้มากกว่านี้ พี่สนใจไหม? " เฝิงหยู่ถาม

"ได้ผลประโยชน์มากกว่านี้?" หลี่ซื่อเฉียงหายใจเร็วขึ้น

"พันธบัตรรัฐบาล!"

"เสี่ยวหยู่ เธอพูดกับพี่เรื่องพันธบัตรรัฐบาลอีกเเล้ว พี่รู้เข้าใจเกี่ยวกับพันธบัตรรัฐบาลมากกว่าเธออีกนะ เธอทำเงินจากพันธบัตรรัฐบาลไม่ได้สักแดงเดียวหรอก แล้วก็นะ พันธบัติเหล่านี้ไม่สามารถใช้เเทนเงินสดได้ เธอต้องรอจนกว่าจะครบกำหนดแล้วถึงจะได้รับเงินของคืนมา " หลี่ชื่อเฉียงตอบอย่างผิดหวัง

ทุกคนที่ทำงานให้กับรัฐบาลถูกบังคับให้ซื้อพันธบัตรรัฐบาล พวกเขาได้รับคำสัญญาว่าพันธบัติเหล่านี้จะให้ดอกเบี้ยในภายภาคหน้า แต่ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต

" พี่หลี่ครับ พี่ไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์หรือ? เร็วๆนี้เราจะสามารถซื้อขายพันธบัตรรัฐบาลได้เหมือนๆกับการซื้อขายสินค้าโภคภัณฑ์ มูลค่าพันธบัตรรัฐบาล 10 หยวนอาจแลกเปลี่ยนเป็นเงิน 11หยวนก็ได้ "

หลี่ซื่อเฉียงส่ายหัว: "แต่พี่คิดว่าการเปลี่ยนเงินต่างประเทศน่าจะได้ผลกำไรมากกว่า" หลี่ซื่อเฉียงพูด

เฝิงหยู่กล่าวอย่างหัวเสียว่า "พี่คิดว่าการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศทำเงินให้พวกเงาง่ายๆอย่างนั้นหรือ? เป็นสิ่งผิดกฎหมาย แม้ว่าตอนนี้เรายังไม่โดนใครจับได้ แต่เราจะทำเงินจากงานนี้ได้นานสักเท่าไหร่เชียว? และอีกอย่าง พี่ไม่รู้ภาษาต่างประเทศภาษาใดเลย ตอนผมกลับไปที่ฟาร์มพี่จะทำยังไง? ยิ่งไปกว่านั้น พนักงานที่โรงแรมนานาชาติสังเกตเห็นพวกเราแล้ว พรุ่งนี้ถ้าเราไปที่นั่นอีกพวกเขาได้ไล่พวกเราออกมาแน่ "

หลี่ซื่อเฉียะชะงัก นี่เราทำกำไรจากงานนี้ไม่ได้อีกแล้วหรือ?

พอเห็นหลี่ซื่อเฉียงไม่พูดไม่จา เฝิงหยู่จึงพูดต่อ: "ดอกเบี้ยของตั๋วเงินรัฐบาลมีอัตราสูงกว่าธนาคารใช่ไหม?"

"ใช่ สูงกว่าเงินฝากประจำ แต่เธอไม่สามารถถอนเงินจำนวนนั้นได้" หลี่ซื่อเฉียงตอบ

"ผมก็บอกพี่ไปแลัวว่าเร็วๆนี้มันจะสามารถซื้อขายได้ ลองคิดนะ สมมติผมให้พี่9หยวนเพื่อแลกกับพันธบัตรรัฐบาล 10 หยวนของพี่ที่มีอยู่ตอนนี้ พี่จะขายไหม? " เฝิงหยู่ถาม

"แน่นอน พี่ต้องจะขายพันธบัติรัฐบาลนี้แน่ ก็พี่ไม่อยากรอนานขนาดนั้นนี่นา " หลี่ซื่อเฉียงตอบ

"ถูกต้อง มีอีกหลายคนที่คิดแบบเดียวกับพี่ นั่นคือ ตอนที่ราคาของพันธบัติรัฐบาลลดลงจาก10 หยวนเปลี่ยนเป็น 9 หยวน จะมีผู้ที่มีเงินสดสำรองและต้องการเป็นเจ้าของพันธบัติรัฐบาล แต่ไม่มีพันธบัติรัฐบาลในตลาดให้ซื้อ ดังนั้น คนเหล่านี้จะเสนอราคาที่สูงขึ้นจนราคาพันธบัติ 10 หยวนเพิ่มขึ้นเป็น 11 หยวน " เฝิงหยู่อธิบาย

“เป็นไปไม่ได้หรอก ใครจะโง่ยอมจ่าย 11หยวนสำหรับพันธบัติ 10 หยวนละ? อัตราดอกเบี้ยพันธบัตรไม่น่าจะสูงขนาดนั้น” หลี่ซื่อเฉียงไม่เชื่อว่าจะมีใครซื้อพันธบัตรรัฐบาลในราคาสูงเช่นนี้

" นี่ก็แค่ตัวอย่างเท่านั้น แล้วถ้าเป็น 10.1 หยวนละ? พี่คิดว่ายังจะมีคนซื้อหรือเปล่า? " เฝิงหยู่ถาม

" ถ้าราคาประมาณนี้ก็ว่าไปอย่าง แต่จะมีคนต้องการซื้ออีกหรือจริงๆหรือ? แล้วรัฐบาลจะอนุญาตให้มีการซื้อขายพันธบัตรรัฐบาลจริงๆใช่ไหม? " หลี่ซื่อเฉียงถาม

"อาจารย์ซุนบอกผมว่าลูกศิษย์ในเมืองของเขาให้ข้อมูลภายในนี้กับอาจารย์ เมื่อมันเกิดขึ้นจริงๆ เราจะได้ราคาแตกต่างออกไป จาก10หยวนจะกลายเป็น 11หยวน และจาก100,000หยวนจะกลายเป็น 110,000หยวน! " เป็นอีกครั้งที่เฝิงหยู่ใช้ชื่ออาจารย์มาแอบอ้าง

หลี่ซื่อเฉียงดวงตาประกาย จาก100,000หยวน จะกลายเป็น 110,000 หยวน นี่มันกำไรชัดๆ เงินเดือนของเขาต่อเดือนยัวได้ไม่ถึง100 หยวนเลย

"เสี่ยวหยู มีอะไรที่พี่จะช่วยได้บ้าง?" หลี่ซื่อเฉียงถามอย่างตื่นเต้น

"ซื้อพันธบัตรรัฐบาล! ซื้อจากเพื่อนร่วมงานและเพื่อนๆ เสนอราคา 9.5 หยวนในการซื้อพันธบัตรรัฐบาล10หยวน พวกเขาส่วนใหญ่ถูกบังคับให้ซื้อพันธบัตรเหล่านี้ พวกเขาจึงต้องยินดีที่จะแลกเปลี่ยนพันธบัตรเหล่านี้ให้เป็นเงินสด จำไว้ว่าพันธบัตรรัฐบาลจะสามารถซื้อขายได้ในอีกสองเดือนข้างหน้า ในช่วงเวลานั้น ซื้อพันธบัตรรัฐบาลเท่าที่พี่จะหาซื้อได้! อีกสองเดือนข้างหน้าคงไม่มีใครจะเต็มใจจะขายพันธบัตรเหล่านี้แน่ " เฝิงหยู่กล่าว

"เธอหมายว่า เราจะใช้เงินทั้งหมดของเราเพื่อซื้อพันธบัตรรัฐบาล? ในมือของพวกเรามีมากกว่า 100,000 หยวนเชียวนะ แล้วถ้ามันเป็นข่าวปลอมละ? ทำไมเราไม่ใช้สัก 10,000 หยวนไปก่อน? " หลี่ซื่อเฉียงถาม

เขาไม่กล้าเสี่ยง หากเป็นข่าวปลอม เงินทั้งหมดของพวกเขาจะกลายเป็นพันธบัตรที่ไม่สามารถเเลกเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ไปอีกหลายปี

"ถึงแม้พี่ยังไม่เชื่อมั่นในตัวผม แต่ก็ควรไว้วางใจอาจารย์ของผม  สิ่งที่เขากล่าวมาจริงแท้แน่นอน วิธีการทำเงินโดยการแลกเปลี่ยนสกุลเงินต่างประเทศที่พวกเรากำลังทำอยู่ก็ได้อาจารย์เป็นผู้สอน ฉะนั้น บอกผมมาว่าอยากจะทำเงินให้ได้สักเท่าไหร่? ผมว่า ถ้าพี่สามารถกู้ยืมเงินมาซื้อพันธบัตรรัฐบาลเพิ่มได้ พี่ก็ควรจะทำนะ! "

เฝิงหยู่อ้างชื่อครูซุนอีกครั้งเพื่อโน้มน้าวหลี่ซื่อเฉียง

เช้าตรู่วันถัดมา หลี่ซื่อเฉียงพาเฝิงหยู่มาส่งที่โรงแรมนานาชาติแล้วก็ผละออกไปทันที เขาต้องการแลกเปลี่ยนเงินต่างประเทศเหล่านี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้

ผู้คนมากมายรู้กันจากปากต่อปากว่าหลี่ซื่อเฉียวมีความสามารถในการหาเงินสกุลต่างประเทศ พวกเขาจึงเริ่มเรียกหาตัวเขา

เฝิงหยู่ยังคงแลกเปลี่ยนสกุลเงินต่างประเทศด้านหน้าโรงแรมนานาชาติต่อไป ด้วยทักษะการโน้มน้าวใจของเขา เขาได้แลกเงินเงินรูเบิ้ลและเงินเหรียญดอลล่าสหรัฐมาได้มากกว่า 40,000

เฝิงหยู่กลัวว่าจะเกิดบางสิ่งมิดีมิร้ายในระหว่าที่เขาอยู่คนเดียวพร้อมด้วยเงินอีดจำนวนมาก เขายืนอยู่หน้าทางเข้าหลักของโรงแรมนานาชาติ คนเฝ้าประตูสังเกตเห็นเขา จึงรายงานให้ผู้จัดการ หยูชุนหยวนทราบ

เมื่อหยูชุนหยวนเดินออกมา เขาเห็นเฝิงหยู่กำลังแลกเปลี่ยนสกุลเงินต่างประเทศกับแขกชาวต่างชาติบางคน เขาจึงโกรธมาก แขกที่เข้าพักที่โรงแรมนานาชาติมักจะติดต่อเขาเพื่อแลกเปลี่ยนสกุลเงินต่างประเทศให้เป็นเงินหยวน แล้วเขาจะนำสกุลเงินเหล่านี้ไปแลกเปลี่ยนค่าเงินกับข้าราชการเป็นการส่วนตัว

หยูชุนหยวนคว้าแขนของเฝิงหยู่: "ใครอนุญาตให้เธอมาแลกเปลี่ยนสกุลเงินต่างประเทศกับแขกต่างชาติที่นี่? ฉันจะส่งเธอเข้าตะราง!"

เฝิงหยู่ยิ้มอย่างเก้เก้กังกัง: "ผู้จัดการหยู ผมมาช่วยลูกพี่ลูกน้องแลกเงิน หัวหน้าของเขาจะไปต่างประเทศในเดือนหน้า เลยต้องการสกุลเงินต่างประเทศจำนวนหนึ่งไว้ซื้อของที่ระลึก ผมแลกเงินมาได้เพียงพอแล้วและกำลังจะออกไป ผมสัญญาว่าผมจะไม่กลับมาอีก "

หยูชุนหยวนมองกระเป๋าของเฝิงหยู่ที่ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยเงินสด แต่หยูก็แค่เตือนเฝิงหยู่เท่านั้น ด้วยเพราะเขาไม่อยากมีชื่อเสียงเเย่ๆในด้านการข่มขู่เด็ก

หยูชุนหยวนตักเตือนเฝิงหยู่ "วันนี้ฉันจะปล่อยเธอไปก่อน ถ้าต่อไปชั้นเห็นเธอรบกวนแขกอีก ชั้นจะโทรหาตำรวจ! แล้วเธอก็ควรไปที่ธนาคารเพื่อขอเอกสารเพื่อแลกเปลี่ยนสกุลเงิน "

เฝิงหยู่พยักหน้าแล้วก็จากไป อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา หลี่ซื่อเฉียงมารับเขา พอรู้ว่าพวกเขาถูกห้ามให้รบกวนแขกต่างชาติที่โรงแรมนานาชาติอีก เขาจึงรู้สึกผิดหวังมาก ด้วยเพราะนี่เป็นวิธีที่ง่ายและรวดเร็วในการทำเงิน

"พี่หลี่ไม่ไปต้องเสียใจ เราสามารถซื้อขายพันธบัตรรัฐบาลได้เป็นปีหรือสองปี หลังจากที่พี่เปลี่ยนสกุลเงินต่างประเทศจำนวนนี้เป็นเงินหยวน พี่ก็เริ่มซื้อพันธบัตรรัฐบาลได้เลย เมื่อใดที่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในการซื้อขายพันธบัตรรัฐบาล เมื่อนั้น พวกเราจะรวย! พี่คงไม่ทำให้พี่สาวและพ่อของผมผิดหวังใช่ไหม? "

หลี่ซื่อเฉียงตอบอย่างหนักแน่น: "พี่จะไม่ทำให้พวกเขาผิดหวัง! พี่จะเริ่มพรุ่งนี้เลย เริ่มรวบรวมพันธบัตรรัฐบาล! "

(***พันธบัตรรัฐบาล  Treasury bonds หรือ Government Bond คือ ตราสารหนี้ประเภทหนึ่งที่ออกโดยกระทรวงการคลังและบริหารโดยธนาคารแห่งประเทศไทย มีจุดประสงค์เพื่อระดมเงินจากนักลงทุน ประชาชน สถาบันการเงิน หรือ องค์กรใด ๆ ก็ตาม โดยรัฐบาลมีฐานะเป็นลูกหนี้และมีภาระผูกพันในการชำระหนี้คืนพร้อมดอกเบี้ยตามอัตราที่ได้กำหนดไว้ให้แก่ผู้ถือพันธบัตรซึ่งมีฐานะเป็นเจ้าหนี้ พันธบัตรรัฐบาลจัดเป็นตราสารหนี้ที่มีความเสี่ยงในการผิดนัดชำระทั้งดอกเบี้ยและเงินต้นต่ำมาก ๆ จนสามารถจัดได้ว่าเป็นตราสารที่ปราศจากความเสี่ยง)