เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่115:ฉันจะไปถึงตรงนั้นได้ไหมนะ? (ฟรี)

บทที่115:ฉันจะไปถึงตรงนั้นได้ไหมนะ? (ฟรี)

บทที่115:ฉันจะไปถึงตรงนั้นได้ไหมนะ? (ฟรี)


S.P.P บทที่ 115: ฉันจะไปถึงตรงนั้นได้ไหมนะ?

ชายร่างใหญ่คนนั้นมีอายุประมาณยี่สิบกว่าๆ,แต่หน้าเขาดูแก่เหมือนคนอายุสามสิบ,ผู้หญิงนั้นมีท้องที่ดูป่องออกมาเล็กน้อยและกำลังมองมาที่เขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น,นอกจากนี้ยังมีชายหนุ่มที่อายุประมาณ 16 หรือ 17 ,เขาคือชายที่เพิ่งพูดออกมาเมื่อกี้,เขาดูไม่เหมือนกับพวกหนุ่มสาวทั่วไปชายหนุ่มคนนี้มีแววตาที่ดูมั่นคงซึ่งเซฟไม่สามารถอธิบายได้

เมื่อตอนแรกที่เห็นเขาเซฟคิดว่าชายหนุ่มคนนั้นแก่กว่าเขา

สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจคือเขารู้สึกคุ้นเคยกับใบหน้าของพวก,แต่เขาก็มั่นใจมากว่าเขาไม่เคยเจอพวกเขามาก่อน

โรแกนได้ยิ้มออกมา

แตกต่างจากโจรสลัดที่คอยปล้นและฆ่า,พวกเขาเหล่านี้นั้นเป็นนักผจญภัยที่ดีที่สุด

โรแกนไม่ได้พยายามมองหาซันจิ,เพราะเขารู้ดีว่าในช่วงเวลานี้เขายังไม่เกิดด้วยซ้ำและตำนานของขาดำก็ยังไม่เกิดขึ้น

เจสันนั้นดูสงสัยมาก

เขารู้ว่ากัปตันของเขานั้นมักจะหยาบคายมากเมื่อไหร่ก็ตามที่เขาเจอโจรสลัด,แต่คราวนี้เขาไม่ได้ทำอะไรอย่างนั้นเลย,หลังจากสังเกตอย่างระมัดระวังแล้วโรแกนก็มั่นใจในความคิดของเขา

“คนกลุ่มนี้ดูไม่เลวเลย!”

“กัปตันของเราโจมตีเฉพาะโจรสลัดที่เลวร้ายเท่านั้น”

เขาได้หมุนหางเสือเรือของรูทดราก้อนแล้วแล่นออกไปอย่างช้าๆ,ภายใต้การควบคุมของเจสันเรือของพวกเขาก็ได้ผ่านเรือของเซฟไป

เรือทั้งสองได้ห่างออกจากกันมากขึ้นเรื่อยๆ,ที่เรือของเซฟนั้นก็ได้เกิดบทสนทนาขึ้นมา

“ไอหนุ่มนั้นมันเป็นกัปตันได้ไงกัน?,ดูเหมือนว่าพวกเขาจะพึ่งมาถึงแกรนด์ไลน์!”

“ถึงค่าหัวปัจจุบันของกัปตันนั้นยังไม่สูง,แต่เขานั้นก็แข็งแกร่งยิ่งกว่าโจรสลัดส่วนใหญ่ในแกรนด์ไลน์มาก,การที่พวกเขาเข้ามาที่นี่พวกเขาจะต้องตายแน่!”

"แปลก!"

“ในตอนนี้ฉันกำลังสงสัยมากว่าทำไมฉันถึงรู้สึกคุ้นหน้าไอหนุ่มนั้นและไอคนโตนั้นนัก?”

"นายก็ด้วยงั้นหรอ?,ฉันคิดว่าใบหน้าของพวกเขานะดูคุ้นมากราวกับว่าฉันเคยเห็นพวกเขาจากที่ไหนมาก่อน”

เมื่อได้ยินการโต้เถียงของลูกเรือ,ตาของเซฟก็ได้เหลือบไปมองเล็กน้อย

เขาเองก็รู้สึกอย่างนั้นเขารู้ว่าเขาไม่เคยเจอพวกเขามาก่อน,แต่ไม่ว่ายังไงก็ตามเขาก็ยังรู้สึกว่าใบหน้าของพวกเขานั้นดูคุ้นมากอยู่ดี

หลังจากคิดอย่างระมัดระวังใบหน้าของเซฟก็ได้เปลี่ยนไปทันที

“นายเพิ่งพูดว่านายเคยเห็นพวกเขาใช่ไหม?”

เขาดูกระวนกระวายมากและถามออกมาด้วยเสียงดัง

เหล่าลูกเรือนั้นตกใจกับเสียงของกัปตันของพวกเขามากมันดังจนผิดปกติ,ส่วนใหญ่แล้วเสียงแบบนี้นั้นมันจะมาตอนเขาเมาหรือโกรธ,พวกเขากำลังจะมีปัญหาใหญ่งั้นหรอ?

“กัปตันเราคิดว่าเราเคยเห็น,แต่เราจำไม่ได้ว่าไปเคยเห็นมาจากที่ไหน”

พวกเขากำลังคิดหนักเกี่ยวกับเรื่องนี้,แต่พวกเขาก็ยังคิดไม่ออกอยู่ดี

“ไม่เราเคยเจอเขาแล้ว,เราเคยเจอเขาแล้ว!”

“แต่มันไม่ใช่ในการเดินทาง,แต่เป็นอะไรที่มากกว่านั้น”

เซฟได้หันกลับไปมองที่ห้องนอนบนเรือของเขา

“ไปเอาใบประกาศจับบนโต๊ะข้างเตียงของฉันมา!”

เมื่อได้ยินคำสั่งของกัปตัน,พวกเขาไม่กล้าที่จะต่อต้านลูกเรือคนหนึ่งก็ได้เข้าไปในห้องนอนของเซฟในทันที

ในเวลาไม่นาน,ลูกเรือของเขาก็ได้ออกมาพร้อมกับใบประกาศจับจำนวนมาก

เซฟได้มองไปที่ใบประกาศจับทีละใบแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย,เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา

“ไม่”

“ไม่ใช่อันนี้,อันนี้ก็ไม่ใช่….”

ตาของเซฟนั้นดูกังวล,เขารู้ว่าคำตอบที่เขาต้องการนั้นไม่ใช่กับใบประกาศจับที่ผ่านมา,แต่มันต้องใช้เวลาซักหน่อยเพราะมันมีใบประกาศจับอยู่เป็นจำนวนมาก

“ฉันหามันไม่เจอ!”

สิ่งที่เขาเห็นนั้นก็คือโจรสลัดที่มีชื่อเสียงภายในทะเลแถบนี้,ทุกคนนั้นต่างมีค่าหัวมากกว่า 10 ล้านซึ่งไม่ใช่สิ่งที่เขาตามหา

หลังจากนั้นเขาก็ได้โยนพวกมันลงไปบนพื้นกว่าครึ่ง

ลูกเรือของเขานั้นฉลาดพอที่จะเก็บใบประกาศพวกนั้นอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้นเองหลังจากผ่านไป 13 ใบเขาก็ได้หยุดลง

"นี่ไง!"

เขาได้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยที่เขาเคยเห็นมาก่อน

“มันคือผู้หญิงที่ตั้งครรภ์คนนั้น!”

ทันใดนั้นดวงตาของเซฟก็ได้หดตัวลง

“50 ล้าน!”

“ผู้หญิงคนนั้นมีค่าหัว 50 ล้าน!”

เขารู้สึกตกใจเล็กน้อย,แต่เขาก็ได้สะกดข่มความรู้สึกนั้นอย่างรวดเร็วแล้วเลื่อนไปดูแผ่นต่อไป

“สการ์เรด เจสัน,ค่าหัว 110 ล้าน!”

“มากกว่า 100 ล้านอีกงั้นหรอ!”

เซฟได้สูดหายใจเข้าลึกๆ,และถ้าเขาจำไม่ผิดเจสันนั้นเป็นแค่คนที่คอยจัดการกับเรือใช่ไหม?

จากนั้นเขาก็ได้หยิบอีกอันขึ้นมา

“โรแกน, 150 ล้าน!”

“ไอหนุ่มนั้น,ใช่เขาคนนี้หรือเปล่าเนี่ย?”

ประกาศจับของทั้งสามนั้นอยู่ติดกัน,และเนื่องจากคนเหล่านี้มีค่าหัวที่สูงมากเขาจึงให้ความสนใจกับพวกเขาเป็นพิเศษยิ่งไปกว่านั้นนี้คือครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์,มันเป็นไปไม่ได้ที่จะมาเจอกับโจรสลัดที่มีค่าหัวระดับนี้ในครึ่งแรก

แต่ในตอนนี้เขานั้นกำลังตรวจสอบพวกเขาอย่างระมัดระวัง

“สามคนนี้นั้น,พวกเขาไม่ใช่โจรสลัด!”

สิ่งที่เขาสังเกตเห็นก็คือความคิดเห็นของกองทัพเรือต่อทั้งสามคนนี้,ที่บอกว่าพวกเขานั้นเป็นอาชญากรระดับโลกไม่ใช่โจรสลัด

ยิ่งไปกว่านั้น,สิ่งที่พึ่งเกิดขึ้นไปเมื่อกี้ก็พิสูจน์ได้ว่าพวกเขาไม่ใช่โจรสลัด

เซฟได้ถอนหายใจออกมาก้วยความโล่งอก

สำหรับเขาที่มีค่าหัว 30 ล้านและเป็นบุคคลในตำนาน,เขานั้นได้หลีกเลี่ยงภัยพิบัติจำนวนมากตลอดทางโดยอาศัยข้อมูลจากหนังสือการเดินเรือและการคาดการณ์ถึงอันตรายต่างๆ

อย่างไรก็ตามในการเผชิญกับบุคคลแบบนี้นั้น,เขาจะสามารถไปสู้กับพวกเขาได้ยังไง?

“กัปตัน,ทั้งสามคนนั้นคุณรู้ไหมว่าพวกเขาเป็นใคร?”

ลูกเรือนั้นได้ถามกัปตันของพวกเขาออกมาอย่างสงสัย

“พวกนายดูเอาเองเถอะ”

ใบประกาศจับทั้งสามได้ถูกโยนลงไปที่พื้น

เซฟนั้นกำลังพยายามสงบสติของเขาลง,เขาเพิ่งจะเจอกับคนที่แข็งแกร่งกว่าเขามาเมื่อกี้ นอกจากนี้เขายังบอกอีกว่าเขานั้นรู้จักกับเขา,มันยากสำหรับเซฟมากที่จะสงบสติลงได้

“แกรนด์ไลน์นี่มันน่าตื่นเต้นจริงๆ!”

“ชายที่ฉันเพิ่งเจอมาเมื่อกี้,เขาจะแข็งแกร่งขนาดไหนกันนะ?”

“หนวดขาว,ราชสีห์ทองคำชิกิพวกเขาคือตำนานที่แท้จริง!”

“ฉันจะไปถึงตรงนั้นได้ไหมนะ?”

จะต้องบอกว่าตั้งแต่เซฟเจอกับโรแกนนั้น,เปลวเพลิงแห่งความตื่นเต้นกำลังเผาไหม้จิตใจของเขา,และเขาก็กำลังตกอยู่ในความคิดของตัวเอง

ติดตามข่าวสารได้ที่เพจThe Soul Purchasing Pirate แปลไทย

https://www.facebook.com/Brazarux/?modal=admin_todo_tour

จบบทที่ บทที่115:ฉันจะไปถึงตรงนั้นได้ไหมนะ? (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว