เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่99:ความมุ่งมั่นของลูกผู้ชาย! (ฟรี)

บทที่99:ความมุ่งมั่นของลูกผู้ชาย! (ฟรี)

บทที่99:ความมุ่งมั่นของลูกผู้ชาย! (ฟรี)


S.P.P บทที่ 99: ความมุ่งมั่นของลูกผู้ชาย!

“นอกจากนี้,ยังมีเรื่องการจัดการกับโรแกนด้วย!”

มาถึงตรงนี้,คองได้หยุดพูดไปชั่วขณะหนึ่ง,ก่อนที่จะพูดออกมาช้าๆ

“ค้นหาเขาให้เจอแล้วจับตัวเขามา,เรายังไม่สามารถยอมแพ้ในเรื่องของเขาได้”

“ตั้งรางวัลนำจับของเขาใหม่เป็น 150 ล้านเบรี!”

สงครามในครั้งนี้สำคัญมาก,มันทำให้กองทัพเรือตระหนักถึงความแข็งแกร่งและความคุกคามจากตัวของโรแกน,ความแข็งแกร่งของเขามันผันผวนไม่สม่ำเสมอและไม่เสถียร,แต่ในเวลาเดียวกันเมื่อไหร่ก็ตามที่มันระเบิดออกมามันจะน่ากลัวยิ่งกว่าพลเรือเอกซะอีก

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะแก้ปัญหานี้,พวกเขาคงจะปกปิดตัวตนของเขาไว้ได้อีกไม่นานดังนั้นแผนของเซนโงคุในการที่จะซ่อนตัวตนของเขาเอาไว้นั้นมันจึงไม่เป็นผล,ดังนั้นคองจึงไม่ลังเลที่จะปรับไปใช้แผนสองแทน

“ความลับในเรื่องตัวตนของเขานั่นไม่สามารถรั่วไหลออกมาได้โดยพลการ,และในตอนนี้พลังของเขานั่นก็น่าจะเพิ่มขึ้นมามากแล้วแน่นอน”

“อย่างที่เซนโงคุเพิ่งพูดไป,ความแข็งแกร่งของชายคนนี้ไม่แน่นอนเมื่อไหร่ที่เขาอ่อนแอนั้นจะเป็นโอกาสของเรา”

“และสุดท้ายนี้,การกำจัดกบฏทั้ง 4,000 คนนั่นจะต้องถูกแก้ไขโดยเร็วที่สุด!”

“เข้าใจสิ่งที่ฉันไหม,รีบไปจัดการซะ!”

ใบหน้าของคองนั้นดูเอาจริงเอาจังมาก,เสียงของเขานั้นดังยิ่งกว่าเสียงระฆังซะอีก

ทหารเรือทุกคนในที่นี้นั้นต่างก็แสดงสีหน้าจริงจังออกมาพร้อมกับคิดบางอย่างอยู่ในใจอย่างเงียบๆ

หลังจากนั้นการประชุมก็ได้จบลงและเหล่าทหารเรือก็ทยอยออกไปจากห้อง

ร่างๆหนึ่งกำลังก้าวออกไปจากห้องประชุม,เซนโงคุได้ขยับสายตาของเขามองไปที่คนๆนั้นจากนั้นเขาก็ได้เร่งฝีเท้าของเขาและเดินตามคนๆนั้นไป

หลังจากนั้นไม่กี่ก้าว,เขาก็เดินไปอยู่ข้างๆคนๆนั้น

“การ์ป,อย่าคิดว่าฉันไม่รู้เกี่ยวกับเรื่องที่แกสั่งให้อาโอคิยิไปทำ”

เสียงของเซนโงคุนั้นเต็มไปด้วยความซีเรียส

"อา?,แกกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?” การ์ปตอบกลับไปด้วยใบหน้าที่งุนงง

“ในการต่อสู้ครั้งนี้,อาโอคิยิได้ออกไปคนเดียวบนทะเลอย่าคิดว่าฉันไม่รู้”

“กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือนายกำลังช่วยไอเด็กนั้นทางอ้อม”

“นายเคยคิดถึงเรื่องในกงอทัพเรือบ้างไหม?”

น้ำเสียงของเซนโงคุนั่นเต็มไปด้วยความหนักแน่น

“เซนโงคุ”

ทันใดนั้นร่างของเซนโงคุก็ได้หยุดนิ่งไป

ในเวลานี้การ์ปนั่นดูแตกต่างออกไปจากที่เคยเป็น,เขาเต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม

“เรื่องอะไรที่ฉันเคยสัญญาเอาไว้,ฉันก็จะทำมัน!”

“นี่คือคำสัญญาของลูกผู้ชาย!”

การแสดงออกของเขานั้นดูจริงจังมาก,การ์ปได้พูดประโยคดังกล่าวกับเซนโงคุ

หลังจากนั้นการ์ปก็ได้หันตัวเดินจากไป

เซนโงคุที่ยืนอยู่ที่นั่น,เขาได้กำมือของเขาแน่นใบหน้าของเขานั้นแสดงร่องรอยของความโกรธออกมาอย่างชัดเจน

ถ้าสหายของเขายังทำเรื่องแบบนี้ต่อไปอีก,เขาคงจะต้องได้บ้าตายแน่ๆ!

เมื่อมองไปที่การ์ปร่างของเขาก็หายไปแล้ว,เซนโงคุได้กำหมัดของเขาอย่างรุนแรงและก้าวไปข้างหน้า

หลังจากผ่านไปสองสามก้าวเขาเห็นร่างหนึ่งที่กำลังยืนพิงกำแพงอยู่

"ดราก้อน?"

เซนโงคุได้มองไปที่เขาอย่างสงสัย

"ฮึๆๆ"

ดราก้อนได้พยักหน้าให้เขาด้วยรอยยิ้มแล้วเดินจากไป

ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเห็นใจของดราก้อน,เซนโงคุก็ได้เร่งฝีเท้าของเขาและเดินออกไปจากที่นั่นในทันที

เด็กนี้ก็มีปัญหา,เขากำลังทำบางอย่างอย่างลับๆและคิดว่าเขาจะไม่สามารถสังเกตเห็นได้จริงๆอย่างงั้นหรอ?,มันเป็นเพียงเพราะความสัมพันธ์ของเขากับการ์ปเท่านั้นมันถึงทำให้เขาไม่ได้เปิดเผยอะไรออกมา

“ไอหนูผู้กล้าหาญนี้มันไม่กลัวที่จะต้องเสียหัวของมันเลยรึไง!”

เขาได้พึมพำออกมาแล้วคิดไปถึงสหายของเขา,แค่คิดเขาก็ปวดหัวแล้ว

ในฐานะพ่อและลูกชาย,พวกเขานั้นแทบไม่ต่างกันแลน,เป็นครอบครัวที่วุ่นวายจริงๆ

ดราก้อนที่ยืนอยู่ตรงกำแพงนั้นได้ยินบทสนทนาทั้งหมดระหว่างเซนโงคุกับการ์ป,คนอื่นอาจไม่สามารถเข้าใจในบทสนทนาของพวกเขาได้,แต่เขาสามารถรับรู้ข้อมูลที่เขาต้องการจะรู้ได้อย่างง่ายดาย

ในตอนนี้ทุกคนได้ออกมาจนหมดแล้ว,ดราก้อนนั้นได้กลับไปที่สำนักงานของเขาภายในเวลาไม่กี่นาที

เข่ได้นั่งบนเก้าอี้ที่โต๊ะทำงานของเขาแล้วเปิดข้อมูลบนโต๊ะของเขาขึ้นมาดู

นี่คือหนังสือข้อมูลที่มีความหนาประมาณห้าเซนติเมตร,โดยที่ไม่มีข้อความอะไรเขียนอยู่ในนั้นเลยมันมีแค่ภาพถ่าย

ภาพทุกภาพนั้นเต็มไปด้วยเลือดและดูเหมือนว่าข้อมูลในนี้นั้นคือข้อมูลเกี่ยวกับความชั่วร้ายทุกรูปบนโลก,ความชั่วร้ายทั้งหมดนั้นต่างก็มารวมอยู่ในหนังสือเล่มนี้

ดวงตาของเขานั้นยังคงสงบและเขาก็ได้เริ่มพลิกดูรูป

ในหน้าแรกใบหน้าของดราก้อนนั้นยังคงสงบอยู่,แต่หลังจากนั้นไม่นานในหน้าที่สอง,หน้าที่สามจนไปถึงหน้าที่ห้าสิบและหกสิบนั้น

หน้าอกของเขาเริ่มกระเพื่อมขึ้นลงไปมาพร้อมกับใบหน้าของเขาที่ได้เปลี่ยนไปเป็นสีแดง

แม้กระทั่งดวงตาของเขาก็กลายเป็นสีแดงขึ้นมา

มันเกิดจากความโกรธ,เมื่อได้มองดูภาพเหล่านี้ที่เต็มไปด้วยเลือดมันทำให้หัวใจของดราก้อนนั้นกำลังลุกเป็นไฟ

“เผ่ามังกรฟ้า!”

ในที่สุดดราก้อนก็ได้กระแทกมือลงไปบนโต๊ะและหลับตาลง

หลังจากนั้นไม่นาน,ใบหน้าของดราก้อนก็ได้กลับมาเป็นเหมือนเดิมและลมหายใจของเขาก็สงบลง

เขาได้ถอนหายใจยาวออกมาราวกับว่าเขาได้เอาความโกรธภายในอกออกไปจนหมดแล้ว

อัลบั้มนี่นั้นไม่ถูกระบุชื่อเอาไว้,มันเป็นบันทึกสิ่งชั่วร้ายทุกรูปแบบที่เผ่ามังกรฟ้ากระทำต่อพลเรือนและแม้แต่ทหารเรือ,มันช่างโหดร้ายแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่สามารถทนได้

เบื้องหลังภาพเหล่านี้นั้นมันคืออาชญากรรมที่ยิ่งใหญ่ที่เกิดขึ้นมาจากรัฐบาลโลก

“โลกนี้มันบ้าไปแล้ว!”

ดราก้อนได้พึพำออกมาอย่างแผ่วเบา

หลังจากผ่านไปสักพัก,นกฮูกสีดำก็ได้บินเข้ามาจากทางหน้าต่าง

นกฮูกนั้นได้กระพือปีกไปมาและหลังจากนั้นพริบตาเดียวมันก็ได้มาถึงดราก้อน

ดราก้อนนั้นได้เอื้อมมือออกไปและรับกระดาษที่อยู่ใต้กรงเล็บของนกฮูกแล้วเปิดอ่าน

“ทุกอย่างพร้อมแล้ว,จัดการได้เลย”

จากนั้นดราก้อนก็ได้ยิ้มออกมาเล็กน้อย

“เนื่องจากไม่มีใครคิดที่จะทำอะไรใหม่ๆ,งั้นฉันจะเริ่มมันเอง”

“โลกที่เน่าเหม็นนี่จะต้องได้รับการปรับปรุงซะใหม่!”

เขาได้ขยับมือขวาของเขาเล็กน้อยกระดาษนี้ก็ได้ถูกฉีกออกด้วยพลังงานที่มองไม่เห็น,ทันใดนั้นมันก็ได้แยกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยนับไม่ถ้วน

เมื่อเขาได้เดินมาถึงหน้าต่าง,ดราก้อนก็ได้กางมือขวาของเขาออกแล้วปล่อยให้เศบกระดาษเหล่านั้นลอยไปตามลม

จากนั้นดราก้อนก็ได้หยิบหอยทากสื่อสารขึ้นมา

ห้าวินาทีต่อมา,หอยทากสื่อสารก็ได้ส่งเสียงขึ้นมาสี่ครั้ง

ดวงตาของเขาได้หดลงเล็กน้อยและดราก้อนได้ยื่นนิ้วชี้ของเขาออกไปและเคาะไปที่หอยทากสื่อสารสามครั้ง

จากนั้นหอยทากสื่อสารก็ได้วางสายลง

หลังจากเสร็จสิ้นทุกอย่างแล้ว,ดราก้อนก็ได้ยืนขึ้นแล้วยิ้มออกมาเขาได้หันหลังกลับและเดินไปที่ข้อมูลบนโต๊ะทำงานของเขา

เวลาได้ล่วงลับไปพร้อมกับกระแสคลื่นทะเลที่กำลังเพิ่มขึ้น

ที่เซาธ์บลู,ห่างออกไปหนึ่งพันไมล์จากฐานทัพเรือเซาธ์บลูเรือไม้ธรรมดาๆลำหนึ่งกำลังแล่นอยู่บนทะเลอย่างช้าๆ

“กัปตันฉันเซ็ตทุกอย่างเสร็จ,ฉันหิวจนหน้าอกไปอยู่ข้างหลังแล้ว”

เจสันได้กรีดร้องออกมาอย่างหิวโหย

"เหมียว."

เจ้านายตัวน้อยก็ได้ร้องออกมาเช่นกัน

ติดตามข่าวสารได้ที่เพจThe Soul Purchasing Pirate แปลไทย

https://www.facebook.com/Brazarux/?modal=admin_todo_tour

จบบทที่ บทที่99:ความมุ่งมั่นของลูกผู้ชาย! (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว