ตอนที่ 141: ดอกไม้ของพระพุทธเจ้า แสดงถึงระดับพระธรรม

ชิงหยวนเหลือบมองผู้บำเพ็ญพุทธเทียนฉานและผู้ทรงศีลจินเผิง แล้วเอ่ยออกมาว่าว่า:

“อมิตาพุธ การประลอง แบ่งออกเป็น วิชาการและศิลปะยุทธ”

“รอบแรก วิชาการ!”

หลังจากเอ่ยจบ เขาก็สะบัดนิ้วและปล่อยแสงสีทองพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าตรงกลางจัตุรัส

ซูมมมมม~

เกิดเสียงดังกึกก้อง

พระพุทธรูปองค์ใหญ่สูงหลายร้อยฟุตก็ปรากฏขึ้นบนอากาศ

รูปปั้นนี้มีรูปลักษณ์ที่สง่างามและแผ่รัศมีสูงส่งศักดิ์สิทธิ์ที่ราวกับมองข้ามทุกสรรพชีวิตลงมา

ในมือของรูปปั้นมีดอกไม้สีทองอันละเอียดอ่อน

เมื่อแสงสีทองส่องประกายบนดอกไม้ พระพุทธรูปก็เผยรอยยิ้มเล็กน้อย

ชาวพุทธและผู้ทรงศีล ทั้งหมดในกลุ่มผู้ชมต่างแสดงความเกรงขามและชื่นชมออกมา พร้อมร่วมกันสวดมนต์พระไตรปิฎกบางเล่มในมือของพวกเขา

เมื่อเห็นภาพที่แปลกประหลาดเช่นนี้ เสวียนจู่ และน้องสาว ก็แสดงดวงตาที่ประหลาดใจมาก

“เสด็จพ่อ ทำไมคุณปู่บนรูปปั้นถึงเผยยิ้มล่ะ”

หลินซวนยิ้มและเอ่ยอธิบาย "รูปปั้นนี้เป็นรูปปั้นบรรพบุรุษทางพุทธศาสนาและผู้ทรงศีล"

“เขายิ้มขณะถือดอกไม้สีทองเพื่อสื่อถึงคุณธรรมอันดีงามแก่ชาวพุทธและผู้ทรงศีลทุกคน”

“โอ้ว~” เสวียนจู่พยักหน้าอย่างครุ่นคิด “ตอนนี้คุณลุงทั้งสองกำลังแข่งขันกันว่าใครมีความเข้าใจในพระธรรมดีที่สุด ใช่ไหม?”

"ใช่." หลินซวนลูบหัวเล็ก ๆ ของนางอย่างไม่แยแส "ธิดาที่รัก เจ้าฉลาดมาก"

ชิงหยวนและพระอาวุโสคนอื่น ๆ ที่อยู่ด้านข้างได้ยินการสนทนาระหว่างพ่อกับบุตรสาว พวกเขาก็พยักหน้าอย่างซาบซึ้ง

หลินซวน มีความรู้มากและเสวียนจู่ ก็ฉลาด การปรากฏตัวของพวกเขาเพิ่มความสดใสให้กับงานชุมนุมที่ยิ่งใหญ่ครั้งนี้จริง ๆ

ในเวลานี้ศูนย์กลางของจัตุรัส

ผู้บำเพ็ญพุทธเทียนฉานเอ่ยทักทาย: "พี่จินเผิง เชิญก่อน!"

ผู้ทรงศีลจินเผิง พยักหน้าเดินไปที่รูปปั้น แล้วทำความเคารพ แล้วเอ่ยออกมาว่า:

“พระพุทธเจ้ายิ้มขณะถือดอกไม้ เพียงบอกให้รู้ว่าข้ารอนำทาง ในการเผยยิ้มนี้ หนึ่งความคิดสามารถแนะนำเส้นทางได้!”

ฟู~

หลังจากคำเอ่ยของเขาจบลง ดอกบัวทองคำระดับสิบสองจำนวนห้าใบใต้พระพุทธรูปก็สว่างขึ้นทันที

เมื่อเห็นดอกบัวสีทองทั้งห้า ส่องแสงสีทอง ผู้ทรงศีลจินเผิงก็อดยิ้มไม่ได้

เพราะนั่นหมายความว่าความรู้ทางพุทธศาสนาของเขาได้มาถึงขอบเขตที่ห้าแล้ว

นี่เป็นเรื่องน่ายกย่องอย่างยิ่งในวัยของเขา

เมื่อเห็นสิ่งนี้ พระพุทธเจ้าในอนาคตทั้ง 18 องค์ที่อยู่เคียงข้างหลินซวนก็พยักหน้าสรรเสริญ:

“ผู้ทรงศีลจินเผิงสมควรที่จะเป็นตัวแทนของเยาว์ทางพุทธศาสนาทางเหนือ เขาอายุน้อยแค่นี้ก็สามารถพิสูจน์ธรรมะขั้นห้าจากวาสนาดอกบัวทองคำ น่ายกย่อง!”

จากนั้นผู้ทรงศีลจินเผิงก็มองผู้บำเพ็ญพุทธเทียนฉานอย่างภาคภูมิใจ: "เทียนฉาน เชิญ!"

ผู้บำเพ็ญพุทธเทียนฉานพยักหน้า เดินไปที่พระพุทธรูป แล้วกล่าวคำนับ เอ่ยออกมาว่า

"ดอกไม้มองเห็นได้ด้วยหัวใจ และจิตใจก็แสดงออกด้วยดอกไม้ การเห็นดอกไม้คือเห็นหัวใจ และดอกไม้ก็คือหัวใจ"

“พระพุทธเจ้ายิ้มด้วยดอกไม้ มาจากใจ เผยให้เห็นถึงจิตใจอันงดงามต่อหน้าทุกคน”

ฟู~

หลังจากที่เขาเอ่ยจบ ดอกบัวทองคำวาสนาระดับสิบสองจำนวนห้าใบใต้รูปปั้นก็สว่างขึ้น

“อมิตาพุธ พระพุทธเจ้า!” ​​ผู้บำเพ็ญพุทธเทียนฉานก็ดูมีความสุขเช่นกัน

ผู้บำเพ็ญพุทธ(วัดบ้าน)และผู้ทรงศีล(วัดป่า) ในกลุ่มผู้ชมอดไม่ได้ที่จะกระซิบเมื่อเห็นสิ่งนี้

“สมควรที่จะเป็นตัวแทนที่โดดเด่นที่สุดของพุทธศาสนาผู้เยาว์ในภาคเหนือและภาคใต้ ผู้บำเพ็ญพุทธเทียนฉานและผู้ทรงศีลจินเผิงต่างจุดประกายดอกบัวทองคำห้าดอก พวกเข้าทั้งสองกล่าวได้ว่ามีระดับเท่าเทียมกันจริง ๆ!”

“มันน่ากลัวจริง ๆ สำหรับคนรุ่นใหม่ พวกเขาสามารถปลุกบัวทองวาสนาขั้น 5 ได้เมื่ออายุเท่านี้ และพวกเขาจะสามารถบรรลุพุทธธรรมได้ลึกซึ้งกว่าเดิมในอนาคต!”

เมื่อได้ยินว่าผู้ฟังยกย่องผู้บำเพ็ญพุทธเทียนฉานและผู้ทรงศีลจินเผิง ทั้งเสวียนจู่และคนอื่น ๆ ก็เผยความชื่นชม

“คุณลุงสุดยอดมาก ใคร ๆ ก็ชมพวกเขา!”

"ใช่  ๆ!"

เสวียนจู่อดไม่ได้ที่จะดึงหลินซวนแล้วเอ่ยออกมาว่า:

“เสด็จพ่อ คุณลุงทั้งสองต่างก็เข้าใจรอยยิ้มของพระพุทธเจ้าเป็นของตัวเอง”

“พวกเขาคงรู้ว่าทำไมพระพุทธเจ้าถึงยิ้ม?”

เด็กหญิงตัวเล็ก  ๆ รู้สึกว่าเสด็จพ่อของนางรู้ทุกอย่าง และเขาต้องรู้พระธรรมที่แท้จริงในรอยยิ้มของพระพุทธเจ้าด้วย

เมื่อนางถาม ชิงหยวนและผู้บำเพ็ญพุทธคนอื่น ๆ ที่อยู่ข้าง ๆ เขาต่างมองไปที่หลินซวนพร้อม ๆ กัน

พวกเขายังต้องการทราบ คำอธิบายที่น่าตื่นตะลึงแบบไหนที่จักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียนผู้มีความโดดเด่นสามารถบอกได้

เมื่อเห็นเสวียนจู่ และคนอื่น ๆ ดูมีความหวัง

หลินซวนค้นหาความรู้ในหนังสือสวรรค์เสวียนเจี่ย และอ่านข้อมูลเชิงลึกทั้งหมดเกี่ยวกับรอยยิ้มของพระพุทธเจ้า

หลังจากนั้นเขาก็เผยยิ้มอย่างสงบ:

“พระพุทธเจ้าทรงยิ้มขณะทรงถือดอกไม้ อันที่จริงพระองค์ทรงแสดงความคิดแบบ 'วิสัยทัศน์ธรรม'”

“สภาวะจิตใจนี้แสดงถึงความสงบ เงียบสงบ และประสานกัน หมายความว่าพระธรรมสามารถสัมผัสมันได้ด้วยใจเท่านั้น”

“สรุปก็แค่สี่คำเท่านั้น หัวใจแห่งธรรม!”

หลังจากสาวน้อยได้รับฟังแล้ว พวกนางก็แสดงความชื่นชม: "เสด็จพ่อเอ่ยได้ดีมาก!"

แม้ว่าพวกนางจะไม่เข้าใจว่า "หัวใจแห่งธรรม" หมายความว่าอย่างไร

แต่นางเข้าใจสิ่งที่เสด็จพ่อเอ่ยก่อนหน้านี้

พระชั้นสูงเช่น ชิงหยวนที่อยู่ด้านข้างแสดงสีหน้าตื่นตะลึง!

คำว่า "หัวใจแห่งธรรม" เป็นการตีความที่แท้จริงสูงสุดของศาสนาพุทธและผู้ทรงศีล

โดยไม่คาดคิด หลินซวน ตระหนักถึงความเข้าใจที่ลึกซึ้งเช่นนี้จากรอยยิ้มของพระพุทธเจ้า

“อมิตาพุธ องค์จักรพรรดิ มีสติปัญญาอันน่าทึ่งจริง ๆ!”

“ด้วยการตรัสรู้ทางศาสนาพุทธและผู้ทรงศีลของตี้ฟู่ มันจะส่องสว่างดอกบัวทองคำวาสนาเหนือระดับที่เจ็ดอย่างแน่นอน!”

"น่าเสียดายที่ตี้ฟู่ ไม่ได้เป็นสมาชิกของพุทธศาสนาของพวกเรา ไม่เช่นนั้นในอีก 100,000 ปีข้างหน้า พระพุทธเจ้าและผู้ทรงศีลแห่งอาณาจักรอมตะเก้าสวรรค์ควรได้รับการชี้นำจากตี้ฟู่!"

-

ชิงหยวนและคนอื่น ๆ ต่างชื่นชมเขาจากก้นบึ้งของหัวใจ

เพราะพวกเขาทำงานหนักมานับหมื่นปีก่อนที่จะตระหนักถึงสี่คำว่า “หัวใจแห่งธรรม”

หลินซวน เพียงแค่ดูเล็กน้อยก็สามารถเอ่ยสี่คำนี้ออกมาได้ ความสามารถในการเข้าใจเช่นนี้ช่างน่าหลงใหลจริง ๆ

หลังจากชื่นชมเสร็จแล้ว ชิงหยวนก็ลุกขึ้นและมองไปที่เทียนฉานและจินเผิง:

“เกมแรก วิชาการ เหนือและใต้เสมอกัน!”

"เกมที่สอง วิถียุทธ!"

“โปรดหยุดเมื่อตัดสินกันได้แล้ว อย่าทำลายความสงบของที่นี่!”

เทียนฉานและจินเผิงต่างทำความเคารพ: "ใช่!"

หลังจากเอ่ยเสร็จแล้ว ทั้งสองก็ก้าวถอยหลังไปพร้อม ๆ กัน และในขณะเดียวกันก็หมุนเวียนแก่นแท้ในร่างกาย

ซูมม!

ซูมม!

แสงสีทองที่สุกใสปรากฏขึ้นบนร่างของผู้บำเพ็ญพุทธเทียนฉาน ซึ่งกลายเป็นวงล้อสีทองขนาดใหญ่ที่มีอักษรสันสกฤตจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น

ทันใดนั้น พรหมสวรรค์และปฐพีก็สวดมนต์ไม่หยุดหย่อนเหมือนฝนที่ตกหนักลงบนหลังคา

ท้องฟ้าทั้งหมดเหนือวัดต้าเหล่ยหยินราวกับพระพุทธเจ้าเสด็จลงมา แสงสีทองที่สว่างสดใสมาก.

ผู้คนหลายแสนคนใต้ภูเขาต่างประหลาดใจเมื่อเห็นภาพอันน่าอัศจรรย์เช่นนี้

พวกเขาทุกคนรู้ดีว่านี่จะต้องเป็นค่ายกลย่อส่วนของผู้บำเพ็ญพุทธเทียนฉาน

ในเวลาเดียวกัน.

แสงสีทองอีกสายก็พุ่งออกมาจากร่างของผู้ทรงศีลจินเผิง และวิหคจินเผิงตัวใหญ่ก็ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า เงยหน้าขึ้นและคำรามเสียงดังจนดังสนั่นสั่นสะเทือนไปทั่วท้องฟ้า

เมฆมงคลอันไร้ขอบเขตและแสงพุทธะถูกปล่อยออกมามากมายราวกับเมฆบนท้องฟ้า.

ดวงอาทิตย์สีทองขนาดใหญ่ก่อตัวที่ระดับความสูงหลายพันลี้

ทุกคนที่ได้เห็นภาพฉากนี้ต่างรู้สึกหวั่นเกรง

พระพุทธเจ้าในอนาคตทั้งสอง มีอาณาจักรกึ่งจักรพรรดินั้นช่างพิเศษเหลือเกิน!

“พี่จินเผิง เชิญ!”

“น้องเทียนฉาน เชิญ!”

หลังจากที่ทั้งสองทักทายกันทำความเคารพกัน พวกเขาก็โจมตีออกมาพร้อม ๆ กัน

ผู้บำเพ็ญพุทธเทียนฉานปลดปล่อยสากวัชระในมือขวาของเขา และโจมตีผู้ทรงศีลจินเผิงด้วยแรงโจมตีทั้งหมดของสากวัชระ จับเคลื่อนด้วยทักษะกำราบมังกรวัชระ

ผู้ฝึกตนมากมายที่อยู่ที่นั่น ต่างก็แสดงท่าทีตื่นตะลึงเมื่อเห็นภาพดังกล่าว

ทักษะดังกล่าวนี้เป็นผลงานชิ้นเอกของผู้บำเพ็ญพุทธเทียนฉาน และมันก็มีพลังมหาศาล

ในเวลาเดียวกันนี้ ผู้ทรงศีลจินเผิงรวบรวมแก่นแท้ของเขา ประสานมือของเขาเข้าด้วยกัน และวาดสร้างผนึกทองคำขนาดใหญ่ออกมา

“ผนึกราชาอมตะ!”

ปัง

อากาศระเบิด

ตราประทับขนาดใหญ่ของราชาธรรมจินเผิง พุ่งเข้าปะทะสากวัชระของผู้บำเพ็ญพุทธเทียนฉาน

ในเวลานี้ผู้ฝึกตนที่มีชื่อเสียงทั้งหมดต่างก็ร้องอุทานอย่างลับ ๆ ออกมา

ทั้งสองต่างก็ใช้พลังที่แข็งแกร่งออกมาทันที.

เมื่อมองดูสถานการณ์ดังกล่าวนี้ คล้ายกับว่าทั้งคู่ต่างก็ต้องการชนะกันในกระบวนท่าแรกเลย.