ตอนที่ 135: จักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียนเหยียบอนุสาวรีย์ศักดิ์สิทธิ์!
ตอนที่ 135: จักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียนเหยียบอนุสาวรีย์ศักดิ์สิทธิ์!
ในเวลานี้เซิ่งจู่ชิงหวู่ เฟิงคุนซวน กำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์ของจ้าวแดนศักดิ์สิทธิ์ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสุข
“ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงาน เฟิงโหมวรู้สึกขอบคุณ!”
สิ่งที่ทำให้เขามีความสุขมากที่สุดในวันนี้คือ "ฮุนหยวนอี้ฉี"(พลังปราณเอกลึกล้ำบรรพกาล) ทักษะต้องห้ามดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่ ของเขาได้สำเร็จดินแดนสมบูรณ์แบบแล้ว.
ทำให้อายุขัยของเขาเพิ่มขึ้นมาก.
ด้วยเหตุนี้รูปลักษณ์ของเขาจึงหนุ่มและเปี่ยมด้วยพลังวังชา กำเนิดปราณฮุ่นตุ้นที่ไม่มีสิ้นสุดปรากฏขึ้นในร่างกาย.
ด้วยเหตุเขาจึงมีพลังมากกว่าเดิมสามเท่า.
ด้วยขอบเขตกึ่งจักรพรรดิเวลานี้ เหนือล้ำกว่าขอบเขตเดียวกัน กระทั่งดีกว่าขอบเขตจักรพรรดิทั่วไปด้วยซ้ำ.
เมื่อใช้ปราณฮุนหยวนอี้ฉีกับทักษะกระบี่ ไม่ต้องบอกเลยว่าพลังต่อสู้ของเขานั้นเกินจะพรรณนาได้.
“มา ๆ ทุกคนดื่มให้มากเท่าที่เจ้าต้องการ วันนี้ไม่เมาไม่กลับ!”
จากนั้น เฟิงคุนซวนก็ลุกขึ้นพร้อมกับชนแก้วกับทุกคน
สุราเวียนแก้วแล้วแก้วเล่า
เฉาเฉียนหยูที่ฉวยโอกาสขณะดื่มอวยพรกระซิบข้างหูเฟิงคุนซวน
“เย่ฟู่ มีความคืบหน้าในการจัดการกับจักรพรรดินิเสวียนปิงหรือไม่?”
“หลานชายตัวน้อยของข้าเสียชีวิตอย่างอนาถจากน้ำมือของนาง ข้าจะลืมเรื่องนี้ได้อย่างไร!”
เฟิงคุนซวนเอ่ยอย่างเย็นชา "ไม่ต้องกังวล ข้าได้จ้างคนจากวังหยานหลัวให้สังหารบุตรสาวทั้งสี่ของนางแล้ว การแก้แค้นอยู่ใกล้แค่เอื้อม!"
หลังจากได้ยินสิ่งนี้เฉาเฉียนหยูขมวดคิ้ว: "วังหยานหลัว? กองกำลังนี้เชื่อถือได้หรือไม่?”
วันนี้เขามาแสดงความยินดีกับเย่ฟู่(พ่อตา)เป็นพิเศษ และจุดประสงค์สำคัญอีกประการหนึ่งคือการจัดการกับตงหวงจื่อโหยว
เมื่อได้ยินว่าเย่ฟู่ของเขาเชิญกองกำลังที่ไม่รู้จักมาดำเนินการ เขาค่อนข้างประหลาดใจเป็นอย่างมาก
"เชื่อถือได้อย่างแน่นอน!" เฟิงคุนซวนพยักหน้าอย่างเด็ดขาด
“ไม่ต้องกังวล ข้าได้สืบสวนเรื่องนี้เป็นการส่วนตัวแล้ว เจ้าวังของพวกเขานั้นมีพื้นหลังที่น่ากลัวและแข็งแกร่งมาก”
“อย่ามองว่าพวกเขาเป็นองค์กรมือสังหารที่เพิ่งสร้างขึ้นใหม่ แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขานั้นไม่ธรรมดาจริง ๆ เหล่าเป้าหมายของพวกเขานั้นเสียชีวิตมากมาย และที่ถูกจัดการไปเมื่อเร็ว ๆ นี้ก็คือเจ้าวังซือเซียน และยังมีเจ้าศาลาหยุนหลาน ล้วนแต่ถูกพวกเขาสังหารทั้งหมด!”
"งั้นรึ!."
หลังจากได้ยินเรื่องดังกล่าว เฉาเฉียนหยูก็พยักหน้าลับ ๆ
เจ้าวังซือเซียน เจ้าศาลาหยุนหลาน ล้วนแต่เป็นกองกำลังที่มีชื่อเสียงของจิวติงเทียน.
ผู้นำของพวกเขาล้วนแต่มีขอบเขตกึ่งจักรพรรดิ มันไม่ง่ายเลยที่จะสังหาร.
อย่างไรก็ตาม ในเวลาไม่ถึงเจ็ดวัน ผู้นำทั้งสองก็ถูกสังหารทีละคน ๆ
นี่แสดงให้เห็นว่าวังหยานหลัวเป็นองค์กรที่น่าเกรงขามจริง ๆ.
“แต่ถ้าพวกเขาล้มเหลวล่ะ?”
เฉาเฉียนหยูรู้สึกเสมอว่าควรจัดการกับจักรพรรดินีเสวียนปิงด้วยความระมัดระวัง
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขาเพิ่งสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์ของเป่ยเสวียนเทียน
เขาได้ยินมาโดยบังเอิญว่า จักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียน ตี้ฟู่หลินซวนปรากฏตัวแล้ว และเขาก็เป็นมหาอำนาจที่ไม่มีใครเทียบได้เช่นกัน
เขาไม่มีเวลาสืบเช่นกันว่าอีกฝ่ายนั้นแข็งแกร่งแค่ไหน.
ด้วยเหตุนี้การใช้วังหยานหลัวองค์กรมือใหม่ เขาจึงรู้สึกว่าไม่ค่อยปลอดภัย.
เฟิงคุนซวนพยักหน้า: "ข้าก็พิจารณาสถานการณ์นี้ด้วย"
“ถ้าวังหยานหลัวล้มเหลว ก็ไม่ควรกังวลมากเกินไป”
“เรื่องแรกพวกเขาไม่อาจอ้างอะไรได้ ข้าก็ไม่เคยเซ็นสัญญาอะไรกับพวกเขาเช่นกัน.”
“ประการที่สอง แม้ว่าจะถูกเปิดเผยอย่างสมบูรณ์ เจ้าคิดว่าจักรพรรดินีเสวียนปิงมีความกล้าที่จะรีบมายังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่ของเราหรือไม่?”
หลังจากได้ยินสิ่งนี้เฉาเฉียนหยู พยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำอีก: "เย่ฟู่ได้วางแผนไว้หมดแล้ว!"
แน่นอนว่าเขาหวังว่าวังหยานหลัวจะประสบความสำเร็จ
และถึงแม้จะล้มเหลวก็ไม่สำคัญ
ด้วยความแข็งแกร่งของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่ เพียงพอที่จะปกป้องตัวเองได้
“หืม?”
ในเวลาเดียวกันนั้น เฟิงคุนซวนขมวดคิ้วและมองไปที่ประตูทันที
ครืนนนน~
หลังจากเสียงดังห้องโถงก็สั่นสะเทือน
เงาสีดำขนาดใหญ่ฉีกพื้นที่ทั้งหมด หลังคาห้องโถงที่เปิดออกและพังทลายลงมา.
เพียงไม่นานฝุ่นควันมากมายที่ลอยฟุ้งไปทั่วสารทิศ.
เงาดำขนาดใหญ่ตกลงมาที่ใจกลางห้องโถงหลัก
หลังจากมองใกล้ ๆ ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะอุทาน: "มันเป็นอนุสาวรีย์ศักดิ์สิทธิ์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่!"
นี่คืออนุสาวรีย์ศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่ที่มีอายุมานานหลายล้านปี.
นับตั้งแต่บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ ได้มีการสร้างอนุสาวรีย์หินขนาดใหญ่ที่สูงถึงหนึ่งพันฟุตขึ้นมา
บนอนุสาวรีย์หินมีการจารึกบันทึกเกี่ยวกับความรุ่งโรจน์ของผู้คนดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่ตลอดหลายล้านปี.
อาจกล่าวได้ว่าอนุสาวรีย์ศักดิ์สิทธิ์นี้เป็นสัญลักษณ์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่ก็ว่าได้
มันคือศักดิ์ศรีและสัญลักษณ์ที่สง่างามของพวกเขา.
โดยไม่คาดคิดอนุสาวรีย์ศักดิ์สิทธิ์กลับพังทลายลงมา เห็นได้ชัดเจนว่าเป็นฝีมือคน.
ไม่รอให้ทุกคนตั้งสติได้.
ร่างในชุดขาวก็เหยียบอนุสาวรีย์ศักดิ์สิทธิ์เดินเข้ามาในห้องโถง.
รัศมีแสงที่สาดส่องแผ่ออกมาจากร่างของเขา เผยให้เห็นความหล่อเหลาโดดเด่นที่เกินพรรณนา
“ทำลายอนุสาวรีย์ศักดิ์สิทธิ์ แดนศักดิ์สิทธิ์ของข้า เจ้าคือศัตรูที่ไม่อาจยอมความกันได้อีกต่อไป!”
ดวงตาของเฟิงคุนซวนเผยความเย็นชา และหลังจากคิดเล็กน้อย เขาก็เอ่ยออกมาว่า "เจ้าคือ จักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียน!"
หลินซวนมีรูปลักษณ์ที่ไม่มีใครเทียบได้ และในเวลานี้ เขาได้บุกมาที่นี่และทำลายอนุสาวรีย์ศักดิ์สิทธิ์ทันที
เฟิงคุนซวนสามารถเดาตัวตนของเขาได้ด้วยการครุ่นคิดเพียงเล็กน้อย
หลังจากที่เฟิงคุนซวนเปิดเผยตัวตนของหลินซวน เฉาเฉียนหยู หวังเฉิง และคนอื่น ๆ ก็ตื่นตะลึง!
จักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียนเหยียบลงบนอนุสาวรีย์ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเห็นได้ชัดว่ากำลังยั่วยุดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่!
คนอื่น ๆ เช่นสมาชิกของตระกูลจักรพรรดิจิ่วติงเทียน และผู้นำนิกายอื่น ๆ แอบมองไปที่หลินซวน
ปรากฎว่านี่คือจักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียน และเขาดูสง่างามจริง ๆ
ทว่า...เขาไม่บ้าไปหน่อยรึ? ที่กล้าบุกแดนศักดิ์สิทธิ์และทำลายอนุสาวรีย์ศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้.
หลินซวน เดินไปที่ใจกลางห้องโถงหลักและมองลงไปที่ เฟิงคุนซวน, เฉาเฉียนหยู และคนอื่น ๆ: "ในเมื่อเจ้ารู้ว่าข้าเป็นใคร ถ้าอย่างนั้นก็ตายซะ"
"ช้าก่อน!" เฟิงคุนซวนก้าวไปข้างหน้า กำหมัดของเขาไว้แล้วเอ่ยออกมาว่า: "จักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียน ข้าไม่เข้าใจ เหตุใดเจ้าจึงโจมตีที่นี่?"
แม้ว่าจะไม่กลัวหลินซวน แต่เฟิงคุนซวนก็ควรจะทดสอบอีกฝ่ายก่อน
ท้ายที่สุดแล้วหากอีกฝ่ายไม่แข็งแกร่งก็คงไม่มา บางทีเขาอาจจะพ่ายแพ้ก็ได้หากต่อสู้เพียงลำพัง เขาควรจะต้องมีแผนการรับมือที่ดีกว่านี้.
ดังนั้นความคิดของเขาเวลานี้ควรจะลองทดสอบอีกฝ่ายก่อน.
อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครรู้ว่าเขาได้ว่าจ้างวังหยานหลัว หลินซวนมีหลักฐานหรือไม่?
หากล้มเหลวค่อยว่ากันอีกที.
นอกจากนี้เขายังต้องการให้ทุกคนรู้ว่าแดนศักดิ์สิทธิชิงหวู่ไม่ได้ต้องการเป็นศัตรูของเป่ยเสวียนเทียน แต่เป็นอีกฝ่ายยืนการกระทำการอย่างบ้าคลั่งเอง.
“เจ้าต้องการอับอายรึ?” หลินซวน เหลือบมองไปที่ เฟิงคุนซวน และ เฉาเฉียนหยู อย่างเหยียดหยาม "เจ้าต้องการให้ข้าเอ่ยซ้ำสิ่งที่เจ้าเพิ่งเอ่ยก่อนห้านี้หรือไม่"
ก่อนเข้าสู่ห้องโถงใหญ่ เขาได้ใช้จิตวิญญาณยักษา เพื่อติดตามทุกอย่างทุกการกระทำที่นี่แล้ว
ดังนั้น บทสนทนาระหว่างเฟิงคุนซวนและเฉาเฉียนหยูจึงได้ยินชัดเจน
จากคำพูดของพวกเขา มันชัดเจนว่าทำไมพวกเขาถึงต้องการจัดการกับบุตรสาวตัวน้อยของพวกเขา
เฟิงคุนซวนและเฉาเฉียนหยูแอบประหลาดใจเมื่อได้ยินเรื่องนี้
เมื่อเห็นการปรากฏตัวของ หลินซวน เห็นได้ชัดว่าเขาได้ยินการสนทนาระหว่างคนทั้งสองเมื่อสักครู่นี้แล้ว
อย่างไรก็ตาม ด้วยความแข็งแกร่งของอาณาจักรเสมือนจักรพรรดิของเฟิงคุนซวน เขาไม่อาจสังเกตเห็นว่าเขาถูกหลินซวนจับตาดูอยู่
นี่แสดงให้เห็นว่าพลังจิตวิญญาณของหลินซวน นั้นร้ายกาจยิ่งกว่าเขามาก.
ด้วยเหตุนี้ ใบหน้าของเฟิงคุนซวนที่กระตุก เผยเจตนาสังหารในดวงตาออกมาอย่างรุนแรง.
ในเวลานั้นซือหม่าอัน สมาชิกราชวงศ์จักรพรรดิจิ่วติงเทียนลุกขึ้นยืนและเอ่ยออกมาว่า:
“จักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียน จิ่วติงเทียนแห่งนี้ไม่ใช่ที่สำหรับเจ้าที่จะทำอะไรก็ได้ ตามที่เจ้าต้องการ…”
เขาเป็นเจี่ยฟู่ของจักรพรรดิจิวติงเทียนซือหมาอู๋เซี่ยง สถานะของเขาค่อนข้างสูงทีเดียว.
เมื่อเห็นว่าเขาอยู่ที่นั่น เขาควรช่วยดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่ให้ผ่านเหตุการณ์นี้ไปได้.
ดังนั้นคำพูดของเขาจึงคุกคามเล็กน้อย
“ที่นี่ไม่มีที่ให้เจ้าเอ่ย” หลินซวนโบกมืออย่างไม่เป็นทางการ
พลังอำนาจที่น่าเกรงขามระเบิดออกไปพุ่งเจาะเข้าไปยังหัวใจของซือหม่าอันทันที.
ดวงตาของซือหม่าอันที่เบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว เขาไม่คาดคิดว่าเขาจะถูกสังหารเช่นนี้.
เมื่อเขาถูกสังหาร ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็วุ่นวายขึ้นมาทันที.
ซือหม่าอันเป็นเจี่ยฟู่ของจักรพรรดิจิ่วติง เขาเสียชีวิตในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่ ทุกคนที่อยู่ที่นี่ ไม่อาจปฏิเสธความรับผิดชอบได้.
“จักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียน เจ้าอวดดีเกินไป!”
ทันใดนั้น เฉาเฉียนหยู ก็ก้าวออกไปเป็นผู้นำ
ผู้นำทั้งสิบสองนิกายต่างกระตุ้นแก่นแผ่พลังเพื่อกดดัน หลินซวน
พวกเขารู้ว่าไม่สามารถเอาชนะหลินซวนได้ ดังนั้นพวกเขาจึงแค่อยากกดดันอีกฝ่าย
เจ้ารู้ไหมว่าคนเหล่านี้ไม่เพียงแต่เป็นตัวแทนของกองกำลังทั้งสิบสองนิกายเท่านั้น แต่ความสัมพันธ์เบื้องหลังของพวกเขายังซับซ้อนไม่ธรรมดาอีกด้วย.
นี่คือดินแดนจิวติงเทียน ไม่มีเหตุผลใดที่จะมองดูซือหม่าอันถูกสังหารอย่างไม่แยแส.
"พวกเจ้ากำลังมองหาความตาย" ดวงตาของหลินซวน เย็นชา
ลมหายใจอันน่าสะพรึงกลัวก็ปะทุออกมาจากเขาทันที
ราวกับเทพสวรรค์ได้เสด็จสู่ผืนปฐพี.
หลังจากรู้สึกสัมผัสถึงลมหายใจของเขาแล้ว เฟิงคุนซวน, เฉาเฉียนหยู และคนอื่น ๆ ก็หวาดกลัว
“ช่างเป็นลมหายใจที่ทรงพลังจริง ๆ!”
“นี่คือพลังอำนาจของอาณาจักรจักรพรรดิหรือไม่?”
"นี่ไม่ใช่อาณาจักรจักรพรรดิ แต่เป็นอาณาจักรมหาปราชญ์!"
คำพูดของเฟิงคุนซวนทำให้เฉาเฉียนหยู่ ตื่นตะลึง! แม้แต่ขาสั่นอ่อนยวบโดยไม่ได้ตั้งใจ.
ปัง!
หลินซวนหยิบกระบี่กึ่งอมตะออกมาแบบสุ่ม ๆ จากนั้นก็ฟาดฟันออกไป คนทั้งสิบสองคนรวมทั้งเฉาเฉียนหยูขาดครึ่งล่วงหล่นลงพื้นทันที.
แฮกก~
เฟิงคุนซวนตกใจเมื่อเห็นสิ่งดังกล่าว.
เขาแทบลืมวิชาลับฮุนหยวนอี้ฉีของเขาไปเลย.
ต่อหน้ามหาอำนาจมหาปราชญ์เช่นหลินชวน เขาไม่มีความมั่นใจที่จะลงมือเลย!
เมื่อเห็นหลินซวนเข้ามาใกล้ เขาก็รีบหยิบจี้หยกออกจากเอวแล้วบดไปทันที.
“ท่านบรรพบุรุษ ช่วยข้าด้วย!”