ตอนที่ 134: ใครกล้าโจมตีบุตรสาวของข้า ทุกคนจะต้องตาย!
ตอนที่ 134: ใครกล้าโจมตีบุตรสาวของข้า ทุกคนจะต้องตาย!
ในบรรดากองกำลังที่ซ่อนอยู่ในดินแดนอมตะเก้าสวรรค์ มีหนึ่งกองกำลังที่ทรงอำนาจที่ถูกเรียกว่า ศาลเทพบรรพกาล
และเฟิงหวูเฉินเป็นหนึ่งในองค์ชายจากศาลเทพบรรพกาล.
เพื่อที่จะครอบครองบัลลังก์ของศาลเทพบรรพกาล เขาได้ละทิ้งตำแหน่งตัวเอง ออกมาเก็บประสบการณ์ในดินแดนอมตะเก้าสวรรค์.
นอกจากนี้เขายังใช้ความสามารถเส้นสายลึกลับของเขาในการสร้างวังหยานหลัวและฝึกฝนมือสังหารสามพันคนเพื่อเริ่มองค์กรนี้
นอกจากนี้.
แม้ว่าเขาจะมาที่ดินแดนอมตะเก้าสวรรค์เพียงเดือนเดียวเท่านั้น
แต่ชื่อของจักรพรรดินีเสวียนปิงนั้นก็ได้ยินมานานแล้ว
ในความเห็นของเขา ตงหวงจือโหยวเป็นจักรพรรดินิที่ทรงอำนาจ
เช่นนั้น บุรุษของนางจะต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งด้วยเช่นกัน และเขาไม่ควรอ่อนด้อยกว่าขอบเขตอาณาจักรจักรพรรดิ
ดังนั้นหลังจากได้รับภารกิจลอบสังหารเสวียนจู่และคนอื่น ๆ เพื่อให้สามารถทำงานให้สำเร็จลุล่วงได้อย่างราบรื่น
เขาส่งหลงซือ หลงอูและหลงป้าออกไปในครั้งเดียว.
เขาคิดว่า.
หลงซือ และคนอื่น ๆ ทั้งสามร่วมมือกัน พวกเขาจะสามารถค้นหาข้อบกพร่องและสังหารบุตรสาวทั้งสี่ของจักรพรรดินีเสวียนปิงได้อย่างแน่นอน
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะคิดผิดอย่างสิ้นเชิง!
หลินซวน ไม่เพียงแต่สังหารพวกหลงซือเท่านั้น แต่เขายังบุกมาทำลายราชรถของเขาด้วย
เฟิงหวูเฉินรู้สึกว่าเขาเทียบไม่ได้กับอีกฝ่ายเลย!
แม้แต่วิญญาณที่ซ่อนอยู่ในร่างกายกายของเขาก็ไม่อาจเทียบได้เช่นกัน.
หลินซวนมองเฟิงหวูเฉินเบา ๆ แล้วเผยยิ้ม:
“ร่างกายเสมือนอาณาจักรจักรพรรดิซ่อนวิญญาณของอาณาจักรจักรพรรดิเอาไว้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่เจ้ากล้าหาญกระทำการอย่างอหังการเช่นนี้”
ด้วยจิตวิญญาณยักษา เขาสามารถมองเห็นความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเฟิงหวูเฉินได้โดยตรง
นั่นคือร่างของเฟิงหวูเฉินได้ซ่อนดวงวิญญาณอาณาจักรจักรพรรดิโบราณเอาไว้
“ฟู่~” เฟิงหวูเฉินอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเย็นยะเยือบ เมื่อเขาได้ยินคำพูดดังกล่าว “เหลาเย่ เขามองเห็นการมีอยู่ของเจ้าจริง ๆ!”
ในทะเลแห่งจิตสำนึกของเขา จู่ ๆ ก็มีเสียงเก่าแก่ดังขึ้น:
“จักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียนสามารถค้นพบการดำรงอยู่ของข้าได้อย่างง่ายดาย เป็นไปได้ว่าจิตสำนึกศักดิ์สิทธิ์ของเขา น่าจะไปถึงระดับมหาปราชญ์แล้ว!”
เมื่อเฟิงหวูเฉินได้ยินคำเอ่ยนั้น ใบหน้าของเขาก็ซีดลงทันที
หากจิตวิญญาณของจักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียนอยู่ในระดับมหาปราชญ์แล้ว เช่นนั้นพลังบ่มเพาะของเขาก็มาถึงขอบเขตมหาปราชญ์แล้วเช่นกัน.
ต้องรู้ด้วยว่าภายใต้สถานการณ์ปกติ ระดับการฝึกฝนจะสอดคล้องกับระดับจิตวิญญาณ
ฐานบ่มเพาะระดับใดจำต้องสอดคล้องกับความเข้มข้นของจิตวิญญาณระดับเดียวกันด้วย
ดังนั้นการคาดเดานี้ทำให้หัวใจของเฟิงหวูเฉินสั่นสะท้าน
ซูมมมมม!
แสงสีดำส่องวูบวาบ เย่ชิงชางซึ่งซ่อนตัวอยู่ในร่างของเฟิงหวูเฉิน ได้เปิดเผยจิตวิญญาณของเขาออกมาอย่างรวดเร็วและคำนับหลินซวน:
“จักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียนมีดวงตาที่เฉียบแหลมจริง ๆ ชายชราขอแสดงความเคารพต่อจักรพรรดิ!”
“ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเจ้าที่นี่” หลินซวน ปลดปล่อยจิตวิญญาณยักษาออกไปทันที.
ปัง
แสงสีทองส่องประกาย บดขยี้จิตวิญญาณของเย่ชิงชางแหลกสลายเป็นชิ้น ๆ โดยไม่มีความเมตตาเลย
“เหล่าเย่!” เฟิงหวูเฉินรู้สึกหวาดกลัวทันที
เหลาเย่เคยเป็นมหาอำนาจอาณาจักรจักรพรรดิที่แข็งแกร่งก่อนที่เขาจะเสียชีวิต ไม่ว่าจิตวิญญาณของเขาจะอ่อนแอเพียงใดก็ตาม นั่นก็คือวิญญาณของมหาอำนาจอาณาจักรจักรพรรดิเช่นกัน!
โดยไม่คาดคิด กลับหลินซวนกลับบดขยี้ไปอย่างง่ายดาย
กระบวนการทั้งหมดช่างง่ายดาย ราวกับหายใจเข้าออก.
เห็นฉากนี้.
หลิงหรง, เซิ่งจู่แดนศักดิ์สิทธิ์ไท่กู่เฟิงหยุนซ่ง และทุกคนต่างตื่นตะลึงเกินคำบรรยาย
“วิญญาณอาณาจักรจักรพรรดินั่นแข็งแกร่งมาก ตอนนี้เขาถูกบดขยี้อย่างง่ายดาย ไม่แม้แต่อยู่ในสายตาของตี้ฟู่เลย!”
“ใช่ ไม่ใช่ว่าวิญญาณอ่อนแอ แต่ตี้ฟู่ นั้นแข็งแกร่งเกินไป!”
"โอ้วสวรรค์ ข้าคิดว่า ตี้ฟู่ คือเทพสวรรค์!"
-
บรรยากาศของผู้คนดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่กู่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน
เนื่องจากการปรากฏตัวของหลินซวน ทุกคนจึงตกอยู่ภายใต้การนับถือบูชาคลั่งไคล้และตื่นตะลึงในทันที.
แต่เฟิงหวู่เฉินและหลงอี้ หลงเอ้อนั้นเย็นยะเยือบราวกับตกลงไปในห้องใต้ดินของชั้นน้ำแข็ง
เฟิงหวูเฉินรีบก้มหัวลงกับพื้น: "เรียนจักรพรรดิ ผู้น้อยเต็มใจที่จะนำวังหยานหลัวทั้งหมดรับใช้พระองค์จนตาย!"
หลินซวน เอ่ยอย่างเหยียดหยาม: "ไม่จำเป็น"
"..." เฟิงหวูเฉินพูดไม่ออกทันที
ลองคิดดูสิ ด้วยความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวเช่น ตี้ฟู่ เขาจะเหลือบแลองค์กรนักฆ่าได้อย่างไร?
หลินซวน ชี้นิ้วสร้างสายฟ้าห้าองค์ประกอบสองเส้นอย่างส่ง ๆ
มันถูกยิงออกไปยังร่างของหลงอี้และหลงเอ้อ ระเบิดร่างกายของพวกเขากลายเป็นอากาศไปในทันที.
ภายใต้แววตาที่หวาดกลัวของเฟิงหวูเฉิน
เขาเดินไปอยู่ด้านหน้าเฟิงหวูเฉินและเอ่ยออกมาว่า:
“ใครเป็นคนมอบหมายงานให้เจ้า”
เฟิงหวู่เฉินหวาดกลัวจนสั่นไปทั่วร่าง ไม่กล้าปกปิดแม้แต่น้อย "เป็นเซิ่งจู่แดนศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่!"
การจ้างวานของเซิ่งจู่แดนศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่นั้นใจกว้างเป็นอย่างยิ่ง.
มอบทักษะศักดิ์สิทธิ์ขั้นต่ำและศิลาวิญญาณกึ่งอมตะหนึ่งร้อยก้อน.
แต่ตอนนี้ เฟิงหวูเฉินรู้สึกว่า แม้เขาจะได้รับรางวัลมากมาย แต่เขาไม่ควรรับงานนี้เลย
“เรียนองค์จักรพรรดิ ผู้น้อยเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากศาลเทพบรรพกาล โปรดไว้ชีวิตข้า ผู้เยาว์ที่...”
เฟิงหวูเฉินอดไม่ได้ที่จะบอกความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา และต้องการขอให้หลินซวนไว้ชีวิตเขา
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะเอ่ยจบ หลินซวนก็ส่งกลุ่มเพลิงสายฟ้าห้าธาตุที่น่าสะพรึงกลัวออกไปโดยตรงและกดมันลงบนศีรษะของเขาแล้ว
“ศาลเทพบรรพกาลแล้วอย่างไร?”
“กล้าที่จะโจมตีบุตรสาวของข้า ทุกคนจะต้องตาย!”
ปัง
เพลิงฟ้าร้องระเบิดขึ้น และเฟิงหวูเฉินก็มอดไหม้กลายเป็นอากาศทันที
เมื่อเห็นหลินซวนสังหารเฟิงหวูเฉินอย่างเด็ดขาด เฟิงหยุนซ่งก็อดไม่ได้ที่จะกลืนลงน้ำลายลงคอ
หากเฟิงหวูเฉินมาจากศาลเทพบรรพกาลจริง ๆ การโจมตีของหลินซวนในครั้งนี้จะเทียบเท่ากับการกระตุ้นความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวมาก
ต้องรู้ด้วยว่าศาลเทพบรรพกาลเป็นพลังอำนาจดั้งเดิมที่ซ่อนอยู่ในโลกนี้
ตามตำนาน ในทุกศาลเทพบรรพกาล มีบุรุษที่แข็งแกร่งขอบเขตมหาปราชญ์อย่างน้อยหนึ่งคน
เป็นไปได้ว่า เมื่อพวกเขาปรากฏตัวขึ้นบนโลกนี้ พวกเขาจะทำให้เกิดความวุ่นวายมากมายขนาดไหน.
ทว่า.
เมื่อคิดอีกทีเฟิงหยุนซ่งก็เปลี่ยนใจ เขาได้เห็นพลังของหลินซวนด้วยตัวเอง เป็นพลังที่ไม่อาจหยั่งถึงได้อย่างแน่นอน.
“ในเมื่อตี้ฟู่ สังหารเขาแล้ว ก็หมายความว่าตี้ฟู่ จะต้องมั่นใจเกี่ยวกับอนาคตอยู่แล้ว”
“ข้าไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนว่าศาลเทพบรรพกาลนั้นร้ายกาจแค่ไหน แต่สิ่งเดียวที่ข้ายืนยันได้ในตอนนี้ ก็คือตี้ฟู่ นั้นร้ายกาจมาก!”
"มันน่ากลัวจริง ๆ!"
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เฟิงหยุนซ่งก็มองด้วยความตื่นตะลึง! กำหมัดและโค้งคำนับต่อหลินซวน
เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสและเอ่ยไม่ได้อีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงแสดงความเคารพต่อหลินซวนอย่างเงียบ ๆ
ส่วนใครขอให้วังหยานหลัวทำลายดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของเขา มันไม่สำคัญอีกต่อไป.
เห็นได้ชัดว่าหลินซวน โกรธมาก เขากล้าดียังไงขอให้ หลินซวน ช่วยถามคำถามกับมือมืดที่อยู่เบื้องหลัง?
หลิงหรงและคนอื่น ๆ คุกเข่าลงและทักทาย: "ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของท่าน!"
ดวงตาของหลิงหลงที่เคารพนับถืออย่างไร้สิ้นสุด.
สองครั้งแล้ว นางที่ถูกความแข็งแกร่งและสง่างามของหลินซวนพิชิตโดยสมบูรณ์.
นางบอกตัวเองในใจเสมอ หลิงหรงเจ้าต้องทำงานหนักขึ้น จะได้มีโอกาสเข้าใกล้ตี้ฟู่ได้!
หลินซวนเหลือบมองผู้คนอย่างแผ่วเบา โบกมือเพื่อกำจัดค่ายกลของเฟิงหวูเฉิน จากนั้นจึงบินไปทางตะวันตกเฉียงใต้อย่างรวดเร็ว
ทิศทางที่มุ่งไป แน่นอนย่อมเป็นดินแดนจิวติงเทียน.
แดนศักดิสิทธิ์ชิงหวู่นั่นเอง
-
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่
ภูเขาชิงหวู่ในห้องโถงใหญ่
"ขอแสดงความยินดีกับเย่ฟู่ด้วย สำหรับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่!"
"ขอแสดงความยินดีกับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของเซิ่งจู่ชิงหวู่ และขอให้มีความสุขกับชีวิตเก้าพันปี!"
"วันนี้แดนศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่มีความสุขสองเท่าจริง ๆ ช่างน่ายินดียิ่งนัก!"
ผู้คนที่ยืนอยู่ทั้งสองข้างเต็มไปด้วยมิตรสหายที่เผยยิ้มแสดงความยินดี.
เพราะวันนี้ไม่เพียงแต่เป็นวันครบรอบวันเกิดเก้าพันปีของเฟิงคุนซวน เซิ่งจู่แดนศักดิ์สิทธิ์ชิงหวู่เท่านั้น แต่ยังเป็นวันที่ดีสำหรับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ในการยกระดับของเขาอีกด้วย
เหล่าผู้คนที่อยู่ที่นี่.
นอกจากเฉาเฉียนหยู ลูกเขยของเขาแล้ว ทุกคนยังเป็นสหายสนิท แม้แต่มีสมาชิกของราชวงศ์จิวติงเทียนด้วย