ตอนที่ 125: เสวียนหยูและเซียวจิว ร่วมมือ!

"โอ้ว เยี่ยมเลย!" เสวียนจู่พยักหน้า

เด็กหญิงตัวเล็ก  ๆ รู้สึกภูมิใจในใจมาก กลายเป็นว่านางสามารถเอาชนะพี่ชายที่ทรงพลังเช่นนี้ได้

ดูเหมือนว่าเสด็จพ่อและเสด็จแม่ของนางจะน่าทึ่งจริง ๆ

ดีใจมากที่มีพวกเขา!

ผู้คนมากกว่า 100,000 คนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจแรง

เป็นไปตามที่คาดไว้ บุตรสาวตี้ฟู่เป่ยเสวียนเทียน พวกนางน่าทึ่งมาก!

หลังจากที่เสวียนจู่ กลับมาข้าง ๆ หลินซวน ก็ถึงตาของเสวียนซี ที่ต้องออกไปต่อสู้

"ธิดาที่รัก สู้เขา!" หลินซวนลูบหัวเล็ก ๆ ของนางอย่างเอาใจใส่.

“สู้เขา เสวียนซี!”

“พี่สาว สู้ ๆ!”

เสวียนจู, เสวียนหาน และ เสวียนหยู ต่างก็เชียร์เสวียนซี ทีละคน

เสวียนซีกล่าวงุบงิบเพิ่มขวัญกำลังใจให้ตัวเอง จากนั้นจึงก้าวขึ้นสู่เวทีประลอง

ผู้ที่ยืนอยู่ตรงข้ามกับนางคือ ฮานซือเหวิน จากตงหยวนเทียน

มีบทเรียนจากความล้มเหลวของหยูวู่ชางแล้ว

ฮานซือเหวินไม่กล้าที่จะประมาทเสวียนซีเด็กน้อยผู้น่ารักอย่างแน่นอน.

เขาหยิบกระบี่ออกมาและทำความเคารพต่อเสวียนซี อย่างเคร่งขรึม

“กระบี่ฮัวหยวน!”

ต่อมาฮานซือเหวินก็ใช้ทักษะเฉพาะของนิกายออกไปทันที.

แทบจะในทันทีปราณกระบี่ ก็อยู่ในแนวนอนพุ่งตัดออกไปยังทิศทางของเสวียนซีอย่างรุนแรง.

เมื่อเสวียนจู่สาวน้อยทั้งสาม เห็นภาพดังกล่าวพวกนางอดไม่ได้ที่จะจับมือกันแน่นพร้อมภาวนาในใจ:

“ว้าว ช่างเป็นกระบี่ที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ! เสวียนซีต้องรับให้ได้!”

เสวียนซีหายใจเข้าลึก  ๆ ในขณะนั้น นางที่จดจำการเคลื่อนไหวกระบี่ของเสด็จแม่ไว้ในใจ เช่นเดียวกันกับเจตนากระบี่ที่เสด็กพ่อสอนนาง.

เมื่อรู้สึกถึงรัศมีของกระบี่ที่กำลังใกล้เข้ามา นางก็ยกกระบี่ในมือขึ้นและสะบัดมันออกไปด้วยด้วยความนุ่มนวลราวกับผีเสื้อสะบัดปีก.

เคร้ง!

กระบี่ของนางปะทะเข้ากับปราณกระบี่ของฮานซือเหวิน ปัดมันออกไปด้านข้าง.

“เป็นไปตามคาด ผู้สืบทอดฝีมือจากคนที่ร้ายกาจ ฝีมือไม่ธรรมดาเลย!”

ฮานซือเหวิน แอบประหลาดใจ และรีบรวบรวมแก่นแท้ที่แท้จริงรวมพลังขึ้นไปสู่จุดสูงสุด ขยับข้อมือและแทงกระบี่ที่แข็งแกร่งออกไปอีกครั้ง

“พี่ใหญ่ ข้าจะสู้กลับแล้ว!”

เสวียนซีไม่ได้ล่าถอยในเวลานี้ แต่กลับเคลื่อนไปข้างหน้าด้วยกระบี่ในมือของนาง ส่วนการโจมตีออกไปทันที.

นางจำได้ชัดเจน เสด็จแม่บอกว่า ถ้าอยากเอาชนะศัตรู ต้องมีพลังกระบี่ที่ครอบงำ

เมื่อถึงเวลาลงมือก็อย่าลังเล

เมื่อรวมกับเจตนากระบี่ที่สอนโดยหลินซวน การเคลื่อนไหวของเด็กหญิงตัวเล็ก  ๆ ก็เป็นการผสมผสานกันระหว่างอำนาจครอบงำและความละเอียดอ่อนทันที

ด้วยวิถีกระบี่ที่ไม่อาจคาดเดาได้ กระบี่ก็แทงเข้าไปที่ข้อมือของฮานชิเหวิน

"ฟ่อ!"

ฮานซือเหวิน  ผงะ เร่งรีบปล่อยกระบี่ในมือของเขาทันที

เคร้ง!

กระบี่กระทบพื้นเต็มไปด้วยเสียงกังวานของโลหะ

ในเวลานี้ เสวียนซีผลักกระบี่ออกไป เผยให้เห็นลักยิ้มน่ารักสองข้าง : "พี่ใหญ่ ท่านแพ้แล้ว!"

นางแค่อยากทำให้ฮานซือเหวินหวาดกลัว แต่นางไม่คาดคิดว่าหานซือเหวินจะโยนกระบี่ทิ้งอย่างรวดเร็ว.

สำหรับมือกระบี่ การไม่มีกระบี่อยู่ในมือก็เท่ากับการถูกปลดอาวุธและยอมแพ้

“เฮ้อ~” ฮานชือเหวินถอนหายใจอย่างเชื่องช้า แล้วก้มลงไปหยิบกระบี่ “น้องสาว เจ้าน่าทึ่งจริง ๆ!”

เมื่อเป็นเช่นนี้ก็ทำได้แค่ยอมรับสภาพและหันหลังก้าวออกจากเวทีไป ทุกคนที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจเป็นอย่างมากอีกครั้งแล้ว.

เด็กหญิงตัวเล็ก  ๆ มีความกล้าหาญและกลยุทธ์ที่ยอดเยี่ยม งดงามและเด็ดเดี่ยว นางจะต้องกลายเป็นธิดากระบี่ในอนาคตได้แน่!

"ถึงเวลาของข้าแล้ว!" เสวียนหานเห็นว่าพี่สาวทั้งสองได้รับชัยชนะ และจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของนางก็ถูกจุดประกายในใจของนางด้วยเช่นกัน

หลังจากที่นางก้าวขึ้นไปบนเวทีนางเห็นสวีเหว่ยเฉิงยืนอยู่ที่นั่นแล้ว.

ข้อสังเกตของสวีเหว่ยเฉิง ในสองเกมแรกเผยให้เห็นว่าทั้งทักษะกระบี่ของเสวียนจู่ และเสวียนซี นั้นยอดเยี่ยมมาก

เขามั่นใจว่าทักษะกระบี่ของเสวียนหานเองจะต้องดีมากเช่นกัน

เพื่อที่จะชนะเสวียนหาน เขาจึงตัดสินใจ วางแผนต่อสู้ระยะยาว

นอกจากนี้เขายังได้ใช้วิชากระบี่ต้องห้ามของคฤหาสน์เสิ่นเฟิง กระตุ้นสร้างปราณปกคลุมร่างกาย.

จากนั้นใช้ท่ากระบี่เพื่อปราบปราม เสวียนหาน

จากนั้นเขาก็ใช้ความแข็งแกร่งของเสวียนหานซึ่งเป็นเด็กที่มีน้อยกว่าต้อนจนนางหมดแรงและแพ้ไป.

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เขาก็เปิดใช้งานแก่นแท้ที่แท้จริงของเขาทันที ก่อตัวเป็นชี่คุ้มกันสีเหลืองอ่อนคลุมรอบตัวของเขา

เสวียนหานกระพริบตาโตแล้วถามว่า "พี่ใหญ่ ร่างสีเหลืองของท่านคืออะไร"

สวีเหว่ยเฉิงไม่ได้ปิดบัง กล่าวออกมาว่า: "นี่คือพลังปราณปกป้องร่างกายที่เกิดจากทักษะลับของตระกูลพวกเรา ซึ่งใช้เพื่อป้องกันการโจมตีของเจ้า"

"โอ้!" เสวียนหานพยักหน้ารับ รู้สึกว่าพี่ชายคนนี้มีพลังมากจริง ๆ

เสวียนจู และคนอื่น ๆ ในกลุ่มผู้ชมถาม หลินซวน อย่างกังวลใจ:

“เสด็จพ่อ เสวียนหานสามารถทะลวงร่างสีเหลืองได้หรือไม่?”

"ใช่." หลินซวนตอบอย่างไม่ลังเล

ท่าทางของเสวียนหานดูสงบมาก.

แต่ภายในกับไม่สงบเช่นนั้น.

นางสืบทอดนิสัยนี้มาจากตงหวงจื่อโหยวอย่างแท้จริง.

หลินซวนเชื่อว่าบุตรสาวอันล้ำค่าของเขาต้องคิดหาวิธีในการทะลวงผ่านม่านป้องกันของสวีเหว่ยเฉิงได้อย่างแน่นอน.

มู่โหย่วชิงเองก็กังวลเล็กน้อยในตอนแรก แต่เมื่อเห็นหลินซวนมั่นใจ นางก็แอบพยักหน้ามั่นใจไปด้วย.

เนื่องจากเจี่ยฟู่เกอมั่นใจ แสดงว่าย่อมไม่มีปัญหา.

“น้องสาว ข้าจะเริ่มแล้ว!”

หลังจากที่ สวีเหว่ยเฉิง เอ่ย เขาก็พุ่งเข้าหาเสวียนหาน

การเคลื่อนไหวทักษะกระบี่ต้องห้ามของคฤหาสน์เสิ่นเฟิง มาพร้อมกับปราณวิญญาณที่ไม่ธรรมดา.

ทันใดนั้น เงากระบี่นับร้อยก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเสวียนหาน

ในเวลาเดียวกันนี้ ผู้คนรอบ ๆ ต่างก็เป็นห่วงนาง.

โชคดี.

เสวียนหานยังคงสงบ และไม่กลัวการโจมตีของสวีเว่ยเฉิง

นางขยับโบกกระบี่ออกไปรับเพื่อทดสอบลองเชิงกระบี่ของ สวีเหว่ยเฉิง

หลังจากผ่านไปห้าสิบกระบวนท่า ดวงตาของเด็กหญิงตัวเล็ก  ๆ ก็สว่างขึ้นทันที

"ใช่!"

นางเหินขึ้นไปทันที นางที่นึกถึงกระบี่ของหลินซวนในในใจ ก่อนที่จะแทงกระบี่ออกไปทันที.

ซูมมมม!

กระบี่เล่มนี้พุ่งตรงดิ่ง แต่กับมีพลังมหาศาลไร้สิ้นสุด

ปราณกระบี่สีฟ้าเจาะทะละปราณป้องกันของสวีเหว่ยเฉิง กระแทกเข้าที่หน้าอกของเขา.

แรงปะทะที่หนักหน่วงรุนแรง กระแทกเขาถอยกระเด็นออกมาหลายสิบก้าวติดต่อกัน.

“นี่…” สวีเว่ยเฉิงมึนงง

เขาไม่คาดคิดเลยว่ากระบี่ที่ตรงดิ่งเรียบง่ายของเสวียนหานจะทรงพลังขนาดนี้.

มันเป็นกระบี่ที่เขาไม่สามารถป้องกันได้ และทำลายม่านพลังป้องกันบนร่างกายของเขาด้วย

"ใช่! ข้าก็ชนะได้เหมือนกัน!"

เสวียนหานที่ถูกซูเว่ยเฉิงปราบปรามอยู่เป็นเวลานาน ท้ายที่สุดก็ตอบโต้กลับไปได้ ทำให้นางโล่งอกและตื่นเต้น.

“พี่ใหญ่ ท่านยอมให้ข้าแล้ว!”

อย่างไรก็ตาม เสวียนหานไม่ได้อหังการ แต่โค้งคำนับสวีเหว่ยเฉิงอย่างสุภาพ

หลังจากเอ่ยจบ นางก็วิ่งลงจากเวทีอย่างมีความสุข รีบวิ่งเข้าไปในอ้อมแขนของหลินซวน ซุกหน้าลงบนท้องของ หลินซวน และยิ้มอย่างลับ ๆ

“ที่รัก เจ้าประพฤติตัวดีมาก!” แน่นอนว่าหลินซวนอยากจะใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้เพื่อยกย่องบุตรสาวตัวน้อยของเขา

และเมื่อเห็นว่าพี่สาวทั้งสามทำได้ดี เสวียนหยูซึ่งปรากฏตัวเป็นคนสุดท้ายก็เต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้เช่นกัน

นางตบอสรพิษหลามนภาเก้าเศียรเบา  ๆ ในอ้อมแขนของนาง และกระซิบ: "เสี่ยวจิ่ว เราต้องทำงานหนักด้วยกันแล้ว!"

นางจะพาเสี่ยวจิ่วและเอาชนะจ้าวหยูเจี่ยบนเวทีเหมือนพี่สาวของนาง

อสรพิษหลามนภาเก้าเศียรพยักหน้าอย่างเชื่อฟังในอ้อมแขนของนาง

รู้สึกว่าเสวียนหยูตั้งใจที่จะปล่อยให้มันต่อสู้กับจ้าวหยูเจี๋ยด้วยกัน

ด้วยวิธีนี้ เสวียนหยูจึงนำอสรพิษหลามนภาเก้าเศียรขึ้นมาบนเวทีประลองด้วย.

จ้าวหยูเจี่ยที่รออยู่ดูเคร่งขรึม.

เขาพบว่าเสวียนจู่,เสวียนซี และ เสวียนหาน แต่ละคนมีพลังมาก

ไม่เพียงแต่พวกนางมีฝีมือกระบี่ที่ยอดเยี่ยมเท่านั้น ยังมีทักษะที่ยืดหยุ่นเหมาะสมกับกระบวนท่าของพวกนาง.

ไม่จำเป็นต้องบอก เสวียนหยูที่เป็นฝาแฝดของพวกนาง ย่อมไม่อาจประมาทได้.

ดังนั้น.

เจ้าหยูเจี่ยจึงใช้แก่นแท้เต็มกำลังกระตุ้นศักยภาพสูงสุดของเขาออกมา.

เขาตัดสินใจว่าจะใช้การเคลื่อนไหวที่เฉียบคมที่สุด เอาชนะศัตรูด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว เพื่อเอาชนะ เสวียนหยู!

“พี่ใหญ่ งั้นเรามาเริ่มกันเลย!” เสวียนหยูรู้สึกลมหายใจที่จริงจังของจ้าวหยูเจี่ย และอดไม่ได้ที่จะตบอสรพิษหลามนภาเก้าเศียรในอ้อมแขนของเขา เพื่อให้กำลังใจตัวเอง

อสรพิษหลามนภาเก้าเศียรเข้าใจได้ในไม่กี่วินาที นี่คือสัญญาณการโจมตีที่เสวียนหยูส่งถึงตัวมันเอง

"ถ้าอย่างนั้นข้าก็ยินดี!" ดวงตาของจ้าวหยูเจี่ยที่ดูเย็นชา กระบี่ในมือของเขาที่โจมตีไปยังเสวียนหยูด้วยท่าทางดุร้ายเย็นชาเป็นอย่างมาก.

เมื่อเขาอยู่ห่างจากเสวียนหยูเพียงสองก้าว...

กลุ่มเงาดำพุ่งออกมาจากแขนของเสวียนหยู

เพียงชั่วพริบตา มันก็ขยายใหญ่สูงถึงหนึ่งร้อยฟุต

ปัง

จู่ ๆ อสรพิษหลามนภาเก้าเศียรก็กดจ้าวหยูเจี่ย ลงไปที่พื้น จากนั้นก็หันหน้าไปมอง เสวียนหยู

ราวกับต้องการบอกว่า"ข้าจับเขาไว้ เจ้ามาทุบตีได้เลย!"

เสวียนหยู:  ? - -“