ตอนที่ 124: พี่สาวของข้า น่าทึ่งมาก!
ตอนที่ 124: พี่สาวของข้า น่าทึ่งมาก!
หลังจากนั้นการชุมนุมก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ
รอบคัดเลือกครั้งแรก เวทีประลองเล็ก ๆ ทั้งสิบเวทีเต็มไปผู้คนที่ล้อมรอบเฝ้าชมการกระลอง.
แสงกระบี่กระพริบเป็นประกาย
หนึ่งกระบวนท่าทักษะกระบี่
การต่อสู้ที่ดูน่าตื่นตาตื่นใจสำหรับพวกเสวียนจู่และน้องสาวมาก.
เนื่องจากมือกระบี่รุ่นเยาว์ที่เข้าร่วมการแข่งขัน ต่อสู้อย่างรวดเร็ว ทำให้รอบคัดเลือกดำเนินการไปอย่างรวดเร็ว.
เพียงสองชั่วโมง ผู้เข้าร่วมแข่งขันกว่า 90% ก็ถูกคัดออก.
จากนั้นอีกหนึ่งชั่วโมงผ่านไป ในที่สุดก็ได้รับสามสิบสองคนที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว
การแข่งขันรอบต่อไปจะจัดขึ้นที่เวทียุทธขนาดใหญ่.
ตงหวงเห่าหยู, จ้าวหยูเจี่ย และคนอื่น ๆ เอาชนะคู่ต่อสู้ของตนได้อย่างสมบูรณ์ด้วยความเหนือกว่าอย่างท่วมท้น และเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ
การเผชิญหน้ารอบก่อนรองชนะเลิศ เกมแรกคือ ตงหวงเห่าหยู ปะทะ จ้าวหยูเจี่ย
“เสด็จพ่อ พี่เห่าหยู กลายเป็นว่ากำลังต่อสู้กับพี่จ้าวหยูเจี่ยแล้ว!”
“ว้าว พวกเขาแข็งแกร่งมาก ไม่คิดว่าจะได้เจอกันเร็วขนาดนี้!”
“พี่เห่าหยู สู้เขา พวกเราเป่ยเสวียนเทียน สนับสนุนอยู่!”
ทันใดนั้นเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ก็รู้สึกตื่นเต้น และทุกคนก็ชูกำปั้นสีชมพูเล็ก ๆ ขึ้นเพื่อเชียร์ตงหวงเห่าหยู
มู่โหยวชิงเผยยิ้มให้หลินซวนในเวลานี้: "เจี่ยฟู่ ท่านคิดว่าอย่างไร ใครดีกว่ากันเวลานี้"
ความสำเร็จด้านวิถีกระบี่ของหลินซวน สร้างความประทับใจให้มู่โหยวชิงเป็นอย่างมาก.
ภายในใจของนาง คำพูดของหลินซวน คือวิถีกระบี่ที่แท้จริง.
หลินซวน เผยยิ้มเล็กน้อย: "ตงหวงเห่าหยูรวบรวมความแข็งแกร่งของการฝึกกระบี่นับร้อยแบบ และแต่ล่ะกระบวนท่ามีลักษณะเฉพาะของตัวเอง ในขณะที่จ้าวหยูเจี๋ยเชี่ยวชาญกระบี่แขนงหนึ่งเป็นอย่างมากสามารถเปลี่ยนความซับซ้อนให้เรียบง่ายได้"
หลังจากฟังได้ฟัง มู่โหย่วชิงก็นั่งครุ่นคิดพร้อมกับเผยยิ้ม "เป็นเช่นนั้น!"
คำเอ่ยของ หลินซวน ดูเหมือนจะเป็นความคิดเห็นง่าย ๆ เกี่ยวกับวิถีกระบี่ของผู้เยาว์ทั้งสองคน
แต่หากคิดให้ดีก็จะรู้ว่าเขาได้ชี้ให้เห็นแล้วว่าใครดีกว่าใคร
มู่โหยวชิงรวมข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับวิถีกระบี่ของนางเอง
ก็เข้าใจทันทีว่าหลินซวน นั้นมองว่าจ้าวหยูเจี่ยนั้นดีกว่า.
อาจกล่าวได้ว่ามีเส้นทางที่ชัดเจน.
ยิ่งการเคลื่อนไหวง่ายขึ้นและคมชัดมากขึ้นเท่าใด ความอัศจรรย์ก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
ตงหวงเห่าหยู รวบรวมจุดแข็งของทักษะกระบี่นับร้อยแบบ แต่ยังไม่ได้สร้างรูปแบบที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตัวเองเลย จึงด้อยกว่าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
“เจี่ยฟู่ไม่เพียงแค่เต็มไปด้วยน่าอัศจรรย์ แต่ยังแฝงไปด้วยคำพูดที่ลึกซึ้ง!”
“ถ้าคิดให้รอบคอบเกี่ยวกับคำพูดเมื่อครู่นี้ มันง่ายมากที่จะเข้าใจความหมายที่ลึกซึ้งได้!”
ดวงตาของมู่โหยวชิงเต็มไปด้วยความหลงใหล จ้องมองใบหน้าที่หล่อเหลาของหลินซวน หัวใจของนางก็อดไม่ได้ที่จะกระเพื่อมไปมา.
ในเวลาเดียวกันนั้น
หลังจากที่ตงหวงเห่าหยูและจ้าวหยูเจี่ยทักทายกันบนเวทีประลองแล้ว พวกเขาก็เริ่มลงมือ.
หวึ่ง! กระบี่ของตงหวงเห่าหยู ที่ขยับเต็มไปด้วยความซับซ้อน ทุกการเคลื่อนไหวนั้นทำให้ผู้คนรอบ ๆ ตื่นตาตื่นใจ.
อย่างไรก็ตามจ้าวหยูเจี่ยนั้นกับควบคุมรูปแบบกระบวนท่าได้อย่างสะดวงเรียบง่ายและโจมตีออกไปง่าย ๆ.
ปัง!
หลังจากที่ตงหวงเห่าหยูใช้ออกไปสิบกระบวนท่า ในที่สุดจ้าวหยูเจี๋ยก็พบช่องว่าง ทันใดนั้นก็โจมตีออกมาทันที.
กระบี่นี้เหมือนกับมังกรล่องทะเล พยัคฆ์ตะครุบเหยื่อ ตรงไปยังจุดอ่อนของตงหวงเห่าหยู
ตงหวงเห่าหยูหายใจเข้าอย่างแรงแล้วสกัดกั้นมันไว้อย่างรวดเร็วด้วยกระบี่
เคร้ง!
กระบี่ของจ้าวหยูเจี่ย กระแทกกระบี่อีกฝ่ายปะทะร่างของตงหวงเห่าหยู จนทำให้ข้อมือของตงหวงเห่าหยูสั่นเทา.
มู่โหยวชิงอดไม่ได้ที่จะพยักหน้าอย่างลับ ๆ เป็นดั่งที่เจี่ยฟู่ของนางเอ่ย ตงหวงเห่าหยูไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจ้าวหยูเจี่ย
“น่าเสียดาย!”หลังจากที่จ้าวหยูเจี่ยได้เปรียบ แก่นแท้ในร่างก็ปะทุและโจมตีออกไปราวกับสายฟ้า.
“วิชากระบี่เสวียนเทียนจิ่ว!”
มือกระบี่ของซีเซียวเทียนที่คุ้นเคยกับจ้าวหยูเจี่ยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดกลัวเมื่อได้ยินกระบวนท่าดังกล่าว.
กระบี่เสวียนเทียนจิ่วเป็นทักษะส่วนตัวของจ้าวหยูเจี่ย
กระบวนท่าดังกล่าวที่สามารถตัดสินแพ้ชนะได้ในทันที.
เคร้ง!
ตงหวงเห่าหยูไม่สามารถยืนหยัดได้ รู้สึกถึงพลังงานกระบี่อันแหลมคมที่ทะลุผ่านความว่างเปล่ามา
เขารีบยกกระบี่ขึ้นเพื่อสกัดกั้น
อย่างไรก็ตามทักษะนี้ทรงพลังดุร้ายเป็นอย่างมากจนทำให้กระบี่ในมือของเขาสั่นอย่างแรงจนทำให้ตงหวงเห่าหยูเสียหลัก.
ในพริบตานั้นจ้าวหยูเจี่ยก็ยกขาขึ้นเตะออกไปพร้อม ๆ กันในครั้งเดียว.
พัฟ!
ตงหวงเห่าหยูร่วงลงจากเวทีประลองขณะเงยหน้าขึ้นมองจ้าวหยูเจี่ยด้วยความตกใจและไม่เต็มใจ.
“ให้ตายเถอะ ข้าแพ้แบบนี้!”
“พวกเรา เป่ยเสวียนเทียนพ่ายแพ้เช่นนี้รึ?”
ตงหวงเห่าหยูหดหูและอึดอัดเป็นอย่างมาก
ไม่อาจนับพวกเสวียนจู่ และน้องสาว เขาจึงเป็นมือกระบี่เป่ยเสวียนเทียนคนสุดท้ายที่เหลือแล้ว
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะพ่ายแพ้ให้กับ จ้าวหยูเจี่ย อย่างง่ายดายก็ตาม
เป่ยเสวียนเทียนก็ไม่มีใครสู้จ้าวหยูเจี่ยได้จริง ๆ!
ด้วยความไม่เต็มใจและหมดหนทาง
จากนั้น ตงฮวงเห่าหยูก็ลุกขึ้นและส่ายหน้าก่อนจะกลับไปหาหลินซวน ก้มหน้าลงต่ำ
“พี่เห่าหยู อย่าเศร้าไป!”
“ใช่ ใช่ ท่านเพิ่งแพ้ไม่ใช่รึ? มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร!”
เสวียนจู และคนอื่น ๆ กล่าวปลอบโยนอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นน้องสาวกล่าวปลอบใจเขาเช่นนี้ ตงหวงเห่าหยูก็กัดฟันและพยักหน้า
เขาคิดกับตัวเองว่ามันน่าเสียดาย ถ้าเป็นการประลองผู้ใหญ่เจี่ยฟู่คงเอาชนะคู่ต่อสู้ทั้งหมดได้อย่างแน่นอน.
ถัดไป อีกสามเกมที่เหลือของรอบก่อนรองชนะเลิศก็เริ่มขึ้นตามลำดับ
เป็นตามที่คาดไว้ หยูอู๋ซ่าง ฮานซือเหวินและสวีเหวินเฉิงที่ได้สามลำดับที่เหลือ.
มู่โหยวชิงเอ่ยว่า: "พวกเขาก็คือสี่คนที่แข็งแกร่งที่สุดในการชุมนุมครั้งนี้!"
เสวียนจู่และคนอื่น ๆ กำหมัดเล็ก ๆ ของพวกนางอย่างประหม่า: "ว้าว ๆ~ พี่ใหญ่เหล่านี้ น่าทึ่งมาก!"
เมื่อหลินซวนเห็นเด็กสตรีดูกังวลและตื่นเต้น เขาจึงเอ่ยเบา ๆ :
“อย่ากังวลนะที่รัก นี่เป็นเพียงการฝึกปกติ แค่ทำให้เต็มที่ตามที่เคยทำมาก็พอแล้ว”
ในความเป็นจริง หลังจากสังเกตมาเป็นเวลานาน เขาก็เห็นมานานแล้วว่าเสวียนจู่ และ จ้าวหยูเจี่ย ดีกว่าคนอื่น ๆ
แม้ว่าจ้าวหยูเจี่ย และคนอื่น ๆ จะแข็งแกร่งมาก
แต่สาวน้อยทั้งสี่ของเขาก็ไม่ธรรมดา.
พวกนางได้รับสืบทอดทักษะกระบี่ที่น่าเกรงขามมาจากตงหวงจื่อโหยว.
ประการที่สอง พวกนางยังได้รับมรดก "วิชากระบี่อู๋จี้" ของเขาไปด้วย
ความแข็งแกร่งของพวกนางเหนือกว่าผู้เยาว์ในปัจจุบันมาก.
ดังนั้นสิ่งที่ทดสอบพวกนางจริง ๆ ไม่ใช่ทักษะการใช้กระบี่
แต่เป็นจิตใจเมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่ดูเหมือนแข็งแกร่ง พวกนางจะสามารถก้าวไปข้างหน้าเหมือนตงหวงจื่อโหยวได้หรือไม่!
ด้วยกำลังใจและการสนับสนุนจากหลินซวน เสวียนจู่และเหล่าน้องสาวก็รวบรวมความกล้าหาญ
“เสด็จพ่อ ไม่ต้องห่วง พวกเราต้องต่อสู้อย่างเต็มที่!”
ทันใดนั้นดวงตาของเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ก็เต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้
"ไป." หลินซวน ลูบหัวเล็ก ๆ ของเสวียนจู่ ด้วยความรัก
ในการแข่งขันครั้งแรก นางต้องต่อสู้กับหยูวู่ชาง
เสวียนจู่ส่งเสียงงึมงำตามประสาเด็กและรีบไปที่เวทียุทธด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้
ในทันใดนั้น หยูหวู่ชางตัวสูงก็เห็นชัดถึงความแตกต่างกับเสวียนจูที่ตัวน้อย นุ่มนวลน่ารัก.
ผู้คนทั้งหมดในปัจจุบันก็ดวงตาเบิกกว้าง อยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างมาก และตั้งตารอในการต่อสู้เช่นกัน.
แม้นว่าเสวียนจูจะยังเด็ก หากแต่หยูวู่ชางก็ไม่ได้ประมาท.
เขาไม่โง่ที่คิดว่าเสวียนจู่ทำอะไรไม่ได้.
อย่างไรก็ตามหยูวู่ชางที่ไม่สามารถโหดเหี้ยมกับน้องสาวตัวเล็กที่อ่อนโยนน่ารักเช่นนี้ได้เช่นกัน.
เขาจึงเอ่ยออกมาว่า: "น้องสาวตัวน้อย พี่ชายจะให้เจ้าเคลื่อนไหวก่อนสองกระบวนท่า!"
ศีรษะน้อย ๆ ของเสวียนจู่ ส่ายไปมา: "ไม่! เสด็จแม่บอกว่าเมื่อเจ้าต้องการแข็งแกร่งเจ้าต้องทำให้ดีที่สุด! พี่ใหญ่ เราควรทำให้ดีที่สุด!"
หยูวู่ชางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเมื่อเขาได้ยินคำพูดดังกล่าว: "ตกลง ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่!"
เสวียนจู่แสดงท่าทีแน่วแน่: "ถ้าอย่างนั้นข้าก็จะลงมือแล้ว!"
หลังจากเอ่ยจบ นางก็ยกกระบี่ขึ้นในมือของนาง และหลังจากผ่านไปสองก้าว นางก็พุ่งเข้าหาหยูวู่ชางทันที
“หืม?”
เมื่อรู้สึกถึงการเคลื่อนไหว กระบี่ของเสวียนจู่ที่ไม่อาจจับการเคลื่อนไหวได้ รอยยิ้มบนใบหน้าของหยูวู่ชาง ก็แข็งขึ้นทันที
และชั่วพริบตาต่อมา เขาก็พบว่ากระบี่ของเสวียนจู่ก็อยู่ห่างจากเขาเพียงหนึ่งฟุตเท่านั้น.
“เอ๊ะ นี่มัน ทำไมเร็วขนาดนี้”
หยูวู่ชาง ผงะ เขาไม่ได้คาดคิดเลยว่ากระบี่ของเสวียนจู่ จะเร็วขึ้นหลายเท่าในทันที
ด้วยความตื่นตระหนก เขาจึงรีบใช้แก่นแท้ที่แท้จริงของเขาอย่างเต็มกำลัง แทงกระบี่อย่างแรง พยายามปราบปรามกระบี่ของเสวียนจู่
เคร้ง!
อย่างไรก็ตามหลังจากมีเสียงดังปะทะดังขึ้น
หยูอู๋ชางถึงกับถอยกลับอย่างรวดเร็วด้วยแรงกระแทกก่อนที่จะเสียหลักและหล่นลงเวทีไปในที่สุด.
เมื่อเห็นฉากดังกล่าวนี้ผู้ชมต่างก็ตื่นตะลึงตาค้างไปตาม ๆ กัน!
เสวียนซี, เสวียนหาน และ เสวียนหยู ปิดปากของพวกนางทีละคน
“ว้าว พี่สาวของข้าน่าทึ่งมาก!”
“ชนะพี่ใหญ่ด้วยกระบี่เล่มเดียว!”
"แข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งมาก!"
เสวียนจู่เองก็ตื่นตะลึง! และหลังจากที่นางได้สติ นางก็รู้ว่าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริงจริง
เมื่อเห็นหยูหวู่ชางลงไปอยู่ด้านล่างเวที นางก็รีบไปที่ขอบเวทีประลอง: "พี่ใหญ่ ท่านเป็นอะไรหรือไม่?"
หยูอู๋ชางส่ายหน้า: "ไม่เป็นไร!"
“แล้วเมื่อกี้ท่านทำดีที่สุดแล้วเหรอ?” เสวียนจู่คิดกับตัวเองว่า นางชนะทันทีที่โจมตีออกไป มันเป็นเรื่องที่เชื่อไม่ลงเหมือนกัน!
เมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว ใบหน้าของหยูวู่ชางก็แดงขึ้น: "เอ่อ...ข้าพยายามอย่างเต็มที่แล้ว!"