ตอนที่ 92: วีรบุรุษที่หนักแน่นดั่งขุนเขาในหัวใจของบุตรสาว!

ป้าตู้ถูรีบทำความเคารพ: “ตี้ฟู่ เกิดอะไรขึ้น?”

หลินซวน เอ่ยอย่างสบาย ๆ: "เจ้าถูกผีสิง"

ตั้งแต่แรกแล้ว ด้วยขอบเขตบ่มเพาะอาณาจักรจักรพรรดิ ทำให้เขามองเห็นพลังงานที่น่ากลัวซุ่มซ่อนอยู่ในร่างของป้าตู้ถู

หากป้าตู้ถูกำลังฝึกฝนเต๋าภูตผีอย่างจงใจ หลินซวนจะโยนเขาออกไปนอกพระราชวังและปล่อยให้เขาดูแลตัวเอง

เพราะวันนี้เป็นวันเกิดของถังหยิง

เด็กกลุ่มหนึ่งที่กำลังมีความสุขสนุกสนานกับงานเลี้ยง ย่อมไม่สามารถให้ปรากฏสิ่งสกปรกเหล่านี้รังครวญได้.

แต่ตอนนี้ป้าตู้ถูสาบานว่าไม่เคยคิดที่จะฝึกฝนเต๋าภูตผีเลย.

จากนั้นหลินซวนจึงสรุปได้ว่า เขาต้องเจอถูกภูตผีเล่นงานแน่ ๆ

ดังนั้นจิตวิญญาณยักษาจึงถูกปลดปล่อยออกไปเพื่อบดขยี้ภูตผีที่มองไม่เห็นไป.

"ฟู่!" เมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าวป้าตู้ถูก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวไปถึงสันหลัง

หากตี้ฟู่ ไม่พบเห็น เขาก็ไม่รู้ว่ามีภูตผีซ่อนอยู่ในร่างกายของเขา

นับเป็นโชคดีที่เขาตัดสินใจเดินทางมามอบของขวัญให้กับตี้ฟู่

ไม่เช่นนั้นจะไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเขาได้กลายเป็นเป้าหมายของภูตผีไปแล้ว.

จากนั้นป้าตู้ถูก็คำนับหลินซวนด้วยความเคารพ

นี่เป็นการแสดงความเคารพอย่างที่สุดของเผ่าอัคคี ซึ่งเทียบได้กับการบูชาเทพเจ้า.

เขาลุกขึ้นแล้วเอ่ยถาม"ตี้ฟู่ การฝึกฝนของภูตผีตนนี้คืออะไร? ทำไมข้าถึงไม่รู้เรื่องนี้เลย?"

หลินซวน: "มันยังไปไม่ถึงขอบเขตตงซวน แม้ว่าฐานบ่มเพาะของเจ้าจะสูงกว่านั้น แต่พลังจิตของเจ้าไม่ได้แข็งแกร่ง ดังนั้นเจ้าจึงถูกพวกมันใช้โอกาสนี้สิงร่างของเจ้า"

ป้าตู้ถูพยักหน้าด้วยความตื่นตะลึง!เมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว

เขามุ่งเน้นไปที่การเพิ่มพลังบ่มเพาะและเสริมสร้างร่างกายของเขาให้แข็งแกร่ง แต่เขาไม่เคยใส่ใจกับการปลูกฝังพลังทางจิตวิญญาณเลย

ตี้ฟู่กล่าวถึงประเด็นสำคัญ และเขาสมควรที่จะเป็นยอดฝีมือขอบเขตอาณาจักรจักรพรรดิอย่างแท้จริง.

“น่าแปลกมาก ข้าโดนผีสิงที่ไหนกัน”

จากนั้นป้าตู้ถูก็เกาศีรษะด้วยความงงงวย!

ไป๋จุนเชียนอ่านหนังสือประวัติศาสตร์มา จึงรู้ทุกอย่างตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน และค่อนข้างมีความรู้ ดังนั้นเขาจึงเอ่ยถามว่า:

“หัวหน้าเผ่าอัคคี เจ้าเคยไปที่แดนลับโหยวหมิงหรือไม่?”

ก่อนหน้านี้หลินซวนมาที่ประเทศหลานอวิ๋น เขาบังคับให้เผ่าอัคคีย้ายออกไปห่างจากประเทศหลานอวิ๋น 7,000 ลี้

ไป๋จุนเชียน พิจารณาจากสภาพปัจจุบันของเผ่าอัคคีรวมถึงแดนลับโหยวหมิง ตามที่เขาได้เห็นและได้ยินมา.

จึงพอจะคาดเดาอะไรบางอย่างได้.

แดนลับโหยวหมิง เป็นดินแดนภูตผีขนาดใหญ่ที่สุด ที่อยู่ห่างออกจากประเทศหลานอวิ๋นหนึ่งหมื่นลี้.

มีหลุมศพขนาดใหญ่มากมายหลายพันปีแล้ว

มีทหารมากมายที่ได้เสียชีวิตจากการต่อสู้ในสนามรบ

ยิ่งไปกว่านั้น ว่ากันว่ายังมีภูตผีอาฆาตและป่าเถื่อนจำนวนมากที่เสียชีวิตในการต่อสู้จากพื้นที่อื่นได้หลั่งไหลเข้ามาเป็นจำนวนมาก

ไม่จำเป็นต้องเอ่ยเลยว่าภูตผีที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและชั่วร้ายนั้นน่าหวาดกลัวเพียงใด.

เมื่อได้รับรู้ข้อมูล ป้าตู้ถูกที่ตบหน้าผากเอ่ยด้วยความหวาดกลัวออกมาทันที

“ใช่! ข้าได้พาชนเผ่าของข้าออกไปล่าสัตว์และได้ผ่านแดนลับโหยวหมิง เมื่อวานนี้”

“ข้าคิดว่าคงถูกผีสิงเข้าตอนนั้น!”

ถังหยูเอ่ยถามอย่างเร่งรีบว่า "เจ้าพาคนไปกี่คน"

"หนึ่งพันคน!" ดวงตาของป้าตู้ถูสั่นไหว

แม้แต่เขาที่มีพลังแข็งแกร่งยังถูกผีสิง.

เป็นไปได้คนอื่น ๆ เองก็คงไม่รอด ด้วยเช่นกัน!

ไป๋จุนเชียนนั่งสมาธิอยู่พักหนึ่งแล้วเอ่ยว่า "ข้ารู้สึกว่ากำลังมีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นแล้ว!"

ในเวลาเดียวกันนั้น.

นักรบแห่งเผ่าอัคคีคนหนึ่งก็รีบวิ่งเข้ามาในห้องโถง

“หัวหน้า เกิดเรื่องแล้ว!”

ป้าตู้ถูรีบถามออกว่า “มีผีสิงงั้นรึ?”

นักรบคนดังกล่าวเอ่ยออกมาทันที: "ใช่แล้ว จู่ ๆ ผู้คนหลายพันในเผ่าของเราก็บ้าคลั่ง และยังมีคนพบเห็นคลื่นวิญญาณร้ายอย่างน้อย 10,000 ตน กำลังเคลื่อนทัพเข้าหาเผ่าของพวกเรา"

“มีคนเห็นว่าผีชั่วร้ายที่เป็นผู้นำนั้นสูงหนึ่งฟุตและสวมชุดเกราะมังกรดำ ดูน่ากลัวมาก! และปากของพวกมันยังคงส่งเสียงร้องตะโกนว่า ฟื้นฟูประเทศหยาน!”

ดวงตาของไป่จุนเชียนสั่นไหวเมื่อเขาได้ยินคำพูดดังกล่าว: "ประเทศหยาน...เกราะมังกรดำ นี่ไม่ใช่แม่ทัพคนแรกในประวัติศาสตร์ของประเทศหยาน จ้าวหลงใช่ไหม?"

จ้าวหลงนั้น ผู้ใช้ค่ายกลดาราสังหารมังกรดำ ซึ่งเป็นค่ายกลสังหารอันดับหนึ่งของประเทศหยาน.

ค่ายกลการต่อสู้นั้นแข็งแกร่งและโหดเหี้ยมมาก

การต่อสู้กันในอดีต ผู้คนของประเทศหลานอวิ๋นนั้นตกตายกันเป็นสายธารโลหิต.

เดิมทีประเทศหยานเป็นประเทศเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้กับประเทศหลานอวิ๋น

มีความขัดแย้งอยู่ตลอดเวลา ระหว่างทั้งสองประเทศ และสงครามก็เป็นเรื่องธรรมดาที่จะเกิดขึ้นเป็นประจำ.

จ้าวหลงนั้นได้ตัดหัวของผู้คนจำนวนมากของประเทศหลานอวิ๋น ซึ่งสร้างความคับข้องใจของทั้งสองประเทศยกระดับไปจนถึงจุดสูงสุด.

เมื่อสามพันปีก่อน

บรรพบุรุษของประเทศหลานอวิ๋น ได้ใช้พลังที่แข็งแกร่งสังหารจ้าวหลง และในที่สุดก็สามารถผนวกประเทศหยานได้สำเร็จ.

ไป๋จุนเชียนรู้สึกว่าถ้าเขาเดาถูก จู่ ๆ ผีจ้าวหลงก็นำวิญญาณชั่วร้ายออกมา เป้าหมายสูงสุดของเขาคือ ประหเทศหลานอวิ๋นเป็นแน่!

เห็นได้ชัดว่าถังหยูคิดถึงเรื่องนี้ และทันใดนั้นมือขวาของเขาก็สั่นเล็กน้อย

จ้าวหลงนั้นเป็นตัวร้ายที่สังหารคนประเทศหลานอวิ๋นไปมากมายก่อนที่เขาจะตายไป.

ตอนนี้เขาตายไปแล้วสามพันปี ไม่รู้ว่าระดับพลังยุทธ์ของเขาน่ากลัวแค่ไหน

ยิ่งไปกว่านั้นภูตผีทั่วไป ยังสามารถสิงร่างของป้าตู้ถูได้อย่างง่ายดาย.

ไม่จำเป็นต้องเอ่ยเลยว่า อีกฝ่ายนั้นอันตรายขนาดไหน.

“คาดไม่ถึงว่าจ้าวหลงผู้น่าเกรงขามคนนั้นจะปรากฏขึ้นอีกครั้ง หากว่าเขาโจมตีประเทศของพวกเรา จะต้องเป็นอันตรายอย่างแน่นอน!”

“จ้าวหลงมีขอบเขตกงล้อวิญญาณขั้นสูงสุดเมื่อ 3,000 ปีที่แล้ว ตอนนี้กลายเป็นวิญญาณร้าย จะต้องน่าหวาดกลัวยิ่งกว่าเดิมอย่างแน่นอน!”

“นอกจากนี้แม่ทัพที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเราอยู่ในขอบเขตกงล้อวิญญาณขั้นกลางเท่านั้น.”

ถังหยูตกอยู่ในความวิตกกังวลอยู่พักหนึ่ง และรีบหันกลับมา

“คุณปู่ไม่ต้องกังวล มีคุณลุงอยู่ที่นี่!” ถังหยิงที่ตะโกนออกมาทันที

เสียงของนางที่ทำให้ความวิตกกังวลในห้องโถงสงบลงทันที.

สายตาทุกคน ต่างก็มองไปที่หลินซวน

ใช่มีตี้ฟู่อยู่ที่นี่ ทำไมยังต้องกลัวจ้าวหลง?

ถังหยูรีบก้าวไปข้างหน้า: "ข้าคงไม่อาจต้านทานวิญญาณชั่วร้ายได้ ขอได้โปรดตี้ฟู่ช่วยเหลืออีกครั้ง!"

ป้าตู้ถูได้เอ่ยออกมาว่า"ได้โปรดช่วยพวกเราจากภัยพิบัติครั้งนี้ด้วย!"

เจ้าหน้าที่หลายร้อยคนก็เอ่ยประสานเสียง อย่างรวดเร็ว: "ขอได้โปรดให้ตี้ฟู่ช่วยเหลือ!"

หลินซวนพยักหน้า แน่นอนว่าเขาเองก็ต้องการจัดการเรื่องนี้ด้วย.

หาไม่แล้ว หากปล่อยวิญญาณร้ายบุกประเทศหลานอวิ๋น บ้านเกิดของเขาก็หายไปพอดี.

นอกจากนี้การช่วยผู้คนจากภัยพิบัติยังเป็นการสร้างภาพลักษณ์ที่ดีในใจของบุตรสาวอีกด้วย.

ในฐานะพ่อ,ใครจะไม่อยากเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ในใจบุตรสาวกัน?

แน่นอนว่าเมื่อเห็นว่าหลินซวนกำลังจะเป็นวีรบุรุษอีกครั้ง เด็กหญิงตัวเล็ก  ๆ ก็ลุกขึ้นยืนทันที

“เสด็จพ่อ ไปปราบผีกันเถอะ!”

“เสด็จพ่อ! เสด็จพ่อ! พวกเราไปจัดการคนเลวกันก่อน ค่อยกลับมาทานอาหารเย็นกัน!”

“ใช่ ๆ ข้าจะวางไม้ตะเกียบลงก่อน… ข้าแค่กัดนิดหน่อย… รอจนกว่าเสด็จพ่อจะสู้เสร็จค่อยกลับมากินที่เหลือ!”

เด็กหญิงตัวเล็ก  ๆ ทั้งสี่คนเข้าไปพัวพันหลินซวนทันที

หลินซวน พยักหน้าเมื่อเห็นบุตรสาวทั้งสี่ดูกระตือรือร้นเป็นอย่างมาก:

“ตกลง เสด็จพ่อจะพาพวกเจ้าไปที่นั่นด้วย.”

เมื่อเห็นสิ่งดังกล่าว ถังหยู ป้าตู้ถูและคนอื่น ๆ อดไม่ได้ที่จะเผยความตื่นเต้นดีใจออกมา.

ด้วยการช่วยเหลือจากตี้ฟู่ ย่อมสามารถจัดการจ้าวหลงได้อย่างแน่นอน.

บางทีอาจจะสามารถจัดการแดนลับโหยวหมิงไปทั้งหมด เพื่อทำให้โลกนี้สงบสุขได้ด้วย.

-

หนึ่งลี้ นอกเผ่าอัคคี

"หนีไป!"

“ทิ้งของหนักออกจากตัว จะทำให้วิ่งได้เร็วขึ้น!”

ปาตู้หลินที่เวลานี้กำลังทำการอพยพชนเผ่าทั้งหมดอย่างรวดเร็ว.

ห่างออกไปไม่ถึงหนึ่งลี้ มีภูตผีวิญญาณชั่วร้ายกว่า 15,000 ตัว

ไม่ว่าวิญญาณชั่วร้ายจะไปที่ไหน ควันดำก็พลุ่งพล่านไปทั่วทุกหนทุกแห่ง และความขุ่นเคืองก็เพิ่มสูงขึ้น ซึ่งทำให้ผู้คนรอบ ๆ เต็มไปด้วยความกลัวและสิ้นหวัง