ตอนที่ 91: แต่ละคนมีลักษณะเฉพาะของตัวเอง!
ตอนที่ 91: แต่ละคนมีลักษณะเฉพาะของตัวเอง!
ภายใต้สายตาจับจ้องของทุกคน ในที่สุดราชรถหยกก็ลงจอดลงบนพื้น.
หลินซวน เดินออกมาพร้อมกับเด็กน้อยน่ารักสี่คน
“ยินดีต้อนรับตี้ฟู่!”
โหราจารย์ไป๋ที่โค้งคำนับและบูชาอีกฝ่าย ยิ่งกว่ารับเสด็จขบวนเกียรติยศของจักรพรรดิด้วยซ้ำ.
หลังจากเอ่ยทักทาย โหราจารย์ไป๋ก็เงยหน้าขึ้นและมองดูหลินซวนอย่างระมัดระวัง.
ทุกคนรอบ ๆ เองก็เผยความประหลาดใจอัศจรรย์ใจออกมาเช่นกัน.
บุรุษผู้นี้คู่ควรเป็นจักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียนโดยแท้จริง ราวกับอมตะจุติสู่โลกหล้า รูปลักษณ์ท่าทางเหนือล้ำไม่มีใครเทียบได้เพียงแค่มองเพียงแวบเดียว.
เจ้าหน้าที่ทุกคนล้วนแต่ประทับใจรูปลักษณ์ที่น่าทึ่งของหลินซวนกันทั้งหมด.
เมื่อเห็นหลินซวนเดินมาข้างหน้าพร้อมบุตรสาว ไป๋จุนเชียนก็ก้าวไปด้านหน้า.
“เรียนตี้ฟู่ ผู้น้อยไป๋จุนเชียน โหราจารย์ชิงเทียนอาณาจักรล่าง มีบางอย่างต้องการให้ตี้ฟู่ลงมือ!”
หลินซวนเผยยิ้มเล็กน้อย: "เกิดอะไรขึ้นรึ?"
ไป๋จุนเฉียนเอ่ยรายงาน: "วันนี้เป็นวันเกิดขององค์หญิง ตามธรรมเนียม เป็นผู้น้อยที่ต้องเขียนอักษรอวยพรวันเกิด"
“อย่างไรก็ตาม ท่านคือปราชญ์วรรณกรรมของโลก คงเป็นการดีที่จะให้ท่านเป็นคนเขียน!”
หลินซวนพยักหน้าเล็กน้อย: "ได้"
ในฐานะโหราจารย์สถานะของไป่จวินเขียนนั้นเทียบได้กับรัฐมนตรีของราชวงศ์
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าหลินซวน เขากลับสุภาพอ่อนน้อมถ่อมตน เต็มไปด้วยความจริงใจ.
แน่นอนว่า หลินซวน ยินดีที่จะดำเนินการกับสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ตามที่เขาร้องขอ
เมื่อเห็นคำสัญญาของหลินซวน ไป๋จวินเฉียนก็เผยยิ้มด้วยความดีใจทันที
เขามีความมั่นใจในตนเองอย่างเต็มที่ ในการเฝ้าดูตี้ฟู่ เขียนอวยพรวันเกิดในระยะใกล้ ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อเต๋าวรรณกรรมของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย.
จากนั้น อู๋จิงเซียน ก็นำคณะรัฐมนตรีกลุ่มหนึ่งออกมาข้างหน้า โดยต้องการเห็นพรสวรรค์ทางวรรณกรรมที่ไม่มีใครเทียบได้ของปราชญ์วรรณกรรมระดับโลกเช่นกัน
จากนั้นไป๋จุนเฉียน ได้นำพู่กันและภาพเขียน เตรียมให้กับหลินซวนด้วยความเคารพ
“ตี้ฟู เชิญ!”
หลินซวนพยักหน้า จากนั้นก็ค้นหาข้อความอวยพรวันเกิดจากตำราสวรรค์เสวียนเจี่ย จากนั้นก็เริ่มเขียนมันลงบนกระดาษ.
วันนี้เทพมังกรปรากฏ วิหคเซียนขับขาน
เพลิงสว่างส่องฟ้า ดวงจันทราส่องผ่าน
เงินทองไหลมา เต็มตะกร้าสุขสันต์
สุริยันร่วมฉลอง อวยพรวันเกิดด้วย.
เมื่อเห็นว่าหลินซวนแทบไม่ต้องคิด ก็เขียนคำอวยพรวันเกิดที่น่าทึ่งออกมาได้.
ไป๋จุนเชียน, อู๋จิงเซียน และคนอื่น ๆ ต่างชื่นชมยินดี
“สมกับเป็นปราชญ์วรรณกรรมของโลกนี้ คล้ายกับเพลงหงส์ชั่วนิรันดรของตี้ฟู่ในครั้งก่อน!”
“ข้อความวันเกิดวันนี้งดงามมาก พิถีพิถันเข้าคู่เป็นเอกลักษณ์ นับเป็นผลงานของปราชญ์จริง ๆ!”
“ผลงานของตี้ฟู่เป็นอมตะ ในสวรรค์นี้ยากที่จะมีใครเทียบเคียงได้!”
-
ผู้คนต่างก็ชื่นชมกันทั้งหมดที่ได้เห็น.
ถังหยู ถังเฉิงเจียนนำถังหยิงและเครือญาติราชวงศ์คนอื่น ๆ ออกมา.
หลังจากทักทายหลินซวนแล้ว ถังหยูและคนอื่น ๆ ก็มุ่งความสนใจไปยังข้อความอวยพรวันเกิดที่หลินซวนเขียน.
ทุกคนต่างก็ตื่นตะลึงและประหลาดใจเช่นเดียวกัน.
ถังหยูสัมผัสศีรษะเล็ก ๆ ของถังหยิงด้วยความตื่นเต้น:
“หยิงเอ๋อ ข้อความวันเกิดจากตี้ฟู่ นี้จะเป็นของขวัญอันล้ำค่าที่สุดในชีวิตของเจ้า”
“สาวน้อย ขอให้โชคดี!”
ถังหยิงเงยหน้าขึ้นอย่างมีความสุขและเผยยิ้ม: "ขอบคุณท่านลุง!"
หลินซวน ลูบศีรษะเล็ก ๆ ของนางเบา ๆ : "ยินดี"
ทุกคนที่เห็น หลินซวน อ่อนโยนกับถังหยิงมาก ก็อดไม่ได้ที่จะเผยความอิจฉา.
การได้รับการปฏิบัติเช่นนี้จากตี้ฟู่ ย่อมเป็นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจอย่างแน่นอน.
ถังหยิง องค์หญิงประเทศเล็ก ๆ ภายใต้พรของตี้ฟู่ จะต้องกลายเป็นคนโดดเด่นและมีชื่อเสียงในอนาคตอย่างแน่นอน.
“อะ ข้าคิดว่าจะเป็นคนแรกที่มอบของขวัญให้หยิงเอ๋อ แต่เสด็จพ่อกับจองไว้ก่อนแล้ว!”
เมื่อเห็นว่าข้อความวันเกิดที่หลินซวนเขียนเสร็จแล้ว เสวียนจู่เองก็รีบหยิบสมุดคัดลายมือที่นางเขียนส่งออกมาเช่นกัน.
“หยิงเอ๋อ นี่คือสมุดคัดลายมือของข้า ข้ามอบให้เจ้า สุขสันต์วันเกิด!”
ถังหยิงหยิบสมุดคัดลายมือมา "ขอบคุณนะ พี่สาวเสวียนจู่!"
ทุกคนมองไปที่อักขระของเสวียนจู่ และเห็นว่าการประดิษฐ์ตัวอักษรของนางนั้นดูแข็งแกร่ง อิสระ และเรียบง่าย ดูเป็นเอกลักษณ์เป็นอย่างมาก.
นางคู่ควรกับการเป็นธิดาของจักรพรรดิ นางมีอักษรที่วิจิตรโดดเด่นตั้งแต่อายุยังน้อย และจะต้องกลายเป็นบุคคลที่โดดเด่นในอนาคตแน่!
ทุกคนล้วนแต่ประหลาดใจอีกครั้ง
เสวียนซีหยิบภาพวาดที่นางวาดออกมาเช่นเดียวกัน: "หยิงเอ๋อ นี่คือภาพวาดของข้า และเสด็จพ่อของข้าก็ช่วยวาดดาวด้วย เจ้าต้องชอบมันแน่ ๆ!"
“ว้าว~ ดวงดาวที่น่ารัก!” ถังหยิงเห็นดาวห้าแฉกมีดวงตาด้วย ทำให้นางชอบมันทันที
เสวียนหานเองก็รีบหยิบแจกันที่นางทำขึ้นมา เอ่ยออกมาว่า: "หยิงเอ๋อ นี่คือกล้วยไม้สีม่วงที่ข้าทำให้เจ้า เจ้าต้องงดงามน่ารักเหมือนเดิมตลอดไป!"
“ของข้าเป็นแมลงบินไฟวิญญาณ ซึ่งสามารถใช้เป็นโคมไฟใช้ตอนกลางคืนได้!” เสวียนหยูมอบแมลงบินไฟวิญญาณที่ใส่ไว้ในขวดใหญ่ไว้ในอ้อมแขนของถังหยิง
ถังหยิง ถือของขวัญทั้งหมดเอาไว้ในอ้อมแขนของนางอย่างมีความสุข: "ขอบคุณพี่สาวเสวียนจู่, พี่สาวเสวียนซี, พี่สาวเสวียนหาน และพี่สาวเสวียนหยู ข้ามีความสุขมาก!"
เสวียนจู,เสวียนซี และ เสวียนหาน สัมผัสศีรษะของถังหยิง เหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อย:
“เราเป็นพี่สาวของเจ้า แน่นอนว่าต้องทำให้เจ้ามีความสุข!”
เสวียนหยูแตะศีรษะเล็ก ๆ ของถังหยิงด้วย: "ใช่ เจ้าจะมีความสุขเสมอถ้ามีพี่สาวของเจ้า อยู่ที่นี่!"
ทุกคนที่ราวกับเห็นอักษร“ข้าปกป้องเจ้า” บนร่างเด็กหญิงจากเด็กหญิงตัวเล็ก จากเด็กสาวทั้งสี่ ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้.
ขณะเดียวกันก็เผยความอิจฉาออกมาด้วย
บุตรสาวทั้งสี่ของ ตี้ฟู่ มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจริง ๆ ดังนั้นพวกนางจึงเป็นที่รักของทุกคน!
เมื่อเห็นว่าทุกคนมาถึงแล้ว ถังหยูจึงเอ่ยว่า "ตี้ฟู่ กรุณาเข้ามาในห้องโถงเถิด!"
"ได้." หลินซวน พยักหน้า นำเด็กหญิงทั้งสี่และ ถังหยิง ไปที่ห้องโถง
ในห้องโถงหลัก มีโต๊ะเพียงตัวเดียวบนแท่นสูง
ทุกคนรู้ว่า สถานที่ดังกล่าวก็คือสถานที่หลินซวนนั่งนั่นเอง.
ตรงหน้าเขาเป็นถังหยู กษัตริย์หลานอวิ๋น ซึ่งอยู่ในลำดับสอง.
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากถังหยิง ต้องการเล่นกับเสวียนจู่ และคนอื่น ๆ นางจึงเดินตามไปด้วย ทำให้หลินซวนนั่งอยู่ตรงกลาง
ในฉากนี้ทุกคนที่อยู่รอบ ๆ ล้วนแต่รู้สึกอิจฉาเป็นอย่างมาก.
สุราเวียนดื่มรอบแล้วรอบเล่า.
ภายใต้การนำขององครักษ์พระราชวัง คนกลุ่มหนึ่งรีบเดินเข้ามา
ในหมู่พวกเขา ผู้นำที่มีรูปร่างสูงใหญ่และแข็งแรงมาก สวมชุดเกราะสีดำและเสื้อผ้าหนังสัตว์ กล้ามเนื้อแขนที่เปลือยเปล่าของเขาถูกผูกปม จนรู้สึกหายใจไม่ออกแทน.
หลังจากเห็นหลินซวน เขาก็รีบคุกเข่าลงข้างหนึ่ง วางมือขวาบนหัวใจเอ่ยทักทาย“ป้าตู้ถู ผู้นำเผ่าอัคคี คารวะตี้ฟู่!”
หลินซวน พยักหน้าเล็กน้อย: "ลุกขึ้น"
ป้าตู้ถูลอบมองหลินซวนเล็กน้อย.
เขาคิดว่าสมกับเป็นบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ของดินแดนอมตะเก้าสวรรค์โดยแท้จริง เป็นดังที่ป้าตู้หลินน้องชายของเขาเอ่ย ยิ่งเห็นก็ยิ่งรู้สึกหวั่นเกรง.
“เรียนตี้ฟู่ วันนี้ข้าได้ยินมาว่าเป็นวันเกิดขององค์หญิงประเทศหลานอวิ๋น ข้าจึงคาดเดาว่าตี้ฟู่จะต้องเดินทางมา ดังนั้นจึงนำของขวัญจากเผ่ามาเพื่อมอบให้กับตี้ฟู่และองค์หญิงตัวน้อยด้วย.”
ป้าตู้ถู ดูมีอัธยาศัยที่ดีมาก เขาให้คนนำกล่องเข้ามา พร้อมกับเปิดออกมา พบว่าข้างในล้วนแต่เป็นของหายากทั้งนั้น.
เมื่อเห็นสิ่งดังกล่าวนี้ ถังหยูและคนอื่น ๆ อดไม่ได้เลยที่จะลอบถอนหายใจ.
ถ้าไม่มีตี้ฟู่ คนที่โอหังเช่นป้าตู้ถูจะเป็นคนริเริ่มมอบของขวัญให้พวกเขาได้อย่างไร?
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ทุกคนก็รู้สึกว่าประเทศหลานอวิ๋นโชคดีมากที่ได้พบกับหลินซวน.
แต่ในเวลาเดียวกัน หลินซวนที่จ้องมองไปยังป้าตู้ถูอีกครั้ง และเอ่ยเป็นนัย“เจ้ากำลังฝึกฝนวิชาเต๋าภูตผีหรือไม่?”
ป้าตู้ถูที่รู้สึกประหลาดใจที่ได้ยิน แต่ก็เอ่ยตอบอย่างรวดเร็ว.
“แม้แต่ชาติหน้า ข้าก็จะขอฝึกวิถีเต๋าและวิถียุทธเท่านั้น ไม่เคยคิดที่จะฝึกฝนเต๋าภูตผีแม้แต่น้อย!”
“ตี้ฟู่เอ่ยถาม มีอะไรผิดปรกติหรือไม่?”
“อืม!”หลินซวนพยักหน้าเล็กน้อย“สถานที่งานรื่นเริงเช่นนี้ไม่สามารถทนต่อสิ่งสกปรกได้ ข้าจะช่วยเจ้ากำจัดมัน”
ซูมมมม!
พลังจิตยักษาของเขาที่ถูกส่งออกไปทันที.
จิตวิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวทำให้ทุกคนรู้สึกว่าหัวใจของพวกเขาหดเกร็ง ราวกับว่าพวกเขาจมอยู่ภายใต้แรงกดดันของยักษ์โบราณ
จากนั้นพวกเขาก็พบเห็น.
ฝ่ามือสีทองขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นมาจากห้วงอากาศ ครอบคลุมเกือบครึ่งหนึ่งของท้องฟ้าเหนือห้องโถง
ฝ่ามือสีทองคว้าป้าตู้ถู ดึงภูตผีสีดำออกมาจากร่างกายของเขา.
ซูมมม!
ทันใดนั้นฝ่ามือสีทองก็บีบแน่น ภูตผีสีดำสนิทก็ถูกบีบทำลายสลายกลายเป็นความว่างเปล่า.
เมื่อเห็นภาพฉากนี้ ทุกคนต่างก็ตื่นตะลึงไปตาม ๆ กัน!
ป้าตู้ถู ที่รู้สึกหวาดกลัวจนขาสั่น ขนทั่วร่างลุกตั้งชูชัน เวลานี้ทั่วร่างเปียกไปด้วยเหงื่อที่เย็นยะเยือบ.