บทที่ 78 แดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกเราไม่สามารถทำให้เขาขุ่นเคืองได้!

“ถ้าอย่างนั้นเราไปดูกันเถอะ” หลินซวนกล่าว

ก่อนที่จะมาถึงอาณาจักรหมื่นปีศาจ เขาต้องการพาเด็ก ๆ ไปที่พระราชวังปีศาจเพื่อเล่นอยู่แล้ว

เนื่องจากการชุมนุมยุทธอยู่ที่ภูเขาปิศาจศักดิ์สิทธิ์ ตั้งอยู่กใกล้เมืองหลวง เช่นนั้นก็แวะไปก่อนก็ไม่มีปัญหา

“ตกลง! ข้าจะนำทางให้ท่าน!”

เซียวเย่หรานเอ่ยออกมาทันที รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ร่วมติดตามตี้ฟู่!

หลินซวนพยักหน้าเล็กน้อย

ข้อดีอีกประการของการปล่อยให้เซียวเย่หรานเป็นผู้นำทาง คือ บุตรสาวของเขาสามารถเล่นกับพยัคฆ์ขาวจันทราเงินได้ด้วย.

ขอเพียงบุตรสาวมีความสุข อะไรก็ได้ทั้งนั้น.

หลังจากนั้นเซียวเย่หรานก็นำหลินซวนและบุตรสาวของเขาไปยังพื้นที่ชุมนุมชาวยุทธ.

-

ห่างออกไปจากอาณาจักรหมื่นปิศาจ

แดนศักดิ์สิทธิ์โหลวหยาง(อาทิตย์อัสดง)

“เซิ่งจู่ แย่แล้ว!”

เสียงที่ดูกระวนกระวายได้ดังเข้ามาในหูของจู่เทียนหยู.

ดวงตาสีโลหิตของจู่เทียนหยูลืมขึ้น และเอ่ยออกมาว่า "เกิดอะไรขึ้น"

อาวุโสแดนศักดิ์สิทธิ์โหลวหยางที่เอ่ยรายงาน“อาวุโสอู๋ และพรรคพวกตายกันหมดแล้ว!”

"อะไรนะ?!" จูเทียนหยูดูตกใจเป็นอย่างมาก"เป็นไปไม่ได้!"

วันนี้ อู๋จินเทานำคนกลุ่มหนึ่ง ร่วมมือกับสองอาวุโสจากอีกสองแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อปิดล้อมนิกายโหยวลั่ว จากคำแนะนำส่วนตัวของจูเทียนหยู.

กล่าวได้ว่ามันควรเป็นการตัดสินใจของเขาทั้งหมด

อาวุโสแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามล้วนแต่มีฐานบ่มเพาะขอบเขตจ้าววิญญาณขั้นต้น มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับผู้นำนิกายโหลวลั่ว.

นอกจากนี้พวกเขายังลอบลงมืออย่างลับ ๆ ลอบโจมตีนิกายโหยวลั่วในทันที.

พวกเขาจะตกตายได้อย่างไร?

อาวุโสเอ่ยรายงาน“นิกายโหยวลั่วนั้นถูกกวาดล้างไปแล้ว และข่าวเองก็ได้กระจายออกไปรอบ ๆ แล้วเช่นกัน!”

“ส่วนอาวุโสอู๋และคนอื่น ๆ พวกเขาตกตายไปทั้งหมดระหว่างไล่ล่าสังหารสตรีศักดิ์สิทธิ์นิกายโหยวลั่ว.”

เมื่อได้ยินเรื่องดังกล่าว จูเทียนหยูยิ่งสับสนมากยิ่งขึ้น.

การไล่ล่าสังหารธิดาศักดิ์สิทธิ์ ทำให้พวกเขาถูกกวาดล้างอย่างงั้นรึ?

“พวกเจ้านำศพกลับมาแล้วรึ?”จูเทียนหยูเอ่ยสอบถามอย่างเร่งรีบ.

“นำกลับมายังวิหารแล้ว!”

หลังจากได้ยิน จูเทียนหยูก็เร่งรีบนำอาวุโสไปที่วิหารดังกล่าวทันที.

คนหลายร้อยคนนอนเรียงรายเคียงข้างกันบนพื้น

แน่นอนว่าคนที่น่าสังเกตที่สุดคงจะเป็นอู๋จินเทา.

จู่เทียนหยูนั่งลงตรวจสอบร่างกายพวกเขาอย่างระมัดระวังพร้อมกับเอ่ยพึมพำ.

“อาวุโสอู๋มีบาดแผลเพียงเล็กน้อย แต่กระดูกของเขาหักทั้งหมด และเส้นโลหิตและชีพจรแตกสลายแหลกเป็นเสี่ยง ๆ”

“นี่แสดงว่าคนที่โจมตีอาวุโสอู๋สังหารเขาให้ตายทันที ซึ่งมีฐานบ่มเพาะสูงกว่าอาวุโสอู๋มาก!”

“สำหรับคนอื่น ๆ ไม่มีรอยแผลบนร่างกายเลย และกระดูกเส้นชีพจร!ยังคงสมบูรณ์ครบถ้วน”

“ทว่าพวกเขาก็ตกตายไปทั้งหมด แสดงให้เห็นว่าพวกเขาถูกทำร้ายด้วยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์”

เขาลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและเอ่ยถามออกมาว่า“แล้วคนจากแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองล่ะ?”

อาวุโสคนอื่นเอ่ยออกมาว่า“พวกเขาตายหมดแล้ว! เหมือนกับที่ท่านเอ่ย พวกเขาเสียชีวิตจากการโจมตีทางจิตวิญญาณ พวกเขาถูกนำกลับไปยังแดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาหมดแล้ว.”

"แฮก ๆ~" เมื่อได้ยินเช่นนี้ จูเทียนหยูอดไม่ได้ที่จะหายใจเข้าลึก ๆ

เขาคาดเดาได้ว่าคนที่สังหารอู๋จินเทาและคนอื่น ๆ นั้น ควรจะลงมืออู๋จินเท่าด้วยพลังที่แข็งแกร่งที่มีพลังบ่มเพาะเหนือกว่าเป็นคนแรก.

จากนั้นก็ใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์สังหารคนอื่น ๆ ทุกคน.

ด้วยวิธีการนี้อีกฝ่ายควรเป็นคนเพียงคนเดียวเท่านั้น

เนื่องจากวิธีการสังหารนี้ และสภาพการตาย มีแต่ต้องสรุปได้ว่ามาจากคนเพียงคนเดียว.

อย่างไรก็ตาม ความสามารถที่สังหารอาวุโสแดนศักดิ์สิทธิ์และคนจำนวนมากพร้อมกันในเวลาเดียวกันเช่นนี้....

“พวกเราเจอยอดฝีมือเข้าแล้ว!”

จูเทียนหยูคือขอบเขตจ้าววิญญาณขั้นสุดยอด ได้ฝึกฝนทักษะทางจิตวิญญาณเช่นกัน เขาสามารถเอ่ยได้อย่างมั่นใจ ว่าคนที่โจมตีนั้นอย่างน้อยต้องมีขอบเขตจักรพรรดิ!

เรื่องนี้มันแย่มาก!

ขอบเขตจักรพรรดิเพียงแค่คนเดียวก็สามารถบดขยี้แดนศักดิ์สิทธิ์โหลวหยางทั้งหมดได้แล้ว.

ยิ่งมีสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ที่มีความแข็งแกร่งมาก ยิ่งกล่าวได้ว่าเป็นขอบเขตจักรพรรดิที่น่าเกรงขามเข้าไปอีก..

เกรงว่าสำหรับแดนศักดิ์สิทธิ์โหลวหยางคงไม่ต่างจากมดในสายตาของอีกฝ่าย.

อาวุโสของเขาเอ่ยถาม“เซิ่งจู่ พวกเราต้องตรวจสอบเรื่องนี้อีกหรือไม่?”

"ตรวจสอบ! แน่นอนเจ้าต้องตรวจสอบ!"

จูเทียนหยูที่มีใบหน้าตื่นตระหนก“ตามหาแบะแสจากธิดาศักดิ์สิทธิ์นิกายโหยวลั่วไป จะต้องรู้แน่ว่าบุคคลนั้นเป็นใคร!”

“จำเอาไว้ เมื่อได้ข่าวแล้ว ต้องรีบรายงานทันที!”

"รับทราบ!" อาวุโสคนดังกล่าวพยักหน้าและอดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือน "เซิ่งจู่ ความสามารถของอีกฝ่ายนั้นน่ากลัวมาก พวกเราต้องปฏิบัติต่อเขาด้วยความระมัดระวัง!"

"แน่นอนข้ารู้!" จูเทียนหยูพยักหน้ารับทันที!

“ตราบใดที่ข้ารู้ว่าเขาเป็นใคร ข้าจะไปที่เร่งรีบเดินทางออกไปขอโทษ…”

"ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกเราไม่สามารถรุกรานบุรุษที่แข็งแกร่งเช่นนี้ได้!"

แดนศักดิ์สิทธิ์จิ่วโหยวและแดนศักดิ์สิทธิ์หานซิ่วเองก็คิดเช่นเดียวกัน.

เซิ่งจู่แดนศักดิ์สิทธิ์จิ่วโหยว จงติงเหล่ย และเซิ่งจู่แดนศักดิ์สิทธิ์หานซิ่ว หลิงซู ได้พยายามอย่างดีที่สุดเพื่อค้นหาข้อมูลของหลินซวน.

ในขณะที่ทั้งสามแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างก็จมอยู่ในความกังวลใจและวิตกกังวลในการตาหาหลินซวน.

......

อาณาจักรหมื่นปิศาจ ภูเขาปีศาจศักดิ์สิทธิ์

ภูเขานี้มีความสูงถึง 100,000 เมตรและดูเหมือนปีศาจที่มองดูโลกหล้า

สถานที่แห่งนี้จึงกลายเป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่เหล่าปีศาจทั่วอาณาจักรนับถือ

การประชุมเต๋าการต่อสู้ จัดขึ้นทุก ๆ ห้าปี ได้จัดขึ้นที่ภูเขาดังกล่าวนี้อีกครั้งแล้ว.

ผู้บ่มเพาะปีศาจจากทั่วประเทศ ถ้ำอมตะ และผู้ฝึกยุทธปีศาจที่มีขอบเขตกงล้อวิญญาณมีมากกว่า 100,000 คนได้มารวมตัวกัน เวลานี้พูดคุยเสียงดังอื้ออึงวุ่นวายไปหมด.

"จักรพรรดินีเสวียนปิงได้สร้างประวัติศาสตร์แห่งยุคสมัยและปกครองอาณาจักรปีศาจของพวกเรา ซึ่งทำให้การประชุมเต๋าการต่อสู้ของเราแตกต่างไปมาก!"

"ถูกต้อง ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถูกกวาดล้างเนื่องจากการต่อต้านจักรพรรดินี และตอนนี้โลกยุทธในอาณาจักรหมื่นปิศาจเวลานี้ยังไม่มีผู้นำ"

“เมื่อขาดผู้นำ ข้าเกรงว่าหลังจากวันนี้นิกายโหยวลั่วจะต้องมาแทนแดนศักดิ์สิทธิ์โม่ชางที่ล่มสลายไปและกลายเป็นผู้นำนิกายปิศาจทั้งอาณาจักรอย่างแน่นอน!”

-

ข้อถกเถียงกันในวันนี้ของการประชุมโลกยุทธภพ คือใครจะมาเป็นผู้นำคนใหม่ หลังจากการล่มสลายของแดนศักดิ์สิทธิ์โม่ชาง.

อย่างไรก็ตาม ในฐานนิกายปิศาจอันดับหนึ่งของอาณาจักรหมื่นปิศาจที่เหลืออยู่ นิกายโหยวลั่วย่อมถูกพูดถึงโดยธรรมชาติ.

ในขณะเดียวกันก็มีข่าวที่น่าตื่นตกใจเกิดขึ้น.

“จู่ ๆ นิกายโหยวลั่วก็ถูกปิดล้อม โดย แดนศักดิ์สิทธิ์โหลวหยาง แดนศักดิ์จิ่วโหยว และแดนศักดิ์สิทธิ์หานซิ่ว เวลานี้ถูกทำลายไปแล้ว!”

โว้ว!

ข่าวดังกล่าวทำให้เกิดเสียงดังวุ่นวายในหมู่ผู้เข้าร่วมชุมนุมทันที.

หลาย ๆ คน คาดไม่ถึงแม้แต่น้อยว่านิกายโหยวลั่วจะถูกทำลายไปในชั่วข้ามคืน.

ดูเหมือนว่างานชุมนุมวันนี้คงไม่สงบแน่.

คงมีหลายนิกายต้องการเป็นผู้นำ แม้แต่ต่อสู้แย่งชิงกัน ชนิดที่ไม่มีใครยอมใคร ต้องตายไปข้างหนึ่งแน่.

ขณะที่ทุกคนกำลังเอ่ยถึงเรื่องนี้ จู่ ๆ แสงพระจันทร์ก็ส่องสว่างปกคลุมไปทั่วเทือกเขาเทพปิศาจ.

ภายใต้แสงจันทร์ที่เจิดจรัส ปรากฏเมฆวิเศษลอยล่อง.

แสงวิเศษที่ลึกล้ำ ปกคลุมไปทั่วสวรรค์และปฐพี ทำให้ทุกคนต่างก็ตื่นตะลึงเงยหน้าขึ้นมองเป็นสายตาเดียวกัน.

“ปรากฏนิมิตบนท้องฟ้า จะต้องมีผู้แข็งแกร่งปรากฏ!”

“ช่างเป็นพลังปราณปิศาจที่ทรงพลัง อย่างน้อยต้องเป็นจุดสูงสุดของเขตเขตจ้าววิญญาณ!”

"มาจากไหนกัน?"

เมื่อทุกคนประหลาดใจก็เห็นร่างสีดำร่อนลงมาจากบนท้องฟ้า

อีกฝ่ายสวมชุดคลุมสีดำ ผมยาวปกคลุมบนไหล่ และมีเครื่องหมายพระจันทร์ปีศาจบนหน้าผาก

“หึหึ! ข้าคือกู่ซูจิง ผู้นำนิกายเฟิงฉี(สายลมร่ำไห้)!”

คนที่รู้จัก กู่ซูจิง อดไม่ได้ที่จะอุทาน

“ผู้นำนิกายกูซูสามารถอัญเชิญพระจันทร์อาคมขนาดใหญ่ได้ ซึ่งหมายความว่า 'ศาสตร์เวทเทียนเช่อ ของเขาฝึกฝนไปจนถึงขั้นความสมบูรณ์แบบอันยิ่งใหญ่แล้ว!”

ทันใดนั้น ทุกคนต่างก็คาดเดานิมิตก่อนหน้านี้ ว่าเป็นพลังของกู่ซู่จิงอย่างแน่นอน.

นอกเหนือจากฐานบ่มเพาะ

สิ่งที่ทำให้กู่ซูจิงน่ากลัวมากที่สุด ก็คือเทคนิคลับต้องห้ามของเขา "ศาสตร์เวทเทียนเช่อ"

ด้วยอาคมดังกล่าวนี้ เขาสามารถสร้างเขตแดนอาคมเวทล้อมรอบตัวเอง และสามารถเพิ่มพลังเวทได้มหาศาล

การโจมตีเพียงครั้งเดียว ก็ทรงพลังมากกว่าปรกติสิบเท่า.

กล่าวได้ว่า หากกู่ซูจิงใช้เวทดังกล่าวเต็มกำลัง เขาจะสามารถยกระดับตัวเองให้มีพลังเทียบเท่ากับเสมือนจักรพรรดิได้เลย!

เมื่อเห็นกู่ซูจิงปรากฏตัวพร้อมกับกลิ่นอายสะกดข่มดังกล่าว ทุกคนที่อยู่ในพื้นที่แห่งนี้ก็เข้าใจได้ว่า เขากำลังแสดงพลังให้ทุกคนที่นี่ยอมรับ

หากใครต้องการแข่งขันกับเขา จะต้องทนทุกข์ทรมานจาก“ศาสตร์เวทเทียนเช่อ”แน่ ๆ.

“หากไม่มีใครที่แข็งแกร่งกว่านี้ เกรงว่าทุกคนจะต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของกู่ซูจิงแน่”

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจลึก.