บทที่ ๑๖ ที่แท้ข้าก็มิใช่บุตรแห่งโชคชะตา

"ศิษย์พี่ต้องการเคล็ดวิชาเพื่อเสริมรากฐานใช่หรือไม่? ข้าพอจะทราบว่ามีอยู่หนึ่งเล่มในหอคัมภีร์ชั้นที่สองที่เหมาะสมกับท่านอย่างแน่นอน"

ฉินเฟิงรู้สึกประทับใจในตัวเฉียนหง เพราะอีกฝ่ายสุภาพและรู้จักรักษามารยาท อีกทั้งแม้จะใกล้ทะลวงสู่ขอบเขตแสงวิญญาณแล้ว ก็ยังไม่แสดงท่าทีถือตัว

คนเช่นนี้ เขาชอบ!

"โอ้?"

เฉียนหงตาวาวขึ้นมาทันที แต่ราวกับคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาจึงถามฉินเฟิงด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ศิษย์น้อง เคล็ดวิชาที่เจ้ากล่าวถึงนี้มีผลข้างเคียงหรือไม่?"

คำถามนี้ทำให้ฉินเฟิงสะดุดไปเล็กน้อย ใบหน้าเขาดูอึดอัดอยู่ชั่วขณะ

แต่เขาก็รีบกลับมาสู่สภาพปกติอย่างรวดเร็ว "ไม่มีแน่นอน เคล็ดวิชานี้ไม่มีผลข้างเคียงใด ๆ อีกทั้งยังช่วยเพิ่มพลังลมปราณภายในได้อย่างมหาศาล เป็นเคล็ดวิชาที่มีความสมดุลและสามารถเข้ากับพลังของผู้ฝึกตนได้ง่าย"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉียนหงก็รู้สึกโล่งใจ เขาอดคิดไม่ได้ว่าคำลือเกี่ยวกับหอคัมภีร์อาถรรพ์หรือผู้พิทักษ์หอผู้ลึกลับ คงเป็นเพียงเรื่องไร้สาระ

หอคัมภีร์ไม่ได้มีความขัดแย้งหรือผลประโยชน์ใด ๆ กับศิษย์ภายนอก จะมีเหตุผลอะไรให้ต้องกีดกันพวกเขา?

บรรดาศิษย์ที่เชื่อข่าวลือเหล่านั้นอาจกำลังถูกศิษย์ภายในหัวเราะเยาะอยู่ก็เป็นได้

เมื่อคิดเช่นนี้ เฉียนหงตัดสินใจว่าหลังออกจากหอคัมภีร์แล้ว เขาจะช่วยกู้ชื่อเสียงของหอคัมภีร์และฉินเฟิง!

"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ข้าต้องรบกวนศิษย์น้องแล้ว"

ด้วยการนำทางของฉินเฟิง เฉียนหงเดินตรงไปยังตำแหน่งที่เก็บคัมภีร์เล่มนั้น

"คัมภีร์พลังแรกกำเนิด!"

"ยอดเยี่ยม! เหมาะกับสถานการณ์ของข้าเป็นที่สุด!"

"มีความสมดุลสูง สามารถใช้ฝึกฝนต่อไปได้แม้เมื่อเข้าสู่ขอบเขตแสงวิญญาณ อีกทั้งยังเสริมพลังลมปราณภายในได้เป็นอย่างดี สมกับเป็นเคล็ดวิชาชั้นยอดที่ใช้เสริมสร้างรากฐาน"

เมื่ออ่านเนื้อหาจบ เฉียนหงเผยรอยยิ้มพึงพอใจ จากนั้นจึงจมดิ่งเข้าสู่การทำความเข้าใจคัมภีร์เล่มนี้

บางคนอาจสงสัยว่า เมื่อเขากำลังจะทะลวงสู่ขอบเขตแสงวิญญาณ เหตุใดจึงไม่ขึ้นไปยังหอคัมภีร์ชั้นที่สามเพื่อค้นหาเคล็ดวิชาที่เหมาะสมกว่า?

คำตอบนั้นง่ายมาก นั่นคือ "แพงเกินไป!"

ค่าธรรมเนียมสำหรับหอคัมภีร์ชั้นที่หนึ่งอยู่ที่ 120 แต้มคะแนน ชั้นที่สองเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า และชั้นที่สามต้องใช้แต้มคะแนนถึง 480 แต้ม

ศิษย์รับใช้ได้รับเพียง 12 แต้มต่อปี ส่วนศิษย์นอกได้ 24 แต้ม แน่นอนว่าศิษย์สามารถรับภารกิจจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ หรือช่วยเหลือผู้ดูแลและผู้อาวุโสเพื่อแลกแต้มคะแนนได้

อย่างไรก็ตาม ภารกิจเหล่านั้นบางครั้งต้องพึ่งพาโชค และบางครั้งก็มีอันตรายและความยากสูงมาก

ดังนั้น ศิษย์ส่วนใหญ่มักต้องใช้แต้มคะแนนอย่างระมัดระวัง

แม้เฉียนหงจะเป็นศิษย์ขอบเขตสร้างรากฐานระดับดิน แต่ยังไม่ได้เข้าสู่ศิษย์ภายใน หรือถูกผู้อาวุโสรับเป็นศิษย์ จึงไม่มีแต้มคะแนนมากพอจะใช้จ่ายโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง

ดังนั้น การเลือกใช้หอคัมภีร์ชั้นที่สองจึงเป็นทางเลือกที่คุ้มค่าที่สุดสำหรับศิษย์นอก

ขณะเดียวกัน ฉินเฟิงเห็นแต้มคะแนนสิบแต้มเข้าบัญชีของเขาก็รู้สึกพอใจไม่น้อย หากสามารถรับแต้มคะแนนวันละสิบแต้มเช่นนี้ได้ เดือนหนึ่งเขาจะมีถึง 300 แต้ม เพียงพอสำหรับการหลอมโอสถแล้ว

ในตอนนี้ เขาสามารถหลอมโอสถฟื้นพลังระดับสูงได้แล้ว ส่วนโอสถเสริมพลังและโอสถระเบิดพลังนั้น แม้จะเป็นสูตรที่แตกต่างกัน แต่หากเชี่ยวชาญการหลอมโอสถฟื้นพลังแล้ว การหลอมโอสถทั้งสองก็ไม่ใช่เรื่องยาก

โอสถสร้างรากฐานระดับสมบูรณ์แบบนั้น ฉินเฟิงยังไม่ได้คิดจะหลอมในตอนนี้ เขาตั้งใจจะรอจนกว่าจะสามารถหลอมโอสถฟื้นพลังระดับสมบูรณ์แบบได้เสียก่อน

ท้ายที่สุดแล้ว เขายังอยู่ห่างจากขอบเขตสร้างรากฐานมากนัก และที่สำคัญ วัตถุดิบสำหรับโอสถสร้างรากฐานระดับสมบูรณ์แบบนั้นแพงลิบลิ่ว เขาไม่ใช่เศรษฐี และยิ่งกว่านั้นเขาก็ไม่มีทรัพยากรเหลือเฟือ

【ชื่อ: ฉินเฟิง】

【พรสวรรค์: ระดับเจ็ด, 42310/50000】

【สติปัญญา: ระดับเจ็ด, 42350/50000】

【ร่างกาย: ร่างวิญญาณ, 955/10000】

【อายุขัย: เหลือ 202 ปี 178 วัน】

【ระดับพลัง: ขอบเขตขัดเกลาร่างกาย (ผิวทองแดง), 180/200】

【เคล็ดวิชา: วิถีธรรมเก้าเมฆา (ระดับแรก), ตำราโอสถ】

【วิทยายุทธ์: หมัดวายุอัสนีเก้าเมฆา, หมัดกระทิงปีศาจ, วิชาสายฟ้าเก้าสวรรค์, เพลงดาบสังหารฟ้า】

【ทักษะลับ: เคล็ดวิชาปิดผนึกสัมผัสทั้งห้า, เคล็ดวิชาปิดผนึกจิตสำนึก, วิชาเร้นลมหายใจ, วิชาปิดฟ้า】

【วิชาศักดิ์สิทธิ์: กายาวัชรทองคำ】

"ไม่น่าเชื่อว่าตลอดช่วงเวลาที่ข้ามุ่งมั่นหลอมโอสถ ข้ากลับไม่ทันสังเกตว่าระดับพลังของข้ากำลังจะทะลวงสู่ขอบเขตชำระกายเนื้อเหล็กแล้ว"

ฉินเฟิงแต่เดิมก็รู้สึกว่าระดับพลังของเขาใกล้จะทะลวงขั้น และเมื่อมองดูค่าพลังของตนเองก็พบว่าเขาใกล้จะข้ามผ่านขอบเขตผิวทองแดงแล้ว

พลังของเขาในตอนนี้สูงถึงเก้าหมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าชั่ง

ใช่แล้ว ตัวเลขนี้เอง! สำหรับผู้ฝึกตนขัดเกลาร่างกายทั่วไป พลังระดับนี้คือขีดจำกัดที่สามารถบรรลุได้ในช่วงท้ายของขอบเขตชำระไขกระดูก!

ก่อนเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐาน เซียวจางและจางเทามีพลังร่างกายเพียงแปดหมื่นชั่ง ส่วนเฉียนหงนั้นมากกว่าพวกเขาเล็กน้อย อยู่ที่เก้าหมื่นชั่ง

แต่ฉินเฟิงยังอยู่เพียงแค่ขอบเขตผิวทองแดงเท่านั้น! หากเขาทะลวงสู่ขอบเขตชำระไขกระดูก พลังของเขาจะสูงถึงเท่าใดกัน?

อย่างน้อยต้องถึงสองแสนชั่งแน่! และคนสุดท้ายที่มีพลังร่างกายสองแสนชั่งก่อนเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐานก็คือจ้าวแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เก้าเมฆาในปัจจุบัน!

เมื่อคิดถึงจุดนี้ ฉินเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น... ข้าอยู่ในระดับเดียวกับจ้าวแดนศักดิ์สิทธิ์!

ทันใดนั้นเอง เขาก็เริ่มต้นเปิดเตาหลอมและเริ่มหลอมโอสถ

ฉินเฟิงนำวัตถุดิบสำหรับโอสถฟื้นพลังสิบส่วนใส่ลงไปในเตาหลอม จากนั้นก็จุดไฟเพื่อเริ่มต้นกระบวนการหลอมโอสถ ขั้นตอนนี้ใช้เวลาไม่นาน เนื่องจากเขาคุ้นเคยเป็นอย่างดีแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความรู้ที่ได้รับจากการศึกษาและประสบการณ์ตรง เขาจึงสามารถแยกแยะและขจัดสิ่งเจือปนที่ไม่มีประโยชน์ต่อโอสถออกไปได้ตั้งแต่ขั้นตอนการละลายวัตถุดิบ

สำหรับนักหลอมโอสถทั่วไป พวกเขาจะต้องทำขั้นตอนการกลั่นกรองสิ่งเจือปนหลังจากละลายวัตถุดิบเสร็จแล้ว

ของเหลวหลากสีค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในเตาหลอม

ขั้นตอนต่อไปคือการทำให้ของเหลวรวมตัวกันกลายเป็นเม็ดโอสถ ซึ่งต้องใช้การควบคุมเปลวไฟที่แม่นยำยิ่งกว่าขั้นตอนก่อนหน้านี้

ฉินเฟิงเข้าสู่ภาวะมีสมาธิสูงสุด ราวกับว่าตัวเขาหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเตาหลอม รับรู้ถึงอุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างแม่นยำและค่อย ๆ ปรับเปลวไฟอย่างประณีต

ของเหลวภายในเตาหลอมเริ่มเปลี่ยนเป็นเนื้อโคลนอ่อน ฉินเฟิงโบกมือส่งพลังไปกระแทกเตาหลอมจากระยะไกล แรงสั่นสะเทือนจากการกระแทกช่วยให้โอสถรวมตัวกันเป็นเม็ดสมบูรณ์

เมื่อเวลาผ่านไป ฉินเฟิงก็ก้าวเข้าสู่ภาวะสมาธิสูงสุด สิบเม็ดโอสถกลิ้งตัวไปมาภายในเตาหลอม เปล่งประกายเงางาม และส่งกลิ่นหอมเย้ายวนออกมา

กลิ่นหอมของโอสถแสดงถึงโอสถระดับสูง!

ฉินเฟิงตาวาวขึ้น จังหวะนี้คือโอกาสทอง!

เขาตบฝาหม้อของเตาหลอมออก

"ฟุ่บ!!"

ไอร้อนพวยพุ่งออกมาพร้อมกับหมอกสีขาวเข้มข้น และกลิ่นหอมของโอสถก็กระจายไปทั่ว!

แสงเรืองรองส่องประกายในไอหมอก ฉินเฟิงถอนหายใจด้วยความโล่งใจ!

โอสถฟื้นพลังระดับสูงสิบเม็ดสมบูรณ์แบบ!

...

...

...

สามวันต่อมา เฉียนหงปรับสภาพของตนเองให้สมบูรณ์ และเริ่มทะลวงสู่ขอบเขตแสงวิญญาณ

หากกล่าวว่าขอบเขตสร้างรากฐานคือการเปลี่ยนพลังปราณเป็นพลังวิญญาณ ขอบเขตแสงวิญญาณก็คือการใช้รากฐานที่หล่อหลอมขึ้นเพื่อหล่อเลี้ยงจิตสำนึก จนกระทั่งเกิดเป็นแสงวิญญาณขึ้นมา

เมื่อแสงวิญญาณปรากฏ ขอบเขตแสงวิญญาณก็ถือว่าสมบูรณ์

การทะลวงขอบเขตของเฉียนหงเป็นไปอย่างราบรื่น

ทว่า... ในจังหวะที่เขาทะลวงถึงขอบเขตแสงวิญญาณ เขากลับรู้สึกถึงบางสิ่งที่แปลกประหลาด...

ร่างกายของเขาไม่สามารถต้านทานแรงกดดันได้ชั่วขณะ และ...

ปล่อยก๊าซออกมา!

โดยปกติ เรื่องนี้ถือว่าเป็นปกติของผู้ฝึกตนขัดเกลาร่างกาย แต่สำหรับผู้ฝึกตนขอบเขตแสงวิญญาณเช่นเขา ควบคุมร่างกายได้ทุกกระเบียดนิ้ว แต่กลับไม่สามารถหยุดสิ่งนี้ได้...

และที่สำคัญที่สุด...

กลิ่นมันช่างเหม็นเหลือเกิน!!!