บทที่ 95 การซุ่มโจมตี

บทที่ 95 การซุ่มโจมตี

ผู้ปลุกพลังระดับ A ในระยะนี้ถือว่าเป็นผู้แข็งแกร่งอย่างแท้จริง

ใต้ประกาศนั้น มีคนเข้ามาแสดงความคิดเห็นมากมาย

“ว้าว! ผู้ปลุกพลังระดับ A เลยเหรอ ในศูนย์พักพิงของเราก็ต้องติดท็อปเท็นแล้วล่ะมั้ง?”

“ตอนนี้ราชาซอมบี้ส่วนใหญ่เพิ่งวิวัฒนาการถึงระดับ B+ เอง ระดับ A นี่ถือว่าแข็งแกร่งมากแล้ว!”

“บริษัทไท่เค่อนี่ดีจริงๆ มีทั้งอาหาร มีทั้งผู้แข็งแกร่ง พูดซะจนฉันอยากจะไปลี้ภัยที่นั่นเลย...”

“คนข้างบน ระวังโดนจับไปทดลองกับมนุษย์นะ เดี๋ยวก็โดนเอาไปเลี้ยงซอมบี้หรอก”

“ไม่รู้ว่าผู้ปลุกพลังระดับ A จะสามารถเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ในเมืองเจียงเป่ยได้รึเปล่า ทุกคนรอติดตามกันต่อไปนะ!”

“........”

หลินตงปิดโทรศัพท์มือถือ ไม่ได้ดูต่อ คาดว่าอีกไม่นาน ตัวเขาก็จะได้เผชิญหน้ากับผู้ปลุกพลังระดับ A คนนั้นแล้ว

ขณะเดียวกัน...ก็เตรียมพร้อมที่จะกลืนกินแกนผลึกระดับ A แล้วด้วย

ฝนที่ตกปรอยๆ ติดต่อกันหลายวัน ทำให้เมืองแห่งวันสิ้นโลกแห่งนี้ชื้นแฉะขึ้นเล็กน้อย

วันนี้ ในที่สุดฝนก็หยุดตก หลังจากที่ถูกน้ำฝนชะล้าง อากาศก็สดชื่นขึ้นมาก มีแมลงมากมายกำลังสนุกสนานอยู่ในดินโคลน

ที่ชายขอบของเมืองแห่งวันสิ้นโลก เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ดังกระหึ่มมาจากบนท้องฟ้า เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งค่อยๆ ลดระดับลง

หน่วยผู้ปลุกพลังของบริษัทไท่เค่อกลุ่มหนึ่ง พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่ติดอาวุธอีกหลายนาย กำลังรอต้อนรับอยู่ด้านล่าง

ครั้งนี้พวกเขาฉลาดขึ้นแล้ว ไม่ได้ขับเฮลิคอปเตอร์บินตรงข้ามเมือง เพราะมนุษย์บนท้องฟ้านั้นไม่ปลอดภัย

หลังจากที่เฮลิคอปเตอร์ลงจอดอย่างมั่นคงแล้ว เสียงใบพัดก็ค่อยๆ เงียบลง

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่คนหนึ่ง สวมชุดปฏิบัติการนาโน เดินออกมาจากเฮลิคอปเตอร์ เขามีผมสีทอง ตาสีฟ้า จมูกโด่งเป็นสัน กลับกลายเป็นชาวต่างชาติ

ชายหนุ่มคนนี้คือผู้ปลุกพลังระดับ A ที่มาจากสำนักงานใหญ่ของบริษัทไท่เค่อ ชื่อว่าถังเซินน่า และเขายังรับผิดชอบงานขนส่งไวรัส Q อีกด้วย

ในมือซ้ายของเขา ถือกระเป๋าโลหะผสมสีเงินแวววาวใบหนึ่ง

“สวัสดีครับ คุณถังเซินน่า” หัวหน้าหน่วยผู้ปลุกพลังที่มารอต้อนรับเดินเข้าไปจับมือกับเขา

ถังเซินน่าพยักหน้า “อืม พวกเราไปกันเถอะ”

“ครับ ผมได้วางแผนเส้นทางเข้าเมืองที่ปลอดภัยที่สุดไว้ให้คุณแล้ว มีซอมบี้น้อยมากครับ” หัวหน้าหน่วยพูด เขาชื่อไช่เจี้ยน เป็นผู้ปลุกพลังสายเสริมความเร็ว

ถังเซินน่ากลับไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย “ซอมบี้เยอะก็ไม่เป็นไร แค่จัดการพวกมันให้หมดก็สิ้นเรื่อง”

“อ้อ....” ไช่เจี้ยนรับคำ รู้สึกว่าเจ้าฝรั่งคนนี้ช่างอวดดีเสียจริง

“คุณถังเซินน่าครับ คุณอาจจะไม่คุ้นเคยกับสถานการณ์ในเมืองเจียงเป่ย ระมัดระวังหน่อยก็ดีนะครับ”

“ไม่มีอะไรที่ไม่คุ้นเคยหรอก เมืองที่ฉันเคยอยู่มาก่อน มีประชากรถึงยี่สิบล้านคน หนาแน่นมาก วิวัฒนาการออกมาเป็นราชาซอมบี้ที่แข็งแกร่งมากมาย ไม่มีใครเข้าใจซอมบี้ได้ดีไปกว่าฉันอีกแล้ว” ถังเซินน่ากล่าว

“สุดยอด สุดยอด!” สมาชิกในทีมหลายคนพากันอุทานด้วยความทึ่งสมกับเป็นคนที่เคยเห็นโลกกว้างมาจริงๆ

“งั้นคุณต้องเคยเจอซอมบี้ประหลาดมาแล้วแน่ๆ เลยใช่ไหมคะ?” เด็กสาวคนหนึ่งในทีมเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

“แน่นอน ฉันเคยจัดการมาแล้วมากกว่าหนึ่งตัวด้วยซ้ำ มีประสบการณ์ในการรับมือกับซอมบี้ประหลาดเป็นอย่างดี” ถังเซินน่ากล่าว

ไช่เจี้ยนและคนอื่นๆ พยักหน้า รู้สึกว่าเจ้าฝรั่งคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ และอาจจะเป็นเพราะเป็นชาวต่างชาติด้วย นิสัยจึงค่อนข้างจะเปิดเผยและโอ้อวด ไม่เหมือนคนจีนที่เน้นความถ่อมตนและเก็บตัว

หลายคนคุยกันไปพลางเดินเข้าไปในเมือง เหยียบย่างเข้าสู่ถนนในเขตเมือง

หากเดินทางตามเส้นทางปกติ พวกเขาก็ยังคงต้องผ่านอาณาเขตของราชาซอมบี้ตาอสรพิษ ซึ่งแน่นอนว่าตอนนี้ถูกหลินตงยึดครองไปแล้ว

ปัจจุบันบริษัทไท่เค่อไม่กล้าที่จะไปยุ่งกับหลินตง ดังนั้นจึงตั้งใจจะอ้อมไป โดยผ่านทางชายขอบอาณาเขตของราชาซอมบี้ตนอื่นแทน

แต่บนถนน ก็ยังคงมีซอมบี้สองสามตัวเดินเตร็ดเตร่อยู่

เมื่อพวกมันเห็นมนุษย์หลายคน ก็พุ่งเข้ามาหาอย่างบ้าคลั่งราวกับหมาบ้า

อย่างไรก็ตาม ซอมบี้ระดับต่ำเหล่านี้ ไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อพวกเขา เจ้าหน้าที่ติดอาวุธหลายนายถือดาบยาวโลหะผสม ฟันซอมบี้เหล่านั้นจนตาย

ระหว่างนั้น ถังเซินน่าก็ได้ลงมือด้วย ความสามารถในการปลุกพลังของเขาคือการเสริมพลังส่วนต่างๆ ของร่างกาย 【หัตถ์อสูรโลกันตร์】

บนมือขวาของเขามีไอสีดำลอยขึ้น ราวกับเปลวไฟที่ลุกโชน ยกมือขึ้น คว้าคอของซอมบี้ตัวหนึ่ง

ซอมบี้ที่ดุร้ายเมื่อครู่ พอมาอยู่ในมือของเขาก็สงบลงในทันที ร่างกายไม่ขยับเขยื้อน ราวกับถูกทำให้เป็นอัมพาต

หัตถ์อสูรโลกันตร์มีผลทำให้เป็นอัมพาตจริงๆ ขอเพียงสัมผัสกับสิ่งมีชีวิต ก็จะทำให้สูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวได้

ถังเซินน่าออกแรงบีบนิ้วทั้งห้า ‘แกร็ก’ เสียงดังขึ้น เด็ดหัวของซอมบี้ตัวนั้นออกมา

“แข็งแกร่งจริงๆ....” ไช่เจี้ยนและคนอื่นๆ แอบมองดูอยู่เงียบๆ ในใจอดที่จะทึ่งไม่ได้

ซอมบี้สองสามตัว ถูกมนุษย์จัดการได้อย่างง่ายดาย

“ก็ยังดี แค่อย่าไปเจอราชาซอมบี้แถวตึกสูงก็พอ” สมาชิกหญิงคนหนึ่งในทีมถอนหายใจ เห็นได้ชัดว่าเคยเจอเรื่องฝังใจมาแล้ว

ไช่เจี้ยนเอ่ยปลอบใจว่า “ครั้งนี้ไม่เจอหรอก พวกเราอ้อมมาตั้งไกลขนาดนี้ จะบังเอิญขนาดนั้นได้ยังไงกัน ยังจะมาเจอเขาอีก”

“ใช่แล้วล่ะ นอกจากว่าเขาจะตั้งใจมาดักรอพวกเรา” สมาชิกชายอีกคนพูดขึ้น

เห็นได้ชัดว่า พวกเขาไม่รู้ว่าหลินตงได้รับข่าวกรองเรื่องไวรัส Q แล้ว

เพียงแต่ไม่มีใครสังเกตเห็นว่า ในขณะนั้นบนท้องฟ้า มีอีกาตัวหนึ่งขนสีดำสนิทบินผ่านไปอย่างรวดเร็ว ดวงตาสีแดงก่ำคู่เล็กๆ ของมันเป็นประกาย กวาดตามองภาพบนถนนเบื้องล่างจนหมดสิ้น

หลังจากที่ไช่เจี้ยนและคนอื่นๆ ฆ่าซอมบี้เสร็จแล้ว ก็เดินหน้าต่อไป พร้อมกับถามคำถามหนึ่งกับถังเซินน่า คิดว่าเขาคงจะมีความรู้กว้างขวาง อาจจะสามารถตอบคำถามนี้ได้

“คุณถังเซินน่าครับ คุณคิดว่าการวิวัฒนาการของซอมบี้จะมีขีดจำกัดไหมครับ? เช่นว่า พอความแข็งแกร่งถึงระดับหนึ่งแล้ว ก็จะไม่แข็งแกร่งขึ้นไปอีก”

“ฉันคิดว่ามีนะ สิ่งมีชีวิตทุกชนิดล้วนมีขีดจำกัด” ถังเซินน่าครุ่นคิด

“อ้อ งั้นก็ดีหน่อย...” ไช่เจี้ยนรู้สึกโล่งใจขึ้นเล็กน้อย ถ้าซอมบี้วิวัฒนาการต่อไปได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด นั่นคงจะน่ากลัวเกินไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม ถังเซินน่าก็เปลี่ยนเรื่องพูด “ถ้าซอมบี้ถึงขีดจำกัดแล้วล่ะก็ เกรงว่าคงจะครองโลกได้แล้วล่ะ กลายเป็นเทพเจ้าของดาวเคราะห์สีน้ำเงินทั้งดวงนี้เลย ด้วยความแข็งแกร่งของนาย ไม่จำเป็นต้องคิดมากขนาดนั้นหรอก”

“เอ่อ ครับ...” ไช่เจี้ยนพยักหน้าอย่างงงๆ รู้สึกว่าสถานการณ์ยังคงเลวร้ายอยู่มาก มนุษย์อยากจะอยู่รอดต่อไปได้นั้นยากลำบากเหลือเกิน

ถังเซินน่าพูดต่อ “นอกจากนี้ สำหรับราชาซอมบี้ที่วิวัฒนาการจนมีสติปัญญาสูงส่งแล้ว การใช้คำว่าซอมบี้มาอธิบายพวกมันคงจะไม่เหมาะสมอีกต่อไป ฉันอยากจะเรียกพวกมันว่า——อมตชน!”

“ซี้ด....” ทุกคนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ คำว่าอมตชนนี้ ฟังดูแล้วไม่น่าจะเป็นพวกดี ทำให้รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาในใจ

ในขณะนั้นเอง ไช่เจี้ยนก็สังเกตเห็นว่ารอบข้างเงียบลงเล็กน้อย

บนถนนเบื้องหน้า ไม่มีซอมบี้ มีเพียงขยะเกลื่อนกลาด และรถยนต์ที่พังยับเยิน

และอาคารที่ผุพังทั้งสองข้างทาง กลับมีเถาวัลย์สีเขียวมรกตเลื้อยพันอยู่ ลามไปจนถึงเสาไฟริมถนน หรือไม่ก็เลื้อยคลุมอยู่บนรถยนต์ที่พังแล้ว

“แปลกจัง ที่นี่เงียบมากเลย” ไช่เจี้ยนรู้สึกไม่ชอบมาพากลอยู่ในใจ

สมาชิกคนหนึ่งในทีมพูดขึ้นว่า “ไม่มีซอมบี้ก็ดีแล้วนี่ จะได้ไม่ต้องยุ่งยาก”

พูดจบ พวกเขาก็เดินหน้าต่อไป

ส่วนถังเซินน่าก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไร เขาเป็นผู้ปลุกพลังสายเสริมพลังกายภาพ ถึงแม้ระดับจะไม่ต่ำ แต่ความสามารถในการรับรู้กลับมีจำกัดมาก

พวกเขาทั้งหมด เดินเข้าไปในอาณาเขตของเถาวัลย์อย่างรวดเร็ว

ในขณะนั้น ลมพัดโชยมาเบาๆ ใบหญ้าที่หนาทึบก็พากันไหวเอนไปตามแรงลมอย่างพร้อมเพรียง เถาวัลย์ที่อยู่ด้านล่าง กลับค่อยๆ เลื้อยคลานอย่างช้าๆ

พวกมันตามหลังเจ้าหน้าที่ติดอาวุธสองคนไปอย่างเงียบเชียบ ไม่นานนัก ก็พันเข้าที่ข้อเท้าของทั้งสองคน