บทที่ 6 บุกซูเปอร์มาร์เก็ต

บทที่ 6 บุกซูเปอร์มาร์เก็ต

ช่วงเวลาต่อมา

หลินตงยังคงเก็บตัวอยู่ที่บ้าน กินเนื้ออย่างต่อเนื่อง และในเวลาว่าง ก็ฝึกสอนลูกน้องซอมบี้ของเขา

เหล่าลูกน้องซอมบี้พัฒนาไปอย่างรวดเร็ว

พวกมันเชี่ยวชาญวิธีการใช้อาวุธแล้ว หรือกระทั่งพัฒนาจากมีดปังตอไปเป็นหน้าไม้ได้แล้ว

และในช่วงเวลาสามวันนี้

หลินตงกินเลือดเนื้อไปมากมาย ย่อยเร็วมาก ดูดซับพลังงานไปเยอะ ประเมินคร่าวๆ อย่างน้อยก็กินวัวไปสิบตัว!

ร่างกายของเขากำลังวิวัฒนาการอย่างรวดเร็ว ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

ตอนนี้ผิวหนังของหลินตง เหนียวเหมือนยาง มีดสั้นกรีดผ่านไป ทิ้งไว้เพียงรอยขีดข่วนสีขาวตื้นๆ เท่านั้น

อาวุธธรรมดาของมนุษย์ทำอะไรเขาไม่ได้แล้ว

“ในหัวคันยิบๆ เลย เหมือนจะมีอะไรกำลังจะงอกออกมา...”

หลินตงยกแก้วไวน์ขึ้น เอียงคอเล็กน้อย

นี่คือสัญญาณก่อนที่เขาจะเลื่อนระดับจาก C-class ไปเป็น B-class เมื่อถึงระดับ B-class แล้ว ในหัวของซอมบี้จะก่อตัวเป็นแกนผลึกขึ้นมา

ความแข็งแกร่งโดยรวมจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก และยังจะปลุกความสามารถพิเศษขึ้นมาอย่างหนึ่งด้วย

ความสามารถของซอมบี้แต่ละตัวแตกต่างกันไป บางตัวเป็นความสามารถพื้นฐาน เช่น ฟื้นฟูตัวเองอย่างรวดเร็ว แพร่เชื้อขั้นสุดยอด สร้างหนามกระดูก นอกจากนี้ ก็ยังมีความสามารถที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง เช่น สร้างภาพหลอน บุกรุกความฝัน ควบคุมจิตใจ เป็นต้น

ซอมบี้ที่มีความสามารถแปลกประหลาด สามารถฆ่าคนได้อย่างไร้ร่องรอย

ทำให้สิ่งมีชีวิตทุกชนิดปวดหัวอย่างมาก

หลินตงก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะปลุกความสามารถอะไรขึ้นมา เพราะในชาติก่อน ไม่มีเลือดเนื้อเพียงพอสนับสนุน ทำให้ไม่สามารถวิวัฒนาการไปถึงระดับนั้นได้ ยังไม่ทันได้แจ้งเกิด ก็ตายกลางทางไปเสียก่อน....

ในตอนนี้ เขาจิบของเหลวในแก้วไวน์

ท่วงท่าสง่างามอย่างยิ่ง

พลังงานกำลังถูกดูดซับ

จากการกินเลือดเนื้อในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา หลินตงสรุปได้แล้วว่า เนื้อวัวอร่อยที่สุด รองลงมาคือเนื้อหมู และสุดท้ายคือเนื้อไก่

แต่ในด้านของเลือดแล้ว เลือดไก่กลับเป็นสิ่งที่ดื่มอร่อยที่สุด

อย่างที่คนทั่วไปพูดกันว่า ‘เหมือนฉีดเลือดไก่เข้าไป’

หลังจากดื่มเลือดไก่แล้ว เซลล์ในร่างกายของหลินตงจะทำงานได้ดีขึ้น ดูดซับพลังงานได้เร็วขึ้น หรือแม้กระทั่งใบหน้าที่ซีดขาว ก็จะปรากฏสีแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย

‘ปัง! ปัง! ปัง!’

ขณะที่หลินตงกำลังนั่งดื่ม ‘เครื่องดื่ม’ อยู่บนโซฟา ถนนด้านนอกหน้าต่างก็มีเสียงทุบดังขึ้นเป็นระยะ ด้วยการได้ยินอันเฉียบคมของซอมบี้ เขาสามารถจับเสียงนั้นได้อย่างง่ายดาย

“ใครกำลังทำอะไรอยู่?”

หลินตงเดินมาที่ขอบหน้าต่าง ก้มมองลงไปที่ถนน

ก็พบว่ามีกลุ่มมนุษย์กลุ่มหนึ่ง ติดอาวุธอย่างแน่นหนา แขนพันด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์และเทปกาว เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกซอมบี้กัด

พวกเขาถืออาวุธ เช่น ประแจ ชะแลง หรือกระทั่งมีคนหนึ่งถือกระทะก้นแบน...

ชายร่างใหญ่ที่เป็นหัวหน้า อ้วนท้วนแข็งแรง สูงเมตรแปด น้ำหนักเกือบร้อยกิโลกรัม ถือขวานดับเพลิง กำลังทุบประตูม้วนที่ล็อกอยู่บานหนึ่ง

ปึก! ปึก! ปึก!

ขวานดับเพลิงถูกเหวี่ยงอย่างแรง ทุกครั้งที่ฟาดลงไป ประกายไฟก็แตกกระจาย

และตำแหน่งของประตูม้วนบานนั้น ก็คือซูเปอร์มาร์เก็ตที่หลินตงเคยเปิดนั่นเอง

ดูออกเลยว่า

หลังจากผ่านไปหลายวัน คนพวกนี้คงไม่มีอะไรกินแล้ว

จำใจต้องเสี่ยงออกมาหาของกิน

“ซูเปอร์มาร์เก็ตร้านนี้เคยสั่งของเข้ามาไม่น้อยเลยนะ ทุบมันให้เปิดได้ พวกเราก็จะมีกินมีใช้ไม่ขาดแล้ว!” ชายร่างใหญ่หัวหน้ากลุ่มเบิกตากว้าง ทุบประตูอย่างต่อเนื่อง ไม่กล้าชักช้าแม้แต่วินาทีเดียว

เพราะพวกเขารู้ดีว่า เสียงทุบดังสนั่นแบบนี้ ต้องดึงดูดซอมบี้มาแน่ๆ

“พี่...พี่หวัง เร็วเข้า! ซอมบี้กำลังจะมาแล้ว!”

ชายคนหนึ่งร้องบอกอย่างตื่นตระหนก

บนถนนที่เต็มไปด้วยซากศพและคราบเลือด มีซอมบี้ห้าหกตัวถูกดึงดูดมาแล้ว พวกมันคำรามในลำคอ วิ่งตรงมาทางพวกเขาอย่างบ้าคลั่ง

ซอมบี้บางตัวเนื่องจากความหิวโหย ไม่ได้รับเลือดเนื้อเสริมพลัง ร่างกายเริ่มเน่าเปื่อย ผมแทบจะร่วงหมดหัว เหมือนนักเขียนนิยายที่อดหลับอดนอนปั่นต้นฉบับไม่มีผิด

ในสภาวะหิวโหยสุดขีด ซอมบี้มีใบหน้าดุร้าย น่ากลัวอย่างยิ่ง ทำให้คนเห็นขนหัวลุก

“แม่เจ้าโว้ย! น่ากลัวเกินไปแล้ว!”

มีชายคนหนึ่ง ถึงกับถูกซอมบี้ทำให้ตกใจจนขาสั่น

ชายร่างใหญ่หัวหน้ากลุ่มกัดฟัน เค้นเสียงออกมาจากลำคอ

“พวกนายต้านพวกมันไว้ก่อน ล็อกประตูใกล้จะพังแล้ว!”

“ได้! สู้ตายกับซอมบี้!”

ชายอีกคนตะโกนขึ้น

เขาเหวี่ยงชะแลง พุ่งเข้าใส่ซอมบี้ที่บุกเข้ามา

ชายสี่คน ต่อสู้กับเหล่าซอมบี้ ซอมบี้พวกนั้นระดับต่ำเกินไป แขนขาแข็งทื่อ ไม่คล่องแคล่วเท่ามนุษย์ ถูกทุบหัวแตกไปหลายตัว

เลือดสาดกระเซ็น ศพซอมบี้ล้มลงอย่างต่อเนื่อง

แต่ว่า จำนวนซอมบี้มีมากเกินไป พวกมันหลั่งไหลมาจากทั่วทุกสารทิศไม่หยุด หรือบางตัวก็กระโดดลงมาจากดาดฟ้าโดยตรง เหมือนกับเกี๊ยวที่ถูกโยนลงหม้อ...

ไม่นานพละกำลังของทั้งสี่คนก็เริ่มหมด

คนธรรมดาเมื่อโจมตีสุดกำลัง จะทนได้สักสองนาทีก็ถือว่าเก่งแล้ว

“เจ็บ...ฉันถูกกัดแล้ว! รีบมาช่วยฉันเร็ว!”

ชายขี้ขลาดคนก่อนหน้านี้ ถูกซอมบี้ตัวหนึ่งกัดเข้าที่ฝ่ามือ สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

“เสี่ยวเฟิง!”

คนอื่นๆ อยากจะช่วย แต่ก็ไม่มีแรงเหลือแล้ว

อีกอย่าง พอถูกซอมบี้กัด

ก็จะกลายเป็นซอมบี้ไปด้วย!

พวกเขาทำได้เพียงมองดูชายคนนั้น ถูกซอมบี้สี่ห้าตัวรุมทึ้ง แล้วก็ถูกฉีกกินเป็นชิ้นๆ

เสียงร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวดของชายคนนั้น ดังสะท้อนไปทั่วท้องฟ้า

หลินตงที่อยู่ชั้นบนจิบของเหลวสีเลือดในแก้ว มองดูเรื่องสนุกอยู่ ไม่รู้ว่าพวกเขาจะทำเรื่องไร้ประโยชน์ไปทำไม ถึงมาทุบซูเปอร์มาร์เก็ตของเขา....

ของข้างใน ถูกเก็บเข้าไปในมิติเก็บของนานแล้ว

เสียงกรีดร้องอันน่าสยดสยองของชายคนนั้นเงียบหายไปอย่างรวดเร็ว เขาเพิ่งจะถูกกินไปหยกๆ ชายร่างใหญ่หัวหน้ากลุ่มที่ชื่อพี่หวังก็แสดงสีหน้าตื่นเต้นออกมา

“ล็อกประตูพังแล้ว! รีบเข้ามาเร็ว!”

‘ครืด!’

เขารีบดึงประตูม้วนเปิดขึ้นทันที

คนอื่นๆ ที่เหลือพอได้ยินเสียงนี้ ก็เหมือนได้ยินเสียงสวรรค์ ต่างก็แสดงสีหน้าดีใจออกมา แล้วรีบหันหลังมุดเข้าไปในประตูม้วน

แต่มีคนหนึ่งขณะที่กำลังวิ่งอยู่ ก็ถูกซอมบี้ครึ่งท่อนบนพื้นคว้าข้อเท้าไว้

‘ตุ้บ!’

ชายคนนั้นล้มหน้าคะมำลงกับพื้นทันที ในใจร้อนรน พยายามตะเกียกตะกายคลานเข้าไปในประตูม้วนอย่างสุดชีวิต

“พวกนาย เร็วเข้า! รีบช่วยฉันหน่อย!”

คนที่เข้าไปข้างในแล้วสองสามคน รีบคว้าแขนเขาไว้ ดึงสุดแรงเข้าข้างใน

แต่ซอมบี้ข้างหลัง ก็กระโจนเข้าใส่ร่างของชายคนนี้ต่อเนื่องกันแล้ว

ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามแค่ไหน

ก็ดึงเข้าไปไม่ได้

และร่างของชายที่ล้มอยู่ตอนนี้ ก็ขวางประตูม้วนไว้พอดี ทำให้ปิดลงไม่ได้

มีซอมบี้สองสามตัว อาศัยช่องว่างของประตู พยายามมุดเข้ามาข้างในอย่างบ้าคลั่ง

“พี่หวัง! ทำยังไงดี?”

ทั้งสองคนแสดงสีหน้ากระวนกระวาย

ชายร่างใหญ่เหวี่ยงขวานดับเพลิง ทุบหัวซอมบี้ไปสองสามตัว กัดฟันพูด

“ช่วยเขาไม่ได้แล้ว! โยนเขาทิ้งไป ตอนนี้ต้องปิดประตูให้ได้!”

“หา? นี่...”

ทั้งสองคนตกใจ ไม่กล้าทอดทิ้งเพื่อน

แต่ก็ยังคงปล่อยมืออย่างรู้งาน

“พวกแก...ช่วยฉันด้วยสิ!”

ชายที่อยู่บนพื้นแสดงสีหน้าสิ้นหวัง เขาถูกซอมบี้ลากถูลู่ถูกัง ร่างกายเลื่อนออกไปข้างนอกไม่หยุด แต่สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอด ทำให้เขายังคงใช้สิบนิ้วจิกขอบประตูม้วนไว้

ตอนนั้นเอง ดวงตาของชายร่างใหญ่หัวหน้ากลุ่มก็แดงก่ำ เหวี่ยงขวานดับเพลิงขึ้น

ฟันลงไปบนมือทั้งสองข้างนั้นโดยตรง!

‘ฉับ!’

ฝ่ามือของชายคนนั้นขาดสะบั้น กรีดร้องออกมาทันที ร่างกายถูกลากออกไปจนหมด แล้วก็จมหายไปในเสียงคำราม

และประตูม้วนบานนั้น ในที่สุดก็ ‘ครืด’ ปิดลงสนิท!

“เก่งไม่เบานี่นา...”

หลินตงที่อยู่หน้าขอบหน้าต่างคิดในใจ รู้สึกว่าการแสดงของพวกเขาไม่เลวเลย เสียสละไปแค่สองคน ก็บุกเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตของเขาได้แล้ว

โดยเฉพาะชายร่างใหญ่หัวหน้ากลุ่มคนนั้น การตัดสินใจสุดท้ายถือว่าฉลาดมาก

น่าเสียดาย...

ในร้านของเขาไม่มีอะไรเลยสักอย่าง (อีโมจิยักไหล่)