ตอนที่ 31 ห้องลับ

“แล้วเรามาอยู่ที่นี่ทำไมแทนที่จะตรงไปที่ หุบเขาแห่งพายุ?” อลิซหันไปมองแม็กซ์ ขณะที่สายตากวาดผ่านภูมิทัศน์ที่ถูกเผาไหม้ ต่างจากป่าไหม้ที่พวกเขาเพิ่งผ่านมา บริเวณนี้ไม่มีต้นไม้หลงเหลือเลย

มันคือผืนดินรกร้างที่เต็มไปด้วยบ่อน้ำลาวาที่เดือดพล่านปรากฏประปรายไปทั่วพื้นดิน

ในระยะไกล ภูเขาไฟขนาดมหึมาตั้งตระหง่าน ยอดภูเขาพ่นลาวาเป็นระยะ สาดแสงสีส้มแดงเจิดจ้าไปทั่วท้องฟ้าหม่นหมอง

“ฉันบอกเธอไปแล้วไง ว่าเรากำลังตามหาห้องลับของดันเจี้ยน ทุ่งเพลิง” แม็กซ์กล่าวพลางมองไปรอบ ๆ ขณะเดินไปตามพื้นดินที่ถูกเผาไหม้

“เพราะนายนี่แหละ เราจะพลาดการต่อสู้กับบอสแน่เลย” อลิซพูดอย่างหงุดหงิดก่อนจะยิงลูกธนูเพลิงออกไป

ลูกธนูพุ่งทะยานกลางอากาศชนเข้ากับโกเล็มตัวหนึ่งที่ดูเหมือนสร้างจากหินและลาวา มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ดูน่าเกลียด เป็นการรวมกันของหินหลอมเหลวและหินแข็ง

ปัง!

โกเล็มระเบิดทันทีที่โดนโจมตี หินและลาวากระเด็นกระจายออกไปทุกทิศทาง

“ฉันเคยขอให้เธอมากับฉันไหมล่ะ?” แม็กซ์หันไปยิ้มกว้างใส่เธอ “เธอนั่นแหละที่พูดว่า ‘ฉันต้องรู้ให้ได้ว่านายมีพลังแค่ไหน ดังนั้นฉันจะติดตามนายไป’ อะไรประมาณนั้นไม่ใช่เหรอ” เขาเลียนเสียงอลิซ

“หึ ฉันก็ต้องตรวจสอบให้แน่ใจน่ะสิ” อลิซสบถพร้อมกับหันไปมองแม็กซ์ “ถ้าฉันจะแนะนำใครสักคน ฉันก็ต้องแน่ใจว่าพลังของเขามีมากพอ ไม่อย่างนั้น ฉันอาจกลายเป็นตัวตลกของทั้งกิลด์ถ้านายล้มเหลว”

เธอเสริมด้วยสีหน้าจนปัญญา “อีกอย่าง ห้องลับของ ทุ่งเพลิง น่ะ ไม่เคยมีใครเจอมานานหลายปีแล้ว นายมั่นใจได้ยังไงว่าจะหามันเจอ?”

แม็กซ์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดของเธอ “เพราะฉันรู้ว่าฉันจะหามันเจอไงล่ะ นั่นแหละเหตุผลที่ฉันอยู่ที่นี่” เขาตอบพร้อมหันกลับไปมองเธอ

“ก็ได้” อลิซถอนหายใจแล้วกอดอก “ถ้าประตูทางออกปรากฏขึ้นตรงหน้าเรา นายก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือนนะ”

แม็กซ์ยิ้มมุมปาก “แน่นอน”

“หึ” อลิซยกมือขึ้นด้วยความหงุดหงิดแต่ก็พยายามสงบสติอารมณ์ “ช่างมันเถอะ ฉันทำภารกิจที่มาที่นี่เสร็จแล้ว” เธอพึมพำกับตัวเอง

ด้านหลังเธอ เอมี่ยังคงเดินตามมาอย่างเงียบ ๆ ด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้า ขณะที่มองดูอลิซที่ดูมุ่งมั่นมาก มันเป็นภาพที่ไม่ค่อยเห็นบ่อยนัก ที่กิลด์ อลิซมักจะสงบเสงี่ยม ควบคุมอารมณ์อย่างระมัดระวัง

แต่หลังจากได้พบกับแม็กซ์ เธอกลับดูเหมือนคนที่กลับมาเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง อลิซคนเดิมที่เคยหัวเราะอย่างเปิดเผยและพูดทุกอย่างที่อยู่ในใจโดยไม่ลังเล

หลังจากเดินต่ออีกไม่กี่นาที พวกเขาก็มาถึงพื้นที่ที่ต่างออกไป และดูอันตรายมากกว่าเดิม

“ถึงแล้ว” แม็กซ์พูดอย่างตื่นเต้นพลางมองไปรอบ ๆ “ห้องลับอยู่นี่แหละ”

อลิซมองภาพตรงหน้า สีหน้าของเธอเคร่งเครียดขึ้น “แน่ใจนะว่านายไม่ได้เข้าใจผิด? มองไปข้างหน้าแล้วเห็นอะไรบ้าง? ห้องลับจะมาอยู่ในที่ยุ่งเหยิงแบบนี้ได้ยังไง?”

ภาพตรงหน้าพวกเขาชวนให้รู้สึกประหลาดใจในแบบแปลก ๆ

น้ำพุแห่งลาวาพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็นระยะ กระจายอยู่ทั่วพื้นที่เบื้องหน้า แค่ยืนอยู่ตรงนี้ พวกเขาก็มองเห็นน้ำพุลาวาทั้งหมด 9 แห่งที่พ่นลาวาขึ้นมา

บริเวณนั้นยังมีหลุมดำอยู่ทั่วไป และภายในหลุมนั้นกำลังเดือดพล่านไปด้วยลาวา

“ฉันรู้ว่าที่นี่อันตราย แต่ฉันก็มั่นใจเหมือนกันว่าห้องลับต้องอยู่แถวนี้แน่ ๆ” แม็กซ์กล่าวพลางชี้ไปยังพื้นที่เบื้องหน้า

เขาเสริมอย่างรวดเร็ว “พวกเธออยู่ตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะเข้าไปตรวจสอบเอง”

อลิซเบิกตากว้างเมื่อได้ยิน “นายพูดจริงเหรอ? ถ้าลาวาตกใส่นาย นายตายแน่ ไม่มีทางย้อนกลับได้เลยนะ”

“ฉันรู้ แต่ฉันต้องไป” แม็กซ์ตอบอย่างไม่ลังเล

“ห้องลับนั่น หรืออะไรก็ตามที่นายคิดว่ามันอยู่ในนั้น มันสำคัญขนาดที่นายยอมเสี่ยงชีวิตเลยเหรอ?” อลิซพยายามหว่านล้อม น้ำเสียงเธอเต็มไปด้วยความห่วงใย “มันคุ้มเหรอ? เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าห้องลับมีจริงรึเปล่า นายอาจกำลังโยนชีวิตตัวเองทิ้งเปล่า ๆ ก็ได้”

“คุ้มแน่นอน เชื่อฉันเถอะ” แม็กซ์พูดเบา ๆ แต่น้ำเสียงมั่นคง เขาจำเป็นต้องได้สกิลธาตุไฟเพื่อรักษาสิทธิ์ในการเข้ากิลด์ฟีนิกซ์ออร์เดอร์ แม้ว่าจะไม่จำเป็นต้องมีคลาสธาตุไฟโดยตรง แต่เขาก็ไม่อยากเสี่ยง

การคัดเลือกที่จะจัดขึ้นต้นเดือนหน้านั้นคือโอกาสเดียวของเขา และเขาไม่สามารถปล่อยให้มันหลุดมือไปได้

สำหรับเปลวไฟสีดำที่เขาได้มาก่อนหน้านี้ แม็กซ์เลือกที่จะปกปิดไว้ เขาสงสัยว่าเปลวไฟนั้นเกี่ยวข้องกับความลับครั้งใหญ่ที่เชื่อมโยงกับชายลึกลับซึ่งสอนวิชาดาบให้เขาและสายเลือดที่เขาได้รับจากโครงกระดูก

ตราบใดที่เขายังไม่รู้ความจริง เขาก็ขอปิดเรื่องพลังนี้ไว้ก่อน

ยิ่งไปกว่านั้น เปลวไฟสีดำมักมีชื่อเสียงแง่ลบ มักเชื่อมโยงกับการทำลายล้างและพลังต้อง ห้าม เขาไม่อยากกลายเป็นเป้าหมายของผู้คน หรือดึงดูดความสนใจที่ไม่จำเป็น

“ฉันจะกลับมา” แม็กซ์พูดก่อนจะพุ่งตัวไปยังพื้นที่ที่มีน้ำพุลาวา ความเร็วของเขารวดเร็วมาก จนกระทั่งอลิซกับเอมี่จะทันตั้งสติ แม็กซ์ก็ไปถึงแล้ว

“ความเร็วแบบนั้น!” อลิซตกใจ ดวงตาเบิกกว้าง เธอเคยเห็นแค่ไม่กี่คนที่มีความเร็วแบบนี้ ‘แต่คนเหล่านั้นล้วนอยู่แถวหน้าของแรงค์มือใหม่ ใน แบทเทิลเรียลม์ ทั้งนั้น’

“อ-อลิซ เราจะทำยังไงดี? เขาไป... ไปแล้ว” เอมี่พูดด้วยน้ำเสียงวิตก

อลิซกัดฟันแน่นด้วยความโกรธ “หมอนี่มันบ้าไปแล้วจริง ๆ ฉันพูดอะไรไปตั้งเยอะก็เปล่าประโยชน์” สุดท้ายเธอถอนหายใจ คิดว่าในเมื่อความเร็วของแม็กซ์ขนาดนั้น เขาคงไม่เป็นอันตรายจริง ๆ

“เอาเถอะ เราเฝ้ารอดูเขาอยู่ตรงนี้ก็แล้วกัน” เธอมองร่างที่อยู่ไกลลิบ “ถ้าเขาบาดเจ็บ ฉันจะไปพากลับมา แล้วเธอก็ช่วยรักษาเขา”

เอมี่พยักหน้าอย่างรวดเร็ว

‘ความรู้สึกแบบนั้นมันชัดเจนทันทีที่ฉันมาถึงที่นี่’ แม็กซ์คิดในใจพลางเริ่มสำรวจพื้นที่

ด้วยร่างสามมิติ เขาไม่ต้องกังวลเรื่องน้ำพุลาวา ตราบใดที่เขามองเห็นมัน เขาก็สามารถหลบเลี่ยงได้ด้วยสกิล พุ่งพริบตา เลเวล 100

ดังนั้น แม็กซ์จึงวิ่งสำรวจไปรอบ ๆ พื้นที่โดยไม่มีความกังวลใด ๆ ตามหาห้องลับ

เพียงไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็มาหยุดอยู่หน้าหลุมดำแห่งหนึ่ง

“ห้องลับจะอยู่ในที่บ้า ๆ แบบนี้ได้จริงเหรอเนี่ย?” แม็กซ์พึมพำอย่างไม่อยากเชื่อ

เขาตรวจสอบทุกที่แล้ว และสุดท้ายร่างสามมิติ ก็นำเขามาที่นี่

‘ไม่เป็นไรหรอก’ แม็กซ์คิดพลางหันกลับไปมองอลิซกับเอมี่ ก่อนจะมองไปยังหลุมดำและกระโดดลงไปโดยไม่ลังเล “ขอให้สกิลของฉันไม่ฆ่าฉันก็แล้วกัน” เสียงของเขาดังสะท้อนก้องไปทั่วหลุม.