ตอนที่ 12 นักฆ่า - 3

"ยิ่งไปกว่านั้น มันจะไม่เป็นผลดีต่อตัวนายหากฉันได้รับบาดเจ็บ แม้เพียงเล็กน้อย" นักฆ่าพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"นายหมายความว่าไง?" แม็กซ์ถาม ความรู้สึกไม่ดีค่อย ๆ แทรกซึมในหัวใจของเขา

"เขาหมายถึงสิ่งนี้" ในขณะนั้นเอง ก็มีร่างสองร่างปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าแม็กซ์ การเห็นพวกเขาทำให้ดวงตาของแม็กซ์หรี่ลงอย่างอันตราย

สองร่างนั้นคือนักฆ่าอีกคนหนึ่ง และ เนวิน เพื่อนสนิทของเขา ซึ่งถูกนักฆ่าคนนั้นจับเป็นตัวประกัน พร้อมกับมีดจ่อคออยู่

"แม็กซ์..." เนวินพึมพำ เสียงอ่อนแรง ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว และมีเลือดไหลซึมออกมาจากปากของเขา

"เนวิน..." แม็กซ์รู้สึกถึงความโกรธเกรี้ยวรุนแรงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนเมื่อเห็นเพื่อนสนิทของเขาถูกจับเป็นตัวประกัน แต่เขาก็บังคับตัวเองให้สงบ รู้ดีว่าหากเขาทำพลาดแม้เพียงนิดเดียว ชีวิตของเนวินอาจจะจบลง

"ปล่อยเขา แล้วฉันจะปล่อยเนวิน" นักฆ่าคนที่สองกล่าวพลางยิ้ม

แม็กซ์มองไปยังเนวินและนักฆ่าที่อยู่ด้านหลังเขาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "ฉันแค่อยากรู้ว่าใครส่งพวกนายมา ใครคือคนที่ต้องการชีวิตของฉัน? บอกฉันมา แล้วฉันจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นที่นี่" เขากล่าว ขณะมือซ้ายกำลังชาร์จกระสุนเวทมนตร์ที่รวมพลังจาก กระสุนเวทมนตร์  10 นัดอยู่ด้านหลัง

"เฮอะ" นักฆ่าคนที่สองแค่นเสียงดูแคลน "ในเมื่อนายร้อนรนขนาดนั้น ฉันจะบอกให้ก็ได้... เจ้าแห่งภูมิภาคตะวันออกต้องการให้นายตาย และ ‘เบลด’ ก็ต้องการให้นายตาย"

ดวงตาของแม็กซ์หรี่ลงเมื่อได้ยินคำว่า เบลด สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที ทว่าในวินาทีนั้น เขาได้ส่งสัญญาณด้วยนิ้วไปยังนักฆ่าคนที่สองโดยไม่พูดอะไร

ฟ้าว!

กระสุนเวทมนตร์พุ่งทะลุอากาศด้วยความเร็วสูง ทิ้งแสงสีฟ้าไว้เป็นทางยาว ก่อนจะเจาะทะลุศีรษะของนักฆ่าที่จับตัวเนวินไว้เป็นตัวประกัน

ในเสี้ยววินาทีเดียวกันนั้นเอง แม็กซ์ก็กระชากดาบแทงเข้าที่คอของนักฆ่าคนแรกที่เขากำลังควบคุมอยู่ สังหารอีกฝ่ายในทันที

"ไม่..." นักฆ่าคนที่สองไม่อาจเชื่อสายตาตัวเอง เขาตายลงในพริบตา ร่างของเขาล้มลงหลังฟาดกับพื้น แต่ที่น่าประหลาดคือ เนวินก็ตกลงไปกับเขาด้วย

"เนวิน!" แม็กซ์ร้องออกมา ขณะวาร์ปตัวเองไปรับร่างของเพื่อนก่อนที่เขาจะกระแทกพื้น

"ไม่เป็นไร เดี๋ยวนายก็ปลอดภัย" เขาพูดกับเนวิน แต่ทันใดนั้นเอง เขาก็สังเกตเห็นว่าแผ่นหลังของเนวินโชกไปด้วยเลือด ดวงตาของเขาดูไร้แววและดูอ่อนแรง เหมือนกำลังจะหมดลมหายใจทุกเมื่อ

"ไม่!" แม็กซ์รีบตรวจดูร่างของเนวิน และพบว่ามีรูโหว่ขนาดใหญ่ตรงกลางหลังของเขา ความสิ้นหวังถาโถมเข้าใส่แม็กซ์

"แม็กซ์..." เนวินเอ่ยชื่อของเขาอย่างแผ่วเบา ก่อนที่แสงในดวงตาจะจางหาย และลมหายใจจะสิ้นสุดลง

"เนวิน..." มือที่สั่นเทา แม็กซ์กอดร่างของเพื่อนสนิทไว้แน่น น้ำตาไหลพรากจากดวงตา

"ตระกูลเบลด..." เขาพึมพำ น้ำเสียงเต็มไปด้วยพิษแค้น ชื่อนั้นเหมือนเปลวไฟเผาไหม้ปลายลิ้นของเขา จุดไฟแค้นลุกโชนทั่วทั้งจิตใจ "ฉันจะฆ่าพวกมัน ฉันจะฆ่าทุกคนในตระกูลนั้น"

หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชังอย่างรุนแรงต่อ ตระกูลเบลด

มันเป็นความรู้สึกที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน ดิบเถื่อน กลืนกิน และป่าเถื่อน ความกระหายเลือดหมุนวนในใจอย่างมืดมนไม่สิ้นสุด พร้อมแรงผลักดันอันไม่อาจระงับในการล้างบางทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเบลด

แม็กซ์กำหมัดแน่น ก่อนจะสูดหายใจลึก เขารู้ว่าความโกรธจะไม่ช่วยอะไร มีแต่จะนำไปสู่ความพินาศ ความสงบเท่านั้นที่เป็นทางรอด เขาจะล้างแค้น แต่ตอนนี้ เขาต้องใช้สติให้มากที่สุด

"แต่ฉันต้องแข็งแกร่งกว่านี้ก่อน" เขาพึมพำกับตัวเองเมื่อได้สติ เขารู้ว่าเขาต้องมีพลังมากพอที่จะเคาะประตูตระกูลเบลดด้วยตัวเอง

"ถ้าการหายตัวไปของพี่สาวฉันเกี่ยวข้องกับตระกูลเบลดจริง ๆ วันหนึ่งฉันจะไปเคาะประตูพวกมันแน่นอน... ไม่ต้องรีบร้อน" เขาพูดกับตัวเองอย่างหนักแน่น ก่อนจะเก็บศพของเนวินไว้ในพื้นที่จัดเก็บของเขา

"ไปฆ่าบอสดันเจี้ยน แล้วออกจากที่นี่กันเถอะ" เขาพูดก่อนจะเดินกลับไปหากลุ่มเพื่อนคนอื่น

เมื่อมาถึงตรงที่นักเรียนคนอื่นอยู่ แม็กซ์สังเกตเห็นว่าเกือบทุกคนนั่งอยู่ห่างจากอาคารยาว ๆ เว้นแต่พวกที่เตรียมจะไปสู้กับบอสในดันเจี้ยน

"นายหายไปไหนมานานขนาดนี้?" วิลเลียมถามทันทีที่เห็นแม็กซ์

"แหะ ๆ ลืมดูเวลาไปหน่อย ตอนฝึก" แม็กซ์ยิ้มเขิน ๆ แล้วหันไปมองซิกซีกับเฮนรี่ พลางทำหน้าฉงน "พวกนายไม่ได้เลเวลอัพเหรอ หลังจากดูดกลืนแกนเวทเลเวล 3 ไปแล้ว?"

"เราไม่เลเวลอัพเลย หลังจากดูดกลืนแกนเวทเลเวล 2 ทั้งหมด และบางส่วนของเลเวล 3 ด้วย" ซิกซีพูดพลางขบคิด "ฉันคิดว่าถ้าอยากเลเวลอัพ ต้องใช้แกนเวทเลเวลเดียวกันในจำนวนมาก หรือไม่ก็ต้องเลเวลที่สูงกว่า"

"นายหมายความว่า ถ้าฉันจะเลเวลอัพไปเลเวล 3 ฉันต้องใช้แกนเวทเลเวล 3 จำนวนมากใช่ไหม" แม็กซ์พูดพลางครุ่นคิด "แบบนี้ก็หมายความว่าแกนเวทเลเวล 2 ไม่มีประโยชน์ต่อพวกเราแล้วสิ?"

"มันไม่ใช่ว่าไม่มีประโยชน์หรอก" วิลเลียมเสริม "แค่เราต้องใช้จำนวนที่เยอะมากขึ้น ถ้าอยากจะเลเวลอัพด้วยแกนเลเวล 2 อย่างเดียว"

แม็กซ์พยักหน้า รู้สึกแปลกใจที่หนังสือของสถาบันพูดถึงเรื่องดันเจี้ยนมากมาย แต่กลับไม่มีข้อมูลเรื่องการเลเวลอัพเลย

"แต่ช่างเถอะ ยังไงก็ไม่สำคัญแล้ว" แม็กซ์กล่าวพร้อมรอยยิ้มเย้ย "ฉันจะจัดการบอสด้วยตัวเอง พวกนายก็แค่รับมือพวกสมุนในนั้นก็พอ"