ตอนที่ 6 ชาแมนก็อบลินเลเวล 4

แม็กซ์พุ่งเข้าใส่ก็อบลิน 15 ตัวที่วิ่งเข้าหาเขา แล้วปล่อย กระสุนเวทมนตร์ 10 ลูกออกไป เขาเล็งไปที่ก็อบลินเลเวล 2 เท่านั้น โดยจงใจไม่แตะต้องพวกที่อยู่เลเวล 3

ปัง! ปัง! ปัง!

ก็อบลินเลเวล 2 ไม่มีโอกาสตอบโต้ หัวของพวกมันระเบิด และร่างก็ปรากฏรูทะลุกลางลำตัว

แต่ยังเหลืออีก 5 ตัว ในจำนวนนั้นสามตัวเป็นเลเวล 3

แม็กซ์พุ่งเข้าไปหาก็อบลินเลเวล 2 ตัวหนึ่ง แล้วเหวี่ยงดาบฟันเป็นแนวนอน

ฉัวะ!

รอยแผลลึกปรากฏบนตัวมัน แต่เพียงเท่านั้น การโจมตีของเขากลับสร้างความเสียหายได้น้อยมาก

แม็กซ์ขมวดคิ้ว แต่ไม่มีเวลาคิดมาก เพราะก็อบลินเลเวล 3 วิ่งกรูเข้ามาพร้อมดาบเงาวับในมือ

‘ฉันต้องรีบจัดการตัวนี้ก่อน’ แม็กซ์ยิงกระสุนเวทมนตร์อีกหนึ่งลูกใส่ก็อบลินที่เขาเพิ่งทำร้าย

ปัง!

หัวของมันระเบิด และร่างก็ล้มลงตาย

เขารีบถอยห่างออกมา พร้อมกับเล็งไปที่ก็อบลินเลเวล 2 ตัวสุดท้าย แล้วยิง กระสุนเวทมนตร์ อีกหนึ่งลูก

ปัง!

ลูกกระสุนทะลุผ่านลำตัวของมัน สร้างรูขนาดใหญ่

‘สกิลศิลปะดาบขั้นพื้นฐานเลเวล 1 นี่ห่วยชะมัด’ แม็กซ์คิดขณะรักษาระยะห่างกับก็อบลินเลเวล 3 ที่ยังเหลืออยู่

‘หลังจากนี้ฉันต้องฝึกสกิลศิลปะดาบให้ถึงเลเวล 10 ด้วย’ เขาคิด ขณะเล็งกระสุนเวทมนตร์อีกสามลูกไปที่ก็อบลินเลเวล 3 ทั้งสามตัว

ปัง! ปัง! ปัง!

"กรรร!" "กรรร!" "กรรร!"

ลูกกระสุนพุ่งเข้าใส่เป้าหมาย เลือดสีเขียวซึมออกจากร่างพวกมัน แม้กระสุนจะไม่สามารถฆ่าพวกมันได้ในทันที แต่ก็ทำให้พวกมันบาดเจ็บสาหัสจนล้มลงกับพื้น

‘มานาของฉันก็ใกล้หมดแล้ว ฉันยิงได้อีกแค่ 10 ลูกเท่านั้น’ แม็กซ์ขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่ากระสุนเวทมนตร์ยังไม่สามารถสังหารพวกมันได้ ‘ดีที่มีแค่ 3 ตัว ไม่ใช่ทั้งฝูง’

เขาพุ่งเข้าไปยืนต่อหน้าพวกมัน เห็นพวกมันนอนจมกองเลือดสีเขียวโดยไม่มีแรงขัดขืน แม็กซ์ไม่แสดงความเมตตา ยิงกระสุนอีกสามลูกใส่หัวพวกมันและปลิดชีพในทันที

ร่างของก็อบลินหายไปในแสงสีแดง เหลือไว้เพียงดาบเงาวับและไอเทมอื่น ๆ ที่ดรอปจากมอนสเตอร์ แต่สิ่งที่แม็กซ์ให้ความสนใจที่สุดคือ แกนพลังเวททั้ง 3 ชิ้น

เขาเก็บทุกอย่างเข้าในช่องเก็บของ และเดินกลับไปยังพื้นที่ด้านหลัง เขาเห็นว่านักเรียนคนอื่นเริ่มรับมือกับก็อบลินที่เขาเหลือไว้ให้ได้ และพวกเขาก็ไม่ได้แตะต้องของดรอปจากก็อบลินที่เขาฆ่า

เขายิ้มกับภาพตรงหน้า แล้วเก็บของทุกชิ้นลงในช่องเก็บ ก่อนจะหายตัวออกจากบริเวณนั้นอย่างเงียบ ๆ

แม็กซ์เดินวนอยู่รอบ ๆ ขอบหมู่บ้าน มองหาสถานที่ที่เขาจะสามารถเก็บเลเวลอย่างเงียบ ๆ ได้ และเขายังต้องการฝึก สกิลศิลปะดาบขั้นพื้นฐาน เพื่อให้ถึงเลเวล 10 ด้วย

ขณะเคลื่อนที่ตามแนวขอบหมู่บ้าน เขามาถึงอีกทางเข้าหนึ่งของหมู่บ้านที่อยู่อีกฟากหนึ่ง ระหว่างทางเขาพบก็อบลินเลเวล 2 หลายตัว แต่เขาก็ฆ่าพวกมันทั้งหมดก่อนจะมาถึงที่นั่น

สถานการณ์ที่อีกทางเข้าหนึ่งก็ไม่ต่างจากที่เขาเพิ่งจากมา ก็อบลินกำลังรุมล้อมนักเรียนที่ต่อสู้อย่างยากลำบาก แต่แม็กซ์ไม่เข้าไปช่วย เพราะเขาไม่เห็นว่ามีตัวใดเป็นเลเวล 3

‘วิลเลียม ซิกซี แล้วก็เฮนรี่ อยู่ตรงนั้น พวกเขาน่าจะรับมือกับพวกก็อบลินได้’ แม็กซ์คิด เมื่อเห็นใบหน้าคุ้นเคยในหมู่นักเรียน เขาซ่อนตัวอยู่หลังเพิงเพื่อไม่ให้ใครเห็นในขณะที่พวกเขากำลังยุ่งอยู่กับการต่อสู้

‘ฉันควรจะไปแล้ว’ แม็กซ์มุ่งหน้าไปยัง เขตกลางของหมู่บ้าน เขาสังเกตว่าก็อบลินเลเวล 2 ยังคงออกมาป้องกันแนวรอบนอกต่อให้เขาจะฆ่าไปแล้วหลายตัว จึงตัดสินใจไปดูเขตกลางเพื่อหาโอกาส

‘ฉันดูดซับแกนเวทจากก็อบลินเลเวล 1 ไปหมดแล้ว ถึงจะยังไม่เลเวลอัป แต่พลังมานาของฉันก็ฟื้นกลับมาจนเต็ม’ เขาคิดพลางย่องเข้าไปในเขตกลางของหมู่บ้าน เขารู้ดีว่าแถบนั้นน่าจะมีก็อบลินเลเวล 3 มากขึ้น จึงต้องระวังตัวเป็นพิเศษ

หลังจากเดินย่องผ่านเขตกลางไปสักพัก แม็กซ์ก็ซ่อนตัวหลังลังไม้ทันที เพราะเห็นก็อบลินเลเวล 1 และ 2 จำนวนมากในบริเวณนี้ พวกมันถืออาวุธทั้งมีดไม้ ดาบสนิม และบางตัวยังถือกระบองด้วย

‘ให้ตายสิ อยากลุยฆ่าพวกมันให้หมดจริง ๆ’ แม็กซ์พยายามควบคุมตัวเองไม่ให้ทำลายล้างฝูงก็อบลิน เพราะเขายังเห็นก็อบลินเลเวล 3 ปะปนอยู่ในหมู่มันด้วย

‘ฉันควร ’ แม็กซ์คิดจะออกจากพื้นที่นั้น แต่ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกบางอย่าง ร่างกายของเขาตอบสนองต่อบางสิ่งในบริเวณนั้น

แม็กซ์ยังเปิดใช้สกิล ร่างสามมิติ อยู่ตลอดเวลา เขามองผ่านมุมมองรอบด้าน แต่ก็ไม่พบอะไรผิดปกติ

‘แต่ฉันยังคงรู้สึกถึงบางอย่าง…’ แม็กซ์ขมวดคิ้วและถอยห่างจากลังไม้ เขาหลับตาลงชั่วครู่แล้วโฟกัสกับความรู้สึกนั้น ‘มันมาจากสกิล ร่างสามมิติ แน่นอน!’

เขาลืมตา แล้วเคลื่อนตัวไปยังจุดที่ความรู้สึกนั้นกำลังนำทางเขาไป เขาไม่ลืมที่จะระวังตัวจากก็อบลินตลอดทาง พวกที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ก็โดนเขาจัดการอย่างเงียบเชียบ

ในที่สุด แม็กซ์ก็มาถึง กระโจมเล็ก ๆ หลังหนึ่ง มันไม่ได้อยู่ไกลนัก แต่เพราะอยู่กลางหมู่บ้านที่มีก็อบลินเลเวล 3 อยู่มาก เขาจึงต้องระมัดระวังในการมาที่นี่

‘ความรู้สึกมันมาจากกระโจมนี้แน่นอน’ แม็กซ์สำรวจตัวกระโจม และพบว่ามันดูเหมือนกับกระโจมทั่วไปในหมู่บ้าน ทำจากใบไม้กับไม้ธรรมดา

‘ลองดูหน่อยว่าข้างในมีอะไรพิเศษนัก’ เขาขยับตัวเข้าไปข้างในอย่างระมัดระวัง

แต่สิ่งที่เขาเห็นกลับทำให้เขาประหลาดใจอยู่เล็กน้อย เขาพบว่าตัวเองอยู่ในห้องโถงขนาดใหญ่ ที่ภายในมีของมากมาย ทั้งดาบ หอก กระบอง มีด แต่ทั้งหมดล้วนเป็นของเก่า สนิมเขรอะ และทำจากไม้ คล้ายกับอาวุธที่ก็อบลินเลเวล 1 และ 2 ใช้

เขายังเห็นของอย่างอื่นอีกมากมาย แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขาที่สุดคือ ก็อบลินที่ยืนอยู่ปลายห้อง

ความแข็งแกร่งของมันดูจะอยู่ที่ เลเวล 4 และที่สำคัญคือมันถือ คทา ในมือ ต่างจากก็อบลินตัวอื่นที่เขาเคยเจอในดันเจี้ยนนี้

"เดี๋ยวก่อน... หรือว่านี่จะเป็นชาแมนก็อบลิน?" ดวงตาของแม็กซ์เบิกกว้าง ชาแมนก็อบลินมักจะเป็นบอสของดันเจี้ยนแรงค์ต่ำ แต่ตัวนี้กลับดูไม่เหมือนบอสของที่นี่

‘เข้าใจแล้ว ฉันเจอของลับเข้าแล้ว! ที่นี่น่าจะเป็นห้องลับของดันเจี้ยนนี้’ แม็กซ์คิดทันที และก็เข้าใจว่าทำไมสกิล ร่างสามมิติ ถึงพาเขามาที่นี่ ‘เพราะสกิลนี้เกี่ยวข้องกับมิติ มันจึงสามารถสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของพื้นที่รอบกระโจมนี้’

"กรรร!"

แต่แม็กซ์ไม่มีเวลาให้คิดมาก เพราะชาแมนก็อบลินไม่รอช้า มันทันใดนั้นก็ร่ายเวทด้วยคทา สร้างลูกไฟลุกโชน และยิงใส่เขาในทันที

การโจมตีรวดเร็วมาก จนแม็กซ์มีเวลาแค่ไม่กี่วินาทีในการตอบสนอง…