บทที่ 5: นักฆ่าไร้เทียมทาน!

“c!”

หลี่ชางเซิงรำพึงเบา ๆ โดยไม่ลังเล

【ติง ระบบได้จัดเก็บไว้ในกระเป๋าระบบแล้ว】

เสียงที่ไร้อารมณ์ดังขึ้นในจิตใจ

เขากล่าวโดยไม่ลังเลว่า “เติมแต้มจำลองทั้งหมด!”

【ติง เติมแต้มสำเร็จ!】

“ไม่มีอะไรทำ ก็จำลองต่อเลยแล้วกัน!”

หลี่ชางเซิงกล่าวต่อโดยไม่ลังเล “ดำเนินการจำลองต่อ”

【ติง โฮสต์ต้องการใช้แต้มจำลอง 10 ล้านล้านแต้มเพื่อจำลองหรือไม่?】

“ใช่!”

【ติง โฮสต์ต้องการสุ่มพรสวรรค์หรือไม่?】

【คำเตือนอย่างเป็นมิตร: พรสวรรค์ขาว 1 แต้ม, เขียว 10 แต้ม, น้ำเงิน 100 แต้ม, ม่วง 1,000 แต้ม, ทอง 10,000 แต้ม, แดง 100,000 แต้ม, พรสวรรค์สีเจ็ดสี 1,000,000 แต้ม...】

“สีเจ็ดสี”

【ติง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับพรสวรรค์สีเจ็ดสี: เทพสังหารไร้เทียมทาน!】

【เทพสังหารไร้เทียมทาน: สิ่งมีชีวิตใด ๆ ที่เจ้าฆ่า จะถูกเจ้าปล้นทุกสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นอายุขัย พรสวรรค์ หรือแม้แต่จิตวิญญาณ...】

【เริ่มการจำลอง!】

【อายุ 16 ปี: เจ้าออกจากลานส่วนตัวของตนเอง】

【มุ่งหน้าไปยังทะเลไร้สิ้นสุด ระหว่างทางผ่านตระกูลเฉินและตระกูลเย่ เจ้าทำลายทั้งสองตระกูล】

【เพียงชั่วพริบตา เมืองใบเมเปิ้ลทั้งเมืองก็สั่นสะเทือน】

【บิดาของเจ้าโศกเศร้าอย่างมากเพราะการหายตัวไปของเจ้า】

【อายุ 17 ปี: การฆ่าอย่างต่อเนื่องทำให้เจ้ากลายเป็นปีศาจชั่วร้ายโดยสมบูรณ์】

【อายุ 18 ปี: ร่างกายของเจ้าทะลวงสู่ขอบเขตที่สูงขึ้น】

【ร่างกายในระดับนี้แข็งแกร่งถึงขีดสุด】

【เจ้าตั้งชื่อขอบเขตนี้ว่า: ร่างเต๋า!】

【อายุ 19 ปี: เจ้าสังหารอย่างต่อเนื่อง และสร้างกระบี่สังหารเทพกับแดนสังหารเทพขึ้นมาเอง】

【สิ่งนี้ทำให้เจ้าฆ่าสิ่งมีชีวิตได้ง่ายยิ่งขึ้น】

【อายุ 100 ปี: ขอบเขตของเจ้าพัฒนาเพียงเล็กน้อย】

【เจ้าคร่ำครวญว่าสิ่งมีชีวิตพวกนี้อ่อนแอเกินไป ยังไม่ถึงขั้นเซียนเลยด้วยซ้ำ】

【เจ้าจึงยังคงสังหารต่อไป】

【อายุ 1,000 ปี: เจ้าถูกขวางไว้ด้วยค่ายกลหนึ่ง】

【เจ้ากล่าวอย่างไร้อารมณ์ว่า “ถึงคราวจบแล้วสินะ”】

【เจ้าลงมือโจมตีค่ายกลทันที】

【มีเซียนจากสวรรค์ปรากฏตัวขึ้น】

【เจ้าฆ่าเซียนตนนั้นลง และออกจากทะเลไร้สิ้นสุดได้สำเร็จ】

【อายุ 1,200 ปี: จากการตรวจสอบเพิ่มเติม เจ้าพบว่าทะเลไร้สิ้นสุดคือพื้นที่ต้องห้าม】

【สถานที่ที่เจ้าอยู่ตอนนี้เรียกว่า ทวีปเซียนอู่】

【ขอบเขตพลังที่สูงที่สุดที่นี่คือ: ขอบเขตเซียนมนุษย์!】

【อายุ 1,300 ปี: เจ้าเริ่มสังหารนิกายปีศาจ】

【เจ้ากลายเป็นที่เคารพของฝ่ายธรรมะ】

【อายุ 1,500 ปี: ไม่มีนิกายปีศาจเหลืออยู่ในทวีปเซียนอู่อีกต่อไป】

【ฝ่ายธรรมะเริ่มมีเสียงวิจารณ์เจ้า】

【ดังนั้น เจ้าจึงเริ่มสังหารฝ่ายธรรมะบ้าง และกลายเป็นจอมมารเพียงหนึ่งเดียวของทวีปเซียนอู่】

【อายุ 1,501 ปี: หญิงสาวคนหนึ่งร้องไห้ต่อหน้าเจ้าถามว่า ทำไมเจ้าทำแบบนั้น? เจ้าเคยเป็นผู้ที่นางเคารพ】

【เจ้ามีสีหน้าเรียบเฉยและส่งสัญญาณให้นางออกไปทันที】

【แต่นางไม่ยอมไป เจ้าจึงจากไปเสียเอง】

【อายุ 1,600 ปี: จักรพรรดิเซียนอู่ ผู้ปกครองทวีปเซียนอู่ ต่อสู้กับเจ้า】

【เขาบาดเจ็บสาหัสจากคมดาบของเจ้า】

【เจ้าฆ่าเขา และกลายเป็นผู้ปกครองทวีปเซียนอู่แทน】

【อายุ 1,700 ปี: เจ้าเริ่มหาหนทางออกจากที่นี่】

【อายุ 1,758 ปี: จากตำราโบราณ เจ้าทราบว่าโลกของเจ้าเป็นเพียงดาวดวงหนึ่งในจักรวาลอันกว้างใหญ่】

【มีโลกแบบนี้อีกมากมาย】

【เจ้ายินดีเป็นอย่างยิ่ง】

【อายุ 1,759 ปี: เจ้าเริ่มฝึกฝนเป็นเซียน】

【อายุ 1,800 ปี: เจ้าผ่านทัณฑ์สวรรค์ได้สำเร็จ และกลายเป็นเซียน】

【เหล่าผู้ฝึกตนในทวีปเซียนอู่ต่างตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก】

【อายุ 1,950 ปี: เจ้ากลายเป็นเซียนสวรรค์】

【เจ้ารู้สึกได้ว่ากฎแห่งสวรรค์และปฐพียังไม่สมบูรณ์】

【เจ้าเริ่มค้นหาสถานที่ลับ และขุดสุสานไปทั่ว】

【อายุ 2,000 ปี: เจ้าได้รับมรดกจากจอมมารป่าเถื่อน แต่เจ้ากลับโยนทิ้ง】

【อายุ 2,500 ปี: ถึงขั้นเซียนสมบูรณ์แบบ ไม่สามารถพัฒนาได้อีก】

【เจ้ารู้สึกว่าเต๋าสวรรค์กำลังต่อต้านเจ้า】

【ภายใต้การชี้นำของเต๋าสวรรค์ เจ้าก้าวเข้าสู่ค่ายกลเคลื่อนย้ายแห่งหนึ่ง เต๋าสวรรค์แปลงร่างเป็นบุรุษน้อยแล้วบอกเจ้า “ค่ายกลนี้จะพาเจ้าไปยังสถานที่กว้างใหญ่กว่าเดิม”】

【เจ้าเข้าสู่ค่ายกล】

【แสงสีขาววาบ เจ้าปรากฏตัวบนดาวรกร้างดวงหนึ่ง】

【อายุ 3,000 ปี: เจ้าออกจากดาวรกร้าง และเริ่มพเนจรในจักรวาลกว้างใหญ่】

【แต่ไม่มีดาวดวงอื่นอยู่ใกล้เลย】

【สิ่งนี้ทำให้เจ้าเริ่มกังวลถึงสถานการณ์ของตนเอง】

【อายุ 3,260 ปี: พลังจิตของเจ้าหมดลง】

【โชคดีที่ร่างกายของเจ้าไร้เทียมทาน การฝึกเซียนเป็นเพียงหนทางเสริมพลังการต่อสู้เท่านั้น】

【อายุ 4,500 ปี: พเนจร】

【ในปีเดียวกัน เจ้าพบสัตว์ประหลาดกบยักษ์กลืนดาวร้างลงไปทั้งดวง】

【เจ้าตามมันไป】

【อายุ 5,000 ปี: กบนั้นพบเจ้า】

【เจ้าสู้กับมัน และฆ่ากบดาวยักษ์ได้สำเร็จ ก่อนจะจัดงานเลี้ยงฉลอง】

【อายุ 5,500 ปี: พเนจรอย่างไร้จุดหมาย】

【หิวโซ! พลังและโลหิตลดลงอย่างหนัก!】

【อายุ 7,500 ปี: เจ้าพบกบดาวยักษ์อีกตัว】

【เจ้ากระโจนเข้าใส่มันแล้วเริ่มเคี้ยวมันทันที!】

【อายุ 10,000 ปี: หิว!】

【เจ้าพบบันทึกกับรอยจารึกบนดาวร้างดวงหนึ่ง】

【บนรอยจารึกเขียนไว้ว่า: ข้าถูกเต๋าสวรรค์หลอกให้มาติดคุก!】

【เจ้ารู้ตัวว่าโดนหลอก】

【เจ้าเริ่มหาทางออก】

【อายุ 15,000 ปี: เจ้าเจอกบดาวยักษ์อีกครั้ง】

【เจ้าอ่อนแรงอย่างหนัก และถูกมันกลืนลงไปในคำเดียว】

【แต่เจ้าก็ไม่ยอมง่าย ๆ】

【เจ้าทำลายมันอย่างต่อเนื่องจากด้านใน】

【ศีรษะเจ้าทะลักออกจากท้องมัน เจ้าฆ่ามันสำเร็จ แต่ก็อยู่ในสภาพใกล้ตาย】

【เจ้ากินมันเข้าไป】

【และสะสมเสบียงไว้】

【อายุ 20,000 ปี: ตามหากบยักษ์ต่อ】

【ในใจมีความแค้นต่อเต๋าสวรรค์อย่างรุนแรง】

【อายุ 30,000 ปี: เจ้าตัดสินใจเข้าสู่การหลับใหลลึกเพื่อไม่ให้พลังและโลหิตเสื่อมถอย】

【อายุ 100,000 ปี: เจ้าตื่นมาแป๊บเดียว แล้วกลับไปนอนต่อ】

【อายุ 10 ล้านปี: มีผู้บุกรุกอีกคนเข้ามา】

【เพื่อเอาตัวรอด เจ้าฆ่าเขาทันทีโดยไม่ลังเล】

【แล้วหลับต่อ】

【อายุ 100 ล้านปี: เจ้าค่อย ๆ ไล่ล่าผู้มีพรสวรรค์ที่เข้ามา】

【พร้อมกับจำนวนวิญญาณที่เจ้ากดขี่ก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ พรสวรรค์ของเจ้าก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น】

【อายุ 10,000 ล้านปี: เจ้าพึ่งล่าจบ และนั่งอยู่บนดาวร้างพลางพึมพำว่า “ต้องเลือก c!”】

【เช่นนี้แล้ว พรสวรรค์ข้าจะพัฒนาไปจนถึงระดับน่าสะพรึงกลัวในอนาคต】

【แล้วเจ้าก็เข้าสู่การหลับใหลอีกครั้ง】

【อายุ 100 ล้านล้านปี: เจ้าทะลวงถึงขอบเขตเซียนแท้จริงได้สำเร็จ】

【อายุ 500 ล้านล้านปี: ผู้ที่ถูกส่งมาที่นี่มีจำนวนน้อยลง เวลาที่เจ้าหลับก็ยิ่งนานขึ้น】

【อายุ 1,599 ล้านล้านปี: แสงสว่างเริ่มปรากฏ เจ้าลุกขึ้นฟาดฟันอย่างรุนแรง】

【ในปีเดียวกัน เต๋าสวรรค์ล้มเหลวในการทะลวงเข้าสู่โลกระดับกลาง】

【เจ้าตาย!】

【การจำลองสิ้นสุด】

…………

【ติง ระบบได้สร้างรางวัลสำเร็จแล้ว โฮสต์สามารถเลือกได้ 1 อย่างจากต่อไปนี้!】

a: ระดับพลังยุทธ์และความเข้าใจในวิชา (เซียนแท้จริง, ร่างเต๋า)

b: ประสบการณ์

c: พรสวรรค์กลืนฟ้าเก้าสี (ได้รับจากการกลืนผู้มีพรสวรรค์ตลอดเวลา 100 ล้านล้านปีของโลกเล็ก)