บทที่ 4: คนเลวที่ถึงขีดสุด!

"อ๊า!"

หลี่ชางเซิงตัดสินใจโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

พลังอันเกรี้ยวกราดไหลเข้าสู่ร่างของเขา

เขายังควบคุมพลังนั้นได้ในทันที

ร่างกายกลายเป็นเทพ!

บรรลุขอบเขตเทพแท้จริงขั้นสูงสุด!!!

"ไร้เทียมทาน!"

ใบหน้าของหลี่ชางเซิงไร้อารมณ์ ทว่าในใจกับเปี่ยมสุข

แต่ในใจลึก ๆ กลับรู้สึกเศร้าลาง ๆ

นั่นคือแต้มจำลอง...ที่ต้องใช้มากขึ้นเรื่อย ๆ แน่แท้

"ดูท่าคงต้องรีบหาเงินแล้วล่ะ!"

ตัดสินใจแน่วแน่

เขาพูดขึ้นอย่างเงียบ ๆ "ระบบ ดำเนินการจำลองต่อ!"

【ติง โฮสต์ต้องการใช้แต้มจำลอง 10 ล้านล้านแต้มเพื่อดำเนินการจำลองหรือไม่?】

หลี่ชางเซิง "..."

แน่นอน...นี่คือราคาของการเป็นเทพ!

หาเงินให้ได้ คือเรื่องเร่งด่วน!!!

เขาพึมพำเบา ๆ "ตกลง!"

【ติง โฮสต์ต้องการสุ่มพรสวรรค์หรือไม่?】

【คำแนะนำอย่างเป็นมิตร: พรสวรรค์ขาว 1 แต้ม, เขียว 10 แต้ม, น้ำเงิน 100 แต้ม, ม่วง 1,000 แต้ม, ทอง 10,000 แต้ม, แดง 100,000 แต้ม, พรสวรรค์สีเจ็ดสี 1,000,000 แต้ม...】

"สีเจ็ดสี!"

【ติง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ: จอมกะล่อนแห่งยุทธภพ!】

【จอมกะล่อนแห่งยุทธภพ: เจ้ามักเกียจคร้าน ขี้ลืม และสมองทึบเล็กน้อย แต่โชคไม่เลว เจ้าพึ่งพาสหายร่วมทีมเป็นหลัก และบางครั้งก็ฉลาดสุด ๆ อย่างไม่น่าเชื่อ (ทำงานตลอด)】

【เริ่มการจำลอง】

【อายุ 16 ปี: เจ้าเงยหน้ามองฟ้าอย่างเลื่อนลอย ราวกับลืมสิ่งสำคัญบางอย่างไป】

【อายุ 16 ปี: วันหนึ่ง เจ้าตามหาบิดาและอยากให้เขาเป็นฮ่องเต้】

【บิดาของเจ้าตกใจแทบช็อก ตะคอกด่าเจ้า】

【เจ้าฉลาดเฉียบ ฆ่าจักรพรรดิต้าซ่ง แล้วเอาบัลลังก์ไปตั้งตรงหน้าบิดา】

【บิดาของเจ้าพึ่งรู้สึกตัว เจ้าก็เอาเสื้อมังกรสวมให้เขาอย่างมึนงง ขุนนางฝ่ายบุ๋นฝ่ายบู๊ทั้งหลายก็พร้อมใจกันตะโกนว่า "ทรงพระเจริญ"】

【อายุ 16 ปี: เจ้าได้เป็นรัชทายาท และตั้งชื่อแคว้นว่า "ฉินฮั่น"】

【อายุ 17 ปี: เจ้าไม่มีอะไรทำ นอนเน่าเหมือนปลาเค็ม เฉินซีเอาอกเอาใจเจ้าอย่างมาก】

【เจ้ารำคาญเสียงพูดของนาง จึงขับไล่นางไป】

【อายุ 18 ปี: บิดารักเจ้ามาก มอบชายาองค์ใหม่ชื่อ หลี่มู่เสวี่ย ให้เจ้า】

【หลี่มู่เสวี่ยไปหาบิดาทุกวัน ขอให้เจ้านอนกับนาง แต่เจ้ารำคาญเสียงของนาง จึงแต่งตั้งนางเป็นจอมทัพใหญ่แห่งฉินฮั่น ส่งนางไปตีแคว้นจิน】

【หลี่มู่เสวี่ยตะลึง นางพูดแต่เพียงว่า "ข้าจะนอนกับเจ้าหลังจากทำลายแคว้นจิน!"】

【เจ้ามองนางอย่างไร้อารมณ์ แล้วพูดว่า "เสียงเจ้าน่ารำคาญ!" จากนั้นนางก็ถูกหามขึ้นหลังม้า นำทัพออกรบ】

【อายุ 18 ปี: กองทัพย่ำแย่ แนวหน้ากลับสุขสบาย เจ้ากลับไม่สนใจเลย】

【อายุ 19 ปี: หลี่มู่เสวี่ยทำลายแคว้นจินลงได้ โดยมีบิดาเจ้าช่วยเหลือ】

【บิดาและหลี่มู่เสวี่ยดีใจจนตัวสั่น】

【ในปีเดียวกัน เฉินซีไม่พอใจอย่างยิ่ง มักจะมาที่ตำหนักเจ้าตะโกนโวยวาย】

【ปลายปี หลี่มู่เสวี่ยขอร่วมหลับนอนกับเจ้า】

【เจ้าฉลาดมาก ถึงขั้นไปหาเฉินซีให้ลอบสังหารหลี่มู่เสวี่ย แลกกับการกลับมาหมั้นกันใหม่】

【เฉินซีตอบตกลงทันที คืนนั้นนางก็วางยาพิษทันที】

【หลี่มู่เสวี่ยจับได้...ซวยแล้ว】

【เมื่อเจ้ารู้เรื่อง เจ้ากลับด่าเฉินซีว่า “ขยะ!”】

【เจ้าถูกบังคับให้มีสัมพันธ์】

【อายุ 20 ปี: แคว้นอื่น ๆ ที่เข้ามาถวายบรรณาการไม่รู้ว่าเจ้าเป็นใคร เจ้าไม่ชอบใส่เสื้อมังกร พวกเขากล้าด่าเจ้าจนเจ้าบันดาลโทสะ ฆ่าพวกเขาหมด】

【บิดารีบวิ่งมาอย่างร้อนใจ ถามว่า “เจ้าลูกตัวดี เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม?”】

【เจ้าตอบแค่ว่า “ถ้ามีแคว้นเดียวในใต้หล้านี่คงดี” เพราะแบบนั้นจะได้ไม่มีใครกล้าด่าเจ้า】

【บิดาจำคำพูดของเจ้าไว้ในใจ】

【อายุ 21 ปี: หลี่มู่เสวี่ยคลอดบุตรชายให้เจ้า เจ้าตั้งชื่อว่า “หลี่จีต้าน” เพราะเจ้าพึ่งกินไข่ไก่เสร็จ เลยตั้งชื่อลูกตามนั้น】

【หลี่มู่เสวี่ยนิ่งอึ้งนาน ก่อนจะชมว่าเจ้า "ช่างฉลาด!"】

【บิดาก็ยกย่องเจ้าสุดชีวิต】

【อายุ 22 ปี: เจ้าปล่อยตัวทำลายชีวิต ไม่มีอะไรทำ】

【อายุ 30 ปี: บิดาและภรรยาทำลายแคว้นอีกหลายแห่ง เจ้าก็ไม่สนใจ】

【นอนเน่าตากแดด】

【เจ้าชอบพาลูกชายออกไปนั่งตากแดดด้วย】

【ลูกเจ้าฉลาดมาก แต่สับสนว่าทำไมแม่กับตายกย่องเจ้าราวกับเป็นจักรพรรดิของโลกนี้】

【อายุ 50 ปี: เลิกแล้ว】

【ในปีเดียวกัน บิดาเจ้าตายด้วยโรค ภรรยาเจ้าร่ำไห้】

【เจ้ามองศพ กินผลไม้ แล้วทำหน้าเฉยชา】

【แต่ปัญหาก็เกิดขึ้น】

【ขุนนางทั้งหลายต่างอยากให้เจ้าเป็นฮ่องเต้】

【เจ้าฉลาดมาก จึงจับลูกชายออกมาแล้วพูดว่า “หลี่จีต้าน พ่อยกบัลลังก์ให้เจ้าแล้ว ไปทำลายแคว้นอื่นให้หมดซะ!”】

【หลี่จีต้านที่คิดว่าชาตินี้คงไม่มีวันได้ขึ้นครองราชย์ดีใจจนพูดไม่ออก】

【เขามีพรสวรรค์มหาศาล ตั้งแต่อายุ 10 ขวบก็ทะลวงถึงขั้นปรมาจารย์แล้ว หลายปีมานี้ก็บริหารแคว้นได้อย่างเรียบร้อย】

【ภายใต้การปกครองของเขา แคว้นฉินฮั่นทำลายทุกแคว้นในใต้หล้า】

【อายุ 90 ปี: ภรรยาเจ้าตายด้วยวัยชรา】

【วันนั้นเจ้ารู้สึกแค่ “มีคนห่วงใยน้อยลงอีกคน”】

【เจ้าฉลาดมาก จึงตัดสินใจแต่งงานใหม่ แต่ลูกชายต่อต้านสุดชีวิต!】

【เจ้าคิดอะไรไม่ออก จึงต้องยอมแพ้】

【หลังจากนั้น ลูกเจ้ามาเยี่ยมบ่อยขึ้น】

【อายุ 95 ปี: ไม่มีอะไรทำ เบื่อสุด ๆ】

【ลูกเจ้ารู้เข้า จึงอยากให้เจ้าฝึกยุทธ์】

【เจ้าตอบตกลง】

【แต่เจ้ารู้สึกเหนื่อยเกินจะขยับ】

【ดังนั้น เจ้าจึงคิดค้นวิชาระบบกฎฟ้าฝืนที่สามารถรับการแบ่งปันพลังยุทธ์จากผู้อื่นได้ 50%】

【ลูกเจ้าจึงต้องสั่งให้ทั้งจักรวรรดิฝึกวิชานั้น】

【อายุ 100 ปี: ลูกเจ้าทะลวงเป็นเจ้าแห่งยุทธ์】

【เขารีบมาบอกข่าวดี แต่เจ้าหลับขณะฟัง】

【ในปีเดียวกัน เขาวางแผนจะออกสำรวจทะเล】

【อายุ 110 ปี: เจ้าเห็นทองคำครั้งแรก ไม่ยอมปล่อยมือ อยากได้เพิ่ม】

【ลูกเจ้าสร้างวังทองคำให้ ทุกอย่างล้วนทำจากทอง】

【เจ้าชมว่า “ดีมาก ลูกที่ดี!”】

【อายุ 112 ปี: ลูกเจ้ายังคงรวบรวมทองให้เจ้า】

【เจ้ามีทองมากมาย】

【แต่เจ้ากลับไม่มีวันพอ!】

【ลูกเจ้าจำต้องสั่งเก็บทองจากทั่วแคว้น ส่งคนไปขุดทองในทะเลด้วย】

【ทองคำไร้ค่าไปแล้ว เพราะมีมากเกินไป】

【อายุ 120 ปี: เจ้าหลับบนภูเขาทองคำอย่างเป็นสุข】

【ระดับพลังยุทธ์ยังคงเพิ่มขึ้น】

【อายุ 1,000 ปี: ลูกเจ้าทะลวงเป็นนักบุญยุทธ์】

【เจ้าไม่สนใจ】

【แต่ทองคำเจ้ากลับก่อเป็นเกาะ เจ้าดีใจสุด ๆ】

【อายุ 5,000 ปี: ลูกเจ้าทะลวงเป็นเทพยุทธ์】

【เจ้ามีทองมหาศาล】

【วันนั้น มีเสียงจากฟ้าดังขึ้น แค่เพื่อดูหน้าลูกเจ้า เจ้าไม่ใส่ใจ】

【แต่เจ้ารู้ว่า มีเซียนอยู่ในแคว้น ชื่อ เย่เฉิน】

【อายุ 10,000 ปี: เย่เฉินเกือบเป็นบ้าเมื่อเห็นเจ้าเป็นครั้งแรก】

【เพราะรูปลักษณ์ของเจ้าไม่เปลี่ยนเลย】

【อายุ 1 ล้านปี: ลูกเจ้าล้มเหลวในการทะลวงเป็นเทพแท้จริง】

【ทองของเจ้ามากเกินจะพรรณนา】

【อายุ 10 ล้านปี: เย่เฉินเริ่มเผชิญทัณฑ์สวรรค์เพื่อเป็นเซียน!】

【ท้องฟ้าเริ่มรวบรวมสายฟ้าทำลายโลก และปรากฏรัศมีเซียนราง ๆ ราวกับไม่ยอมให้โลกนี้มีผู้บรรลุเซียน】

【ภายใต้ทัณฑ์สวรรค์ เย่เฉินตาย ลูกเจ้าตาย จักรวรรดิฉินฮั่นล่มสลาย และเจ้าก็ตายด้วย】

【การจำลองสิ้นสุด】

………………

【ติง ระบบได้สร้างรางวัลสำเร็จแล้ว โฮสต์สามารถเลือกได้ 1 อย่างจากต่อไปนี้!】

a: ระดับพลังยุทธ์และความเข้าใจในวิชา (จุดสูงสุดของเทพแท้จริง)

b: ประสบการณ์ชีวิต

c: 993.78 ล้านล้านหยวน