บทที่ 62 ลุงสองคนอยากขึ้นมาบนฟ้าไหม

ลู่เจ๋อขมวดคิ้วเมื่อเห็นความเสียหายที่เกิดจากหอกลม

หอกลมไม่สามารถสร้างความเสียหายจริง ๆ ให้กับเซิร์กระดับ 3 ได้ มันแค่เพิ่มรอยขีดข่วนตื้น ๆ 2-3 รอยบนเกราะของมัน

และมันยังทำให้เซิร์กระดับ 3 คลั่งมากขึ้นไปอีก

ลู่เจ๋ออ้าปากค้างเมื่อมองเซิร์กระดับ 3 ตัวนั้น

พวกมันมีพลังเทียบเท่ากับนักรบระดับซวนหวู่ ดังนั้นพวกมันจึงแข็งแกร่งมาก

ลู่เจ๋อแตะคาง เขาสงสัยว่าเขาสามารถต่อสู้กับเซิร์กระดับ 3 แบบตัวต่อตัวได้ไหมถ้าเขาใช้พลังเต็มที่ และใช้ศาสตร์เทพแห่งพลังและศาสตร์เทพแห่งลม

ขณะที่ลู่เจ๋อขมวดคิ้วครุ่นคิด ผู้คนที่เฝ้าดูคลื่นแมลงก็อุทานว่า “…นี่คือพลังเต็มที่ของน้องชายลู่เจ๋อเหรอ?”

“น่ากลัวชะมัด!”

“จากนี้ไปฉันเป็นแฟนตัวยงของน้องชายลู่เจ๋อ!”

แม้แต่เหล่าหวังและลาร์รี่ซึ่งเพิ่งผลักฝูงเซิร์กกลับก็ยังตกใจ

พวกเขาอยู่ในที่เกิดเหตุและรู้สึกว่ามันเว่อร์มาก ความรุนแรงของการโจมตีนั้นใกล้เคียงกับพลังของนักรบระดับซวนหวู่เลย

นักรบป้องกันตัวระดับ 9 ปลดปล่อยการโจมตีที่เหนือกว่าหลิงหวู่ระดับ 9?

แม่! สมองของพวกเขาสั่น

คนหนุ่มสาวสมัยนี้เป็นสัตว์ประหลาดเหรอ?

ทั้งสองมองหน้ากันและตัดสินใจ พวกเขาต้องปกป้องลู่เจ๋อไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาแข็งแกร่งขนาดนี้ตอนที่เป็นนักรบป้องกันตัวระดับ 9 แล้วถ้าหากเขาบรรลุถึงระดับซวนหวู่ล่ะ?

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาไปถึงตันหวู่? หรือแม้กระทั่งถงเฉียว?

เขาจะสามารถต่อสู้กับขุมพลังระดับดาวเคราะห์ได้หรือไม่?

ตอนนั้นเองก็มีเสียงดังจากสร้อยข้อมือของลู่เจ๋ออีกครั้ง “ขณะนี้เซิร์กได้ปรากฏขึ้นในพื้นที่อื่นแล้วเช่นกัน นักเรียนที่เจอเซิร์กอย่ากังวล ด้วยบาเรีย เซิร์กธรรมดาระดับ 1 และ 2 ไม่สามารถทำร้ายพวกเธอได้ชั่วขณะหนึ่ง โปรดร่วมมือกันกำจัดเซิร์ก”

เหล่าหวังและลาร์รี่ดูเหมือนจะได้รับข่าวเช่นกัน ดวงตาของพวกเขาสั่นไหวและเริ่มเป็นกังวล

สัตว์ร้ายระดับสูงบนดาวเคราะห์หนานเฟิงอยู่ในป่าแสงลอยฟ้าซึ่งเป็นที่ที่พวกเขาอยู่ ดังนั้น หน่วยกู้ภัยทั้งหมดจึงมีเพียง 2 คนเท่านั้นที่เป็นระดับซวนหวู่ ซึ่งก็คือพวกเขาเอง และตอนนี้พวกเขาถูกขังอยู่ที่นี่

ถ้าเซิร์กระดับ 3 โจมตีนักเรียน ใครจะช่วยพวกเขา?

ลู่เจ๋อขมวดคิ้ว เขามองไปที่ฝูงแมลง จากนั้นก็มองไปที่เหล่าหวังและลาร์รี่ เขาพบว่ามันยากที่พวกเขาจะย้ายไปรอบ ๆ

ลู่เจ๋อยิ้มให้พวกเขา “ลุงสองคนอยากขึ้นมาบนฟ้าไหม”

เหล่าหวังและลาร์รี่ “???”

ผู้ชม "???"

เมื่อเห็นว่าพวกเขาสับสน ลู่เจ๋อก็คิดว่าพวกเขาอาจไม่เข้าใจ เขาเลยอธิบายว่า “ผมหมายความว่าผมสามารถพาลุงลอยขึ้นมาบนฟ้าได้ แค่บอกให้ยานอวกาศบินมาที่นี่ แล้วผมจะใช้พลังของผมพาลุงขึ้นมา”

แววตาสับสนของทั้งสองกลายเป็นความประหลาดใจและปีติยินดีอย่างรวดเร็ว

เหล่าหวังทุบเซิร์กระดับ 3 กลับด้วยค้อนแล้วพูดด้วยน้ำเสียงหยาบกระด้างว่า “ลู่เจ๋อ ศาสตร์เทพแห่งลมของเธอช่วยพาเราขึ้นไปได้ไหม?”

ลู่เจ๋อยิ้ม “ไม่มีปัญหา ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผม แต่ปีนขึ้นต้นไม้ก่อน ไม่งั้นถ้ามีเซิร์กมากเกินไปแล้วลุงใช้พลังวิญญาณของลุง ผมจะพาลุงขึ้นมาไม่ได้”

ทั้งสองพยักหน้า พวกเขาไม่ลังเลอีกต่อไป หากพวกเขาไม่ออกจากฝูงนี้โดยเร็วอาจมีนักเรียนเสียชีวิตมากขึ้น

ทั้งสองรีบวิ่งไปที่ต้นไม้ใหญ่ ระหว่างทางลู่เจ๋อใช้ใบมีดลมเพื่อช่วยกำจัดเซิร์กระดับ 1 และ 2

ขณะนี้ยานอวกาศที่ส่งไปรับพวกเขาก็มาถึงเหนือหัวพวกเขาแล้ว

ป่าถูกปกคลุมไปด้วยต้นไม้ใหญ่ ดังนั้นมันจึงยากที่ยานอวกาศจะลงจอด แต่ถ้าแค่ต้องลอยอยู่ในอากาศและรอให้ลู่เจ๋อและคนอื่น ๆ บินขึ้นมาเองก็ไม่มีปัญหาอะไร

ไม่ช้าเหล่าหวังและลาร์รี่ก็มาถึงกิ่งไม้ใหญ่

พลังวิญญาณของพวกเขาแผ่พุ่งออกมา ชุดเกราะและอาวุธของพวกเขาเปล่งแสง

เปรี้ยง!

ดาบเล่มใหญ่เฉือนออกไปและค้อนขนาดใหญ่ก็ทุบลง เซิร์กระดับ 3 ถูกบังคับให้ถอยกลับอีกครั้ง และเซิร์ก 2 ตัวถึงกับปลิวออกจากกิ่ง

แสงสีเขียวเรืองรองในดวงตาของลู่เจ๋อ “ลุง อย่าขัดขืน!”

หากพวกเขาขัดขืนการใช้พลังของเขา เขาจะไม่สามารถนำพวกเขาขึ้นมาได้

ลมกระโชกแรงปรากฏขึ้นและเริ่มหมุนเวียนรอบลาร์รีและเหล่าหวัง ร่างของพวกเขากลายเป็นภาพเบลอเมื่อบินขึ้นไปบนท้องฟ้า

เมื่อฝูงแมลงกลับมารวมกันอีกครั้ง ทั้ง 3 ก็ได้บินผ่านพุ่มไม้หนาขึ้นไปบนท้องฟ้าของป่าแล้ว

ยานอวกาศจอดรออยู่ก่อนแล้ว

ลู่เจ๋อนำทั้งสองบินผ่านประตูที่เปิดอยู่

เมื่อทั้ง 3 เข้ามาข้างใน ลู่เจ๋อก็ถอนหายใจโล่งอก

ต่างจากการโจมตี การใช้ศาสตร์เทพแห่งลมเพื่อบินจำเป็นต้องมีการควบคุมที่แม่นยำและพลังจิตที่แข็งแกร่ง

ถ้าเขาไม่ได้ใช้ลูกแก้วสีม่วงเพื่อเสริมพลังจิต เขาคงทนไม่ได้จนถึงตอนนี้

ขนาดตอนนี้เขายังรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย

ลาร์รี่สังเกตเห็นว่าลู่เจ๋อหน้าซีดและมีเหงื่อออกบนหน้าผาก เขาเลยถามอย่างกังวลว่า “ลู่เจ๋อ เธอโอเคไหม?”

ลู่เจ๋อส่ายหัว “ผมไม่เป็นไร ไปช่วยนักเรียนคนอื่น ๆ เถอะ ผมพักสักเดี๋ยวก็หายแล้ว”

เขาใช้พลังจิตไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เขาแค่ต้องการพักผ่อนเพื่อฟื้นตัว

หญิงสาวในชุดเครื่องแบบเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเป็นกังวล “กัปตันลาร์รี่ รองกัปตันหวัง เซิร์กได้ปรากฏตัวใน 12 ภูมิภาคแล้ว ขณะนี้ยังไม่มีเซิร์กระดับ 3 ปรากฏ แต่ถ้าเราไปถึงช้าเกินไป บาเรียพลังงานของนักเรียนจะทนไม่ไหว”

ลาร์รี่และเหล่าหวังขมวดคิ้ว ทั้งสองมองหน้ากันก่อนที่ลาร์รี่จะพูดว่า “เรียกยานมาเพิ่ม เราจะแยกกันไปช่วยนักเรียน คุณระดมกำลังสมาชิกหน่วยรบระดับหลิงหวู่ทุกคน ยาน 3 ลำจะไปที่ 12 ภูมิภาคที่เซิร์กปรากฏตัว ส่วนที่เหลือไปยังภูมิภาคที่ไม่มีเซิร์กเพื่อรับนักเรียน”

ผู้หญิงคนนั้นพยักหน้า “นักเรียนครึ่งหนึ่งถูกรับมาแล้ว เราไม่มียานอวกาศเหลืออยู่ในยานแม่แล้ว แต่มี 2-3 ลำในบริเวณใกล้เคียง ฉันจะเรียกระดมพวกเขาเดี๋ยวนี้”

เมื่อได้ยินแบบนั้นลู่เจ๋อก็พูดว่า “ลุง จริง ๆ แล้วผมค่อนข้างแข็งแกร่ง ผมจะช่วยด้วยคน”

ทั้งสองได้ยินก็อ้าปากค้าง

ค่อนข้างแข็งแกร่ง?

เธอเป็นนักรบป้องกันตัวระดับ 9 แต่เธอสามารถตบสัตว์วิญญาณระดับสูงลงไปวัดพื้นได้ เรียกว่าค่อนข้างแข็งแกร่งงั้นเหรอ!?

เธอถ่อมตัวเกินไปรึเปล่า!

ลาร์รี่ขมวดคิ้ว เขาลังเล “ลู่เจ๋อ เธอไม่ใช่สมาชิกของหน่วยกู้ภัย เธอเป็นแค่นักเรียน เธอสามารถกลับไปที่ยานแม่ได้ แม้ว่าเธอจะแข็งแกร่งมาก แต่ปฏิบัติการกู้ภัยก็อันตราย”

ความจริงด้วยพลังของลู่เจ๋อ แรงกดดันของพวกเขาจะลดลงมากถ้าเขาเข้าร่วมปฏิบัติการกู้ภัย แต่ลู่เจ๋อเป็นเพียงนักเรียนคนหนึ่ง และเขาไม่มีภาระผูกพันใด ๆ ที่ต้องช่วยพวกเขา

ลู่เจ๋อยิ้ม “ผมเองก็เป็นมนุษย์เหมือนกันนะ”

--------------------------