คนอื่นเพิ่มระดับ ส่วนข้าบำเพ็ญเซียน ตอนที่ 006 ตายตาไม่หลับ

คนอื่นเพิ่มระดับ ส่วนข้าบำเพ็ญเซียน ตอนที่ 006 ตายตาไม่หลับ

[เขาคลำหาบางสิ่งบางอย่างบนร่างของเจ้า ในที่สุดก็นำ “วิชาวสันต์ยืนยาว” ครึ่งเล่มไป ก่อนจากไปได้เหยียบหัวของเจ้าจนแหลก]

[เจ้าสูญเสียดวงตา พรสวรรค์ตายตาไม่หลับใช้ไม่ได้ผล]

[การจำลองครั้งนี้จบลง!]

[ท่านสามารถเลือกรางวัลได้หนึ่งอย่าง: ตายตาไม่หลับ (พรสวรรค์) วิชาวสันต์ยืนยาวครึ่งเล่ม (วิชาเวท)]

[ตายตาไม่หลับ (พรสวรรค์สีขาว)]: ราคา 1,000 หน่วยพลังงาน

[วิชาวสันต์ยืนยาวครึ่งเล่ม (วิชาเวท)]: ราคา 3,000 หน่วยพลังงาน วิชาเวทบำเพ็ญเซียนธาตุพฤกษาที่พบได้บ่อยที่สุด สามารถยืดอายุขัย และเร่งการดูดซับปราณวิญญาณ

“ไม่คิดเลยว่าจะไม่ได้มีชีวิตอยู่จนถึงวันโลกาวินาศ! ถูกบุคคลลึกลับสังหาร?”

ซูซิงมีสีหน้าเคร่งเครียด

“บุคคลลึกลับผู้นั้นนำวิชาวสันต์ยืนยาวที่หวังชิงเสวียนมอบให้ข้าไป… หรือว่า เขาเป็นคนขององค์กรลึกลับ?”

ซูซิงขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นก็ให้ความสนใจกับรางวัลการจำลองในครั้งนี้

“เป็นวิชาเวทบำเพ็ญเซียนจริง ๆ ด้วย!”

“วิชาวสันต์ยืนยาวครึ่งเล่ม ต้องใช้ถึง 3,000 หน่วยพลังงาน?”

ซูซิงครุ่นคิด พึมพำกับตนเองว่า

“ตกลงว่าจะเลือกพรสวรรค์ตายตาไม่หลับ หรือวิชาวสันต์ยืนยาวดีเล่า?”

3,000 หน่วยพลังงาน แม้ว่าซูซิงจะไม่มีมากขนาดนั้น

แต่ขอเพียงเขาใช้เงินอีกหลายแสนซื้ออุปกรณ์สีขาว จากนั้นแปลงเป็นหน่วยพลังงาน ก็น่าจะซื้อได้

เพียงแต่… พรสวรรค์ตายตาไม่หลับนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นทักษะเทพในการจำลอง!

อย่างน้อยซูซิงก็สามารถรู้สาเหตุการตายของตนเอง และอาจจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในวันโลกาวินาศ!

“เฮ้อ…”

ซูซิงนวดขมับ พึมพำกับตนเองว่า

“วิชาวสันต์ยืนยาว การจำลองครั้งหน้าก็ยังมีโอกาสได้รับ แต่พรสวรรค์ตายตาไม่หลับนี้ หากจะสุ่มเจออีกครั้งก็ไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลานานเท่าใด…”

ซูซิงกัดฟัน เลือกพรสวรรค์ตายตาไม่หลับ

[ติ๊ง เจ้าเลือกนำพรสวรรค์ตายตาไม่หลับกลับมาจากการจำลอง ใช้หน่วยพลังงานไป 1,000 หน่วยพลังงาน หน่วยพลังงานคงเหลือ 782 หน่วยพลังงาน]

เหลือหน่วยพลังงานเพียง 782 หน่วยพลังงาน

ซูซิงขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาวางแผนสำหรับการจำลองครั้งหน้าไว้ล่วงหน้าแล้ว

นั่นคือ นำวิชาวสันต์ยืนยาวกลับมา!

แต่การแลกเปลี่ยนวิชาวสันต์ยืนยาวต้องใช้หน่วยพลังงาน 3,000 หน่วยพลังงาน

และค่าใช้จ่ายในการจำลองแต่ละครั้งจะเพิ่มขึ้น 100 หน่วยพลังงาน ดังนั้นครั้งหน้าจะต้องใช้หน่วยพลังงาน 400 หน่วยสำหรับการจำลอง รวมกับหน่วยพลังงานอีก 100 หน่วยพลังงานสำหรับการสุ่มพรสวรรค์

เขาต้องสะสมอย่างน้อย 3,500 หน่วยพลังงานจึงจะสามารถนำวิชาวสันต์ยืนยาวกลับมาได้!

ยังคงขาดอีกเกือบ 3,000 หน่วยพลังงาน

หากคิดว่าอุปกรณ์สีขาวหนึ่งชิ้นสามารถแลกเปลี่ยนเป็นหน่วยพลังงานได้เฉลี่ย 5 หน่วย เขาก็ต้องซื้ออุปกรณ์สีขาวอย่างน้อย 600 ชิ้น

อุปกรณ์สีขาวที่ถูกที่สุด ราคาอย่างน้อย 1,000 ถึง 2,000 เหรียญต้าเซี่ย

กล่าวคือ เขาต้องใช้เงินอย่างน้อย 600,000 เหรียญต้าเซี่ยจึงจะสามารถรวบรวมหน่วยพลังงานได้มากขนาดนั้น

“เฮ้อ ปวดหัวจริง ๆ … แต่วิชาวสันต์ยืนยาวต้องแลกมาให้ได้!”

“สิ่งสำคัญคือต้องหาเงินและพัฒนา!”

ดังนั้นในสัปดาห์ต่อมา ซูซิงเริ่มต้นรับจ้างลงดันเจี้ยนทั้งวันทั้งคืน และบางครั้งก็ยังคงเป็นห่วงหวังชิงเสวียน

ซูซิงใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ ลงดันเจี้ยนอย่างบ้าคลั่ง 50 ครั้ง ได้รับเงินมากถึง 500,000 กว่าเหรียญต้าเซี่ย!

รวมกับเงินเก็บอีกหนึ่งล้าน ซูซิงมีเงินในมือ 1,500,000 กว่าเหรียญ

แต่หลังจากซื้ออุปกรณ์สีขาว 600 ชิ้น เงินเก็บของซูซิงก็ลดลงเหลือ 700,000 เหรียญต้าเซี่ย

“เริ่มต้นการจำลอง!”

[ใช้หน่วยพลังงานไป 400 หน่วยพลังงาน หน่วยพลังงานคงเหลือ 3,282 หน่วยพลังงาน จำนวนครั้งในการจำลองคงเหลือ 0 ครั้ง]

[เริ่มต้นการจำลอง!]

[การสุ่มพรสวรรค์สีขาวใช้หน่วยพลังงาน 100 หน่วยพลังงาน พรสวรรค์สีเขียวใช้หน่วยพลังงาน 1,000 หน่วยพลังงาน ต้องการสุ่มหรือไม่?]

“สุ่มพรสวรรค์สีขาว!”

[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีที่เจ้าได้รับพรสวรรค์สีขาว สงบนิ่งดั่งสายน้ำ!]

[สงบนิ่งดั่งสายน้ำ]: ไม่ว่าในใจของเจ้าจะปั่นป่วนเพียงใด ภายนอกก็ยังคงดูสงบนิ่ง หรือที่เรียกกันว่า หน้านิ่ง]

หลังจากที่เห็นพรสวรรค์นี้ ซูซิงมีสีหน้าแปลกประหลาด

หน้านิ่งแบบนี้ก็ถือเป็นพรสวรรค์ได้ด้วยหรือ? นี่มัน หน้านิ่งราวกับเทพ จักรพรรดิเย็นชาชัด ๆ

ซูซิงส่ายหน้า พึมพำกับตนเองว่า

“ตอนนี้คิดเรื่องนี้ไปทำไม ยังคงต้องจำลองต่อไป!”

[เจ้าได้นัดหมายกับรุ่นน้องผู้หญิงไว้ล่วงหน้าเพื่อไปลงดันเจี้ยนเพิ่มระดับ เจ้าออกจากห้อง]

[มองดูเรียวขาขาว ๆ และรูปร่างที่ดีของรุ่นน้องผู้หญิง ในใจของเจ้าเบิกบานยิ่งนัก แต่ภายนอกกลับไม่แสดงออก ยังคงเป็นสุภาพบุรุษเช่นเดิม]

[ในปีต่อมา เจ้าพารุ่นน้องผู้หญิงไปลงดันเจี้ยนและสังหารสัตว์ประหลาดทุกวัน สำหรับความสนใจของรุ่นน้องผู้หญิง ใบหน้าของเจ้าสงบนิ่ง แต่ในใจกลับพยายามข่มใจ]

[หนึ่งปีผ่านไป เจ้าได้รับเงิน 25,000,000 เหรียญต้าเซี่ย]

[ในขณะเดียวกัน เจ้าก็ไม่เคยลืมที่จะเป็นห่วงหวังชิงเสวียน]

[แต่เจ้ากลัวว่าจะรบกวนกระบวนการจำลองครั้งก่อน ดังนั้นเจ้าจึงจงใจรักษาระยะห่างจากนาง]

[วันหนึ่ง หวังชิงเสวียนมาหาเจ้า นางเล่าเรื่ององค์กรลึกลับให้เจ้าฟัง]

[เจ้ายังคงพูดตามที่จำได้ เกลี้ยกล่อมนางไม่ให้เข้าร่วม]

[คืนนั้น เจ้าได้ลองท่วงท่าใหม่]

[วันรุ่งขึ้น หวังชิงเสวียนลาออกจากมหาวิทยาลัย หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย]

[เจ้ารู้ว่าหวังชิงเสวียนเข้าร่วมองค์กรลึกลับ ดังนั้นจึงไม่กังวล]

[ปีนี้ เพราะพลังอำนาจของเจ้ายังไม่เพียงพอ จึงไม่สามารถสำเร็จการศึกษาได้]

[ในอีกสี่ปีต่อมา เจ้าลงดันเจี้ยนและสะสมทรัพย์สมบัติอย่างต่อเนื่อง มีทรัพย์สินหลายร้อยล้าน]

[ไม่ผิดคาด เจ้าถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัย]

[เจ้าออกจากมหาวิทยาลัย ก่อตั้งหอการค้าไพ่ทาโรต์ ทำธุรกิจซื้อขายอุปกรณ์มือสองในจิงตู]

[เจ้ารอคอยหวังชิงเสวียนอย่างเงียบ ๆ]

[วันหนึ่ง หวังชิงเสวียนก็มาหาเจ้าจริง ๆ]

[หลังจากผ่านคืนนั้น นางก็จากไป ทิ้งวิชาวสันต์ยืนยาวครึ่งเล่มเอาไว้!]

[เจ้าจดจำเนื้อหาทั้งหมดของวิชาวสันต์ยืนยาว และลองฝึกฝนหลายครั้ง]

ซูซิงเห็นเช่นนั้นก็ตื่นเต้น กำหมัดแน่น

“ได้ผล ขอเพียงทำตามกระบวนการจำลองก่อนหน้านี้ ก็สามารถได้รับวิชาวสันต์ยืนยาว!”

ซูซิงทำการจำลองต่อไป

[เจ้ายังคงไม่สามารถฝึกฝนได้ ดังนั้นจึงไม่คิดมาก แต่เลือกที่จะสืบหาปราณวิญญาณ]

[เจ้าส่งสมาชิกของหอการค้าไพ่ทาโรต์ไปยังที่ต่าง ๆ ในประเทศต้าเซี่ย ให้พวกเขาช่วยเจ้าสืบหาปราณวิญญาณ]

[สองปีผ่านไป เจ้ายังคงไม่พบเบาะแสใด ๆ เกี่ยวกับปราณวิญญาณ]

[แต่ธุรกิจของเจ้าเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ สะสมทรัพย์สมบัติได้หลายพันล้าน]

[ปีนี้ เจ้ารู้ว่าน้องสาวของเจ้าจะต้องตาย และเจ้าไม่สามารถหยุดยั้งได้]

[ดังนั้นเจ้าจึงใช้เงินจำนวนมหาศาลซื้ออุปกรณ์ระดับมหาปราชญ์ หวังว่าจะช่วยให้น้องสาวรอดชีวิต]

[ก่อนที่ซูเหนียนอันจะไปยังด่านปราบอสูร เจ้ากลับบ้าน มอบอุปกรณ์ให้นาง และพูดคุยกับนางมากมาย]

[หนึ่งเดือนให้หลัง ข่าวการเสียชีวิตของน้องสาวก็มาถึง]

[ในใจของเจ้าเศร้าโศก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้]

[สามปีผ่านไป เจ้าโชคดี ธุรกิจเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ สมาชิกของหอการค้าไพ่ทาโรต์ก็กระจายไปทั่วประเทศต้าเซี่ย]

[เจ้ารู้ว่าคนต่อไปที่จะตายคือเจ้าอ้วนหยู]

[ดังนั้นในวันก่อนที่เจ้าอ้วนหยูจะไปยังด่านปราบอสูร เจ้าไปดื่มเหล้ากับเขา]

[คืนนั้น เจ้าดื่มมาก เจ้าอ้วนหยูจึงพาเจ้ากลับบ้าน]

[ไม่นานนัก เจ้าก็ไปร่วมงานศพของหยูเอี๋ยน]

[ปีนี้ เจ้าลงทุนเงินทั้งหมดในธุรกิจยา เจ้าได้รับผลกำไรมากมาย มีทรัพย์สินหลายร้อยล้าน]

[แต่ในใจของเจ้ากลับกังวล เพราะเจ้ารู้ว่าอีกหนึ่งปีบุคคลลึกลับจะมาหาเจ้า]

[ดังนั้นเจ้าจึงเตรียมที่จะหนีไปยังประเทศอื่น ก่อนจากไป เจ้าขายทรัพย์สินส่วนใหญ่ที่อยู่ในมือ]

[ทว่า เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน]

[เทพีแห่งโชคชะตายังคงเข้าข้างเจ้า ไม่กี่วันก่อนที่จะเดินทางไปยังสหรัฐอเมริกา เจ้าได้รับข่าวสารเกี่ยวกับปราณวิญญาณ…]