ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 37 เหล่าหญิงงามผู้สูงส่งที่กำลังจะได้พบกัน

ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 37 เหล่าหญิงงามผู้สูงส่งที่กำลังจะได้พบกัน

“ภาพลักษณ์แบบนี้ ช่างแตกต่างจากที่เห็นในทีวีจริง ๆ...”

ซูเฉินมีสีหน้าแปลก ๆ พึมพำเบา ๆ

แม้แต่ผู้ครอบครองอาชีพระดับสูง ภาพลักษณ์ที่แท้จริงของพวกเขาก็ไม่ได้เป็นแบบที่แสดงออกต่อสาธารณชน

เรื่องนี้ สมเหตุสมผลดี

ไม่มีอะไรน่าแปลกใจ

เก็บสองสิ่งของที่เขาหลอมสร้างขึ้นมาไว้ในแหวนมิติก่อน

ซูเฉินเงยหน้าขึ้นมองไปยังอาจารย์และคริสซิเลีย

ก่อนจะมาที่นี่ เขาได้รับแจ้งแล้วว่า

สิ่งของที่หลอมสร้างในการทดสอบครั้งนี้ เขาสามารถนำกลับไปได้

ไม่มีใครกล้าขัดขวางเขาที่อยากจะตรวจสอบข้อมูล

เพราะว่า ไม่ต้องพูดถึงจูหยวนเอ๋อร์และคริสซิเลีย สองยอดฝีมือที่อยู่ตรงนั้น

เพียงแค่มหาเจตจำนงอยู่ที่นี่ ก็ไม่จำเป็นต้องตรวจสอบอะไรอีก

“ท่านซูเฉินผู้ยิ่งใหญ่”

เพียงพริบตาเดียว คริสซิเลียก็ปรากฏตัวต่อหน้าซูเฉิน เธอโค้งคำนับเล็กน้อย แล้วพูดว่า “ตอนนี้การทดสอบเสร็จสิ้นแล้ว ตามแผนที่วางไว้เมื่อวานนี้ ท่านควรจะไปที่สนามทดสอบของสำนักงานใหญ่ เพื่อพบปะพูดคุยกับคนรุ่นราวคราวเดียวกันที่ค่อนข้างโดดเด่น”

“หากท่านถูกใจใคร ก็สามารถบอกท่านหยวนเอ๋อร์ได้เลย”

“ฉันจะพยายาม...” ซูเฉินกดหว่างคิ้ว

ตั้งแต่ที่เขาข้ามมิติมา ถึงจะได้รับจดหมายรักมากมาย

แต่เขาก็ยังไม่เคยมีความรักจริง ๆ จัง ๆ

ไม่ค่อยได้พูดคุยกับผู้หญิงด้วย

ถึงจะไม่ได้รังเกียจอะไร แต่ก็ได้แต่ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ

——

สำนักงานใหญ่สหพันธ์ ภายในสนามทดสอบขนาดใหญ่

ปกติแล้ว จะมีผู้ครอบครองอาชีพมากมาย เดินทางไปมา ทำภารกิจของตนเอง

เช่น เข้าช่องมิติไปยังต่างโลก กำจัดสัตว์ประหลาด เพิ่มระดับ และหาอุปกรณ์...

แต่ตอนนี้

พวกเขาส่วนใหญ่มองไปที่กลุ่มหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างช่องมิติด้วยความระมัดระวัง พวกเธอมีบุคลิกที่แตกต่างกัน แต่ทุกคนล้วนสะดุดตา

ไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้ กลัวว่าจะไปรบกวนพวกเธอ

“คนนั้นคือ ลั่วหว่า มังกรดรูอิด ใช่ไหม? ได้ยินมาว่าอายุแค่ 21 ปี ก็มีระดับ 43 แล้ว แถมยังมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดา เหมือนจะได้รับการสนับสนุนจากผู้ครอบครองอาชีพระดับ 100 คนหนึ่ง...”

“คนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เธอไม่ใช่ สวีอิง พ่อมดนักรบดนตรี เหรอ? ระดับ 37 ว่ากันว่าทักษะเฉพาะตัวของเธอสามารถเพิ่มพลังและสนับสนุนได้อย่างต่อเนื่อง แข็งแกร่งจนสามารถสู้กับผู้ครอบครองอาชีพต่อสู้ระยะประชิดได้ เธอก็เป็นลูกหลานของผู้ครอบครองอาชีพระดับ 100 เหมือนกัน... คนทั้งสองคนนี้ดูเหมือนกำลังรอใครสักคน แถมยังดูสนิทกันอีก... พวกเธอรอใครกันแน่?”

“ผู้หญิงคนอื่น ๆ อย่าง จงจิ้งเหยา อัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งดวงดาว และฟางม่าน นักรบเวทชั่วร้าย ก็เป็นลูกหลานของผู้ครอบครองอาชีพชั้นนำทั้งนั้น...”

“หืม?! คนที่อยู่ทางซ้ายสุด ไม่ใช่ ลู่ชิงเกอ นักร้องมายา เหรอ?! พระเจ้า ฉันเป็นแฟนคลับของเธอมาสิบปีแล้ว รู้สึกแย่มากที่คอนเสิร์ตของเธอถูกยกเลิก แต่ตอนนี้กลับมาเจอเธอที่นี่?! ดูเหมือนเธอก็กำลังรอใครสักคน?”

“สุดยอด อยากรู้จริง ๆ ว่าพวกเธอรอใคร... น่าจะเป็นผู้หญิงที่เป็นผู้ครอบครองอาชีพหายาก? เตรียมตัวจะไปกำจัดบอสด้วยกันรึเปล่า...”

บทสนทนาเสียงเบา ๆ ดังขึ้นรอบด้าน

ไม่ว่าจะเป็นผู้ครอบครองอาชีพระดับต่ำหรือระดับสูง

ต่างก็พูดถึงกลุ่มหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงนั้น

ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตา ศักยภาพ พลังต่อสู้ หรือแม้แต่ชื่อเสียง พวกเธอก็เป็นจุดสนใจ

และท่ามกลางหญิงสาวเหล่านั้น

เด็กสาวคนหนึ่งที่มีรูปร่างเล็กกว่าคนอื่นถอนหายใจอย่างหนักหน่วง

“คนพวกนี้ไม่ยุ่งกับการกำจัดสัตว์ประหลาดหรือเพิ่มระดับ กลับมาสนใจว่าพวกเรารอใคร น่าเบื่อจริง ๆ...”

เธอคือฟางม่าน นักรบเวทชั่วร้าย

“เพราะพวกเราไม่เคยมารวมตัวกันที่สนามทดสอบแบบนี้ เพื่อรอใครสักคน”

อีกด้านหนึ่ง สวีอิง พ่อมดนักรบดนตรี ที่สวมเสื้อคลุมสีทองอ่อนและมีบุคลิกที่อ่อนโยนราวกับพี่สาวข้างบ้าน พูดเบา ๆ

“เป็นจุดสนใจ ก็ช่วยไม่ได้”

“น่าจะมาช้าหน่อย”

จงจิ้งเหยา อัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งดวงดาว ที่สวมชุดเกราะหนังและพิงอยู่กับภาพวาดฝาผนัง จับผมสั้นตรงที่ประดับด้วยเส้นไหมสีแดงเล็กน้อย ใบหน้างามง่วงนอน “เมื่อวาน ฉันทำความคุ้นเคยกับทักษะเฉพาะตัว... เลยไม่ได้นอนทั้งคืน...”

“พวกเธอรู้ไหมว่าเรารอใคร?”

อีกด้านหนึ่ง ลั่วหว่า ดรูอิดมังกรยักษ์ ขมวดคิ้วเล็กน้อย ใบหน้าที่สวยงามราวกับดอกบัวหิมะ แสดงความรำคาญเล็กน้อย “เพราะต้องรอเขา แผนการเพิ่มระดับของฉันเลยพังหมด...”

“คอนเสิร์ตของฉันก็ต้องเลื่อนออกไป” ลู่ชิงเกอ นักร้องมายา ที่ยืนอยู่ห่างจากกลุ่มหญิงสาวเล็กน้อย แต่งตัวหรูหราแต่ก็ดูสง่างาม หัวเราะเบา ๆ เสียงหวานใสดังขึ้น

“ผู้ใหญ่ที่บ้านคอยถามตลอด ตอนนี้ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่า ผู้ครอบครองอาชีพ ‘อัจฉริยะ’ คนนั้นเป็นยังไง”

“อัจฉริยะอะไรกัน ก็แค่ปลุกพลังได้อาชีพพิเศษ ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน” ฟางม่านพูดเบา ๆ “ฉันว่าพวกเราก็ไม่เลว”

สวีอิงที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ยิ้มเล็กน้อย พูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนว่า “แน่นอนว่าพวกเราไม่เลว แต่ที่ผู้ใหญ่ให้พวกเรามาสร้างสัมพันธ์ที่ดีกับเขา ก็ต้องมีเหตุผล”

“คงไม่ใช่เหตุผลดี ๆ หรอก” จงจิ้งเหยาพูดอย่างตรงไปตรงมา “พี่สวีอิง เธอก็รู้อยู่แก่ใจ”

เมื่อได้ยินดังนั้น สวีอิงก็นึกถึงคำสั่งเสียของผู้ใหญ่ที่บ้าน

ใบหน้าขาวเนียนแดงก่ำเล็กน้อย เธอพูดตะกุกตะกัก แล้วก็เงียบไป

ลั่วหว่าเห็นดังนั้น ก็ขมวดคิ้วมากขึ้น

เธอก็รู้ดีว่า ทำไมผู้ใหญ่ถึงเรียกเธอกลับมาจากต่างโลก

เพื่อพบกับผู้ครอบครองอาชีพหน้าใหม่ที่ “อนาคตไกล” คนนั้น

พูดตามตรง เธอไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่

คนที่เคยมาจีบเธอก่อนหน้านี้ เธอไม่เคยสนใจเลย

แต่ตอนนี้...

“เธอดูเหมือนจะปวดหัวมากเลยนะ” เสียงหวานใสของลู่ชิงเกอดังขึ้นข้างๆ

ลั่วหว่าเหลือบมองเธออย่างเย็นชา “เธอก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ”

“ฉันต่างจากพวกเธอ ครั้งนี้ฉันค่อนข้างยินดีที่จะมาพบ”

ลู่ชิงเกอยิ้มเล็กน้อย “ได้ยินผู้ใหญ่พูดถึงบ่อย ๆ นี่นา”

ลั่วหว่ามองใบหน้างดงามของเธอ ไม่ตอบอะไร

เพียงแต่แค่นเสียงในใจ

พวกเธอล้วนเป็นรุ่นน้องของผู้ครอบครองอาชีพระดับสูง รู้จักและติดต่อกันเป็นเรื่องธรรมดา

สำหรับลู่ชิงเกอ เธอก็พอจะรู้จักอยู่บ้าง

ถ้าจะให้สรุปสั้น ๆ ก็คือ ผู้หญิงแย่ ๆ คนหนึ่ง

ตอนนี้พูดจาดี พอเจอหน้า ก็จะใช้วิธีการแปลก ๆ มาแกล้งผู้ครอบครองอาชีพคนนั้น

แต่...ลั่วหว่าครุ่นคิด

ถ้าอีกฝ่ายนิสัยดี เธอก็จะออกหน้าห้ามลู่ชิงเกอ

ถ้าไม่...ก็ปล่อยให้อีกฝ่ายรู้จักความยากลำบากแล้วถอยไปเอง

แบบนั้น เธอก็ไม่ต้องรับผิดชอบ

[ผู้แปล: อาชีพ 战歌巫师 พ่อมดนักรบดนตรี ที่ผู้หญิงครอบครอง คนแต่งใช้คำว่า พ่อมด (巫师) จริง ๆ นะครับ ผมอิงตามต้นฉบับไปก่อนนะ เผื่ออนาคตศัพท์มันจะชนกัน]