ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 30 สังหารโหดสำนักตะวันหาญ

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 30 สังหารโหดสำนักตะวันหาญ

เลือดที่ร้อนไหลเยิ้มอยู่บนเรือเหาะ

จ้าวสำนักตะวันหาญ ศิษย์สำนักตะวันหาญกว่า 1 ล้านคนคนจ้องมองร่างของบรรพบุรุษสูงสุดที่ถูกสับเป็น 2 ท่อน และตกลงจากเรือเหาะอย่างช้า ๆ

ทุกคนต่างตะลึงงัน

หลังจากกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก

บรรยากาศเย็นยะเยือกก็พุ่งจากฝ่าเท้าขึ้นสู่หัวสมอง

"เขาคือใครกัน?"

คำถามนี้ปรากฏในใจของสมาชิกสำนักตะวันหาญ

บรรพบุรุษสูงสุดของพวกเขา กู่เจิ้น นั่นคือผู้บำเพ็ญเพียรที่เหนือกว่าขอบเขตทารกเซียน เขาอยู่ฝยขอบเขตกายาเต๋า

แม้ว่าจะเพียงขอบเขตกายาเต๋า 1 สวรรค์ แต่ในดินแดนเต๋าอนันต์นี้ ก็ถือว่าเป็นยอดฝีมือชั้นนำ

ยิ่งไปกว่านั้น ในราชวงศ์ที่ถูกควบคุมโดยมนุษย์ธรรมดา

แต่เหตุใด...

บรรพบุรุษสูงสุดของสำนักตะวันหาญที่มีพลังแข็งแกร่งเช่นนี้ กลับไม่มีโอกาสตอบโต้เลยแม้แต่น้อย

เขาถูกฟันเป็น 2 ท่อน

พวกเขาอยู่ในฝันหรือไม่?

หรือว่าผู้บำเพ็ญเพียรลึกลับผู้นั้นมีพลังที่สามารถทำลายสำนักตะวันหาญได้โดยง่าย?

......

"เราไม่สามารถอยู่ต่อได้อีกต่อไป"

"หนี..."

"ต้องหนี!!"

บนเรือเหาะที่ใหญ่ที่สุด

จ้าวสำนักตะวันหาญมองไปรอบ ๆ ตัวและเห็นผู้บำเพ็ญเพียรหลายหมื่นคนที่เข้าใกล้ รวมถึงชายชุดขาวที่เหยียบอยู่บนอากาศในมือถือกระบี่เปื้อนเลือด

เขาก็โน้มตัวลงอย่างเชื่องช้า และแอบเข้าไปในฝูงชน

......

"ความพยายามอันยากเย็นแสนเข็ญกว่าร้อยปี"

"สุดท้าย ข้าก็มีพลังที่เพียงพอที่จะปกป้องตระกูลหลัวแล้วหรือ?"

เหนือท้องฟ้า

ชายชุดขาวในมือถือกระบี่เปื้อนเลือด หลัวฮ่วย

ณ เวลานี้ หน้าอกของเขายังคงเต้นอย่างต่อเนื่อง

จนกระทั่งชั่วขณะต่อมา เขาก็สงบลง จากนั้นจึงมุ่งเน้นสมาธิไปที่ข้างหน้า ไปยังเรือเหาะ อาวุธวิญญาณระดับสูงสุดที่เหลืออยู่กว่า 100 ลำ

เขาพูดด้วยเสียงเย็นชา

"เมื่อมาถึงแล้ว"

"พวกเจ้าก็ควรจะอยู่ที่นี่"

"ข้าจะใช้ชีวิตของพวกเจ้า สร้างชื่อเสียงอันโอ่อ่าให้ตระกูลหลัว"

เสียงเย็นชาค่อย ๆ ดังก้อง

หลัวฮ่วยกำลังหมุนเวียนพลังมหาศาลภายในร่างกาย

เขาฟันกระบี่ไปข้างหน้า

......

การฟันครั้งนี้ดูเหมือนธรรมดา แต่แท้จริงแล้ว คมกระบี่นั้นกลับเต็มไปด้วยพลังที่น่าสะพรึงกลัว

หลัวฮ่วยยังจำได้ว่าบรรพบุรุษเคยบอกเขา สำหรับศาสตร์กระบี่ การมุทะลุมากเกินไปบางครั้งก็ไม่ใช่เรื่องดี

ดังนั้น เขาจึงเรียนรู้ที่จะเข้าใจถึงสิ่งที่เรียกว่าความธรรมดา

การฟันครั้งนี้คือพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของหลัวฮ่วยหลังจากได้เรียนรู้การอดกลั้นจิตใจ

กระบี่ในมือของหลัวฮ่วยถูกตวัดอย่างรวดเร็ว ตามด้วยเสียงฟันที่คมกริบที่พุ่งตรงไปข้างหน้า

ในชั่วพริบตา

เสียงฟันก็ได้มาถึงหน้าเรือเหาะที่ใหญ่ที่สุด

เมื่อเผชิญหน้ากับเสียงฟัน เรือเหาะนั้นดูเหมือนจะพยายามอาศัยความแข็งแกร่งของตนเอง รวมทั้งปราณที่เก็บไว้จากหินวิญญาณและหินเซียนเพื่อต้านทาน

แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังนี้ เรือเหาะกลับเหมือนกับก้อนเต้าหู้

มันถูกตัดออกมาได้อย่างง่ายดาย

......

เรือเหาะค่อย ๆ แยกออกเป็น 2 ส่วน

มันตกลงสู่พื้นดิน

บนเรือเหาะ ศิษย์สำนักตะวันหาญกว่า 1 ล้านคนที่เห็นฉากนี้ต่างก็เหมือนกับเห็นผีสาง

พวกเขาต่างก็เบิกตากว้างและมองด้วยความไม่เชื่อ

เรือเหาะนั้น คืออาวุธวิญญาณระดับสูงสุด

แม้แต่บางส่วนก็ไม่ได้แตกต่างกับอาวุธเซียนมากนัก

แต่ตอนนี้...

กลับถูกชายชุดขาวมือถือกระบี่เปื้อนเลือดฟันเป็น 2 ท่อน

บรรพบุรุษสูงสุดสำนักตะวันหาญ กู่เจิ้นก็ตกอยู่ในมือของชายชุดขาวผู้นั้นเช่นกัน

เมื่อเผชิญหน้ากับผู้บำเพ็ญเพียรเช่นนั้น

พวกเขา สำนักตะวันหาญจะรับมือได้หรือไม่?

......

ศิษย์สำนักตะวันหาญมีความคิดที่จะหนีถอย

"จะทำอย่างไรดี?"

บนเรือเหาะที่เหลือ มีศิษย์สำนักตะวันหาญที่หน้าตาซีดเผือก เหมือนไร้ความช่วยเหลือถามขึ้น

"ไม่ควร..."

"มันไม่ควรเป็นเช่นนี้..."

"สำนักตะวันหาญของเรา คือขุมอำนาจระดับสอง 2 แข็งแกร่งที่สุดในดินแดนเต๋าอนันต์ และกำลังจะก้าวสู่ระดับ 1"

"เหตุใดตอนนี้ถึงต้องเผชิญกับเหตุการณ์เลวร้ายเช่นนี้?"

มีศิษย์สำนักตะวันหาญคนอื่นไม่ยอมรับเหตุการณ์นี้

พวกเขาคุกเข่าบนเรือเหาะ กุมหัว และตัวสั่น

"จบสิ้น จบสิ้นแล้ว"

"จ้าวสำนัก เขาหนีไปแล้ว!!"

ในที่สุด ศิษย์สำนักตะวันหาญบางคนก็พบว่าจ้าวสำนักของพวกเขาหายไป

ภายใต้การโจมตีต่อเนื่อง ศิษย์สำนักตะวันหาญที่มีจิตใจบอบช้ำ จิตใจก็พังทลายทันที

แม้กระทั่งบางคนพยายามควบคุมเรือเหาะ โดยหวังจะหนีออกจากที่นี่เพื่อรักษาชีวิตของตน

อย่างไรก็ตาม...

น่าเสียดาย ความคิดของพวกเขาสุดท้ายก็เป็นเพียงภาพลวงตา

พวกเขาไม่สามารถทำให้เป็นจริงได้

......

"คิดจะหนีรึ?"

"อย่าได้ฝันไป!!"

ผู้อาวุโสที่สามของตระกูลหลัว หลัวเจ๋อ และผู้บำเพ็ญเพียรมากกว่า 10,000 ของตระกูลหลัวถือจานค่ายกลที่แปลกประหลาด และตะโกนขึ้น

"เปิดใช้งานค่ายกล!"

"เรียกอุกกาบาต!!"

หลัวเจ๋อโยนจานค่ายกลสูงขึ้นไปในอากาศ

เขานั่งทำสมาธิ และส่งปราณเซียนจากร่างกายเข้าสู่จานค่ายกล

ในเวลาเดียวกัน เพราะการกระทำของหลัวเจ๋อ ค่ายกลในจานค่ายกลก็ถูกกระตุ้นอีกครั้ง

แสงสีเหลืองจำนวนมากก่อตัวขึ้น

อุกกาบาตขนาดใหญ่ที่มีพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ตกลงไปยังเรือเหาะอย่างต่อเนื่อง

......

"ปัง!!!"

เสียงดังกระหึ่มไม่หยุดหย่อน

ต่อหน้าอุกกาบาตขนาดใหญ่นี่ เรือเหาะต่างก็ตกลงสู่พื้น

ศิษย์สำนักตะวันหาญนับไม่ถ้วนถูกทับจนเป็นก้อนเนื้อ

ศิษย์สำนักตะวันหาญที่รอดชีวิตมาได้ก็อยู่ภายใต้การสังหารต่อเนื่องของผู้อาวุโสที่สาม หลัวเจ๋อ และชายชุดขาวที่ถือกระบี่

ต่อต้าน?

สำนักตะวันหาญไม่มีพลังต่อต้านอีกต่อไป

บรรพบุรุษสูงสุด กู่เจิ้นล้มตาย

จ้าวสำนักหลบหนีไป

นอกจากนี้ ผู้อาวุโสขอบเขตทารกเซียนหลายคนก็ยังถูกหลัวฮ่วยจัดการ

เช่นเดียวกับการโจมตีต่อเนื่องที่ไม่หยุดหย่อน จิตใจของสมาชิกสำนักตะวันหาญก็สิ้นหวังลง

ณ เวลานี้ สิ่งที่พวกเขาคิดถึงเพียงอย่างเดียวคือการหนี

หากหนีไปได้ ก็หมายความว่าชีวิตยังไม่จบ

หากหนีไม่พ้น?

ก็มีความตายเพียงทางเดียวเท่านั้น!!