ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 29 สังหารขอบเขตกายาเต๋า

ระบบสินค้าลดราคาขั้นเทพ ตอนที่ 29 สังหารขอบเขตกายาเต๋า

ภายใต้คำสั่งของจ้าวตระกูลปัจจุบัน หลัวเหิง

ตระกูลหลัว ณ เวลานี้ เหมือนเครื่องจักรสังหาร

พวกเขาเริ่มเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

ในราชวงศ์หลัว เรือเหาะ อาวุธวิญญาณระดับสูงสุดกว่า 200 ลำที่กำลังเคลื่อนที่เข้าใกล้นครจักรพรรดิยังคงเดินหน้าด้วยความเร็วที่มั่นคง

จนกระทั่งเวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง

เรือเหาะ อาวุธวิญญาณระดับสูงสุดกว่า 200 ลำได้มาถึงยครจักรพรรดิ เมืองที่ใหญ่ที่สุดในราชวงศ์หลัว

การปะทะระหว่างสองฝ่ายจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างช้า ๆ

......

"ปัง!!!"

นอกนครจักรพรรดิ

เสียงดังกึกก้องดังขึ้นไม่หยุด

ในอากาศ มีแสงสีเหลืองส่องประกาย

ไม่นานนัก แสงสีเหลืองนั้นก็กลายเป็นก้อนหินขนาดใหญ่

มันตกลงสู่เรือเหาะ อาวุธวิญญาณระดับสูงสุดกว่า 200 ลำ

"ปัง..."

เมื่อหินและเรือเหาะปะทะกัน เสียงระเบิดก็ดังขึ้นอย่างรุนแรง

ผู้บำเพ็ญเพียรของสำนักตะวันหาญนับแสนบนเรือเหาะยังไม่ทันได้สัมผัสกับศัตรูก็สิ้นชีพในพริบตา

"จานค่ายกลที่บรรพบุรุษสร้างขึ้นมาเก็บไว้มีพลังขนาดนี้เชียวหรือ?"

นอกนครจักรพรรดิ

ผู้อาวุโสที่สามของตระกูลหลัว หลัวเจ๋อ ผู้มีฐานพลังยุทธ์อยู่ขอบเขตทารกเซียน 5 สวรรค์กำลังนำสมาชิกในตระกูลหลัวกว่า 3,000 คน

เขาคิดว่าจะใช้ค่ายกลเพื่อขัดขวาง และในขณะเดียวกันก็ฆ่าศัตรูที่พยายามบุกเข้ามา

แต่เขาไม่คาดคิดว่าจานค่ายกลระดับเซียนขั้นกลางที่บรรพบุรุษสร้างขึ้นมาอย่างง่ายดายจะมีค่ายกลอุกกาบาตที่มีพลังอันน่าตื่นตาแฝงไว้

"น่าสนใจ"

"มันยิ่งน่าสนใจขึ้นเรื่อย ๆ"

หลัวเจ๋อหัวเราะอย่างเย็นชา

เขานั่งทำสมาธิและทันทีที่เพิ่มปริมาณปราณเซียนที่ส่งเข้าจานค่ายกล ก้อนอุกกาบาตก็มีขนาดใหญ่และเพิ่มจำนวนมากยิ่งขึ้น

......

"บรรพบุรุษสูงสุด"

"มีคนซุ่มโจมตีอยู่ที่นี่"

บนเรือเหาะ

จ้าวสำนักตะวันหาญปัจจุบันร้องเรียกเสียงดัง และบรรพบุรุษสูงสุดของสำนักตะวันหาญ กู่เจิ้นที่อยู่บนเรือเหาะขนาดใหญ่ที่สุดก็มีสีหน้ามืดมน

"ซุ่มโจมตีรึ? และยังมีค่ายกลอีก?"

"ดูเหมือนว่า ขุมอำนาจที่อยู่เบื้องหลังราชวงศ์หลัวจะไม่ธรรมดา..."

กู่เจิ้นหรี่ตาเล็กน้อย

เขายิ้มอย่างเย็นชา

ค่ายกล? การซุ่มโจมตี?

บางที สำหรับสำนักตะวันหาญอาจเป็นการสูญเสียไม่น้อย

แต่สำหรับเขา กู่เจิ้น

มันเป็นเพียงการแสดงของคนอ่อนแอเท่านั้น

และผู้ที่แข็งแกร่งก็จะยืนอยู่สูง มองลงไปที่สรรพสิ่งที่อยู่ด้านล่างของเขา

"เก้ามังกรผลาญสวรรค์!!"

กู่เจิ้นยื่นมือออก

เขาหมุนเวียนปราณเซียนในร่างกาย

ในพริบตา ภายในความว่างเปล่าก็ปรากฏมังกรไฟ 5 ตัวที่มีความยาวประมาณ 300 เมตร

มันกำลังพ่นไฟ

อุกกาบาตรึ?

มันค่อย ๆ กลายเป็นเถ้าถ่านใต้ไฟที่มอดไหม้ และถูกพัดปลิวไปกับสายลม

ไม่ว่าอย่างไร วิชาลับระดับเซียนขั้นสูงสุดนี้ เก้ามังกรผลาญสวรรค์ ย่อมเป็นวิชาลับ

ค่ายกลในจานค่ายกลอย่างนั้นหรือ?

มันเป็นเพียงสิ่งที่หลัวจิ่วเกอค้นคว้าขึ้นมาในเวลาว่างเท่านั้น

นอกจากนี้ ผู้ใช้จานค่ายกลนั้นเป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตทารกเซียนเท่านั้น

ค่ายกลเรียกอุกกาบาตออกมา แต่มันก็ถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน

ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจใด ๆ

......

"ผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตทารกเซียนกว่า 10 คนรึ?"

"มีเพียงเท่านี้หรือ?"

"หากเป็นเช่นนี้ พวกเจ้าทุกคนก็สมควรจะตายแล้ว..."

เสียงดังกึกก้อง

บนเรือเหาะ กู่เจิ้น บรรพบุรุษสูงสุดของสำนักตะวันหาญยืนอยู่จุดสูงสุด

ใบหน้ามีรอยยิ้มเย็นชา

เขาชูมือในอากาศ มังกรไฟทั้ง 5 ที่ยาวกว่า 300 เมตรก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้า

ในขณะนี้ เปลวไฟอันร้อนแรงก็ออกมาจากปากของมังกรไฟทั้ง 5 นั้น

"ผู้อ่อนแอก็ย่อมเป็นผู้อ่อนแอ"

"แม้ว่าจะซุ่มโจมตี"

"แม้ว่าจะใช้ค่ายกล"

"นั่นก็ไม่เปลี่ยนแปลงความจริงที่เจ้าจะต้องตกตายในที่สุด..."

ในเวลานี้ กู่เจิ้นดุจดั่งเทพเจ้า

เขาค่อย ๆ ก้มหัวลงมองดูผู้บำเพ็ญเพียรหลายพันคนด้านล่างด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความดูถูก

ดูเหมือน...

เขาอาจจะประเมินคู่ต่อสู้สูงเกินไป

คนที่อยู่เบื้องหลังราชวงศ์หลัวมีฐานพลังยุทธ์สูงสุดก็เพียงขอบเขตทารกเซียน 5 สวรรค์

บางที แม้ว่ากู่เจิ้นจะไม่ลงมือเอง

ผู้บำเพ็ญเพียรหลายพันคนนั้นก็ไม่น่าจะเป็นคู่ต่อสู้ของสำนักตะวันหาญ

"ถึงเวลาจากไปแล้ว"

กู่เจิ้นพูดเสียงเบา และจ้าวสำนักตะวันหาญที่อยู่ข้าง ๆ กู่เจิ้นก็กำลังกลืนน้ำลาย

ครู่หนึ่งหลังจากนั้น เขาก็รีบพูดทันที

"ทุกคน กลับได้แล้ว"

"กลับไปยังสำนักตะวันหาญ"

......

ไม่นาน

ภายใต้การนำของจ้าวสำนักตะวันหาญ

เรือเหาะ อาวุธวิญญาณระดับสูงสุดที่เหลืออยู่ 150 ลำก็ค่อย ๆ ปรับเปลี่ยนทิศทาง และเตรียมพร้อมที่จะเดินทางกลับด้วยความเร็วสูงสุด

ในความว่างเปล่า

มังกรไฟทั้ง 5 ที่ยาวกว่า 300 เมตรกำลังพ่นไฟร้อนแรงอย่างต่อเนื่องไปยังตระกูลหลัวหลายพันคนบนพื้นดิน

การต่อสู้ครั้งนี้จะจบลงเช่นนี้หรือ?

ไม่ผิด

การต่อสู้ครั้งนี้ แม้จะยังไม่จบ แต่จริง ๆ แล้วก็เข้าสู่ช่วงสุดท้ายแล้ว

"เป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตกายาเต๋า 1 สวรรค์เท่านั้น กลับกล้ามาอวดดีที่ตระกูลหลัวของข้าหรือ?"

เสียงเย็นชาดังขึ้นอย่างช้า ๆ

หากสังเกตอย่างใกล้ชิด จะพบว่ามีชายหนุ่มสวมชุดขาวไร้สีหน้า

ดวงตาของเขากระพริบเล็กน้อย

มือถือกระบี่ระดับเซียนขั้นกลาง

เขากำลังอยู่บนอากาศ และมุ่งหน้าไปยังเรือเหาะที่ใหญ่ที่สุดในความว่างเปล่า

"ใครกัน?"

"ยังมีอีกหรือ?"

เมื่อรู้สึกถึงลมหายใจที่ค่อย ๆ เข้ามาจากด้านหลัง

กู่เจิ้นก็เริ่มหรี่ตาลงเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม พอเขาเพิ่งจะหันตัวไปพูดบางอย่าง

ที่ด้านหลัง บรรยากาศอันน่าสะพรึงกลัวของขอบเขตกายาเต๋า 2 สวรรค์นั้น และคมกระบี่ที่คมกริบดูเหมือนจะทำให้กู่เจิ้นตกใจ

ภายใต้บรรยากาศที่น่าสะพรึงกลัวนั้น เขาไม่สามารถขยับตัวได้

"มันเป็นไปได้อย่างไร?"

"เหตุใดมันถึงเป็นเช่นนี้?"

"แม้ว่าข้าจะต้องเผชิญหน้ากับผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตกายาเต๋า 2 สวรรค์ ข้าก็ควรมีโอกาสชนะไม่น้อย"

"แต่เหตุใด..."

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่กู่เจิ้นจะได้จัดระเบียบความคิด

กระบี่นั้นที่มีบรรยากาศน่าสะพรึงกลัวก็ได้ผ่าหัวของเขาอย่างจัง

เสียงที่เนื้อหนังสัมผัสกับคมกระบี่ดังขึ้น

ดวงตาของกู่เจิ้นเบิกกว้าง

ลมหายใจของเขาหยุดนิ่งทันที

"บรรพบุรุษสูงสุดของสำนักตะวันหาญ"

"ผู้แข็งแกร่งขอบเขตกายาเต๋า 1 สวรรค์"

"เหตุใดถึงต้องมาตายที่นี่กัน?"

แต่ความคิดนั้นมีเพียงชั่วครู่เท่านั้น

ร่างของกู่เจิ้นถูกผ่าออกเป็น 2 ส่วนทันที

เขาตกลงจากเรือเหาะอย่างช้า ๆ