ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 19 หมัดเดียวตาย!

ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 19 หมัดเดียวตาย!

"นอกจากหัวหน้าใหญ่แล้ว ยังมีโจรภูเขาอีกสองคนที่อยู่ในขอบเขตรวมปราณระดับ 7 ดูเหมือนว่าค่ายโจรภูเขานี้... จะมีของล้ำค่าไม่น้อย"

กู่หยางรู้สึกยินดีในใจ

การมาครั้งนี้ถือว่ามาถูกทางแล้ว!

"เด็กน้อย เจ้ารีบออกไปเสีย ข้าสามารถลืมเรื่องที่เกิดขึ้นได้ หากเจ้ายังดื้อรั้น อย่าโทษข้าที่ไม่ปรานี"

แววตาของรองหัวหน้าวาววับไปด้วยความโหดเหี้ยม

ลูกศิษย์ของสำนักใหญ่เหล่านี้ หากไม่ยุ่งเกี่ยว ก็ย่อมดีกว่า แต่ถ้าฝ่ายตรงข้ามยังต้องการหาเรื่อง การฆ่าก็เป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้

หากจำเป็น ก็แค่เปลี่ยนที่ซ่อนเสียใหม่

"พูดมากไม่มีประโยชน์ วันนี้ เจ้าหนีไม่พ้นแล้ว"

กู่หยางเพียงแค่เหลือบมองรองหัวหน้า แล้วตอบกลับอย่างเฉยเมย

"หึ! ฝีมือไม่เท่าใด แต่ปากกลับอ้าใหญ่โต!"

"เอาล่ะ ลงมือ!"

"ฆ่าเด็กคนนี้!"

เมื่อรองหัวหน้าพูดจบ กลุ่มโจรภูเขาที่ล้อมรอบกู่หยางเริ่มเคลื่อนไหวทันที

และยังรวมถึงโจรภูเขาที่อยู่ในขอบเขตรวมปราณด้วยเช่นกัน

แต่สำหรับโจรภูเขาเหล่านี้

กู่หยางกลับมองด้วยความเย็นชา

จากนั้นก็ยกหมัดขึ้น หมัดกระแทกเข้ากับโจรภูเขาราวกับบี้มดก็มิปาน

ปัง!

แกร๊ก!

"อ๊าก!"

เสียงร้องทรมานดังขึ้นไม่หยุด

ไม่กี่อึดใจ พื้นดินก็เต็มไปด้วยโจรภูเขาที่ล้มลง และปล่อยเสียงครางด้วยความเจ็บปวด

เมื่อเห็นฉากนี้ รองหัวหน้าก็ขมวดคิ้วขึ้นมา

จากนั้นเขาก็ตะโกนออกไป

"น้องสาม ลงมือ!"

พูดจบ โจรภูเขาอีกคนที่อยู่ในขอบเขตรวมปราณระดับ 7 ก็มาปรากฏที่ด้านหลังกู่หยางโดยไม่รู้ว่ามาจากที่ใด

เมื่อสิ้นคำพูด ทั้งสองคนก็เริ่มลงมือพร้อมกัน

นี่คือแผนของเขา

ให้ลูกน้องเหล่านี้ลงมือก่อนเพื่อดึงดูดความสนใจของกู่หยาง

จากนั้นจึงใช้ความเร็วปานสายฟ้าลงมือ

ทำให้กู่หยางถูกฆ่าตายที่นี่ด้วยการโจมตีจากสองด้าน!

เป็นการลงมือรวดเร็วและเด็ดขาด

ไม่มีโอกาสให้หลบเลย

หากเป็นลูกศิษย์ของสำนักปกติคงตกใจจนสติกระเจิง

แต่กู่หยางได้สังเกตการณ์การเคลื่อนไหวของน้องสามมาตั้งแต่แรกแล้ว

ดังนั้นเขาจึงไม่แปลกใจเลย

รองหัวหน้าเป็นคนแรกที่พุ่งเข้ามา

เขาถือดาบใหญ่ไว้ในมือ

ปราณแท้ที่หนาแน่นไหลเข้าดาบ และฟาดลงอย่างหนักหน่วง!

เห็นเช่นนี้ กู่หยางก็ไม่หลบไม่เลี่ยง ประเคนหมัดตอบโต้ไปทันที

หมัดวัชระขอบเขตสมบูรณ์ปะทุขึ้นด้วยแสงทองคำที่วาววับ

ในขณะเดียวกัน เจตจำนงกระบี่ก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบงัน

ปัง!

พลังที่น่ากลัวระเบิดออกมาอย่างรุนแรง!

ชั่วขณะนั้น ดวงตาของรองหัวหน้าก็เต็มไปด้วยความตกใจทันที

"ไม่..."

เขาตะโกนอยากจะขอความช่วยเหลือ

แต่เสียงยังไม่ทันได้แผ่ออกมาก็ถูกแสงทองกลืนกิน

ปัง!

หมัดของกู่หยางตรงผ่านดาบยาวของรองหัวหน้า ตรงไปที่ใบหน้าของเขา

ในพริบตา หัวของรองหัวหน้าก็เหมือนแตงโมที่ระเบิดออกทันที!

สมองและเลือดเนื้อผสมกัน กระจายไปทั่วพื้น!

"ไม่! พี่สอง! ไอ้สารเลว ไปตายซะ!"

น้องสามเห็นว่ารองหัวหน้าถูกกู่หยางระเบิดหัวในหมัดเดียว ดวงตาของเขาก็แดงก่ำ ดาบยาวในมือปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาทันที

ทำการโจมตีไปที่หน้าผากของกู่หยางอย่างโหดเหี้ยม

แต่กู่หยางก็ถอนหมัดกลับอย่างสบาย ๆ

ดวงตาที่เย็นชามองผ่านน้องสาม และหมัดก็ถูกปล่อยออกไปอีกครั้ง

พลังดุร้ายตกลงบนท้องของน้องสาม

ปัง!

ทันใดนั้น รูเลือดขนาดใหญ่ก็ปรากฏบนท้องของเขา

เลือดไหลออกมาราวกับน้ำพุก็มิปาน

ตุบ!

น้องสามล้มลงพื้นทันที

ไม่นานก็สิ้นลมหายใจ

ชั่วขณะนั้น โจรภูเขาที่ยังมีชีวิตอยู่ทั้งหมดต่างก็ตะลึง

รองหัวหน้าและพี่สาม... ตายแล้ว!?

นี่... นี่เป็นไปได้อย่างไร!?

รองหัวหน้าไม่ใช่บอกว่าเด็กคนนี้อยู่เพียงขอบเขตรวมปราณระดับ 2 หรือ?

พวกเขาบรรลุขอบเขตรวมปราณระดับ 7 ไม่ใช่หรือ

เป็นไปได้อย่างไรที่จะถูกคนในขอบเขตรวมปราณระดับ 2 ฆ่า!?

ตะลึง!

หวาดกลัว!

ความรู้สึกนี้หมุนวนอยู่ในใจของโจรภูเขาทุกคน

แต่ในเวลานี้  เสียงโกรธเคืองอย่างยิ่งก็ดังขึ้นอย่างรุนแรงจากข้าง ๆ

"โอหัง! กล้าฆ่าน้องชายของข้า เจ้ารนหาที่ตายรึ!?"

เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยพลังก้องไปทั่วท้องฟ้า

ทันใดนั้นโจรภูเขาทั้งหมดก็เริ่มมีหวัง

"หัวหน้าใหญ่!"

"หัวหน้าใหญ่ ท่านต้องแก้แค้นให้พี่สองและพี่สาม!"

โจรภูเขาทั้งหมดทันทีรู้สึกปลอดภัยขึ้น

พวกเขาต่างตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้น

ได้ยินเช่นนี้ กู่หยางก็มองขึ้นไปด้วยความสนใจ

ไม่ไกลออกไป ร่างที่กำยำได้เคลื่อนตัวเข้ามาอย่างรวดเร็ว

"ลงนรกเสีย!"

เมื่อร่างนั้นพุ่งมาถึงหน้ากู่หยางก็ยกหมัดขึ้น เพ่งเล็งไปที่หัวของกู่หยางทันที

เห็นเช่นนี้ กู่หยางมีสีหน้าเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

คนผู้นี้...

บรรลุขอบเขตรวมปราณระดับ 9 หรือ!?

นี่มัน

ข้อมูลนี้ผิดพลาดเกินไปหรือไม่?

หรือว่ากลุ่มโจรภูเขาทั้งหมดนี้เป็นอัจฉริยะ?

ถึงแม้จะรู้สึกประหลาดใจ  แต่กู่หยางไม่ได้ชะล่าใจ

เขาประเคนหมัดวัชระออกไป

ในขณะเดียวกันเจตจำนงกระบี่ก็ระเบิดออกมา!

ปัง!

หมัดของทั้งสองปะทะกันในอากาศพร้อมส่งเสียงดังสนั่นไปทั่ว

พลังที่น่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมา

ความรุนแรงของการปะทะทำให้โจรภูเขาบางคนถูกพัดไป

ตู้ม!

หลังจากทั้งสองปะทะกัน พวกเขาก็ถอยหลังออกมาพร้อมกัน

ไม่มีใครสามารถชนะได้!

พลังที่ทั้งสองปลดปล่อยออกมาอยู่ในระดับเดียวกัน!

"เด็กคนนั้น... รับหมัดของหัวหน้าใหญ่ได้หรือ?"

"นี่มันเป็นไปไม่ได้! หัวหน้าใหญ่นั้นบรรลุขอบเขตรวมปราณระดับ 9 เด็กคนนั้นจะต้านทานได้อย่างไร!?"

ในขณะเดียวกัน

หัวหน้าใหญ่ของโจรภูเขาก็มีหน้าตาเคร่งขรึม

ถูกขัดขวาง?

เด็กคนนี้... อยู่เพียงขอบเขตรวมปราณระดับ 2 ไม่ใช่หรือ?

แล้วอีกฝ่ายจะขัดขวางหมัดของตนได้อย่างไร!?

เขาจ้องมองกู่หยางอย่างดุร้าย

เมื่อเห็นเครื่องแบบของกู่หยางก็กัดฟัน

"เป็นศิษย์ของสำนักเมฆาคล้อย เป็นอัจฉริยะด้วยหรือ?"

"ฮึ่ม! เหตุใดถึงได้เจอคนยุ่งยากเช่นนี้!"

"ไม่ได้การ ต้องฆ่าเขาให้ตาย ไม่เช่นนั้นจะเป็นอันตรายแน่แท้!"

หัวหน้าใหญ่ของโจรภูเขาไม่ใช่คนที่มีความกล้าหาญ แต่ไร้ซึ่งปัญญา

ตรงกันข้าม เขามีความละเอียดรอบคอบ

ไม่อย่างนั้น เขาก็ไม่สามารถพัฒนาหมู่บ้านวายุทมิฬให้เจริญรุ่งเรืองได้

แม้แต่พี่น้องของตนเองก็ที่อยู่ขอบเขตรวมปราณระดับ 7 ก็ตกตายไป

ดังนั้นเขาจึงเข้าใจ

เด็กคนนี้จะต้องตาย!

เพราะอีกฝ่ายต้องมีสมบัติมากมาย!

ศิษย์ของสำนักส่วนใหญ่มีสมบัติเสมอ

การฆ่าอีกฝ่ายก็เท่ากับว่าน้องสองและน้องสามไม่ได้ตายอย่างไร้ประโยชน์!

หากไม่ฆ่าอีกฝ่ายแล้วปล่อยให้หนีไป...

นั่นจะเป็นอันตรายอย่างแท้จริง!

คิดได้เช่นนี้ หัวหน้าใหญ่ก็ไม่มีความคิดที่จะปราณีแต่ใดอย่าง

พลังที่น่าสะพรึงกลัวบนร่างกายระเบิดออกมา

แรงกดดันของขอบเขตรวมปราณระดับ 9 ครอบคลุมรอบบริเวณทันที

"ตายไปซะ!"

หัวหน้าใหญ่ปล่อยหมัดออกมาอย่างไม่ลังเล

กระบวนท่านี้... เป็นหมัดที่แอบแฝงไปด้วยการเรียนรู้ทั้งชีวิตของเขา!

จากกระบวนท่านี้ เขาได้ฆ่าศิษย์ของสำนักอื่นมากมาย

ครั้งนี้...

ก็ต้องสามารถฆ่าเด็กคนนี้ได้สำเร็จ!

เมื่อถึงเวลานั้น...

เขาก็จะสามารถก้าวต่อไปอีกขั้น ทะลวงผ่านขอบเขตผสานแท้!

เมื่อคิดได้ หัวหน้าใหญ่ก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น!

เขามองไปที่กู่หยางราวกับมองคนตาย