บทที่ 38 ไอเทมครองตลาด การ์ดสิ่งมีชีวิต

คืนนั้น!

เฉาเต๋อกลับมาถึงบ้าน

เพิ่งถึงบ้าน เขาก็เปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาดูทันที

【เจ้าของระบบ: เฉาเต๋อ】

【เงิน: สิบล้านหนึ่งพันสองร้อยหยวน】

【สิ่งที่ซื้อแล้ว: พื้นที่เก็บของส่วนตัว (1 ลูกบาศก์) การ์ดทักษะ: ปรมาจารย์แห่งความจำ, การ์ดทักษะ: หย่งชุน (เวอร์ชันบำรุงสุขภาพ)...】

"เงินเข้าแล้ว!" เฉาเต๋อมองเห็นยอดเงินสิบล้านในหน้าต่างระบบ ดวงตาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น

เรื่องลงทุนก็เป็นเรื่องลงทุน เรื่องยืมก็เป็นเรื่องยืม

แม้ว่าถังจู๋ตี้จะลงทุนในบริษัทของเขาไปสิบห้าล้าน แต่นั่นเป็นการลงทุนในบริษัท แม้แต่เฉาเต๋อเองก็ต้องใช้เงินนั้นเพื่อบริษัทเท่านั้น ไม่ใช่เงินส่วนตัวของเขา ดังนั้นมันจึงไม่ปรากฏในหน้าต่างระบบของเขา

ส่วนเงินกู้นั้นเป็นเงินที่ให้กับเฉาเต๋อเป็นการส่วนตัว สามารถใช้ได้อย่างอิสระ ดังนั้นจึงแสดงอยู่บนหน้าต่างระบบ

แน่นอน!

แม้จะมีเงินกว่าสิบล้าน แต่เพราะเงินนี้เขาวางแผนจะใช้ลงทุนในฟาร์มไก่ เขาจึงไม่สามารถใช้มันอย่างสะเปะสะปะได้ ได้แค่ซื้อสิ่งที่จำเป็นเท่านั้น

เช่น...

【การ์ดสิ่งมีชีวิต: ไก่ขาว】

การ์ดใบนี้มีมูลค่าหนึ่งล้าน เป็นสิ่งที่เฉาเต๋อพูดถึงว่าสามารถครองตลาดอุตสาหกรรมการเลี้ยงไก่ได้

เมื่อใช้แล้วจะสามารถเรียกไก่ขาวออกมาได้หนึ่งหมื่นตัว

แล้วไก่ขาวคืออะไรล่ะ?

คือไก่ที่ใช้กันทั่วไปในอุตสาหกรรมฟาสต์ฟู้ดในอนาคต

ไก่ที่เติบโตเร็ว

ระยะฟักไข่ประมาณ 21 วัน ระยะเจริญเติบโตประมาณ 42 วัน

นั่นหมายความว่าตั้งแต่ไข่ไปจนถึงการฟัก การเติบโต และการขาย ไก่หนึ่งตัวใช้เวลาเพียงสองเดือนเท่านั้น

ไม่ว่าจะเป็นแมคโดนัลด์ เคเอฟซี หรือแม้แต่อาหารจานด่วนประเภทข้าวหน้าไก่ตุ๋นอะไรต่างๆ ส่วนใหญ่ล้วนใช้ไก่ชนิดนี้ เป็นไก่เนื้อที่เป็นกระแสหลักที่สุดในตลาดอนาคต

แต่!

ไก่ขาวที่การ์ดสิ่งมีชีวิตของเฉาเต๋อเรียกออกมาไม่ใช่ไก่ธรรมดา แต่เป็นไก่ขาวซูเปอร์ที่ผ่านการปรับปรุงพันธุ์แล้ว

ระยะฟักไข่เพียง 14 วัน ระยะเจริญเติบโตประมาณ 31 วัน รวมทั้งหมด 45 วัน

คุณภาพเนื้อก็ดีมาก ไม่แพ้พวกไก่เลี้ยงปล่อย

เวลาเติบโตน้อยกว่าคนอื่น ต้นทุนการเลี้ยงก็ต่ำกว่า บวกกับคุณภาพเนื้อที่สูง มีฟาร์มไก่ไหนจะสู้เขาได้?

ดังนั้น เฉาเต๋อจึงมั่นใจว่าจะครองตลาดอุตสาหกรรมการเลี้ยงไก่ทั้งหมด!

คิดถึงตรงนี้!

เฉาเต๋อไม่ลังเลที่จะซื้อการ์ดใบนี้

【การ์ดสิ่งมีชีวิต: ไก่ขาว】

【คำอธิบาย: หลังจากฉีกการ์ด คุณจะได้รับไก่ขาวซูเปอร์ที่มีระยะฟักไข่ 14 วัน ระยะเจริญเติบโต 31 วัน คุณภาพเนื้อเทียบเท่าไก่เลี้ยงปล่อย จำนวนหนึ่งหมื่นตัว (แม่ไก่ 9,000 ตัว, พ่อไก่ 1,000 ตัว)!】

เนื่องจากยังไม่มีฟาร์มไก่ เฉาเต๋อจึงเก็บการ์ดไว้ในพื้นที่เก็บของส่วนตัวก่อน

"ต่อไปก็แค่รอให้ได้ฟาร์มไก่มา แล้วการ์ดใบนี้ก็จะได้ใช้แล้ว!" เฉาเต๋อคิดในใจ

เช้าวันรุ่งขึ้น!

เฉาเต๋อฮว่าและโจวซิงซิงไปโรงเรียนกันแล้ว

เฉาเต๋อซื้อน้ำเต้าหู้และปาท่องโก๋จากข้างนอกมา แล้วนั่งกินพร้อมกับอ่านหนังสือพิมพ์ไปด้วย

แต่ผลคือ...

"พรวด!"

เมื่อเขาเห็นพาดหัวข่าวในหนังสือพิมพ์ เขาก็พ่นน้ำเต้าหู้ออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

เพราะพาดหัวข่าวในหนังสือพิมพ์เขียนอย่างชัดเจนว่า เศรษฐินีถังจู๋ตี้นอกใจสามีกับหนุ่มหล่อคนดัง

และสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกที่สุดคือ ภาพประกอบพาดหัวข่าวเป็นภาพเมื่อวานที่เขากับถังจู๋ตี้กำลังคุยกัน จังหวะที่ถังจู๋ตี้พ่นน้ำชาใส่หน้าเขา แล้วเธอกำลังเช็ดหน้าให้เขาด้วยความเกรงใจ

จากมุมของภาพในหนังสือพิมพ์ ดูเหมือนถังจู๋ตี้กำลังโน้มตัวไปจูบเขา

"พวกช่างภาพนักข่าวพวกนี้ แม่งเอ๊ย!" เฉาเต๋อรู้สึกเหมือนหัวจะระเบิด

แม้ว่าระหว่างเขากับถังจู๋ตี้จะไม่มีอะไรกันจริงๆ แต่ภาพนี้มันชวนให้เข้าใจผิดมากเกินไป

ถ้าเหอหมิ่นเห็นเข้า ความสัมพันธ์ของพวกเขาจะต้องจบลงทันทีแน่ๆ ใช่มั้ย?

คิดถึงตรงนี้ เฉาเต๋อก็กินอาหารเช้าต่อไม่ลง

รีบเดินไปที่โทรศัพท์และโทรไปที่โรงเรียนทันที

อืม เขาวางแผนจะรีบอธิบายกับเหอหมิ่นก่อน ไม่อย่างนั้นถ้าเธอเห็นเข้าจริงๆ ความเข้าใจผิดก็จะใหญ่เลย

ตอนนี้โรงเรียนก็ใกล้จะเข้าเรียนแล้ว เหอหมิ่นต้องอยู่ที่โรงเรียนแน่นอน เขาจึงโทรไปที่โรงเรียนโดยตรง

และสิ่งที่พิสูจน์ว่า!

เขาเดาไม่ผิด

เหอหมิ่นอยู่ที่โรงเรียนจริงๆ

เมื่อเขาโทรไป โทรศัพท์ก็ถูกเหอหมิ่นรับอย่างรวดเร็ว

"มีอะไรหรือคะ?" เหอหมิ่นเอ่ยถาม

"คุณไม่ได้ดูหนังสือพิมพ์เช้านี้เหรอ!?"

ได้ยินน้ำเสียงที่สงบของเธอ เฉาเต๋อถามอย่างระแวง

"ฉันยังไม่ได้ดูหนังสือพิมพ์เช้านี้เลยค่ะ!" เหอหมิ่นอธิบาย

"ฮู่~"

เฉาเต๋อถอนหายใจอย่างโล่งอก

"หนังสือพิมพ์เช้านี้มีอะไรเหรอคะ? ทำไมถึงต้องโทรมาหาฉันโดยเฉพาะด้วยล่ะ?" เหอหมิ่นได้ยินเสียงถอนหายใจของเฉาเต๋อ ก็ยิ่งสงสัย

"เรื่องเป็นอย่างนี้ ก่อนหน้านี้ผมเคยเล่าให้คุณฟังไม่ใช่เหรอว่าผมเปิดร้านฟาสต์ฟู้ดสไตล์ตะวันตกหลายร้าน และเมื่อวานเพื่อหานักลงทุน ผมได้ติดต่อถังจู๋ตี้จากกลุ่มบริษัทไป๋หว่าน..."

เฉาเต๋อเล่าเรื่องราวทั้งหมดอย่างง่ายๆ

"ดังนั้น... คุณกลัวว่าฉันจะเข้าใจผิดสินะ?" เหอหมิ่นถามด้วยรอยยิ้มที่บอกไม่ถูกว่ายิ้มหรือไม่ยิ้ม

"ใช่ครับ!" เฉาเต๋อยอมรับ

"ฉันเป็นคนแบบนั้นหรือคะ?" เหอหมิ่นกลอกตา

"ผมรู้ว่าคุณไม่ใช่คนแบบนั้น แต่ผมไม่อยากให้มีความเป็นไปได้ใดๆ ที่จะทำให้คุณเข้าใจผิด!" เฉาเต๋อพูดอย่างจริงจัง

"โอเค ไว้ใจได้ ฉันจะไม่เข้าใจผิดเพราะเรื่องนี้หรอกค่ะ!"

เหอหมิ่นพูดพร้อมรอยยิ้ม แล้วพูดต่อ "กริ่งเข้าเรียนดังแล้ว พอแค่นี้นะ ฉันต้องไปสอนแล้ว!"

พูดจบ ไม่ทันให้เฉาเต๋อตอบ เธอก็วางสาย

เหลือเพียงเฉาเต๋อที่ได้ยินเสียง "ตู้... ตู้..." พร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มขมขื่น

อย่างไรก็ตาม อย่างน้อยเขาก็โล่งใจเต็มที่แล้ว

แต่หลังจากนั้น!

หลังจากที่กินอาหารเช้าเสร็จ เฉาเต๋อเดินทางมาที่บริษัทอีกครั้ง จิตใจก็เริ่มตึงเครียดอีกครั้ง

เพราะตรงหน้าเขาปรากฏคนคุ้นเคยคนหนึ่ง ผู้หญิงที่คุ้นเคยมาก

ถุงน่องบางเฉียบ รองเท้าส้นสูง ชุดทำงานสีอ่อน รูปร่างได้สัดส่วน การแต่งหน้าประณีต สีหน้าเย็นชา... นี่มันเฉิงเหวินจิ้ง แฟนสาวของถังจู๋ตี้ชัดๆ!

เฉาเต๋อคิดในใจ รู้สึกเหมือนหนังศีรษะชาหนึบไปหมด

ผู้หญิงตรงหน้าเขาดูภายนอกแล้วก็เหมือนชื่อของเธอ นุ่มนวลและเงียบสงบ

แต่ความจริงแล้ว?

เธอเป็นคนโหดเหี้ยมที่สามารถใช้กรรไกรแทงคนตายได้!

ในเนื้อเรื่องดั้งเดิม หวังไป๋หว่าน สามีของถังจู๋ตี้ถูกเธอฆ่าด้วยกรรไกร

และสำหรับเฉาเต๋อแล้ว สิ่งที่แย่ที่สุดคือเธอเป็นคนรักของถังจู๋ตี้

แม้ว่าเฉาเต๋อและถังจู๋ตี้จะไม่มีความสัมพันธ์อะไรกัน แต่ข่าวในหนังสือพิมพ์วันนี้ทำให้พวกเขาดูเหมือนมีความสัมพันธ์กัน หากเฉิงเหวินจิ้งเข้าใจผิด เขาคงถูกกรรไกรแทงตายในพริบตาแน่ๆ!

และขณะที่เฉาเต๋อกำลังคิดอยู่นั้น...

"คุณเฉา มาได้เหมาะเลยค่ะ! คนนี้คือตัวแทนที่ส่งมาจากกลุ่มบริษัทไป๋หว่าน คุณเฉิงเหวินจิ้งค่ะ!"

ซาเหลียนน่าเพิ่งเดินออกมาจากออฟฟิศพอดี เมื่อเห็นเฉาเต๋อ เธอก็รีบเดินไปที่ข้างๆ เฉิงเหวินจิ้ง และรีบแนะนำให้เฉาเต๋อรู้จัก

"คุณเฉิง สวัสดีครับ!"

เฉาเต๋อเก็บอาการไม่ให้แสดงออกทางสีหน้า ยิ้มและยื่นมือออกไป

"สวัสดีค่ะ" เฉิงเหวินจิ้งก็ยิ้มและยื่นมือออกมาจับมือกับเฉาเต๋อเช่นกัน

แต่ในขณะเดียวกัน ดวงตาที่มองเฉาเต๋อของเธอก็แวบผ่านประกายที่น่ากลัว

และเฉาเต๋อที่คอยจับตาดูเธอตลอดเวลาก็สังเกตเห็นประกายอันตรายนั้นในทันที

"แย่แล้ว ดูเหมือนจะถูกเข้าใจผิดจริงๆ!" ใจของเฉาเต๋อกระตุกวูบ รู้สึกไม่ดีอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม!

ยังไม่ทันที่เขาจะพูดอะไร ซาเหลียนน่าก็พาเฉิงเหวินจิ้งไปที่โต๊ะทำงานด้านข้าง และพูดว่า "อ้อ คุณเฉิง ต่อไปโต๊ะทำงานของคุณจะอยู่ตรงนี้นะคะ!"

"ค่ะ ขอบคุณค่ะ!" เฉิงเหวินจิ้งตอบด้วยรอยยิ้ม

"ไม่เป็นไรค่ะ นี่เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว!" ซาเหลียนน่าโบกมือด้วยท่าทางไม่เป็นไร

หลังจากจัดการเรื่องของเฉิงเหวินจิ้งเรียบร้อยแล้ว เธอหันมามองเฉาเต๋อ ทันใดนั้นก็นึกถึงหนังสือพิมพ์ที่เห็นเมื่อเช้านี้

ขณะที่ในใจรู้สึกไม่สบายใจ แต่ภายนอกกลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พูดล้อเล่นว่า "คุณเฉา คุณเก่งจังเลยนะคะ ถึงกับมีความสัมพันธ์ลับกับภรรยาของเจ้าของกลุ่มบริษัทไป๋หว่าน ไม่แปลกเลยที่ได้เงินลงทุนมาตั้งสิบห้าล้าน!"

ประโยคนี้ดูเหมือนจะเป็นการพูดล้อเล่น แต่จริงๆ แล้วเป็นการหยั่งเชิงของซาเหลียนน่า เพื่อตรวจสอบว่าเฉาเต๋อมีความสัมพันธ์กับถังจู๋ตี้จริงหรือไม่!

แต่ทันทีที่พูดจบ!

เฉาเต๋อก็รู้สึกเหมือนขนลุกซู่ทั่วร่าง ราวกับถูกสัตว์ร้ายจ้องมองอยู่

เขารู้ว่าเฉิงเหวินจิ้งได้ยินคำพูดของซาเหลียนน่าแน่นอน และเริ่มเกิดความคิดจะฆ่าเขาแล้ว!

ทันใดนั้น เขารีบทำท่าทางเหมือนจนปัญญา "เฮ้อ อย่าพูดถึงมันเลย ผมตกเป็นเหยื่อเข้าแล้ว! สิ่งที่ผมทำเมื่อวานคุณก็รู้นี่ครับ! ก็แค่ไปคุยเรื่องการลงทุนกับคุณนายไป๋หว่านเท่านั้นเอง!"

"แต่ระหว่างนั้นเธอได้ยินว่าเราถูกแมคโดนัลด์รังแก ก็ตกใจมาก พ่นน้ำชาออกมา! และเพราะรู้สึกผิด เธอจึงหยิบกระดาษทิชชู่ช่วยเช็ดให้!"

"ใครจะไปรู้ว่ามีนักข่าวเลวๆ มาถ่ายภาพไว้ และยังจงใจเลือกมุมที่ทำให้ดูเหมือนคุณนายไป๋หว่านกำลังจูบผม!"

"ผมซวยจริงๆ! ถ้าคุณดูดีๆ จะเห็นว่ามันไม่ใช่การจูบผมเลย!"

"เป็นอย่างนี้นี่เอง!"

ซาเหลียนน่าพยักหน้าด้วยความเข้าใจ ความไม่สบายใจในใจหายไปหมดทันที และพูดล้อเล่นอีกครั้ง "คุณนี่โชคร้ายจริงๆ นะคะ!"

ในขณะเดียวกัน!

เฉาเต๋อก็รู้สึกว่าขนบนร่างกายค่อยๆ ลดลง และความหนาวเย็นในใจก็หายไปอย่างช้าๆ

เขาใช้หางตามองไปด้านข้าง และพบว่าเฉิงเหวินจิ้งกำลังก้มหน้าดูเอกสาร ไม่ได้สนใจเขาอีกแล้ว

เห็นได้ชัดว่า!

เป็นเพราะเธอได้ยินคำพูดเมื่อครู่ และรู้ว่าระหว่างเฉาเต๋อกับถังจู๋ตี้ไม่มีความสัมพันธ์อะไร จึงไม่สนใจเฉาเต๋ออีกต่อไป

"จัดการเรียบร้อยแล้ว!"

เฉาเต๋อถอนหายใจเบาๆ ในใจ

ถ้าถูกเฉิงเหวินจิ้งจับตาดูจริงๆ แค่คิดก็ปวดหัวแตกแล้ว!

(จบบท)