บทที่ 44 เรื่องที่ต้องใช้มืออาชีพ ให้มืออาชีพเป็นคนจัดการ!

"คุณชาย เมื่อไหร่เราถึงจะย้ายเข้าบ้านใหม่ล่ะครับ?" พี่ฟางถามขณะที่กำลังเทน้ำอาบให้อู๋กวงเย่า

ความจริงอู๋กวงเย่าไม่จำเป็นต้องให้เขาคอยปรนนิบัติหรอก เพราะอย่างไรเสียพี่ฟางก็เป็นเจ้าของบริษัท (เรย์ชิลด์การ์ด)

แต่พี่ฟางเป็นคนดื้อ บอกว่าจะปล่อยให้คุณชายไม่มีคนคอยดูแลได้อย่างไร

อู๋กวงเย่าจึงจำใจวางเงื่อนไขว่า เมื่อย้ายเข้าบ้านใหม่แล้ว จะให้พี่ฟางแยกออกไปอยู่เอง เขาเองก็จะมีผู้หญิงคอยดูแล

พอพี่ฟางได้ยินก็ถึงกับร้องไห้ออกมา ทำให้อู๋กวงเย่าโมโหขึ้นมาทันที

"จะเป็นคนรวยดีๆ ไม่ยอมเป็น ทำไมต้องมาเป็นคนรับใช้ด้วย อีกอย่าง ฉันก็ไม่คุ้นเคยกับการมีผู้ชายคอยปรนนิบัติ"

อันที่จริง อู๋กวงเย่าก็พอเข้าใจความรู้สึกของพี่ฟาง เพราะพี่ฟางพ่อแม่ตายตั้งแต่เด็ก เข้ามาที่บ้านตระกูลอู๋เพื่อเป็นทั้งเพื่อนเล่นและคนรับใช้ อยู่เคียงข้างอู๋กวงเย่ามา 12 ปีแล้ว

พูดว่าอู๋กวงเย่าเป็นญาติคนเดียวของเขาก็คงไม่ผิด

"ประมาณสามเดือนละมั้ง ถึงตอนนั้นนายก็มาอยู่เป็นครั้งคราวก็ได้ แล้วนี่ช่วงนี้มีเจอสาวที่ถูกใจไหม ต้องการให้ฉันช่วยหรือเปล่า จะได้หาคนมาแนะนำสาวดีๆ ให้"

"ไม่ครับ ผมอยากเป็นเหมือนคุณชาย พบกันโดยบังเอิญ แล้วก็รักแรกพบ!" พี่ฟางส่ายหัวราวกับเป็นกลอง เรื่องความรักระหว่างอู๋กวงเย่ากับหลินเย่ว์หยูนั้น เขาชื่นชมมากที่สุด

อู๋กวงเย่าถอนหายใจเบาๆ พี่ฟางไม่เข้าใจจึงถาม "คุณชายถอนหายใจทำไมหรือครับ?"

อู๋กวงเย่าไม่อยากทำร้ายจิตใจเขา แต่กลัวว่าเขาจะหลงผิดและเสียเวลาในเรื่องการแต่งงาน จึงตัดสินใจพูดตรงๆ

"พี่ฟาง ไม่ใช่ว่าฉันดูถูกนาย แต่การที่ฉันรักแรกพบได้นั้น มีพื้นฐานคือ ฉันหน้าตาดีกว่านาย แล้วฉันก็หน้าหนากว่า และสุดท้ายฉันก็มีความสามารถด้วย"

"ส่วนนาย? หน้าตานายก็แค่ธรรมดา มีสาวคนไหนจะรักแรกพบกับนาย; นายก็เป็นคนค่อนข้างเก็บตัว หน้าบาง ถ้าเจอสาวที่ชอบเข้าจริงๆ นายคงตื่นเต้นจนพูดไม่รู้เรื่อง; สุดท้ายนายก็ไม่มีความสามารถอะไรพิเศษ มีแต่ความจงรักภักดีต่อฉันกับการปรนนิบัติคน แต่แบบนี้มันไม่ได้ช่วยในการจีบสาวหรอก"

เมื่อเห็นว่าคุณชายวิเคราะห์ตัวเองได้อย่างชัดเจน พี่ฟางก็พูดอะไรไม่ออก คุณชายรู้จักเขาดีเกินไป!

"แล้ว แล้ว..." พี่ฟางตื่นเต้นจนพูดไม่ออก

"แล้วอะไรกัน เรื่องแบบนี้ปล่อยให้ฉันจัดการไม่ดีกว่าหรือ! บอกฉันมาว่าต้องการยังไง ฉันจะใช้คนช่วยแนะนำให้ ถ้านายดูแล้วพอใจก็คุยต่อ ไม่พอใจก็หาต่อ มันง่ายแค่นี้! นายก็ไม่ใช่ว่าไม่มีจุดเด่น อย่างน้อยก็เป็นเจ้าของกิจการ รายได้ต่อเดือนในเกาะฮ่องกงก็อยู่ระดับสูง พวกเราก็ใช้ 'ไฉ่' มาดึงดูดสาวๆ สิ"

"คุณชายบอกว่าผมไม่มีความสามารถไม่ใช่หรือครับ?"

"ไฉ่ในที่นี้คือไฉ่ของคำว่าทรัพย์สินไง มีเงินก็พอแล้วนี่!"

วันรุ่งขึ้นเมื่อไปทำงาน ระหว่างเดินผ่านร้านธงชัยชั้นหนึ่ง อู๋กวงเย่าก็เรียกผู้จัดการร้านหลี่เสียมาคุยด้วย

"ผู้จัดการหลี่ นายรู้จักพี่ฟางน้องชายฉันใช่ไหม?"

"รู้จักค่ะ เคยเป็นเพื่อนร่วมงานกันที่สาขาถนนเหวินเสียนตงมาก่อน"

"ตอนนี้เขาเป็นเจ้าของเรย์ชิลด์การ์ด ช่วยดูให้หน่อยนะ มีสาวที่เหมาะกับเขาไหม เขาบอกอยากได้คนที่เป็นกุลสตรี ส่วนหน้าตานายจัดการเองแล้วกัน ไม่ต้องสวยมาก แต่ก็อย่าให้น่าเกลียดเกินไป"

หลังจากอู๋กวงเย่าเดินขึ้นไปชั้นบนแล้ว หลี่เสียก็ดีใจในใจสุดๆ!

เพราะหลี่เสียพอดีมีน้องสาวอายุ 18 ปี เงื่อนไขก็ดีมาก น่าจะเหมาะกับพี่ฟาง!

ถ้าเรื่องนี้สำเร็จ ความสัมพันธ์ของเธอกับเจ้านายก็จะดีขึ้นอีกระดับไม่ใช่หรือ!

หลังจากบันทึกเวลาที่ร้านเหล่าฟ่งเซียงแล้ว อู๋กวงเย่าก็พาคู่หมั้นเลขาฯ หลินเย่ว์หยูไปที่บริษัทการค้าของอเมริกาแห่งหนึ่ง

ในเกาะฮ่องกงตอนนี้ไม่ขาดพ่อค้าจากทั่วโลก บริษัทการค้าแห่งนี้ก็เป็นบริษัทที่กวานอี้แนะนำมา มีชื่อเสียงด้านการค้าขายค่อนข้างดี

อู๋กวงเย่าต้องการไปดูเครื่องจักรที่อเมริกาด้วยตัวเอง แม้ว่าเขาจะมีเป้าหมายอยู่แล้ว แต่ก็ต้องการไกด์ และต้องการนำเครื่องจักรที่ซื้อกลับฮ่องกง การหาบริษัทการค้าที่น่าเชื่อถือจึงสำคัญมาก

บริษัทการค้านี้ต้องเป็นของอเมริกา เพื่อให้คุ้นเคยกับสภาพของอเมริกา

และต้องมีทรัพย์สินและบริษัทในฮ่องกงด้วย จะได้ไม่ดูเหมือนเป็นนักต้มตุ๋น

เพราะฉะนั้นคราวก่อนจึงได้รบกวนกวานอี้ช่วยแนะนำให้ เพราะเขามีการติดต่อมากกว่า

"คุณอู๋ เงื่อนไขของคุณเราสามารถตอบสนองได้ทั้งหมด ผมจะโทรไปที่บริษัทการค้าของเราในอเมริกา ให้พวกเขาส่งคนไปประสานกับบริษัทเครื่องจักรก่อนเรื่องการดูงาน พอคุณไปถึงที่นั่น ก็ไปที่บริษัทของเราได้เลย แล้วจะมีคนรับผิดชอบดูแลคุณตลอดการเดินทางครั้งนี้..." ไมเคิลผู้รับผิดชอบของบริษัทการค้าอู่หม่ายพูดอย่างจริงจัง กลัวว่าธุรกิจรายใหญ่นี้จะหลุดมือไป

บริษัทการค้าอู่หม่ายจะติดต่อกับโรงงานเครื่องจักรหลายแห่งล่วงหน้า ที่อู๋กวงเย่าจะไปดูครั้งนี้ มีทั้งที่เขาเสนอเองและที่บริษัทแนะนำ

เมื่ออู๋กวงเย่าเลือกรูปแบบเครื่องจักรแล้ว บริษัทการค้าอู่หม่ายจะเป็นผู้จัดซื้อโดยตรง จากนั้นยังต้องขนส่งมาที่ฮ่องกงอีกด้วย

อู๋กวงเย่าแค่สั่งซื้อเท่านั้น ที่เหลือปล่อยให้พวกเขาจัดการ

แน่นอนว่าค่าบริการก็แพงมาก ต้องจ่ายเงินมัดจำ 30,000 ดอลลาร์ฮ่องกงก่อน และสุดท้ายต้องจ่าย 125% ของราคาสินค้าทั้งหมด

นั่นคือพวกเขาจะได้กำไร 25% จากยอดสั่งซื้อ ถ้าไม่ใช่เพราะออร์เดอร์ของอู๋กวงเย่าใหญ่ พวกเขาคงเรียกเก็บ 30%

แน่นอนว่าเงินนี้คุ้มค่า เพราะตัวเขาเองไม่มีความสามารถที่จะนำเครื่องจักรทันสมัยเหล่านี้กลับฮ่องกง และไม่มีเวลาไปทำตามขั้นตอนหรือรอคอย

ที่เขาบอกว่าเรื่องที่ต้องใช้มืออาชีพ ให้มืออาชีพเป็นคนจัดการ ก็เป็นเพราะเหตุผลนี้!

"คุณไมเคิล ผมต้องการจ่ายเงินทั้งหมดที่ฮ่องกง" อู๋กวงเย่าพูดอย่างหนักแน่น

"แน่นอนครับ เรามีบริการนี้ แต่ต้องเสียค่าธรรมเนียม 2%!" ไมเคิลตอบพร้อมรอยยิ้ม

รอยยิ้มของไมเคิลทำให้อู๋กวงเย่ารู้สึกเหมือนถูกหลอก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้!

ออกจากบริษัทการค้าอู่หม่ายแล้ว อู๋กวงเย่าก็พูดกับหลินเย่ว์หยูอย่างจนใจ "อย่างน้อยอีก 10 ปี การค้าข้ามประเทศแบบนี้ก็คงถูกพวกฝรั่งผูกขาด ในสิบปีนี้ บริษัทการค้าของฉันกับจ้าวสี่คงต้องจำกัดอยู่แค่ในเอเชีย พวกฝรั่งนำหน้าเราหลายร้อยปี ไม่ใช่เรื่องที่จะตามทันได้ในเวลาอันสั้น"

"กวงเย่า คุณไม่ต้องรีบร้อน เราค่อยๆ ทำไปทีละขั้น อีกอย่าง บางเรื่องก็ไม่ใช่ว่าคนคนเดียวจะเปลี่ยนแปลงได้ ฉันเชื่อว่าสักวันคุณต้องทำให้อาณาจักรธุรกิจของคุณสำเร็จแน่นอน" หลินเย่ว์หยูรู้สึกเจ็บใจ ชายคนนี้พยายามมากเกินไป อาจเป็นความฝันของเขา แต่เขาใจร้อนเกินไป

"คุณพูดถูก ฉันคิดมากเกินไป ฉันต้องตั้งใจทำอุตสาหกรรมสามอย่างที่อยู่ในมือให้ดีก่อน ส่วนที่เหลือค่อยว่ากันทีหลัง"

เครื่องประดับ เสื้อผ้า และซิป สามอุตสาหกรรมนี้ก็เพียงพอให้เขาทุ่มเทแล้ว จะมีแรงที่ไหนไปคิดถึงอุตสาหกรรมอื่นอีก

ที่เบาะหลังของรถ อู๋กวงเย่าโอบหลินเย่ว์หยูไว้ในอ้อมกอด

หลินเย่ว์หยูไม่ได้ขัดขืน นอนซบอยู่บนอกของอู๋กวงเย่าอย่างอ่อนโยน

อย่างที่กวงเย่าพูด ไม่ว่าเขาจะเหนื่อยแค่ไหน แค่ได้กอดเธอ ก็มีพลังไม่สิ้นสุด!

(จบบท)