บทที่ 35 เต้าหู้แข็งก้อนหนึ่ง

บทที่ 35 เต้าหู้แข็งก้อนหนึ่ง

ผลึกระดับกลางก้อนนี้แม้ลู่เจิ้งจะใช้ดูดพลังวิเศษในการต่อสู้ แต่ดูจากท่าทางเสียดายของเขาตอนนั้น ก็รู้ได้ว่าผลึกนี้ไม่เคยถูกใช้มาก่อน

ตอนนี้ประเมินแบบระมัดระวัง ผลึกระดับกลางนี้น่าจะยังมีพลังวิเศษเหลืออยู่เก้าส่วนของเดิม หากแลกเป็นผลึกระดับต่ำ จะได้ถึงเก้าสิบกว่าก้อน

แต่ตอนนี้กลั่นกรองหนึ่งครั้งต้องใช้หนึ่งในสี่ส่วน หากกลั่นกรองออกมาเป็นของแปลกๆ ที่ใช้ประโยชน์ไม่ได้ ก็เท่ากับสูญเสียผลึกระดับต่ำยี่สิบกว่าก้อนไปเปล่าๆ

โจวชิงหยุนตอนนี้รวยกะทันหัน ทรัพย์สินเพิ่มขึ้น แต่จิตสำนึกในการใช้จ่ายยังตามไม่ทัน ทันใดที่ต้องใช้ผลึกที่ปกติต้องเก็บสะสมเป็นสิบๆ ปีหมดไปครั้งเดียว เขายังเสียดายอยู่บ้าง

คิดแล้วคิดอีก เขาจึงหยิบดาบวิเศษที่มีระดับขั้นต่ำสุดออกจากหม้อหุงข้าว แล้วปิดฝาอีกครั้ง คราวนี้วัตถุที่จะกลั่นกรองยังคงเป็นชุดของด้อยคุณภาพ จำนวนครั้งที่ใช้พลังงานได้เปลี่ยนเป็น 7 ครั้ง

การสูญเสียพลังวิเศษเช่นนี้โจวชิงหยุนพอรับได้ จึงกดปุ่มเริ่มอย่างไม่ลังเล

ฟังก์ชันระดับกลางนอกจากเปลี่ยนแปลงที่ผลึกที่ใช้เป็นพลังงานและการเลือกโหมดแล้ว ส่วนอื่นๆ ก็เหมือนเดิม เมื่อนับถอยหลังสิบนาทีหมด หม้อหุงข้าวก็หยุดทำงาน พร้อมเสียง "ติ๊ง"

เปิดฝาหม้อ ตาของโจวชิงหยุนเบิกกว้างอย่างรวดเร็ว ตรงหน้าเขาคือเต้าหู้แข็งที่ยังระอุร้อน!

ถูกต้อง มันคือเต้าหู้แข็ง รูปทรงสี่เหลี่ยม รูพรุนแน่น ยืดหยุ่นเต็มที่ เป็นเต้าหู้แข็งแน่นอน!

ธงมังกรเพลิงระดับสามบวกกับป้ายหยกดาบมหึมาที่แตกครึ่ง ใช้หม้อหุงข้าวนี้กลั่นกรอง กลับกลั่นออกมาเป็นเต้าหู้แข็ง...

โจวชิงหยุนยอมรับว่าระยะนี้เขาหลงใหลอาหารอร่อยที่หม้อหุงข้าวทำออกมา แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาเต็มใจให้ของที่ได้มาอย่างยากลำบากสองชิ้น หลังจากใช้พลังวิเศษเทียบเท่าผลึกระดับต่ำสิบกว่าก้อน ถูกหม้อหุงข้าวทำเป็นเต้าหู้แข็งก้อนใหญ่

ขณะนี้โจวชิงหยุนอยากตายเลยทีเดียว เขาคิดว่าตนอาจเข้าใจผิด เพราะการมองโหมด "กลั่นกรอง" เป็นขั้นตอนการหลอมอาวุธเป็นความคิดเข้าข้างตัวเองล้วนๆ

หม้อหุงข้าวมีฟังก์ชันหลอมอาวุธดูจะเพ้อฝันไป ในฐานะหม้อหุงข้าวผู้ฝึกวิชา การทำให้ทุกอย่างกลายเป็นอาหารอร่อยดูจะเข้ากับคุณสมบัติผลิตภัณฑ์มากกว่า

โจวชิงหยุนจัดการอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว สายตาที่มองเต้าหู้แข็งค่อยๆ เปลี่ยนเป็นร้อนแรง อาหารที่ทำจากวัตถุดิบหรือแม้แต่สมุนไพรเขากินมามากแล้ว แต่อาหารที่ "ต้ม" จากอาวุธวิเศษและป้ายหยกชั้นดียังไม่เคยเจอ

วันนี้ต้องลองของแปลกใหม่สักหน่อย!

โจวชิงหยุนกัดฟัน ยื่นมือทั้งสองประคองเต้าหู้แข็งก้อนใหญ่ออกมา

แต่พอมือสัมผัสเต้าหู้แข็ง เขาก็รู้ทันทีว่าคิดผิด พลังดาบอันคมกริบพุ่งออกมาจากรูพรุนของเต้าหู้แข็งที่ดูภายนอกไร้พิษสง

เงาดาบเล็กๆ นับไม่ถ้วนรวมตัวในสมองเขา ระเบิด แล้วกระจาย แต่ละเงาดาบที่กระจายออกไปเคลื่อนตามเส้นทางพิเศษ เงาดาบนับไม่ถ้วนก็มีเส้นทางนับไม่ถ้วน

เส้นทางเหล่านี้ตัดกันบ้าง ขนานกันบ้าง ทิศทางเดียวกันบ้าง สวนทางกันบ้าง เคลื่อนที่เร็วขึ้นเรื่อยๆ ขอบเขตก็กว้างขึ้นเรื่อยๆ ดูยุ่งเหยิงแต่ไม่รบกวนกัน เงาดาบที่หนาแน่นในพื้นที่แคบๆ กลับไม่มีสองเส้นใดชนกันเลย

โจวชิงหยุนถูกเงาดาบเหล่านี้ดึงดูดโดยไม่รู้ตัว พยายามสุดกำลังที่จะหาช่องว่างระหว่างเงาดาบ หาทางออกจากการล้อมรอบนี้ แต่คิดจนหัวจะแตกก็ยังหาจุดอ่อนไม่พบ

นี่คือ...กระบวนท่าดาบ?

ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้น มือทั้งสองก็รู้สึกเจ็บปวดรุนแรง จากนั้นเงาดาบลวงที่ซิงโครไนซ์กับในสมองและปรากฏตรงหน้าก็หายวับไปทันที

โจวชิงหยุนมองรอบตัว กระท่อมไม้พังพินาศ เศษไม้และหญ้าเกลื่อนพื้นเตือนเขาว่า เงาดาบเมื่อครู่ไม่ใช่ภาพลวงทั้งหมด แต่เป็นพลังดาบจริงๆ ที่เคยมีอยู่

สายตาที่มองเต้าหู้แข็งในมือเปลี่ยนไปทันที นี่ชัดเจนว่าเป็นอาวุธวิเศษประเภทกล่องดาบ

อาจจะไม่เกินระดับสาม แต่เพราะรวมข้อดีของการวางกลไกของธงมังกรเพลิงและการโจมตีด้วยพลังดาบของป้ายหยกดาบมหึมา จึงพัฒนาความสามารถในการใช้พลังดาบจัดวางกระบวนท่าดาบทั้งรุกและรับ

เช่นนั้น พลังที่แท้จริงของ "กล่องดาบเต้าหู้" น่าจะไม่ต่ำกว่าอาวุธวิเศษระดับสี่!

ภาพลวงในสมองโจวชิงหยุนเมื่อครู่ แท้จริงเป็นกระบวนการยอมรับเจ้าของหลังอาวุธวิเศษนี้ออกจาก "หม้อ" ต่อไปอาวุธวิเศษร้ายกาจนี้จะแสดงบทบาทศูนย์กลางกระบวนท่าดาบได้เฉพาะในมือโจวชิงหยุน ในมือคนอื่นก็แค่ก้อนเต้าหู้แข็งนุ่มๆ

โชคดีที่ขอบเขตการระเบิดของกล่องดาบไม่กว้างนัก และส่วนใหญ่รวมอยู่เหนือศีรษะโจวชิงหยุน ข้าวของในกระท่อมส่วนใหญ่จึงยังอยู่ดี จัดการทำความสะอาดก็ไม่ยากนัก

อาวุธวิเศษที่พ่นพลังดาบนับไม่ถ้วนเช่นนี้ โจวชิงหยุนรู้สึกว่าเก็บในถุงเก็บของโดยตรงไม่ค่อยปลอดภัย เขาค้นหารอบๆ สุดท้ายเจอกล่องใส่อาหารแห้ง ขนาดพอดี จึงเก็บกล่องดาบไว้ในนั้น

"เต้าหู้แข็ง" ใส่ในกล่องอาหาร นับว่าเข้ากันดี

หลังพิสูจน์ความมหัศจรรย์ของโหมดกลั่นกรอง โจวชิงหยุนก็มองไปที่ดาบประจำตัวของลู่เจิ้ง

ตอนนี้ของที่อาจสร้างปัญหาสี่ชิ้นจัดการไปสามชิ้นแล้ว ที่เหลือดาบวิเศษระดับสองเล่มนี้ เขาไม่คิดจะกลั่นกรองแล้วใช้เอง

บางทีนำอาวุธวิเศษที่ผ่านการกลั่นกรองจากหม้อหุงข้าวไปแลกเปลี่ยนที่หอวั่นเป่าอาจเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

หลังกลับจากหลังเขาหวังซิง โจวชิงหยุนรู้สึกว่าลืมเรื่องสำคัญมากบางอย่าง แม้จะทำลายที่เกิดเหตุ หากไม่จัดการเรื่องนี้ให้ดีก็ยากจะพ้นข้อสงสัยว่าฆ่าลู่เจิ้ง

พลังดาบอันคมกริบเมื่อครู่เตือนเขา เขาลืมคนสำคัญในเหตุการณ์ต่อเนื่องช่วงที่ผ่านมา

หวงซวี่ตู้ ศิษย์ภายในที่เกือบฆ่าตนที่ซากวิมานเซียน แล้วทำให้ตนอับอาย แม้แต่ที่หุบเขาหมาป่าขาวยังดักให้ตนตกอยู่ในอันตราย! ผ่านคำพูดของลู่เจิ้ง โจวชิงหยุนจึงรู้ว่าคนสองคนนี้มีความเชื่อมโยงใกล้ชิดกัน

พูดถึงที่ซากวิมานเซียน จิตสังหารของหวงซวี่ตู้มาอย่างไร้เหตุผล แม้แต่เฉินหลิงถังที่เป็นศิษย์ภายในเหมือนกันยังทนดูไม่ได้

ต่อมาที่หุบเขาหมาป่าขาว ยิ่งต้องการให้ตนตายอย่างเร่งด่วน หากมองจากจุดยืนของหวงซวี่ตู้อย่างเดียว ยิ่งอธิบายไม่ได้

แต่ทุกอย่างหากเพิ่มลู่เจิ้งคนที่จิตใจไม่ปกติ หยิ่งผยองราวกับปัญญาอ่อนเข้าไป ทุกอย่างก็กระจ่างขึ้น

ไม่ว่าลู่เจิ้งกับหวงซวี่ตู้จะมีความสัมพันธ์อะไร การรู้ความเคลื่อนไหวของตนแม่นยำ ล่อให้ตนมาฆ่าที่หลังเขาหวังซิงได้พอดี ไม่ใช่สิ่งที่ลู่เจิ้งศิษย์ภายนอกจะทำได้

นั่นคือ วันนี้ลู่เจิ้งเตรียมดักฆ่าตน หวงซวี่ตู้น่าจะเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด อย่างน้อยก็เป็นผู้รู้เห็น

และตอนนี้ลู่เจิ้งตาย หวงซวี่ตู้สงสัยตัวเขาก็เป็นเรื่องธรรมดา

จะทำอย่างไร ถึงจะล้างข้อสงสัยของตนได้?