บทที่ 33 สังหาร

บทที่ 33 สังหาร

ช่างเป็นชะตาชีวิตที่แตกต่างกันจริงๆ

โจวชิงหยุนกับลู่เจิ้งต่างเป็นศิษย์ขั้นฝึกลมปราณ คนหนึ่งหากไม่มีเหตุผิดปกติ ต้องตรากตรำในเขตศิษย์ภายนอกสามปีถึงจะหาผลึกระดับต่ำได้หนึ่งก้อน อีกคนเพราะพื้นเพครอบครัว แม้แต่ผลึกระดับกลางก็หยิบออกมาได้

ด้วยพลังของธงมังกรเพลิง บวกกับผลึกระดับกลางเติมพลังวิเศษ พูดได้ว่าผู้ฝึกวิชาต่ำกว่าขั้นสร้างฐานที่เจอลู่เจิ้ง สิบคนเก้าคนต้องตายคาที่

ลู่เจิ้งย่อมเข้าใจหลักการนี้ ดังนั้นหลังจากเสียดายผลึกระดับกลางของตน ในดวงตาก็ฉายแววโหดร้ายอย่างมั่นใจในชัยชนะ ในหัวเริ่มจินตนาการว่าหลังเอาชนะโจวชิงหยุนแล้วจะทรมานเขาอย่างไรดี ก่อนจะฆ่าด้วยวิธีโหดร้ายที่สุด

แต่เมื่อการกระทำต่อไปของโจวชิงหยุนปรากฏในสายตาลู่เจิ้ง สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง แฝงด้วยความตกตะลึงและไม่อยากเชื่อ

โจวชิงหยุนถึงกับเก็บโล่ที่ทำให้เขาปวดหัวไม่หยุดนั่นในช่วงสำคัญนี้ต่อหน้าลู่เจิ้ง เหลือเพียงดาบชิงฮั่นในมือ

ลู่เจิ้งคิดอย่างไรก็งุนงงกับการกระทำของโจวชิงหยุน ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่

อาศัยโล่ที่มีพลังป้องกันน่าตกใจนั่น โจวชิงหยุนถึงต้านการโจมตีของธงมังกรเพลิงได้ ตอนนี้ในมือเขามีเพียงดาบชิงฮั่นที่เน้นโจมตีไม่เน้นป้องกัน ลู่เจิ้งแค่ควบคุมธงมังกรเพลิงพุ่งลงมาครั้งเดียว ก็จะทำให้เขาจมหายในทะเลเพลิงได้

ความคิดในสมองลู่เจิ้งหมุนวนไปมา ไม่ได้ลังเลนาน มือซ้ายดึงพลังวิเศษจากผลึกระดับกลางสุดกำลัง มือขวาชี้ไปไกลๆ ธงมังกรเพลิงก็พุ่งลงมาอีกครั้ง

โจวชิงหยุนเพียงกวาดตามองมังกรเพลิงบนฟ้าแวบหนึ่ง จากนั้นร่างก็ราวกับภูตผี พุ่งเข้าหาลู่เจิ้งอย่างบ้าระห่ำ

ขณะเคลื่อนไหว ทั้งร่างเขาดูพร่าเลือน มีเพียงเถ้าถ่านที่ปลิวว่อนตามทางเท่านั้นที่เป็นพยานว่าเขาได้พุ่งด้วยความเร็วระดับใด!

ใจลู่เจิ้งสะดุ้งวาบ แล้วก็สงบลง ตรงหน้าเขายังมีโล่แสงที่เกิดจากป้ายทองไม้ปกป้องอยู่ ครั้งนี้ลู่เจิ้งถึงกับเพิ่มป้ายทองอีกแผ่นให้ตัวเองเพื่อความแน่นอน

พร้อมกันนั้น เขาก็ส่งพลังลมปราณทั้งร่างเข้าสู่ธงมังกรเพลิงอย่างแรง แล้วชี้ไปยังตำแหน่งที่โจวชิงหยุนอยู่

ธงมังกรเพลิงสามารถล็อกกลิ่นอายศัตรูและโจมตีได้ ต่อให้โจวชิงหยุนเคลื่อนที่เร็วขึ้นอีกเท่าตัวก็ไม่มีทางหนีการโจมตีของมังกรเพลิงบนฟ้าได้

โจวชิงหยุนไม่สนใจมังกรเพลิงที่ติดตามราวกับเห็บ แสงดาบสีเขียวที่แผ่ออกจากดาบชิงฮั่นในมือยิ่งสว่างจ้า พลังดาบอันคมกริบแม้ลู่เจิ้งอยู่ห่างสิบเมตรก็ยังรู้สึกได้

"ฮึ! จะตายด้วยกันหรือ? ช่างไร้เดียงสาเหลือเกิน เดี๋ยวเจ้าก็รู้ว่าอะไรคือความสิ้นหวัง!"

ลู่เจิ้งราวกับมองทะลุความคิดในใจโจวชิงหยุน จู่ๆ ก็หัวเราะบ้าคลั่ง มือขวากระตุกแรง มังกรเพลิงพุ่งฟาดใส่หลังใจโจวชิงหยุนอย่างดุร้าย

ในดวงตาโจวชิงหยุนวาบแววเยาะหยัน มือซ้ายบีบ แสงทองพลุ่งออกมา จากนั้นก็ห่อหุ้มทั่วร่างเขา แล้วดาบชิงฮั่นก็แทงใส่ลู่เจิ้งอย่างดุดันไม่หวั่นเกรง

ลู่เจิ้งไม่มีอารมณ์เปลี่ยนแปลงใดๆ กับไม้ตายที่โจวชิงหยุนเตรียมไว้ เขารู้ดีถึงพลังของธงมังกรเพลิง ไม่มีทางที่ป้ายทางป้องกันธรรมดาจะต้านได้

โครม! ปั๊บ!

เสียงใหญ่เล็กสองเสียงดังขึ้นเกือบพร้อมกัน มังกรเพลิงปะทะกับโล่แสงทองบนร่างโจวชิงหยุนก่อน ส่งเสียงดังสนั่น อาศัยแรงระเบิดจากด้านหลัง พลังแทงดาบของโจวชิงหยุนก็เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน

ในสายตาตกตะลึงของลู่เจิ้ง โล่แสงทองบนร่างโจวชิงหยุนเพียงสั่นไหวเล็กน้อย กลับต้านการพุ่งชนของมังกรเพลิงไว้ได้หมด ส่วนป้ายทองสองชั้นตรงหน้าตนกลับถูกทำลายไปหนึ่งชั้น

"เป็นไปไม่ได้!"

ลู่เจิ้งตะโกนลั่น ส่งพลังลมปราณทั้งร่างเข้าสู่ธงมังกรเพลิงอย่างบ้าระห่ำ เกือบจะพร้อมกับที่โจวชิงหยุนแทงดาบครั้งที่สอง มังกรเพลิงด้านหลังเขาก็สะบัดหาง ฟาดใส่หลังเขาอย่างดุร้ายอีกครั้ง

ครั้งนี้โล่แสงทองบนร่างโจวชิงหยุนสั่นไหวรุนแรงขึ้นมาก แต่ก็ยังไม่มีทีท่าจะแตกสลาย ตรงกันข้าม ป้ายทองที่ลู่เจิ้งเห็นว่าเป็นการประกันสองชั้นกลับถูกดาบสองครั้งติดของอีกฝ่ายทำลายจนหมด!

ลู่เจิ้งเห็นดังนั้น ความตกตะลึงในดวงตาก็กลายเป็นความหวาดกลัว หลังความหวาดกลัวคือความสิ้นหวัง ต่อให้เขาไม่ฉลาดแค่ไหน ก็รู้ว่าป้ายทางป้องกันที่โจวชิงหยุนใช้ไม่ใช่ป้ายทองธรรมดาแน่

อีกฝ่ายใช้ดาบสองครั้งทำลายการป้องกันทั้งหมดของเขาแล้ว ต่อให้เขาเปิดใช้ป้ายทองชุดที่สาม ด้วยความเร็วในการฟันดาบของโจวชิงหยุน ก็จะถูกฟันตายในดาบที่สี่แน่!

รู้ว่าต้องตายแน่ ในดวงตาลู่เจิ้งค่อยๆ ฉายแววบ้าคลั่ง จิตสู้ตายพลุ่งพล่าน

ถึงจะต้องตาย ก็ต้องลากโจวชิงหยุนไปตายด้วย!

โจวชิงหยุนเปลี่ยนจากถือดาบมือเดียวเป็นสองมือ การทำลายป้ายทองสองครั้งดูเหมือนง่าย แต่แรงสะท้อนมหาศาลทำให้มือขวาเขาชาไปหมดแล้ว

ป้ายแสงศักดิ์สิทธิ์ระดับสามแม้จะแข็งแกร่ง แต่รักษาได้เพียงสิบลมหายใจ

ดังนั้นโจวชิงหยุนจึงแทบไม่ลังเลเลย ดาบที่สามเปลี่ยนจากแทงเป็นฟัน ฟันลงมาที่ศีรษะลู่เจิ้ง

ตอนนี้ในดวงตาลู่เจิ้งฉายแววบ้าคลั่งเต็มที่ พลันดึงพลังลมปราณที่เหลือน้อยนิดบนธงมังกรเพลิงกลับ ทำให้ธงมังกรเพลิงกลับคืนรูปเดิมทันที ร่วงลงมาจากกลางอากาศ

จากนั้นเขาไม่สนใจดาบชิงฮั่นที่กำลังฟันลงมา กลับใช้พลังลมปราณที่เหลือนี้เปิดใช้ป้ายหยกอย่างรวดเร็ว กลายเป็นแสงดาบมหึมา ไม่ลังเลที่จะฟาดใส่โจวชิงหยุนอย่างดุร้าย

จิตใจโจวชิงหยุนตอนนี้เหมือนตอนเผชิญหน้ากับปีศาจหมาป่าขาวขั้นหก จิตใจไม่วอกแวก ฟันดาบลงไปตรงๆ

โครม!

โจวชิงหยุนฟันได้เพียงครึ่งทาง ตรงหน้าก็ระเบิดพลังปะทะที่ต้านทานไม่ได้ เหวี่ยงทั้งร่างเขากระเด็นไปไกล ร่วงลงบนพื้นโคลนเอียงๆ

ป้ายแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ว่ากันว่าภายในสิบลมหายใจสามารถต้านการโจมตีทั้งหมดต่ำกว่าขั้นสร้างรากฐานทอง กลับถูกทำลายในการปะทะกับแสงดาบมหึมา

โจวชิงหยุนพลิกตัวลุกขึ้น รีบเงยหน้ามองไปฝั่งตรงข้าม แล้วจึงถอนหายใจยาว

ดาบแสงมหึมาหายไปแล้ว ลู่เจิ้งที่เปิดใช้ป้ายหยกโจมตีนี้ถูกฟันจากศีรษะถึงอก ในมือยังกำป้ายหยกที่แตกครึ่งและผลึกสีแดงไว้

เห็นภาพเช่นนี้ โจวชิงหยุนอดรู้สึกหวาดกลัวไม่ได้

ไม่รู้ว่าป้ายดาบมหึมานี้เป็นระดับใดกันแน่ พลังเช่นนี้ไม่ว่าลู่เจิ้งจะปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาตอนไหน ตนเองคงหนีความตายได้ยาก

นี่น่าจะเป็นไม้ตายสุดท้ายที่ลู่เจิ้งเก็บไว้รักษาชีวิต ตนเองยังประมาทไปหน่อย

อีกทั้งยังเชื่อมั่นในพลังป้องกันของป้ายแสงศักดิ์สิทธิ์มากเกินไป คิดว่าตนเองไม่ต้องกลัวการโจมตีใดๆ ของลู่เจิ้งภายในสิบลมหายใจ สุดท้ายเกือบพลาดท่าในช่วงสุดท้าย

ไม่มีพ่อค้าที่ไม่โกงจริงๆ พวกพ่อค้าผู้ฝึกวิชาจากซานเซียนเป่าก็เหมือนกัน!

โจวชิงหยุนอดคิดอย่างแค้นใจไม่ได้

แต่เขากลับใส่ร้ายโจวเทาไป มังกรที่เกิดจากธงมังกรเพลิงมีพลังรุนแรงยิ่ง ไม่ด้อยกว่าการโจมตีของผู้ฝึกวิชาขั้นสร้างฐาน ป้ายดาบมหึมาในฐานะอาวุธโจมตีสุดท้ายของลู่เจิ้ง แค่ระดับขั้นก็เหนือกว่าป้ายแสงศักดิ์สิทธิ์แล้ว

และป้ายแสงศักดิ์สิทธิ์ไม่ว่าอย่างไรก็เป็นเพียงของทดลอง พลังป้องกันยังไม่ผ่านการพิสูจน์ การป้องกันการโจมตีทั้งหมดต่ำกว่าขั้นสร้างรากฐานทองภายในสิบลมหายใจเป็นเพียงการคาดการณ์ ข้อมูลเหล่านี้โจวเทาล้วนบอกโจวชิงหยุนก่อนการซื้อขาย

หากจะโทษ ก็โทษได้แต่โจวชิงหยุนที่ขาดประสบการณ์การต่อสู้ระหว่างผู้ฝึกวิชาตัวจริง จิตสำนึกยังคงอยู่ในขั้นดาบต่อดาบ

แต่ไม่ว่าอย่างไร ตอนนี้ลู่เจิ้งตายแล้ว คนที่รอดชีวิตคือโจวชิงหยุน

ถึงเวลาที่เขาต้องจัดการสนามรบ และนับของที่ได้จากศึกแล้ว