บทที่ 9 อาเป่า: น้องสาวใส่ชุดสวยๆ ได้ ข้าก็อยากใส่บ้าง!

หลัวเหนียงเมื่อนึกถึงฐานะของไป๋เยว่ ก็พลันเข้าใจทันทีว่า การจะฝึกฝนได้หรือไม่ สำหรับเผ่ามารทั่วไปแล้ว ถือเป็นเรื่องใหญ่ที่เปลี่ยนชีวิตได้ แต่ด้วยวิธีการและพลังฝึกฝนของจักรพรรดิมารแล้ว การจะฝึกฝนได้สำหรับคนที่เขาห่วงใยจริงๆ นั้นไม่ใช่เรื่องยากเลย!

หลัวเหนียงสร้างความวุ่นวาย แต่ก็ทำให้ไป๋เยว่สนใจเรื่องการคลอดของเธอ

ไป๋เยว่ได้จัดการให้หมอตำแยที่พระชายาเทพมารจันทราหยุนซีเตรียมไว้ให้หลัวเหนียงก่อน กระบวนการคลอดอันตรายมาก แต่ก็รักษาชีวิตของหลัวเหนียงไว้ได้ เพียงแต่เธอตกเลือดมาก ทำให้เลือดลมพร่องไปมาก ดังนั้น หมอหลวงจึงประมาณการว่าหลัวเหนียงจะมีชีวิตอยู่ได้อีกประมาณสิบกว่าปีเท่านั้น

แต่การได้อยู่กับลูกสาวเหลิงเสี้ยวให้นานขึ้น ได้เห็นเธอเติบโตจนอายุสิบขวบ หลัวเหนียงก็พอใจแล้ว และรู้สึกซาบซึ้งใจต่อไป๋เยว่อย่างมาก

ในวันนี้ พระชายาเทพมารจันทราหยุนซีนำเสื้อผ้าสำหรับองค์หญิงเหลิงเสี้ยวมาให้ไป๋เยว่ช่วยเลือกแบบ

ไป๋เยว่มองชั้นวางเสื้อผ้าที่เรียงรายมากมาย จนมุมปากกระตุกเล็กน้อย: "ป้าสอง นี่ท่านขนหอการค้าเยว่ราตรีมาทั้งหมดเลยหรือคะ?"

"เยว่เอ๋อร์ เจ้าไม่เข้าใจหรอกนะ ในขณะที่เด็กยังเล็กและเชื่อฟัง การเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอเป็นเรื่องที่สนุกมาก" หยุนซียิ้มอย่างสนุกสนาน

เธอหยิบจอแสงออกมา พลิกดูรูปภาพทีละหน้า ตาเป็นประกาย

ไป๋เยว่เดินเข้ามาดู พบว่าล้วนเป็นรูปของเหลิงเสี้ยวตัวน้อยในชุดสวยๆ น่ารักกว่ากันทุกรูป น่าเอ็นดูกว่ากันทุกรูป

ทำให้ไป๋เยว่รู้สึกอยากทำตาม เธอสัมผัสหน้าท้องของตัวเอง จินตนาการถึงความสนุกในการหลอกฮ่าวเฉินให้ถ่ายรูปคล้ายๆ กันนี้ในตอนที่เขายังเด็ก!

ชาติที่แล้วฮ่าวเฉินยังเคยใส่ชุดเต้นรำ เต้นรำถวายท่านพ่อ น่าเสียดายที่เธอไม่มีบุญได้ชมด้วยตาตัวเอง

"พี่สาว ป้าสอง พวกท่านกำลังทำอะไรกัน?" อาเป่าถือหนังสือนิทาน วิ่งมาด้วยขาเล็กๆ ของเขา

"กำลังเลือกเสื้อผ้าให้น้องสาวเหลิงเสี้ยวอยู่! อาเป่า เจ้าดูสิว่าชุดไหนเหมาะกับเหลิงเสี้ยวบ้าง?" ไป๋เยว่หยิบชุดกระโปรงฟองฟูสีชมพูขึ้นมาทาบตัว แล้วถามอาเป่า

อาเป่ามองเสื้อผ้าเหล่านี้ แล้วก็มองตัวเองในกระจก เขากระแทกปาก พูดอย่างไม่เข้าใจว่า: "ทำไมน้องสาวถึงมีแต่เสื้อผ้าสวยๆ ของข้าถึงมีแต่สีดำ สีฟ้า สีขาว สีม่วง สีเทาเล่า!"

"เพราะน้องสาวเป็นผู้หญิงไง! เธอใส่กระโปรงมันก็ปกติอยู่แล้ว! ส่วนเจ้าเป็นผู้ชาย เหมาะกับใส่กางเกง ชุดคลุมเวทมนตร์ ชุดสูท" หยุนซียิ้มแล้วอธิบาย

"น้องสาวใส่กระโปรงสวยๆ ได้ ข้าก็อยากใส่บ้าง!" อาเป่าเบะปาก ร้องไห้โวยวาย

"..." ไป๋เยว่และหยุนซีมองตากัน ทั้งสองคนตาเป็นประกาย

นี่มันไม่ใช่หุ่นลองเสื้อที่ส่งตัวเองมาถึงที่แล้วหรือ? อย่างไรก็ตาม เพื่อป้องกันไม่ให้อาเป่ามาคิดบัญชีกับตัวเองในอนาคต หยุนซีแอบหยิบเสาบันทึกภาพออกมา เพื่อบันทึกภาพเหตุการณ์นี้ไว้

"อาเป่า เมื่อกี้เจ้าพูดว่าอะไรนะ? ป้าสองหูไม่ดี ได้ยินไม่ชัด!" หยุนซีหลอกล่ออาเป่าให้พูดซ้ำอีกครั้ง

อาเป่ายังเด็กนัก ย่อมไม่รู้ว่าหยุนซีกำลังแกล้งเขา เขาเอียงหัวเล็กน้อย แล้วพูดเสียงดังขึ้นว่า: "น้องสาวมีกระโปรงสวยๆ ใส่ อาเป่าก็อยากใส่บ้าง!"

จากนั้น อาเป่าก็ตกอยู่ในกับดักที่หยุนซีสร้างขึ้น ลองชุดแล้วชุดเล่า

ไป๋เยว่ยืนอยู่ข้างๆ ถ่ายรูปด้วยเครื่องบันทึกภาพ รู้สึกสนุกกับการเปลี่ยนชุดอย่างลึกซึ้ง

อาเป่าจากที่ตอนแรกกระตือรือร้น จนกระทั่งสองชั่วโมงต่อมา สายตาก็เริ่มอ่อนล้า

แต่เมื่อเห็นป้าสองและพี่สาวที่ยังคงสนุกอยู่ เขาก็อดใจไม่ไหวที่จะทำลายความสนุกของพวกเธอ

ช่างเถอะ ในเมื่อพวกเธอชอบขนาดนี้ เจ้าชายคนนี้ก็ลำบากหน่อย เพื่อทำให้พวกเธอมีความสุข

เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืดลง อาเป่าก็หาวหลายครั้งอย่างพยายามรักษาสติไว้ ไป๋เยว่จึงตระหนักได้ว่าวันนี้พวกเธอทำเกินไปหน่อย ทำให้อาเป่าเหนื่อยไม่น้อย

"เด็กคนนี้เหนื่อยแล้วทำไมไม่บอก?" หยุนซีกล่าวด้วยความสงสาร

"อาเป่าก็แค่เป็นเด็กดีเกินไป" ไป๋เยว่ถอนหายใจ

"แค่ใครทำดีกับเขาหน่อย เขาก็จะทุ่มเททุกอย่างเพื่อคนนั้นแล้ว"

หยุนซีจัดให้สาวใช้พาอาเป่ากลับห้องนอนไปพักผ่อน แล้วก็ปิดกั้นคนรับใช้ กางเขตแดนเก็บเสียงไว้

"เยว่เอ๋อร์ ความจริงวันนี้ที่ข้ามาหาเจ้า ก็เพราะอยากถามความตั้งใจของเจ้า" หยุนซีถามอย่างตรงไปตรงมา

"เจ้าตั้งใจจะแย่งตำแหน่งนั้นไหม? หากเจ้าตั้งใจ ข้าต้องการให้เจ้าให้คำมั่นสัญญาว่า ก่อนที่อาเป่าจะเป็นอันตรายต่อเจ้า เจ้าจะไม่ทำร้ายเขาเด็ดขาด ถ้าเช่นนั้น ข้าในนามของเผ่าจันทราปีศาจก็จะสนับสนุนเจ้าในการแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาท"

พูดตามตรง ตำแหน่งรัชทายาทไป๋เยว่ไม่เคยคิดจะแย่งชิงเลย แต่เธอได้กลับมาเกิดใหม่ในชาตินี้ เธอต้องการเปลี่ยนแปลงชะตากรรมที่ถูกกำหนดไว้ การมีอำนาจเป็นขั้นตอนที่ขาดไม่ได้ และเธอก็จะต้องฝึกฝนอย่างแน่นอน

หากวันหนึ่ง เธอต้องแย่งชิงตำแหน่งจักรพรรดิมารกับอาเป่า เธอจะลงมือกับน้องชายได้หรือไม่? ในช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันมาหลายวันมานี้ ไป๋เยว่ถูกอาเป่าเอาชนะใจได้อย่างแท้จริง เสียงเรียก "พี่สาว" ที่แสนหวานนั้น ไม่มีใครต้านทานได้เลย

ไป๋เยว่เม้มริมฝีปาก หลุบตาลง แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า: "ข้าไม่สามารถคาดเดาอนาคตได้ ข้าพูดได้เพียงว่า หากอาเป่าไม่ทำร้ายคนที่ข้ารัก ข้าจะไม่ทำร้ายเขา"

ในชาติที่แล้ว ฮ่าวเฉินและอาเป่าเคยต่อสู้กันอย่างดุเดือดในแดนสุขาวดีแห่งความฝัน ทั้งอาเป่าและฮ่าวเฉินต่างก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าฮ่าวเฉินคือจุดอ่อนของไป๋เยว่ ในชาตินี้ เธอเลือกที่จะใช้ชีวิตอยู่ในเผ่าปีศาจ อาเป่าและฮ่าวเฉินจะรู้จักกันล่วงหน้า เธอจะหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่น้าหลานต้องฆ่าฟันกันเองอย่างแน่นอน

แน่นอน ถ้าท่านพ่อกล้าใช้ตำแหน่งจักรพรรดิมารเลี้ยงงูพิษ ล่อลวงอาเป่าและฮ่าวเฉินให้ต่อสู้กัน ก็อย่าหาว่าเธอจะโกรธจัดจนทำลายวังจักรพรรดิมารจนพังไม่เป็นท่าในวันใดวันหนึ่ง!

"ส่วนตำแหน่งรัชทายาท ตอนนี้พระชายาเทพมารจันทราพูดถึงเรื่องนี้ก็เร็วเกินไปแล้ว เพราะฝ่าบาทยังคงอยู่ในวัยหนุ่ม ผู้ใดที่ฝ่าบาทโปรดปรานให้เป็นรัชทายาท ผู้นั้นก็สมควรได้รับตำแหน่งรัชทายาท"

คำพูดที่พลิกแพลงของไป๋เยว่ ทำให้หยุนซีมองหลานสาวเยว่เอ๋อร์ด้วยความประหลาดใจ

หยุนซีกลับมาถึงวังจันทราปีศาจ อาเกรสรอคอยการกลับบ้านของภรรยาอย่างใจจดใจจ่อ

วันนี้เขาได้ขอให้หยุนซีลองหยั่งเชิงท่าทีของไป๋เยว่ต่อตำแหน่งรัชทายาท นี่เป็นภารกิจที่พี่ใหญ่สั่งมา พรุ่งนี้เขาต้องไปรายงานที่วังหลวงอีกด้วย!

"เป็นอย่างไรบ้าง? หลานสาวเยว่เอ๋อร์สนใจตำแหน่งรัชททายาทไหม?" อาเกรสรีบถาม

หยุนซีเพิ่งจะนั่งลง เทน้ำชาให้ตัวเอง ยังไม่ทันได้นั่งเก้าอี้สบายๆ ก็ถูกถามประโยคนี้

หยุนซีจ้องมองอาเกรสอย่างไม่พอใจ แล้วถามว่า: "ทำไมเจ้าถึงกระตือรือร้นกับเรื่องนี้จัง?"

"เจ้าอยากจะสนับสนุนเจ้าชายหรือเจ้าหญิงขึ้นครองบัลลังก์จริงๆ หรือ? อย่าลืมว่าวิธีการของฝ่าบาท หากเขารู้ว่าเจ้ากล้าก่อตั้งพรรคพวกเป็นการส่วนตัว คนแรกที่เขาจะจัดการก็คือเจ้า"

"..." อาเกรสอดไม่ได้ที่จะกลอกตา

"เมียรัก เจ้าคิดว่าข้าว่างขนาดนั้นเลยหรือ? เรื่องนี้ พี่ใหญ่ให้ข้ามาถามเอง!"

"เขาอยากแต่งตั้งเยว่เอ๋อร์เป็นองค์หญิงรัชทายาท แต่หลานสาวเยว่เอ๋อร์อ้างว่าตั้งครรภ์ ไม่สามารถกระตุ้นสายเลือดฝึกฝนได้ จึงปฏิเสธไป!"

"ตอนนี้องค์หญิงเหลิงเสี้ยวก็เกิดแล้ว หลานสาวเยว่เอ๋อร์ก็ใกล้จะคลอดแล้ว พี่ใหญ่จึงมอบหมายให้ข้ามาลองหยั่งเชิงท่าทีของเธอ"

หยุนซีมองอาเกรสอย่างสงสัย เธอแต่งงานกับอาเกรสมาไม่นานนัก แต่กลับยิ่งไม่เข้าใจความสัมพันธ์พี่น้องระหว่างจักรพรรดิมาร เทพมารดารา และเทพมารจันทราทั้งสามคน

บอกว่าความสัมพันธ์ลึกซึ้ง แต่เมื่อไม่นานมานี้ อาเกรสกินเหล้าแก้กลุ้ม แล้วเผยเรื่องหนึ่งออกมาว่าฝ่าบาทบีบบังคับเทพมารดาราวาซัคให้ใช้คำพยากรณ์ชีวิต

เหล่าเพื่อนร่วมทางที่กำลังติดตามหนังสือเล่มนี้ สามารถคลิกปุ่มกระตุ้นการอัปเดต เพื่อให้โย่วโย่วรู้ว่ายังมีผู้อ่านกำลังอ่านอยู่ การเขียนคนเดียวทุกวัน รู้สึกไม่มีกำลังใจที่จะอัปเดตเลย... ฮือๆ X﹏X

(จบบทนี้)