ตอนที่ 120 เยี่ยมเยียนแนเดล

ตอนที่ 120 - เยี่ยมเยียนแนเดล

อารมณ์ของเขาดีอยู่แล้วเมื่อได้ทานอาหารร่วมกับฟินที่โรงเตี๊ยม วันนี้เขาตั้งใจจะไปหาปรมาจารย์โทเรดและรายงานผลสรุปเรื่องร้านค้า แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ออกไป เขาก็พบกับผู้ส่งสารคนหนึ่งที่ล็อบบี้ แนเดลส่งข้อความมาบอกว่าเขาทำออเดอร์เสร็จแล้ว!

เขาขอให้แฟรี่สาวอยู่ที่นี่ก่อน เพราะเขาต้องการจะเซอร์ไพรส์เธอด้วยชุดคลุมเมื่อเขาได้เสริมพลังเวทมนตร์ด้วย [การผสานวิญญาณ] แล้ว เขายังตั้งตารอที่จะได้เห็นว่าแนเดลสามารถทำอะไรจากหนังวิเวิร์นได้บ้าง

“ดีใจที่ได้พบเจ้าอีกครั้งนะ เซธ” แนเดลทักทายเขาเมื่อเขาเข้ามาในโรงตีเหล็ก

“สวัสดี แนเดล ท่านสบายดีไหม?” เขาถามและนั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่งในห้อง

“ดี ดี ดีขึ้นเยอะเลยพักหลังนี้ เพราะเจ้าเอาวัตถุดิบดีๆ แบบนี้มาให้ข้า” เขายิ้มอย่างอ่อนโยนและนำห่อของสี่ห่อออกมา สี่ห่อ?

“ท่านทำเสร็จเร็วมากเลยนะ?”

อาจจะแค่ 2 สัปดาห์เท่านั้นเองนับตั้งแต่เขาซื้อวัตถุดิบมาให้แนเดล

“ฮ่าๆ ใช่ ให้ข้าแสดงให้เจ้าดู เริ่มจากชุดคลุมสำหรับเพื่อนลูกครึ่งเอลฟ์หนึ่งในสี่ส่วนของเจ้าก่อนแล้วกัน”

ตอนนี้เซธจำได้แล้วว่าทำไมถึงเป็นสี่ห่อ หลังจากที่เขาบอกให้ลิซิสมาที่ร้านนี้ เขาก็ลืมเรื่องนั้นไปเลย เขาคิดว่าเธอจะมารับชุดคลุมด้วยตัวเอง ชุดคลุมนั้นเป็นสีทองทั้งตัวโดยมีผ้าซับในสีน้ำเงินเข้มอยู่ด้านใน แนเดลอธิบายว่าซับในนั้นทอจากขนแกะเที่ยงคืน มันมีคุณสมบัติโดยธรรมชาติในการลดทอนตัวตนของผู้สวมใส่ เป็นคุณสมบัติที่ยอดเยี่ยมสำหรับจอมเวททุกคน คล้ายกับเสื้อแจ็คเก็ตของเขา ชุดคลุมมีผลทำให้ตัวเองเบาลงและเสริมความแข็งแกร่งในการป้องกัน เซธตัดสินใจที่จะมอบให้เธอในภายหลังเมื่อเขาทำอุปกรณ์ของทุกคนเสร็จ

ถัดมาคือชุดคลุมใหม่ของฟิน มันไม่ใช่ชุดคลุมแบบดั้งเดิมที่นักบวชมักจะสวมใส่ แต่เป็นเหมือนชุดที่นักศิลปะการต่อสู้มักจะสวมใส่กัน ประกอบด้วยกางเกง, เสื้อแจ็คเก็ต และเข็มขัด ด้านนอกเป็นสีทองในขณะที่ด้านในบุด้วยหนังวิเวิร์นบางๆ เซธสามารถจินตนาการถึงแฟรี่สาวที่สวมชุดคลุมสีทองนี้และถูกห้อมล้อมด้วยรัศมีแห่งเทวะของเธอได้ เธอคงจะเหมือนหนึ่งในตัวละครจากการ์ตูนที่เขาดูตอนเด็กๆ... ดราก้อนคิวบ์ส เธอจะกลายเป็นซูเปอร์ไซยาฟิน!

เมื่อไม่สามารถเช็ดรอยยิ้มกริ่มออกจากใบหน้าได้ เซธก็เร่งให้ช่างตัดเสื้อชราแสดงให้เขาเห็นว่าเขาทำอะไรให้เขาบ้าง แนเดลเห็นว่าเซธมีความสุขกับอุปกรณ์ของแฟรี่สาวมากเพียงใดจึงย้ายไปยังชุดเสื้อเชิ้ตและกางเกงที่เขาทำเพื่อเขา

เมื่อแนเดลบอกว่าเขาจะต้องใช้ด้ายสัมฤทธิ์โบราณบางส่วนเพื่อให้มีวัตถุดิบเพียงพอที่จะทำเสื้อเชิ้ตและกางเกงได้ เซธคาดหวังว่าจะได้เสื้อเชิ้ตและกางเกงหนังแบบธรรมดาที่มีการตกแต่งด้วยสีทอง

สิ่งที่แนเดลทำคือการทอหรือเย็บแถบผ้าสีทองและหนังวิเวิร์นเข้าด้วยกันอย่างประณีต หนังที่เขาย้อมเป็นสีแดงเข้มในขณะที่แถบสีทองเกือบจะดูเหมือนงานปัก ทำให้เกิดความเปรียบต่างที่โดดเด่นระหว่างกัน ด้านในบุด้วยผ้าสีเข้มนุ่มๆ

“ข้ารู้ว่าโทนสีอาจจะไม่ถูกใจทุกคน แต่ข้ารับประกันได้เลยว่าเอฟเฟกต์นั้นดีแน่นอน ถ้าเจ้าหาผู้เสริมพลังเวทมนตร์ได้ เอฟเฟกต์โดยธรรมชาติก็สามารถเสริมความแข็งแกร่งให้มากขึ้นไปอีกได้”

<เสื้อคลุมของแนเดล

ระดับ: หายาก

ไอเทมเซ็ต 1/2

พลังป้องกันกายภาพ: 250

พลังป้องกันเวทมนตร์: 50

ความทนทาน: 1800

1. เสริมความแข็งแกร่งในการป้องกัน 50% เป็นเวลา 10 วินาที ค่าใช้จ่ายมานา: 70

2. น้ำหนักของชุดเกราะลดลงครึ่งหนึ่ง - ไม่มีค่าใช้จ่าย

3. เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ 5%

เครื่องแต่งกายที่ไม่ธรรมดานี้เป็นส่วนหนึ่งของเซ็ตที่ทำโดยช่างตัดเสื้อระดับช่างฝีมือแนเดล มันมีสัมพัทธภาพสูงกับลมด้วยวัตถุดิบที่ใช้

ผลเซ็ต: เพิ่มพลังป้องกัน 35%, เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ 10%>

<กางเกงของแนเดล

ระดับ: หายาก

ไอเทมเซ็ต 1/2

พลังป้องกันกายภาพ: 150

พลังป้องกันเวทมนตร์: 35

ความทนทาน: 1500

1. เสริมความแข็งแกร่งในการป้องกัน 50% เป็นเวลา 10 วินาที ค่าใช้จ่ายมานา: 70

2. น้ำหนักของชุดเกราะลดลงครึ่งหนึ่ง - ไม่มีค่าใช้จ่าย

3. เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ 10%

เครื่องแต่งกายที่ไม่ธรรมดานี้เป็นส่วนหนึ่งของเซ็ตที่ทำโดยช่างตัดเสื้อระดับช่างฝีมือแนเดล มันมีสัมพัทธภาพสูงกับลมด้วยวัตถุดิบที่ใช้

ผลเซ็ต: เพิ่มพลังป้องกัน 35%, เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ 10%>

ไอเทมเซ็ต? แต่ละชิ้นก็ยอดเยี่ยมในตัวของมันเองอยู่แล้ว แต่เขายังจะได้รับโบนัสเมื่อเขาสวมมันทั้งสองชิ้นอีกด้วย! และนั่นก็โดยไม่มีการเสริมพลังเวทมนตร์ใดๆ เลย แนเดลเป็นปรมาจารย์ในงานฝีมือของเขาจริงๆ แม้ว่าเขาจะยังเป็นเพียงช่างฝีมือก็ตาม

ไม่เพียงแต่จะเพิ่มพลังป้องกัน แต่ถ้าเขาสวมทั้งสองชิ้น เขาก็จะมีความเร็วในการเคลื่อนที่เพิ่มขึ้น 25% เขาจะสามารถวิ่งได้ราวกับสายลม!

“ลองสวมดูสิ ข้าต้องแน่ใจว่ามันพอดีตัว” ชายชราสนับสนุนเขา เซธไม่ทำให้เขารอและสวมเสื้อผ้าใหม่แทนชุดลำลองของเขาทันที เขาไม่เพียงแต่จะรู้สึกได้ว่าเสื้อผ้านั้นเบา แต่เขายังรู้สึกว่าทั้งร่างกายของเขาเบาลงเมื่อเขาสวมมัน นี่คือผลของการเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่หรือ? มันรู้สึกราวกับว่าน้ำหนักที่กดทับเขาอยู่ถูกยกขึ้นเล็กน้อย

เขาเริ่มวิ่งเหยาะๆ และวิ่งไปมาในโรงตีเหล็กอย่างคล่องแคล่ว และแนเดลก็สังเกตการณ์เขาเพื่อดูว่ามีปัญหาในงานของเขาหรือไม่ เขายิ้มอย่างมีความสุขขณะที่เฝ้าดูเซธกระโดดไปมาอย่างร่าเริงและไม่พบปัญหาใดๆ

“ข้าดีใจจริงๆ ที่ได้พบท่าน แนเดล” เซธกล่าวอย่างเหนื่อยอ่อนเล็กน้อยหลังจากที่เขาได้ลองอุปกรณ์ใหม่ของเขา

“เพื่อเป็นการขอบคุณ ข้าจะให้บางอย่างที่ท่านต้องตั้งตารอ” เขากล่าวต่อและนำพัฟเฟิลส์ในรังไหมออกมา

ดวงตาของช่างตัดเสื้อชราเบิกกว้างและคางของเขาเกือบจะแตะพื้น เขารีบเข้าไปใกล้เพื่อดูให้ชัดๆ แต่ก็ไม่กล้าแตะต้องรังไหม

“โอ้ พระเจ้า...” คือทั้งหมดที่เขาสามารถพูดได้ในขณะนี้ เซธยืนยิ้มกว้างอยู่ข้างๆ เขา เป็นเรื่องดีที่แนเดลไม่หัวใจวายไปเสียก่อน เขาให้เวลาชายชราจัดการกับสถานการณ์ก่อนที่จะถาม

“แล้ว ท่านเห็นมันเป็นระดับอะไร? ข้าเห็นเป็นของหายาก แล้วท่านล่ะ?”

“มหากาพย์... มหากาพย์แน่นอน ปรมาจารย์อาจจะสามารถทำบางอย่างที่เป็นตำนานจากด้ายนี้ได้เลยนะ เจ้าไปได้มันมาจากไหนกัน?”

เซธครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ตัดสินใจที่จะไว้ใจช่างตัดเสื้อชรา เขาเก็บพัฟเฟิลส์กลับเข้าไปในพื้นที่สัตว์เลี้ยงและเล่าเรื่องราวของเขาให้แนเดลฟัง ไม่ใช่ทั้งหมด แต่ก็เพียงพอสำหรับชายชราที่จะเข้าใจว่าไอวิเซอร์คืออะไรและมันทำด้ายได้อย่างไร

เซธไม่รู้ว่าเขาจะอยู่ในโลกของนาเมียนอีกนานแค่ไหนหรือเมื่อไหร่ที่พัฟเฟิลส์จะตื่นขึ้น แต่เขาก็ได้ทำข้อตกลงกับแนเดลว่า ก่อนที่เขาจะจากไป เขาจะนำด้ายทั้งหมดที่พัฟเฟิลส์ทำขึ้นมาจนถึงตอนนั้นมาให้ชายชราและให้เขาทำบางอย่างจากมัน

เซธอยู่ทานอาหารกลางวันกับแนเดล ในตอนบ่าย ในที่สุดเขาก็สามารถเดินทางไปยังโถงศิลาได้ เขารู้เส้นทางด้วยแผนที่และในไม่ช้าก็มาถึงหน้าอาคารของปรมาจารย์โทเรด เขาเคยมาที่นี่เมื่อสัปดาห์ก่อนเพื่อรายงานสถานะ ครั้งนี้เขามาเพราะภารกิจของเขาเสร็จสิ้นแล้ว