ตอนที่ 2: ช่างตีเหล็กวิญญาณ

ตอนที่ 2: ช่างตีเหล็กวิญญาณ

“วงล้อระดับเงินมันคืออะไร?” เขาถามออกไปโดยไม่รู้ตัว

<เป็นคำถามที่ดี ท่านผู้เล่น! เป็นการส่งเข้าเรื่องที่ยอดเยี่ยม งั้นเรามาต่อกันที่บทเรียนสุดท้ายเลย การเลือกอาชีพของท่าน!

ผู้เล่นแต่ละคนสามารถเลือกอาชีพพื้นฐานได้จากรายการนี้!> ม้วนคัมภีร์สีทองปรากฏขึ้นพร้อมกับรายชื่ออาชีพต่างๆ เช่น นักดาบ, นักรบ, นักสู้, ผู้รักษา, เภสัชกร, จอมเวท... อะไรทำนองนั้น

<อาชีพจะมอบชุดทักษะที่เชื่อมโยงกับอาชีพนั้นๆ ให้กับท่าน และยังช่วยเพิ่มความเร็วในการเรียนรู้ แต่ไม่ต้องกังวลไป!

มันไม่ได้จำกัดทักษะที่ท่านสามารถเรียนรู้ได้ ทักษะใดๆ ก็ตามสามารถเรียนรู้ได้ด้วยความพยายาม ไม่ว่าท่านจะเลือกอาชีพอะไรก็ตาม!

เหมือนกับที่ท่านได้รับ 'เพลงดาบพื้นฐาน' มาจากการลองเหวี่ยงดาบนั่นแหละ!>

วงล้อสีขาวที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามปรากฏขึ้นข้างๆ ม้วนคัมภีร์

<ตอนนี้ท่าน 'จะ' เลือกหนึ่งในอาชีพพื้นฐานเหล่านี้ก็ได้ 'แต่' ท่านก็สามารถหมุนวงล้ออาชีพและสุ่มรับอาชีพที่อาจเป็นได้ตั้งแต่อาชีพระดับพื้นฐานไปจนถึงระดับเทพในตำนานเลยทีเดียว!

แต่ไม่ว่าจะได้อะไร ท่านจะต้องยอมรับอาชีพนั้น>

เซธสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงเย้ยหยันจากระบบ คงมีคนจำนวนมากที่เลือกทำแบบนี้แล้วได้อาชีพอย่าง พ่อครัว หรือ คนทำขนมปัง ไม่ได้มีเจตนาจะดูถูกอาชีพเหล่านั้นหรอกนะ แต่ในสถานการณ์ที่ต้องเอาชีวิตรอด อาชีพสายสร้างของคงไม่ใช่ตัวเลือกแรก

เขาจะไม่เสี่ยงโชคกับมันเด็ดขาด... ทันใดนั้น วงล้อสีเงินวงหนึ่งก็ปรากฏขึ้นข้างๆ วงล้อสีขาว

<ในกรณีของท่าน ท่านสามารถหมุนวงล้อสีเงินได้เช่นกัน! ในวงล้อนี้มีเพียงอาชีพตั้งแต่ระดับสูงขึ้นไปเท่านั้น

ท่านอาจจะได้เป็นอัศวินมังกรในตำนาน! วีรบุรุษ! หรืออาจจะเป็นจอมมาร?

เนโครแมนเซอร์ผู้ปลุกคนตายให้ลุกขึ้นมาต่อสู้ หรือปราชญ์ผู้ครอบครองเวทมนตร์ทำลายล้างที่เหนือจินตนาการ!>

เซธถอนหายใจพลางขยี้ตา “เหนื่อยเกินกว่าจะมาเล่นอะไรบ้าๆ แบบนี้แล้วเฟ้ย เรารู้กันอยู่แล้วว่าเรื่องมันจะไปทางไหน ก็แค่หมุนไอ้วงล้อสีเงินนั่นซะที...” ณ จุดนี้ เขาแค่อยากให้เรื่องนี้มันจบๆ ไป เขาจะได้มีเวลาเรียบเรียงความคิดของตัวเองเสียที เซธไม่รู้สถานการณ์ภายนอก และไม่รู้ว่าอาชีพไหนถึงจะดี แต่มันก็อาจไม่จำเป็นขนาดนั้น เพราะไม่ว่าจะอาชีพอะไร เขาก็สามารถเรียนรู้ทักษะใดก็ได้อยู่ดี การได้อาชีพระดับสูงหรือสูงกว่านั้นย่อมเป็นข้อได้เปรียบ ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นเช่นไร

เขามองดูวงล้อที่หมุนช้าลงเรื่อยๆ ใช่... เขาเพิ่งจะคิดไปว่าไม่ว่าได้อาชีพอะไรก็ไม่สำคัญ แต่สีหน้าของเขาก็ยังคงตกวูบลงเมื่อวงล้อหยุดหมุนและเผยให้เห็นสัญลักษณ์รูปทั่งตีเหล็กกับค้อนที่ลุกไหม้ด้วยเปลวไฟสีฟ้าน่าขนลุก

<ขอแสดงความยินดี! ท่านได้รับอาชีพเอกลักษณ์ “ช่างตีเหล็กวิญญาณ”>

นี่ระบบกำลังแกล้งเขาอยู่หรือเปล่า? มันเป็นการสุ่มจริงๆ หรือแค่จงใจมอบอาชีพที่เข้ากับชื่อของเขากันแน่!?

<ติ๊ง!

ท่านได้เรียนรู้ทักษะใหม่ 5+ รายการ กรุณาตรวจสอบหน้าต่างทักษะของท่าน>

<ติ๊ง!

ท่านคือบุคคลที่สองที่ได้รับอาชีพระดับเอกลักษณ์หรือสูงกว่าจากวงล้ออาชีพ

ได้รับฉายา: "เจ้าคนดวงเฮง" ผลของฉายา: เพิ่มค่าโชค+1>

ความว่างเปล่าอันมืดมิดเริ่มพร่าเลือน และห้องของเขาก็กลับคืนสู่สายตาอีกครั้ง

<ท่านสำเร็จบทช่วยสอนแล้ว! บัดนี้ท่านพร้อมที่จะกุมชะตาของตนเอง

ขอให้โชคดี!>

<ท่านได้รับค่าประสบการณ์จากการสำเร็จบทช่วยสอน>

เซธสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วทิ้งตัวลงบนเตียง เขาซึมซับความเงียบและครุ่นคิด ความจริงที่ว่าชีวิตที่เขารู้จักได้จบสิ้นลงแล้วค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจ แต่มันก็ไม่ได้กระทบกระเทือนจิตใจเขารุนแรงอย่างที่คิด เป็นเพราะไม่มีใครที่เขาห่วงใยอีกแล้วหรือเปล่านะ? หรืออาจจะเพราะ...

“เอ่อ... หน้าต่างทักษะ?”

หน้าต่างเปิดขึ้นตรงหน้าเขา รายการที่เคยว่างเปล่า บัดนี้กลับเต็มไปด้วยทักษะใหม่ๆ มากมาย

<ปฏิกิริยาเยือกเย็น (ติดตัว) ระดับ 1:

บรรเทาความตื่นตระหนกหรือประหลาดใจอย่างรุนแรงทางจิตใจ และจะกระจายกระบวนการรับรู้อารมณ์ออกไปตามช่วงเวลาในภายหลัง เพื่อช่วยรับมือกับสถานการณ์ที่ไม่คาดฝัน>

“ก็ประมาณที่คิดไว้นั่นแหละ โอเค... ดูมีประโยชน์ดีเหมือนกัน”

จากนั้นสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นรายการทักษะอื่นๆ ที่ได้รับมาจากอาชีพ แน่นอนว่าต้องมีทักษะที่เกี่ยวข้องกับช่างตีเหล็ก อย่างเช่น

<การถลุงแร่ (เริ่มต้น) ระดับ 1:

การสกัดโลหะบริสุทธิ์จากวัตถุดิบและสร้างโลหะผสมในเตาหลอม>

<ดวงตาช่างเหล็ก ระดับ 1:

ประเมินยุทโธปกรณ์และวัตถุดิบได้จนถึงระดับไม่ธรรมดา สร้างบัญชีรายการวัตถุดิบที่ค้นพบทั้งหมดและบันทึกคุณสมบัติของพวกมัน>

<พิมพ์เขียว (เริ่มต้น) ระดับ 1:

สร้างและบันทึกพิมพ์เขียวและรายการวัตถุดิบในหน้าต่างระบบ>

<การตีเหล็ก (เริ่มต้น) ระดับ 1:

หลอมและขึ้นรูปโลหะในโรงตีเหล็กด้วยความช่วยเหลือจากเตาหลอม เครื่องมือ และทั่งตีเหล็กของท่าน

สร้างชุดเกราะและอาวุธจากวัตถุดิบในการสร้าง>

เขาสังเกตเห็นว่าทักษะเพลงดาบของเขาหายไป แต่กลับได้ความชำนาญศาสตราวุธมาแทน?

<ความชำนาญศาสตราวุธ (เริ่มต้น) ระดับ 1:

ท่านมีความสามารถในการใช้อาวุธโดยธรรมชาติและสามารถต่อสู้ได้ดีไม่ว่าจะใช้อาวุธอะไรก็ตาม

เพิ่มความเสียหายเล็กน้อยเมื่อใช้อาวุธ>

ยกเว้นทักษะนี้ นอกนั้นก็ดูเป็นทักษะธรรมดาที่ช่างตีเหล็กควรจะมี ในอีกแง่หนึ่ง มันก็สมเหตุสมผลที่ช่างตีเหล็กควรรู้วิธีใช้ผลิตภัณฑ์ของตัวเอง

แต่ที่น่าสนใจกว่ามากคือทักษะเฉพาะของอาชีพ

<โรงตีเหล็กวิญญาณ ระดับ 1:

ท่านสามารถอัญเชิญโรงตีเหล็กวิญญาณได้

โรงตีเหล็กประกอบไปด้วยสถานีสร้างของขั้นสูงและเพิ่มความเร็วในการสร้างตามระดับทักษะ <การตีเหล็ก> ของผู้ใช้>

<กักเก็บวิญญาณ ระดับ 1:

ท่านสามารถมองเห็นและกักเก็บดวงวิญญาณของสิ่งมีชีวิตที่เพิ่งตายเพื่อใช้เป็นวัตถุดิบในการสร้าง>

ทักษะที่สองนั้นต้องการให้เขาไปฆ่าอะไรสักอย่างหรือหาซากศพสดๆ ดูเหมือนจะอันตรายไปหน่อยที่จะทดลอง แต่โรงตีเหล็กวิญญาณ...

เขากระโดดลงจากเตียงและเดินไปยังห้องนั่งเล่นเล็กๆ ของเขา ทุกอย่างยังดูเป็นปกติ เขามองออกไปนอกหน้าต่างและเห็นคนอื่นๆ กำลังทำแบบเดียวกันจากตึกใกล้ๆ และฝั่งตรงข้ามถนน เขาปิดมู่ลี่แล้วลองใช้ทักษะ

<การอัญเชิญล้มเหลว

พื้นที่ไม่เพียงพอที่จะใช้งานทักษะ>

“มีคนหาว่าห้องนั่งเล่นฉันเล็กเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย...” อันที่จริงเซธอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์แบบสองชั้นที่ค่อนข้างใหญ่ ซึ่งเป็นมรดกจากพ่อแม่ของเขา หรือว่าเฟอร์นิเจอร์ของเขามันขวางทางอยู่?

เขาถูมือไปมาแล้วเริ่มย้ายโซฟา โต๊ะ และของอื่นๆ ที่น่าจะขวางการใช้ทักษะออกไป ผ่านไปพักใหญ่ เขาก็เคลียร์ห้องนั่งเล่นจนโล่ง เหลือพื้นที่ว่างเกือบ 15 ตารางเมตรที่มีความสูงเท่ากับสองชั้น

เมื่อท้องเริ่มร้อง เขาก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้กินอะไรเลย เขาเดินไปรื้อหาของกินในห้องครัว เซธไม่เคยคาดคิดว่าโลกจะถึงจุดจบ ดังนั้นเสบียงอาหารของเขาจึงดูน้อยนิดน่าใจหาย แต่เฮ้! อย่างน้อยน้ำประปาและไฟฟ้าก็ยังใช้ได้ แสดงว่าระบบสาธารณูปโภคยังไม่ล่ม ขนมปัง ผลไม้สองสามอย่าง เนื้อ อาหารกระป๋องที่เก่ามากๆ และพิซซ่าแช่แข็งหนึ่งถาด น้ำเปล่ากับโซดาไม่กี่ขวดและบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสองสามซอง เรื่องนี้ย้ำเตือนเซธว่าการเตรียมตัวไว้ก่อนย่อมไม่เสียหาย

เขามองไปรอบๆ อพาร์ตเมนต์ที่เต็มไปด้วยขวดพลาสติกเปล่าที่ยังไม่ได้เอาไปทิ้ง แล้วจัดการนำขวดทั้งหมดไปกรอกน้ำจนเต็ม ใครจะรู้ว่าน้ำจะหยุดไหลเมื่อไหร่?

เซธตระหนักว่าในที่สุดเขาก็ต้องออกจากอพาร์ตเมนต์ไปหาอาหาร แต่เขาจะไม่ทิ้งบ้านไปโดยไม่มีการเตรียมตัวที่ดีกว่านี้แน่นอน! ด้วยเสบียงเท่านี้ เขาสามารถขลุกตัวอยู่ในนี้ได้อีกสองสามวันสบายๆ ถ้าปันส่วนดีๆ การ "ปันส่วน" อย่างพิถีพิถันของเขาเริ่มต้นด้วยการโยนพิซซ่าเข้าเตาอบเป็นอาหารเช้า แล้วจัดการมันจนหมดเกลี้ยง วันที่เปี่ยมด้วยประสิทธิภาพเริ่มต้นจากอาหารเช้ามันๆ!

หลังจากเติมท้องจนอิ่ม อย่างแรกที่เขาทำคือไปตรวจดูให้แน่ใจว่าประตูของเขาถูกล็อกแล้ว และสอดส่องสถานการณ์ที่โถงทางเดินผ่านตาแมว ไม่มีรอยเลือดสาดกระเซ็นบนกำแพง ไม่มีซากศพแหลกเหลวเกลื่อนพื้น เป็นเพียงโถงทางเดินที่สะอาดและเป็นปกติ เขาไม่รู้ว่าควรรู้สึกโล่งใจหรือผิดหวังดี นิยายแนวๆ นี้มักจะบอกว่ามีเหตุการณ์นองเลือดเกิดขึ้นทุกหนทุกแห่ง แต่ดูเหมือนว่าอสูรกายที่ออกอาละวาดยังไม่ได้เริ่มสังหารผู้บริสุทธิ์

ดังนั้นเขาน่าจะยังพอมีเวลาก่อนที่จะต้องเข้าร่วมกับฝูงชนและกลายเป็นส่วนหนึ่งของการปล้นสะดมที่จำเป็นเพื่อหาอาหารและทรัพยากร หากเขาจะออกจากอพาร์ตเมนต์ เขาต้องทำความคุ้นเคยกับระบบและอาชีพของตัวเองให้ดีเสียก่อน อาชีพเอกลักษณ์นี้คือข้อได้เปรียบเพียงหนึ่งเดียวของเขา ดังนั้นเขาต้องใช้มันให้ดี!

<ติ๊ง!

ท่านได้รับภารกิจ “สู่ระดับถัดไป”>