ตอนที่ 1: โลกถึงจุดจบ?

ตอนที่ 1: โลกถึงจุดจบ?

เรากำลังมองดูโลกใบหนึ่งที่คล้ายกับโลกของเรามาก

ในปี ค.ศ. 21XX มวลมนุษยชาติได้ตระหนักว่าพวกตนคงถึงกาลอวสานแล้ว พวกเขาพลาดโอกาสแก้ไขและกำลังเผชิญหน้ากับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่มิอาจหลีกเลี่ยงได้ ภัยธรรมชาติยิ่งนานวันก็ยิ่งถาโถมเข้าใส่เหล่ามนุษย์มากขึ้นเรื่อยๆ พายุโหมกระหน่ำ เมืองต่างๆ จมอยู่ใต้น้ำ และผู้คนก็เริ่มสิ้นหวัง โครงการต่างๆ ถูกเร่งรัด มีการค้นหาวิธีแก้ไขอย่างร้อนรน และมหันตภัยก็ได้เผยสิ่งที่สมควรอยู่แต่ในเงามืดให้ปรากฏสู่แสงสว่าง

แต่นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์หรือนิยาย ไม่มีหนทางใดที่พวกเขาจะหยุดยั้งมันได้เลย ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงหมุนวนจนเกินควบคุม และทวีความรุนแรงขึ้นจนถึงจุดแตกหัก

รรี้~ รรี้~ รรี้~

แปะ!

เซธงัวเงียยกศีรษะขึ้นหลังจากตบนาฬิกาปลุกจนกระเด็นไปอยู่อีกฟากของห้อง... แต่มันก็ยังคงส่งเสียงร้องไม่หยุด

“โธ่เว้ย...”

เขาหรี่ตามองนาฬิกาก่อนจะกลิ้งตัวลงจากเตียงแล้วคลานไปปิดมัน เมื่อคืนเซธโต้รุ่งเล่นเกมจนลืมปิดนาฬิกาปลุก

แสงสว่างจ้าลอดผ่านมู่ลี่ที่ปิดไม่สนิทส่องกระทบผิวขาวซีดของเขา

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่แสงในเมืองนี้มันสว่างขนาดนี้?

เซธอาศัยอยู่ในเมืองบี เมืองขนาดกลางแถบมุมตะวันออกเฉียงใต้ของทวีป ตามปกติในทุกๆ วัน แสงควรจะเป็นสีเทาอมเหลืองนวลตา อันต้องขอบคุณหมอกควันอันแสนสดชื่นจากอารยธรรม แล้วลำแสงอาทิตย์ที่สว่างจนน่ารังเกียจพวกนี้มันคืออะไรกัน?

เด็กหนุ่มใช้มือป้องดวงตาสีเทาอมฟ้าของตนพลางพยุงตัวลุกขึ้นแล้วเดินไปยังหน้าต่าง เขาปัดผมสีเข้มที่ปรกตาออก แล้วกะพริบตา จากนั้นก็กะพริบตาอีกครั้ง

“เอ่อ... แปลกแฮะ”

เขาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดู ใช่แล้ว... เขาเพิ่งนอนไปไม่กี่ชั่วโมง... แล้วทำไมเมืองทั้งเมืองถึงได้รกทึบเหมือนป่าดงดิบไปได้วะ?!

ทัศนียภาพของเมืองที่เขาเห็นและคุ้นเคยมาเกือบทั้งชีวิตถูกย้อมไปด้วยสีเขียวขจีสุดลูกหูลูกตา ถนนหนทางปกคลุมไปด้วยหญ้าสูงราวกับทุ่งหญ้าสะวันนา ต้นไม้ชอนไชทะลุข้อจำกัดของคอนกรีตและสิ่งปลูกสร้างต่างๆ บ้านเรือนและตึกรามบ้านช่องถูกทะลวงจนเป็นรู บางแห่งถึงกับพังถล่มลงมาเพราะถูกต้นไม้เสียบทะลุ และพื้นผิวแนวตั้งเกือบทุกแห่งก็ดูเหมือนจะถูกปกคลุมไปด้วยเถาวัลย์

โทรศัพท์ของเขาไม่มีสัญญาณและอินเทอร์เน็ตก็ถูกตัดขาด เซธเม้มปาก ต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นแน่ๆ

แหงล่ะ คนไม่ตาบอดก็มองเห็นกันทั้งนั้น ในขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวของเขา พร้อมกับภาพเหตุการณ์ต่างๆ ที่ฉายขึ้นตรงหน้าราวกับตัวอย่างภาพยนตร์

<ติ๊ง! ยินดีต้อนรับสู่ยุค (หลัง) โลกาพิบัติ ท่านผู้เล่น! โลกที่ท่านเคยรู้จักได้ถึงจุดจบแล้ว

โศกนาฏกรรมและมหันตภัยได้จู่โจมดาวเอิร์ธและเปลี่ยนแปลงโฉมหน้าของดวงดาวไปตลอดกาล!

บัดนี้ท่านต้องรับผิดชอบต่อการเอาชีวิตรอดของตนเอง ท่านคือผู้กุมชะตาของท่าน!

ไม่ว่าจะตายในโลกที่ไม่คุ้นเคยใบนี้ หรือจะกลายเป็นนายแห่งโชคชะตาของตน... ทั้งหมดขึ้นอยู่กับ 'ท่าน' แต่เพียงผู้เดียว!>

อันที่จริง เขารู้จักหลายๆ ภาพที่ปรากฏขึ้นมาจากข่าว ภัยธรรมชาติที่ถล่มทวีปในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่ก็มีบางภาพที่เขาไม่รู้จัก ภาพของห้องปฏิบัติการที่ถูกทำลาย แถบรหัสประหลาดๆ ที่ทำให้เขานึกถึงภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ชื่อดัง หลุมมืดลุกเป็นไฟที่เปิดออกกลางอากาศ และภาพแวบๆ ของถ้ำกับความมืดมิดที่แผ่ขยายไม่สิ้นสุด

<ท่านต้องการจะเริ่มบทช่วยสอนหรือไม่!? ใช่/ไม่ใช่>

ประโยคนี้ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าเขาอย่างมีชีวิตชีวาเหมือนตัวอักษรแอนิเมชันยุคแรกๆ ตัวอักษรพวกนั้นมีสีทองหนาเตอะและหมุนวนเรียงกันไปเรื่อยๆ เซธนึกไปถึงเกมแนวย้อนยุคที่มีแสงสีฉูดฉาด พวกมันยังคงหมุนวนอยู่กลางสายตาของเขาไม่ว่าเขาจะมองไปทางไหนก็ตาม

“อืม... ก็เอาสิ” เขากับพูดกับตัวเองแล้วกด ‘ใช่’ เซธไม่รู้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น แต่บทช่วยสอนก็น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการค้นหาความจริง

<เป็นการตัดสินใจที่ดี! มีผู้เล่นเพียง 12% เท่านั้นที่เลือกเช่นเดียวกับท่าน!>

พลันสายตาของเขาก็พร่ามัว และสภาพแวดล้อมโดยรอบก็แปรเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าอันมืดมิด

ราวกับคัดลอกมาจากบทช่วยสอนของเกม ระบบเริ่มอธิบายวิธีใช้สิ่งต่างๆ เช่น หน้าต่างภารกิจ, หน้าต่างสถานะ, หน้าต่างทักษะ และหน้าต่างช่องเก็บของ ซึ่งสามารถเปิดได้โดยการคิดในใจหรือเอ่ยชื่อของมันออกมา นอกจากนี้ยังกล่าวอีกว่า ทักษะส่วนใหญ่ที่เขาจะได้รับนั้นสามารถเข้าใจได้ในตัวเองเมื่อตั้งสมาธิไปที่มัน

สถานะของเขาปรากฏขึ้นมาดังนี้:

ชื่อ: เซธ สมิธ

ระดับ: 1

ค่าประสบการณ์: 0%

เผ่าพันธุ์: โอริ ฮูม่า

เพศ: ชาย

อายุ: 23

อาชีพ: ไม่มี

สังกัด: ไม่มี

พลังชีวิต: 1000

มานา: 100

พละกำลัง: 9

ความคล่องแคล่ว: 12

ความว่องไว: 12

สติปัญญา: 10

พลังใจ: 10

ความอดทน: 11

บุคลิก: 7

โชค: 14

แต้มคุณสมบัติคงเหลือ: 10

เขายังไม่มีทักษะหรือภารกิจใดๆ ดังนั้นหน้าต่างทักษะจึงว่างเปล่า เช่นเดียวกัน หน้าต่างช่องเก็บของก็แสดงเพียงสิ่งที่เขาสวมใส่อยู่ในปัจจุบันกับช่องสี่เหลี่ยมขนาด 3x3 รวมเป็น 9 ช่องสำหรับเก็บสิ่งของ

ดังที่เซธคาดไว้ เขาสามารถสะสมค่าประสบการณ์เพื่อเพิ่มระดับได้ การเพิ่มระดับแต่ละครั้งจะมอบแต้มคุณสมบัติคงเหลือให้ 5-10 แต้ม

และเกี่ยวกับการรวบรวมค่าประสบการณ์นั้น:

<มีหนทางมากมายในการรวบรวมค่าประสบการณ์บนเส้นทางของท่าน! ไม่ว่าจะเป็นภารกิจหรือความสำเร็จ และแน่นอน... ด้วยการสังหาร> ระบบกล่าวด้วยน้ำเสียงเป็นลางร้าย พร้อมกับดาบเล่มหนึ่งที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

มันเป็นดาบอาร์มมิ่งซอร์ดธรรมดาๆ ที่มีสนิมเกาะและใบดาบที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วน

<จงจับอาวุธนี้และก้าวแรกของท่านไปในโลกใหม่ใบนี้

จงกุมชีวิตของท่านไว้ในมือ... หรือไม่ก็ตายเสีย>

สิ้นคำนั้น สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ตัวเล็กน่าเกลียดตนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่าตรงหน้าเขา

“นั่นมันก็อบลินนี่? จริงดิ? โคตรซ้ำซาก...”

เซธคว้าดาบเล่มนั้นและสังเกตด้วยความประหลาดใจว่า แม้มันจะดูเก่าและธรรมดา แต่ดาบกลับมีความสมดุลอย่างน่าทึ่งและให้ความรู้สึกดีเมื่ออยู่ในมือ

ทันทีที่ดาบเข้าที่ในมือของเขา สิ่งมีชีวิตสีเขียวตนนั้นก็พุ่งเข้าใส่พร้อมกับเสียงกรีดร้องที่น่าขนลุก เสียงนั้นดังก้องอยู่ในหัวที่ยังอ่อนล้าของเขาและสร้างความรำคาญเป็นอย่างยิ่ง

ร่างกายของเขาเคลื่อนไหว ใช้ดาบราวกับไม้กระบอง พยายามหันด้านคมเข้าหาเจ้าสิ่งมีชีวิตนั่นแล้วฟันลงไปที่หัวไหล่ของมัน คมดาบฉีกผ่านซี่โครงของมันไปกว่าครึ่งตัว เกือบจะผ่าร่างนั้นออกเป็นสองซีก

<ติ๊ง! ท่านได้เรียนรู้ทักษะ: เพลงดาบพื้นฐาน (เริ่มต้น) ระดับ 1>

<ติ๊ง! ได้รับฉายา: "เร็วกว่าความคิด" -> "ร่างกายของท่านเคลื่อนไหวก่อนที่สมองจะทันได้ตอบสนอง">

<ติ๊ง! ได้รับทักษะติดตัว: ปฏิกิริยาเยือกเย็น ระดับ 1 จากผลของฉายา "เร็วกว่าความคิด">

เซธรู้สึกถึงทุกสัมผัสที่ส่งผ่านขึ้นมาจากด้ามดาบ การตัดผ่านร่างเล็กเกร็งและเนื้อเหนียวๆ ของมัน คมดาบที่บดขยี้และแยกกระดูกของมันออกจากกันภายใต้มือของเขา

ทั้งหมดนี่คือของจริง! เขามองดูอย่างตกตะลึงขณะที่เลือดสีคล้ำกลิ่นเหม็นของมันสาดกระเซ็นไปทุกหนทุกแห่ง และเจ้าก็อบลินก็ล้มฟุบลงแทบเท้าของเขา จนถึงเมื่อครู่นี้ เขายังเชื่อไปกว่าครึ่งว่ามันเป็นแค่ความฝันที่ประหลาดแต่ก็เจ๋งดี

เขาเกาเคราที่ขึ้นหร็อมแหร็มของตน พยายามคิดว่าจะทำอะไรต่อไป... แต่ความคิดของเขาก็ถูกขัดจังหวะโดยระบบ

<ติ๊ง! ท่านได้สังหาร -ก็อบลิน ระดับ 1- ท่านได้รับค่าประสบการณ์>

<ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับการสังหารครั้งแรก! ท่านได้ฟาดฟันสิ่งมีชีวิตน่าเกลียดนั่นลงอย่างเลือดเย็นในดาบเดียว! มีผู้เล่นเพียง 0.5% เท่านั้นที่เลือกเช่นนี้! รางวัลพิเศษ: วงล้อระดับเงิน>